บทที่ 35 - T-ara มีคนเสียสละเพื่อส่วนรวมแล้ว

บทที่ 35 - T-ara มีคนเสียสละเพื่อส่วนรวมแล้ว

หลังจากที่ฮัมอึนจองเดินจากไป เหอเหนียนก็ล้วงเอานม AD ที่เพิ่งได้จากระบบในวันนี้ออกมาจากกระเป๋า

เขาเจาะหลอดแล้วดูดเข้าไปอึกหนึ่ง ค่อยๆ ละเลียดรสชาติ เพื่อดูว่าของที่ระบบให้มามันต่างจากของที่ซื้อกินทั่วไปยังไง

ผลก็คือ...

"ก็ไม่เห็นมีความรู้สึกแปลกๆ อะไรเลยนี่ รสชาติก็เหมือนของที่ซื้อตามร้านเปี๊ยบ ระบบ แกเลือกปฏิบัติกับฉันใช่ไหมเนี่ย... หืม?"

ขณะที่เหอเหนียนกำลังเปิดหน้าต่างระบบ เขาก็สังเกตเห็นว่ามีการ์ดตัวละครเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งใบ

ฮัมอึนจอง!

ค่าความประทับใจ: 80!

แต่ดูเหมือนว่าหลังจากค่าความประทับใจแตะระดับ 80 แล้ว การจะเพิ่มขึ้นให้สูงกว่านี้คงจะยากน่าดู ดูอย่างพัคจียอนเป็นตัวอย่างสิ ตอนนี้ค่าความประทับใจของเธออยู่ที่ 82 เพิ่มมาแค่สองแต้มเอง กว่าจะถึง 90 จนปลดล็อกให้ดูประวัติส่วนตัวได้ คงต้องรออีกนาน

เมื่อเทียบกันแล้ว การ์ดระดับตำนานสีทองของเจิ้งซิ่วจิงมันดูโดดเด่นสะดุดตาเกินไปหน่อย ค่าความประทับใจ 100! จิ๊ๆ คงไม่มีใครทำสถิติได้สูงเท่าเธออีกแล้วล่ะมั้ง?

แถมช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ค่าความประทับใจของเจิ้งซิ่วจิงก็มีตัวเลขบวกลบเด้งขึ้นมาตลอด แต่ตัวเลข 100 กลับไม่ยอมขยับไปไหนเลย

เหอเหนียนแอบสงสัยว่า ที่ค่าความประทับใจของเจิ้งซิ่วจิงเต็ม 100 อาจจะไม่ได้แปลว่าเธอรู้สึกดีกับเขาแค่ 100 หรอก แต่เป็นเพราะระบบตั้งค่าสูงสุดไว้แค่นี้ต่างหาก

ก็เล่นผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันนี่นา

ขณะที่เหอเหนียนกำลังดูดนม AD และเตรียมตัวจะกลับ รถยนต์คันหนึ่งก็ค่อยๆ ขับผ่านหน้าเขาไป จังหวะที่ขับผ่าน กระจกฝั่งผู้โดยสารก็เลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าเย็นชาที่แสนคุ้นเคย

เจสสิก้า?

เหอเหนียนอ้าปากค้าง ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร รถคันนั้นก็ขับเลยไปแล้ว

อ้าวเฮ้ย?

ซวยแล้วไง ออกมาแอบเดต ดันโดนพี่เมียจับได้คาหนังคาเขาซะงั้น

เหอเหนียน: ผมอธิบายได้นะ!

...

"ซูยอนอ่า ทำไมเธอถึงให้ฉันขับรถวนกลับมาอีกล่ะ แถมยังให้ขับช้าๆ ผ่านหน้าร้านกาแฟด้วย? เธอรู้จักผู้ชายที่คุยกับอึนจองเมื่อกี้เหรอ?"

คิมแทยอนอยากจะบอกว่า ในฐานะ 'เจ้าแห่งความเร็วแห่งโซล' เธอไม่เคยขับรถเต่าคลานแบบนี้มาก่อนเลยนะ แต่ถ้าเป็นคำขอของเจสสิก้า เธอก็พร้อมจะยอมทำตาม ขับช้ากว่านี้อีกนิดก็ยังได้

"ไม่รู้จัก"

น้ำเสียงของเจสสิก้าเย็นชาสุดๆ

คิมแทยอนหันไปมองเจสสิก้าด้วยความประหลาดใจ: หืม? โกรธเหรอ? ใครไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจล่ะเนี่ย?

"ซูยอนอ่า เธอเป็นอะไรไป?"

"ฉันไม่ได้เป็นอะไร แทยอนอ่า รบกวนไปส่งฉันที่บ้านหน่อยนะ ฉันรู้สึกเหนื่อยๆ น่ะ" เจสสิก้าเหม่อมองไปข้างหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

"ไม่เป็นไรแน่นะ?"

"อืม ไม่เป็นไร"

...

"ฮัมอึนจอง!"

เมื่อฮัมอึนจองกลับมาถึงหอพัก กำลังจะก้มลงถอดรองเท้า จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังลั่นออกมาจากในห้อง ทำเอาเธอสะดุ้งโหยง

"โอ๊ย ฉัน..." เธอยกมือขึ้นทาบอก ถลึงตาใส่ต้นเสียง "พวกเธอจะทำให้ฉันหัวใจวายตายหรือไง?"

พัคฮโยมินเป็นแกนนำ ตามมาด้วยสมาชิกคนอื่นๆ พวกเธอเดินมาล้อมฮัมอึนจองไว้ที่หน้าประตู ยืนกอดอก จ้องมองเธอด้วยสายตาจับผิด "ฮัมอึนจอง ความลับของเธอแตกแล้ว สารภาพมาซะดีๆ"

"พวกเราเห็นหมดแล้วนะ" พัคโซยอนสมทบ

"อึนจองอ่า เธอทำแบบนี้มันไม่ถูกนะ มีอะไรอัดอั้นตันใจก็บอกพวกเราตรงๆ สิ" อีคิวรีพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะหักมุม "ถึงพวกเราจะช่วยอะไรเธอไม่ได้ แต่พวกเราก็อยากฟังนะ"

"สารภาพมาซะดีๆ โทษหนักจะได้เป็นเบา" จอนโบรัมทำหน้าตื่นเต้น เธอชอบมีส่วนร่วมกับเรื่องพวกนี้ที่สุดเลย

สถานการณ์แบบนี้มันช่างคุ้นเคยเสียนี่กระไร? อ้อ ใช่แล้ว ในซีรีส์เรื่อง God of Study พวกเธอก็เคยดักรอพัคจียอนแบบนี้แหละ เพียงแต่ตอนนั้นฮัมอึนจองเป็นคนนำทีม แต่ตอนนี้เธอกลับกลายเป็นฝ่ายถูกต้อนซะเอง

ฮัมอึนจองมองดูสี่สาวจอมป่วนด้วยความระอาใจ "พวกเธอเล่นสวมบทบาทอะไรกันอีกล่ะเนี่ย ฉันต้องเล่นเป็นใคร?"

"มือที่สามจอมแย่งแฟนชาวบ้าน" พัคฮโยมินหรี่ตาตอบ

ฮัมอึนจองขมวดคิ้ว ผลักพัคฮโยมินออกไปให้พ้นทาง แล้วเดินไปที่โซฟา "บทนี้ฉันไม่ชอบ ฉันไม่เล่น"

"โธ่เอ๊ย เกือบจะโดนเธอหลอกแล้วเชียว" พัคโซยอนถลึงตาใส่พัคฮโยมิน แล้วรีบเดินตามฮัมอึนจองไป "อึนจองอ่า วันนี้เธอไปไหนมา? ไปเจอใครมาเหรอ?"

"อ้อ ฉันไปเจอคุณเหอเหนียนมาน่ะ" ฮัมอึนจองตอบอย่างไม่ปิดบัง

เพราะตั้งใจจะเอาคำแนะนำเรื่องทิศทางในอนาคตของวงที่เหอเหนียนบอกมาเล่าให้ทุกคนฟังอยู่แล้ว

แต่ความเปิดเผยของฮัมอึนจองกลับทำให้ทุกคนถึงกับอึ้ง

สี่สาวมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ยอมรับง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ? มันใช่เหรอ?

"เธอไปหาคุณเหอเหนียนทำไมล่ะ?" พัคโซยอนซักต่อ

"ตอนแรกก็กะจะไปคุยเรื่องจียอนนั่นแหละ แต่คุยไปคุยมาก็เปลี่ยนเรื่อง เขาบอกว่า..."

ฮัมอึนจองเล่าคำแนะนำทั้งหมดที่เหอเหนียนบอกให้พัคโซยอนและคนอื่นๆ ฟังอย่างละเอียด

ข้อมูลที่ได้รับมันเยอะมากจนพวกเธอตั้งรับแทบไม่ทัน แน่นอนว่าเหตุผลหลักเป็นเพราะพวกเธอปักใจเชื่อไปแล้วว่ามันต้องเป็นเรื่อง 'รักสามเส้าแย่งชิงผู้ชาย' สิ แอบไปเดตกันทั้งที จะไปคุยเรื่องเครียดๆ อย่างเป้าหมายของวงทำไมกัน?

ทำแบบนี้พวกเธอก็ดู... เป็นคนคิดตื้นๆ ไปเลยน่ะสิ!

"อึนจองออนนี่ ไม่ต้องมาโกหกเลย ที่พูดมาเมื่อกี้ไม่จริงสักนิด ความจริงแล้วที่ออนนี่ไปหาเขา ก็เพราะออนนี่แอบชอบเขาใช่ไหมล่ะ? สารภาพมาซะดีๆ" พัคฮโยมินคว้าไหล่ฮัมอึนจองแล้วเขย่าไปมา "พูดมาสิ"

ฮัมอึนจองปัดมือพัคฮโยมินออก "เหลวไหลน่า ฉันเพิ่งเจอคุณเหอเหนียนแค่สองครั้งเอง จะไปชอบเขาได้ยังไง ถ้าพวกเธอไม่เชื่อ จะโทรไปถามเขาดูก็ได้นะ?"

"..."

พัคฮโยมินอ้าปากค้าง เถียงไม่ออก สุดท้ายก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้

T-ara มีคนเสียสละเพื่อส่วนรวมเกิดขึ้นแล้ว อืม แบบนี้มันแปลกแยกเกินไป T-ara ต้องวงแตกในเร็วๆ นี้แน่ๆ

ตอนนั้นเอง ประตูหอพักก็เปิดออก มังกรน้อยเดินเข้ามา พอเห็นพวกพี่ๆ สุมหัวกันอยู่ เธอก็ทำหน้ามุ่ยทันที

"วันนี้พวกออนนี่แอบหนีไปไหนกันมา? ทิ้งฉันไว้คนเดียวแล้วแอบไปเที่ยวสนุกกันใช่ไหม?"

ฮัมอึนจองยิ้ม "ฉันไปหา... หืม?"

เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เมื่อกี้พวกพัคฮโยมินดักรอเธออยู่ที่ห้อง แถมพอเจอหน้าก็พยายามจะโยงเรื่องเข้าหาเหอเหนียนทันที แสดงว่า...

"พวกเธอแอบตามฉันไปเหรอ?"

"อะแฮ่ม" พัคฮโยมินเอนตัวหนี "พวกเราไม่ได้แอบตามนะ แค่บังเอิญเดินผ่านไปแถวนั้นเฉยๆ"

"พวกเธอนี่... ร้ายกาจจริงๆ" ฮัมอึนจองกัดฟันกรอด

พัคจียอนกะพริบตาปริบๆ "ออนนี่ พวกพี่กำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่เนี่ย?"

วันนี้ก็ทิ้งเธอไว้คนเดียว แล้วตอนนี้ยังมาพูดจาภาษาต่างดาวใส่เธออีก T-ara กำลังรวมหัวกันแบนมักเน่ใช่ไหมเนี่ย?

"พวกเรากำลังพูดถึงว่าที่แฟนหนุ่มของเธออยู่ไง" พัคโซยอนตบไหล่พัคจียอนพลางยิ้มขำ

ในเมื่อฮัมอึนจองไม่ได้คิดจะแย่งแฟนของมักเน่ ก็ไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป

"แฟนที่ไหนกันเล่า?" พัคจียอนหน้าแดงระเรื่อ

"ก็คนที่ชื่อเหอเหนียนไง ถ้าเธอไม่เอา งั้นก็ยกให้คนอื่นเถอะ วันนี้ฮโยมินเพิ่งจะบอกว่าอยากใช้ความสวยของเธอไปตก..."

พัคฮโยมินรีบเอามือปิดปากพัคโซยอนทันที สายตาวิงวอน: ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะนะ

พัคโซยอนเลิกคิ้ว: ทีหลังยังจะกล้าปากดีอีกไหม?

พัคฮโยมิน: ผิดไปแล้วจ้า ไม่กล้าแล้วจ้า

ใบหน้าของพัคจียอนแดงยิ่งกว่าเดิม เสียงพูดก็เบาลง "โอปป้าเขา... เป็นอะไรเหรอคะ?"

ฮัมอึนจองจึงเล่าเรื่องที่คุยกับเหอเหนียนให้พัคจียอนฟังอีกรอบ

พัคจียอนฟังจบ ดวงตาก็เปล่งประกาย: เขากำลังคิดถึงอนาคตของพวกเราด้วยแหละ

...

【ค่าความประทับใจของพัคจียอน +1】

เหอเหนียนเพิ่งกลับมาถึงหน้าอพาร์ตเมนต์ กำลังจะไขกุญแจเข้าห้อง เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัว

หืม? ทำไมจู่ๆ ถึงได้คะแนนบวกหนึ่งล่ะเนี่ย?

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องนั้น เพราะมีบอสใหญ่รออยู่ข้างใน

เขาควรจะแถยังไงดีนะ... หรือจะแถยังไงดี?

ขอดูสถานการณ์ก่อนละกัน

เหอเหนียนค่อยๆ แง้มประตูอย่างระมัดระวัง แล้วก้าวเท้าเข้าไป

[จบแล้ว]