บทที่ 02 - การก่อการร้าย?

บทที่ 02 - การก่อการร้าย?

༺༻

บรุกลิน บริเวณด้านนอกของอาคารพักอาศัยเจ็ดชั้นที่พังถล่มลงมา

ในขณะนี้สถานีตำรวจบรุกลินได้กั้นแนวตำรวจไว้ล้อมรอบทั้งหมดแล้ว เจ้าหน้าที่ดับเพลิงบางส่วนกำลังเร่งช่วยเหลือผู้บาดเจ็บจากใต้ซากปรักหักพัง

เมื่อก้าวลงมาจากรถเชฟโรเลต หลินเอิน ฮอลล์ ก็แสดงบัตรประจำตัว จากนั้นก็แหวกแนวตำรวจแล้วเดินเข้าไปในพื้นที่เกิดเหตุ

เมื่อเห็นหลินเอิน ฮอลล์ มาถึง ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่นอกอาคารพักอาศัยซึ่งกำลังสั่งการให้ผู้ใต้บังคับบัญชาค้นหาและเก็บรวบรวมหลักฐานก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาทันที

"หัวหน้า.."

เมื่อเห็นหลินเอิน ชายวัยกลางคนก็เอ่ยปากทันที

โดยทั่วไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ฝึกหัดหรือเจ้าหน้าที่ระดับสูง เมื่อพบหลินเอิน ฮอลล์ ก็ต้องเรียกเขาว่าผู้บังคับบัญชา

แต่เจ้าหน้าที่ภายใต้การนำของหลินเอินมักชอบเรียกหลินเอินว่าหัวหน้ามากกว่า

ท้ายที่สุดแล้ว หลังจากที่ได้เป็นผู้ช่วยหัวหน้าเจ้าหน้าที่ หลินเอิน ฮอลล์ ก็เรียกร้องสวัสดิการให้กลุ่ม 'คนกันเอง' ของพวกเขาไม่น้อยเลย!

ดังนั้น เพียงแค่สรรพนามที่ใช้เรียกก็สามารถดูออกแล้วว่าใครเป็นคนของหลินเอิน ฮอลล์!

"สถานการณ์ที่เกิดเหตุเป็นยังไงบ้าง"

เมื่อเผชิญกับคำถามของหลินเอิน ฮอลล์ ฌอน บรูก เจ้าหน้าที่ระดับสูงก็รายงานทันที "หัวหน้า ครึ่งชั่วโมงก่อนเราได้รับแจ้งจากตำรวจบรุกลินว่า อาคารแห่งนี้ถูกโจมตีด้วยระเบิดครับ"

"เมื่อเรามาถึงที่นี่ อาคารพักอาศัยแห่งนี้ก็ถล่มลงมาแล้ว สาเหตุที่แน่ชัดพบว่าเป็นระเบิดสั่งทำพิเศษที่ทำลายโครงสร้างหลักของอาคารครับ"

ขณะเดินตามหลินเอิน ฮอลล์ เข้าไปในที่เกิดเหตุ ฌอนก็พูดเสริม "จากการตรวจสอบ จุดระเบิดอยู่ที่ห้องหนึ่งบนชั้นหนึ่ง เรา"

"ไม่มีการระเบิดซ้ำสองใช่ไหม"

เมื่อฟังรายงานของฌอน หลินเอิน ฮอลล์ ก็เอ่ยถาม

"ครับ หัวหน้า ไม่มีการระเบิดซ้ำสองในที่เกิดเหตุ ระเบิดลูกนี้มีอานุภาพทำลายล้างสูงมาก มันทำลายโครงสร้างหลักของอาคารพักอาศัยเจ็ดชั้นโดยตรง ส่งผลให้อาคารพังถล่มลงมา"

"ดังนั้นผมจึงประเมินว่า นี่ไม่น่าจะเป็นแค่คดีลอบวางระเบิดธรรมดา แต่น่าจะเกี่ยวข้องกับการก่อการร้ายครับ"

พูดถึงตรงนี้ ฌอนก็มองดูนักข่าวที่แห่กันมาอยู่นอกแนวตำรวจ แล้วกระซิบเบาๆ "หัวหน้า คุณยังจำเหตุการณ์ก่อการร้ายที่ลอสแอนเจลิสเมื่อสองปีก่อนได้ไหมครับ"

"ครั้งนั้นที่ลอสแอนเจลิสเมื่อสองปีก่อน พวกตะวันออกกลางก็ใช้ระเบิดสั่งทำพิเศษทำลายอาคารพักอาศัย แล้วอาศัยจังหวะชุลมุนโจมตีผู้คนที่สัญจรไปมาอย่างไม่เลือกหน้า"

"เหมือนกับเหตุการณ์ก่อการร้ายในครั้งนี้ไม่มีผิด แต่เราไม่พบร่องรอยของผู้ก่อการร้ายเลยครับ"

เมื่อได้ยินเรื่องราวที่ฌอนกระซิบ หลินเอิน ฮอลล์ ก็พยักหน้า

หลังจากเดินไปตรวจสอบที่จุดระเบิด หลินเอินก็หันไปสั่งฌอน "ปิดล้อมถนนยี่สิบช่วงตึกรอบๆ บรุกลิน พร้อมกับปิดสถานีรถไฟใต้ดินทุกสายที่ผ่านที่นี่"

"นอกจากนี้ ให้แจ้งหน่วยงานท่าเรือเฝ้าระวังสะพาน อุโมงค์ ร้านค้า และสถานีรถไฟทั้งหมดในบรุกลิน หากเป็นการก่อการร้ายจริงๆ สถานที่เหล่านี้อาจตกเป็นเป้าหมายต่อไปของผู้ก่อเหตุได้"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลินเอิน ฮอลล์ ก็ลุกขึ้นยืน มองไปที่กลุ่มนักข่าวสื่อมวลชนที่อยู่นอกแนวตำรวจ

จากนั้นก็พูดต่อ "สถานีตำรวจบรุกลินสรุปยอดผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตได้หรือยัง"

"กำลังอยู่ระหว่างรวบรวมข้อมูลครับ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ให้คนจากแผนกตอบสนองวิกฤตเข้ามาจัดการ ระงับการเปิดเผยยอดผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตต่อสาธารณะไว้ก่อน พร้อมกับให้แผนกข้อมูลตรวจสอบรายชื่อผู้พักอาศัยทั้งหมดที่นี่ หาดูว่ามีบุคคลต้องสงสัยหรือไม่!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของหลินเอิน ฮอลล์ ฌอนก็พยักหน้ารับทันที "รับทราบครับ แต่หัวหน้า เรื่องตัวเลขผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตคงปิดบังได้ยากนะครับ ในเมื่อสื่อพวกนั้น.."

"เดี๋ยวก็มีคนส่ง 'คำแนะนำ' ให้พวกเขาเอง"

สำหรับสื่อมวลชนพวกนี้ หลินเอิน ฮอลล์ ไม่ได้ใส่ใจเลย

เขากลับพูดตรงๆ ว่า "นายกเทศมนตรีคนใหม่ของนิวยอร์กเพิ่งเข้ารับตำแหน่ง การเลือกตั้งก็เพิ่งเสร็จสิ้น"

"ผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐสาขานิวยอร์กของเราเพิ่งออกจากงานเลี้ยงไม่ถึงชั่วโมง เสนาธิการของประธานาธิบดียังไม่ได้ออกจากนิวยอร์กด้วยซ้ำ บรุกลินก็เกิดเหตุก่อการร้ายขึ้นแล้ว นายคิดว่านี่เป็นการตบหน้าใครล่ะ"

พูดจบ โทรศัพท์ของหลินเอิน ฮอลล์ ก็ดังขึ้น

เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หลินเอิน ฮอลล์ ก็พูดว่า "เห็นไหม โทรศัพท์จากผู้อำนวยการโทรมาแล้ว!"

พูดพลาง หลินเอิน ฮอลล์ ก็เดินเลี่ยงไปรับสาย

ไม่กี่นาทีต่อมา

"แจ้งทุกคนให้ทำงานล่วงเวลาคืนนี้ ให้ตำรวจร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ดับเพลิงและหน่วยจัดการเหตุฉุกเฉินเคลียร์พื้นที่รอบๆ ให้สะอาด!"

"รับทราบครับ!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของหลินเอิน ฮอลล์ ฌอนก็พยักหน้า จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแจ้งทันที

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ณ อาคารสำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐในนิวยอร์ก ภายในห้องทำงานของหลินเอิน ฮอลล์!

"หัวหน้า ข้อมูลของผู้พักอาศัยทุกคนได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วครับ!"

เมื่อเข้ามาในห้องทำงานของหลินเอิน ฌอนก็ยื่นข้อมูลผู้พักอาศัยให้เขา

รับรายชื่อมาเปิดดู หลินเอินก็เอ่ยถาม "ยังไม่มีองค์กรก่อการร้ายไหนออกมาอ้างความรับผิดชอบเรื่องนี้เลยเหรอ"

"ยังไม่มีครับ แต่ระบุตัวตนผู้พักอาศัยในห้องที่เกิดระเบิดได้แล้ว เขาคือผู้มีอำนาจลำดับที่สามของแก๊งตัวเลขครับ"

"แก๊งตัวเลข ไอ้พวกสวะค้ายาพวกนั้นน่ะเหรอ"

เมื่อได้ยินฌอนพูดเช่นนั้น หลินเอิน ฮอลล์ ก็เปิดดูแฟ้มประวัติสมาชิกแก๊งตัวเลขคนนี้ "ก็หมายความว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับองค์กรก่อการร้ายงั้นสิ"

"ยังไม่แน่ใจครับ หัวหน้า แต่หัวหน้าแก๊งตัวเลขเพิ่งจะถูกยิงเสียชีวิตจาก 'อุบัติเหตุ' เมื่อครึ่งเดือนก่อน ช่วงนี้อีริก ผู้มีอำนาจลำดับที่สองของแก๊งตัวเลข กำลังแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้ากับบรูโน ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจลำดับที่สามหรือก็คือผู้ตายครับ"

"และจุดระเบิดในคดีนี้ก็อยู่ในห้องของบรูโน ผมจึงคิดว่าอีริกน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีระเบิดในครั้งนี้ครับ"

เมื่อฟังคำอธิบายของฌอน หลินเอิน ฮอลล์ ก็พยักหน้า "กล้องวงจรปิดในรัศมีสี่สิบแปดชั่วโมงรอบๆ ที่เกิดเหตุ จับภาพบุคคลต้องสงสัยได้ไหม"

"จับได้ครับ แต่บุคคลต้องสงสัยคนนี้สวมเสื้อผ้าปิดบังมิดชิดทั้งตัว มองไม่เห็นใบหน้าเลยครับ!"

"ถ้าอย่างนั้นก็ออกเดินทางได้เลย!"

ลุกขึ้นจากเก้าอี้ หลินเอิน ฮอลล์ หยิบเสื้อคลุมมาสวม "ผู้อำนวยการบอกให้จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จภายในสามวัน ในเมื่อมีเบาะแสแล้ว ก็ลงมือได้เลย!"

"ครับ!"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภายในชุมชนของอีริก แคมป์ แก๊งตัวเลข

รถเชฟโรเลตสีดำหลายคันอาศัยความมืดจอดอยู่ริมถนน สมาชิกที่ติดอาวุธครบมือพร้อมตัวอักษร FBI บนหน้าอกกำลังรอคำสั่งจากหลินเอิน ฮอลล์

"หัวหน้า จากข้อมูลสายลับ ตอนนี้อีริก แคมป์ อยู่ในบ้าน ในห้องยังมีลูกน้องคนสนิทของเขาอีกเจ็ดคน ดังนั้นปฏิบัติการครั้งนี้ให้ผมพาลูกน้องไปเถอะครับ สวะแก๊งเล็กๆ พวกนี้ไม่คุ้มค่าให้คุณลงมือเองหรอก!"

เมื่อเห็นท่าทางผ่อนคลายของฌอน หลินเอิน ฮอลล์ ก็จุดบุหรี่ขึ้นสูบอย่างสบายใจ "ไปเถอะ จัดการให้เรียบร้อยด้วยล่ะ!"

"วางใจได้เลยครับ หัวหน้า!"

พูดจบ ฌอนก็เปิดประตูรถ จากนั้นก็นำทีมปฏิบัติการที่ติดอาวุธครบมืออาศัยความมืดลอบเข้าไปยังที่พักของอีริก!

ควันสีฟ้าอ่อนลอยผ่านหน้าต่างรถจางหายไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน

หลินเอิน ฮอลล์ นั่งอยู่ในรถเฝ้าดูปฏิบัติการที่ฌอนนำทีม

ระเบิดแสงถูกขว้างทะลุกระจกเข้าไปในห้องนอน ในเวลาเดียวกัน ทีมปฏิบัติการก็พังประตูเข้าไปทันที

เมื่อเสียงปืนสงบลง เสียงของฌอนก็ดังผ่านหูฟังว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว

หลินเอิน ฮอลล์ ทิ้งก้นบุหรี่ลงบนพื้น ใช้เท้าขยี้จนดับ จากนั้นก็เดินเข้าไปในบ้าน!

༺༻