บทที่ 150 สายเลือด เหนือกว่าทุกสิ่ง?

บทที่ 150 สายเลือด เหนือกว่าทุกสิ่ง?

“สามีคะ เกิดเรื่องแปลก ๆ ขึ้นแล้ว”

หยางมี่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากบ่น

“หืม? เกิดอะไรขึ้น?”

“เมื่อกี้ฟิชเชอร์จาก LN กรุ๊ปโทรมาหาฉันค่ะ”

หยางมี่เล่าเนื้อหาของสายโทรศัพท์เมื่อครู่ให้กู้เหยี่ยนฟังอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ

“พวกเขาบอกว่าอยากคุยเรื่องพรีเซนเตอร์กับฉันใหม่ แล้วยังนัดฉันไปพบพรุ่งนี้อีก แบบนี้ไม่แปลกไปหน่อยเหรอคะ?”

“พวกเขาหวังอะไรอยู่กันแน่? หรือว่าคิดจะจ่ายค่าปรับผิดสัญญาหลายร้อยล้านเพื่อเซ็นฉันจริง ๆ?”

“ฉันมั่นใจก็จริง แต่ยังไม่ได้หลงตัวเองถึงขั้นนั้นนะคะ”

“ฉันรู้สึกตลอดเลยว่าเรื่องนี้ต้องมีแผนอะไรซ่อนอยู่ พวกเขาคงไม่ได้คิดจะเล่นลูกไม้อะไรใช่ไหม?”

หยางมี่พูดความกังวลของตัวเองออกมารวดเดียวจนหมด

กู้เหยี่ยนที่อยู่ปลายสายฟังจบแล้ว เพียงหัวเราะเบา ๆ

“ผมก็นึกว่าเรื่องอะไร”

“ในเมื่อพวกเขาอยากมา ก็ย่อมมีเหตุผลของพวกเขา”

“คุณไม่ต้องคิดมาก วางใจไปพบได้เลย”

“สำหรับคุณแล้ว ไม่มีอะไรเสียหายหรอก”

หยางมี่ชะงักไปเล็กน้อย

“แล้ว… ถ้าพวกเขาเชิญฉันเป็นพรีเซนเตอร์จริง ๆ ล่ะคะ?”

น้ำเสียงของกู้เหยี่ยนแฝงรอยยิ้มเอ็นดูเล็กน้อย

“งั้นก็ตอบตกลงไปตรง ๆ”

“หา?”

หยางมี่ยิ่งมึนกว่าเดิม

“แล้วทางอ้าวรุ่ยแบล็กเลเบล…”

“เรื่องพวกนี้คุณไม่ต้องสนใจ”

กู้เหยี่ยนขัดเธอขึ้นมา

“คุณแค่ต้องไปทำในสิ่งที่คุณอยากทำก็พอ”

หยางมี่เลิกสับสนในทันที

ก็จริง

มีกู้เหยี่ยนอยู่ เธอยังต้องกลัวอะไรอีก?

ต่อให้ฟ้าถล่มลงมา ก็ยังมีผู้ชายคนนี้คอยรับไว้ให้

จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองน่าขำอยู่บ้าง เธอคลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปี คิดมาตลอดว่าตัวเองเติบโตและเป็นอิสระมากพอแล้ว

แต่พอเจอเรื่องที่ตัวเองทำความเข้าใจไม่ได้ ปฏิกิริยาแรกก็ยังเป็นการขอความช่วยเหลือจากเขาอยู่ดี

ทว่า ความรู้สึกที่มีใครสักคนให้พึ่งพาแบบนี้ ช่างดีจริง ๆ

“ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว”

น้ำเสียงของหยางมี่กลับมาเบาสบายอีกครั้ง

“เรื่องในวงการธุรกิจ บางครั้งก็มองแค่ผิวเผินไม่ได้จริง ๆ”

ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจขึ้นมาว่า สิ่งที่ตัวเองยังต้องเรียนรู้ ยังมีอีกมากมาย

เช้าวันรุ่งขึ้น

โรงแรมไอเซอร์ ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีต

หลังจากพักฟื้นมาทั้งวันเต็ม สภาพของอีเวตต์ก็กลับมาสมบูรณ์ถึงขีดสุดแล้ว

เธอยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่สูงจรดพื้น ก้มมองเมืองที่เพิ่งตื่นจากนิทรา

อีกฟากของแม่น้ำ เขตคฤหาสน์หรูระดับสูงสุดที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางแมกไม้เขียวขจีอย่างหยุนเจี้ยนชี ปรากฏเลือนรางอยู่ไกล ๆ

สายตาของเธอหยุดอยู่ที่บริเวณนั้น เนิ่นนานไม่ละไปไหน

ด้านหลัง บอดี้การ์ดหญิงสองคนเตรียมชุดสูทที่ผ่านการรีดอย่างพิถีพิถันไว้เรียบร้อยแล้ว

อีเวตต์หมุนตัวกลับมา เริ่มแต่งหน้าแต่งตัวอย่างเป็นระเบียบไม่รีบร้อน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ราชินีน้ำแข็งผู้แผ่ออร่าทรงอำนาจเต็มพิกัด ก็ปรากฏตัวขึ้นที่เบาะหลังของโรลส์-รอยซ์

ฟิชเชอร์นั่งตัวตรงอยู่ที่เบาะผู้โดยสารด้านหน้ามานานแล้ว แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนให้เบาลง

รถเริ่มเคลื่อนตัวอย่างราบรื่น แล้วไหลเข้าสู่กระแสจราจร

อีเวตต์ไม่ได้พูดอะไร เพียงหยิบแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งจากด้านข้างขึ้นมา แล้วแตะเปิดหน้าจอ

สิ่งที่แสดงอยู่บนหน้าจอ ก็คือข้อมูลส่วนตัวของหยางมี่

ตั้งแต่ประวัติการเดบิวต์ ผลงานภาพยนตร์และซีรีส์ ไปจนถึงภูมิหลังครอบครัว รายละเอียดครบถ้วนทุกด้าน

นิ้วเรียวยาวของอีเวตต์เลื่อนผ่านหน้าจอ รูปถ่ายแฟชั่นของหยางมี่รูปหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า

หญิงสาวในภาพ งดงามเจิดจ้า มีชีวิตชีวา ทุกการเหลียวมองล้วนเปล่งประกาย

“หึ”

อีเวตต์หัวเราะเบา ๆ ด้วยความหมายที่ยากจะตีความ

“อ้อมไปเสียไกล สุดท้ายเขาก็ยังเลือกดาราหญิงคนหนึ่งอยู่ดี”

น้ำเสียงของเธอเย็นชา ฟังไม่ออกว่าดีใจหรือโกรธ

แต่ฟิชเชอร์กลับจับความดูแคลนบางอย่างในน้ำเสียงนั้นได้อย่างเฉียบไว

“คุณอีเวตต์ครับ”

ฟิชเชอร์เอ่ยปากอย่างระมัดระวัง

“จากการสืบค้นและวิเคราะห์ของพวกเรา ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกู้กับคุณหยางท่านนี้…”

“บางที… อาจไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอกครับ”

อีเวตต์ยกสายตาขึ้น มองเขาแวบหนึ่ง

ฟิชเชอร์ได้รับกำลังใจ จึงรีบพูดบทวิเคราะห์ของตัวเองออกมาอย่างหมดเปลือก

“ฐานะของคุณกู้สูงส่งเพียงใด ภายในประเทศ ตระกูลที่พอจะคู่ควรกับเขามีนับนิ้วได้”

“ส่วนคุณหยางท่านนี้ แม้จะเป็นดาราดังระดับแนวหน้า แต่ชาติกำเนิดธรรมดา ภูมิหลังครอบครัวเทียบกับคุณกู้ไม่ได้เลยสักนิด”

“ดังนั้นพวกเราจึงคาดเดาอย่างกล้าว่า เรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็น… การแต่งงานตามคำสั่งเบื้องบนครับ”

“แต่งงานตามคำสั่งเบื้องบน?”

อีเวตต์ทวนคำทั้งสี่นั้น

“ใช่ครับ”

ฟิชเชอร์พูดต่อ

“อีกอย่าง พวกเรายังสืบพบด้วยว่าคุณหยางมีลูกสาวคนหนึ่ง”

“ภายนอกไม่มีใครรู้ว่าพ่อของเด็กคือใคร แต่จากการคำนวณช่วงเวลา พวกเรามีเหตุผลให้เชื่อได้ว่า…”

“เด็กผู้หญิงคนนั้น ก็คือลูกสาวของคุณกู้ครับ”

พูดถึงตรงนี้ ฟิชเชอร์กดเสียงให้ต่ำลง แล้วโยนข้อมูลสำคัญที่สุดออกมา

“จุดสำคัญที่สุดก็คือ ตอนที่พวกเราพยายามสืบค้นข้อมูลตัวตนของคุณกู้และคุณหยางให้ลึกลงไปอีก…”

“กลับไปกระตุ้นสัญญาณเตือนระดับสูงสุดเข้า”

“ข้อมูลทั้งหมดของพวกเขา ถูกปกป้องด้วยโปรโตคอลเข้ารหัสระดับ 3S ครับ”

“เรื่องนี้ยิ่งยืนยันได้ว่า คุณกู้ท่านนี้ ก็คือคุณกู้คนที่พวกเรารู้จักคนนั้นจริง ๆ”

ฟิชเชอร์พูดจบ ก็ปิดปากเงียบลงอย่างตึงเครียด

ภายในห้องโดยสาร สายตาของอีเวตต์กลับไปตกลงบนแท็บเล็ตอีกครั้ง

การเข้ารหัสระดับ 3S…

การแต่งงานตามคำสั่งเบื้องบน…

แล้วยังมีลูกสาวคนหนึ่ง…

ข้อมูลที่กระจัดกระจายเหล่านี้ถูกประกอบเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็วในสมองของเธอ ก่อเกิดความเป็นไปได้แบบใหม่ขึ้นมา

การแต่งงานเชิงผลประโยชน์ที่ไร้พื้นฐานทางความรัก มีไว้เพียงเพื่อสืบทอดสายเลือด

ฟิชเชอร์มองผ่านกระจกมองหลัง และเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของอีเวตต์ได้อย่างชัดเจน

สำหรับหยางมี่ อารมณ์แรกเริ่มของอีเวตต์คือความดูแคลน

ดาราหญิงในวงการบันเทิงคนหนึ่ง ต่อให้โด่งดังแค่ไหน ภูมิหลังครอบครัวก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่มีทางก้าวเข้าสู่วงชนชั้นนั้นได้อย่างแท้จริง

แต่หลังจากรู้ว่าหยางมี่ให้กำเนิดลูกสาวแก่กู้เหยี่ยน อารมณ์นี้กลับซับซ้อนขึ้นมาแทน

ไม่ใช่ต่อหยางมี่ในฐานะตัวบุคคล

แต่เป็นความเคารพต่อสถานะของเธอในฐานะ “ผู้ให้กำเนิดทายาทสายเลือดกู้เหยี่ยน”

ในโลกที่อีเวตต์สังกัดอยู่ สายเลือดอยู่เหนือทุกสิ่ง

การที่สามารถให้กำเนิดทายาทแก่ตระกูลกู้ ไม่ว่าเบื้องลึกของการแต่งงานครั้งนี้จะเป็นอย่างไร

ผู้หญิงคนนี้ ก็มีคุณสมบัติขั้นต่ำที่จะสนทนากับอีเวตต์อย่างเท่าเทียมแล้ว

อาคารสำนักงานใหญ่เฉิงชวนกรุ๊ป

โรลส์-รอยซ์จอดสนิทอยู่หน้าประตู

ฟิชเชอร์ลงจากรถก่อน แล้วเปิดประตูรถให้อีเวตต์อย่างนอบน้อม

อีเวตต์ก้าวลงจากรถ เงยหน้ามองอาคารหลังนี้แวบหนึ่ง

หน้าประตูมีผู้คนเดินเข้าออกไม่ขาดสาย แต่ทุกคนที่เข้าไปในอาคาร ล้วนต้องสแกนใบหน้าที่เครื่องกั้นทางเข้าเครื่องหนึ่งก่อน

“คุณอีเวตต์ครับ เฉิงชวนกรุ๊ปมีดาราและอินฟลูเอนเซอร์ในสังกัดจำนวนมาก”

ฟิชเชอร์อธิบายเสียงเบาอยู่ด้านข้าง

“เพื่อป้องกันการรบกวนจากแฟนคลับสายตามติดและพวกปาปารัซซี อาคารทั้งหลังจึงใช้ระบบรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุด”

“หากไม่ได้บันทึกข้อมูลใบหน้าไว้ล่วงหน้า ไม่ว่าใครก็เข้าไปไม่ได้ครับ”

อีเวตต์พยักหน้าอย่างไม่แสดงความเห็น

ระบบรักษาความปลอดภัยระดับนี้ ในสายตาเธอก็เป็นเพียงของเด็กเล่นเท่านั้น

แต่เธอก็เข้าใจเช่นกัน สำหรับเหล่าดาราที่ใช้ชีวิตอยู่ใต้แสงสปอตไลต์แล้ว

บางทีนี่อาจเป็นความรู้สึกปลอดภัยอันน้อยนิดที่พวกเขามีอยู่ก็ได้

ในตอนนั้นเอง หญิงสาวคนหนึ่งในชุดสูททำงาน ดูปราดเปรียวคล่องแคล่ว รีบเดินออกมาจากภายในตึก

หญิงสาวมองเห็นฟิชเชอร์ที่ยืนอยู่ข้างรถในแวบเดียว ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มอย่างมืออาชีพและกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

“คุณฟิชเชอร์ สวัสดีค่ะ”

คนที่มา ก็คือผู้ช่วยของหยางมี่ จางเยว่

เธอได้รับแจ้งมานานแล้วว่าผู้รับผิดชอบของ LN กรุ๊ปจะเข้ามาเจรจาความร่วมมือ หยางมี่จึงให้เธอลงมารอล่วงหน้า

ฟิชเชอร์พยักหน้าให้เธอ จากนั้นก็เบี่ยงตัวไปด้านข้างอย่างแนบเนียน เผยให้อีเวตต์ผู้มีออร่าทรงพลังที่ยืนอยู่ด้านหลังปรากฏเต็มตา

การเคลื่อนไหวเล็กน้อยนี้ ทำให้สายตาของจางเยว่ย้ายไปในทันที

เมื่อเธอมองเห็นอีเวตต์ชัด ๆ ต่อให้จางเยว่เป็นคนที่เคยเห็นหนุ่มหล่อสาวสวยในวงการบันเทิงมาจนชิน ก็ยังอดกลั้นหายใจไปชั่วขณะไม่ได้

หากบอกว่าความงามของหยางมี่คือความงามเจิดจ้า เปิดเผย เปล่งประกายสะดุดตา

เช่นนั้นความงามของผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ ก็คือความงามที่เก็บงำและสูงศักดิ์ ทำให้คนกล้าเพียงมองจากไกล ๆ ไม่กล้าล่วงเกินแม้แต่น้อย