บทที่ 121 วางแผนเล่นงานหยางมี่
บทที่ 121 วางแผนเล่นงานหยางมี่
บทที่ 121 วางแผนเล่นงานหยางมี่
เขามองใบหน้าประจบประแจงของเฉินเจีย ที่แทบอยากคุกเข่าต่อหน้าเหล่าพ่าวอยู่ตรงนั้น
ในท้องก็ปั่นป่วนจนแทบอาเจียน
น่าขยะแขยงจริง ๆ
เพื่อกดหยางมี่ลงไป ถึงกับใช้วิธีสกปรกต่ำช้าแบบนี้
ยังเอาเด็กสาวหน้าใหม่ในบริษัทมาเป็นทรัพยากร เพื่อเอาใจชายแก่หน้ามันแบบนี้อีก
หลี่อวี่ด่าอยู่ในใจ แต่บนใบหน้าไม่กล้าแสดงออกแม้แต่น้อย
เขารู้ดีว่า ในวงการนี้ หากอยากปีนขึ้นไปให้สูง บางครั้งก็ต้องหลับตา กัดฟันทนกับเรื่องน่าขยะแขยงเหล่านี้
ใครใช้ให้เขาไม่มีชะตาชีวิตดีเหมือนหยางมี่กันล่ะ
ยิ่งไม่มีผู้ชายลึกลับเบื้องหลังหยางมี่ที่มีอำนาจทะลุฟ้าคนนั้นด้วย
เขาทำได้เพียงเกาะเฉินเจียเอาไว้ ถึงจะพอแบ่งเศษซากผลประโยชน์มาได้บ้าง
……
หลังเวที ภายในห้องควบคุมของผู้กำกับ
ฉงอันวางสายโทรศัพท์ลง ใบหน้ามีรอยยิ้มประจบประแจง
ผู้ช่วยของเขา เสี่ยวเฉิน ขยับเข้ามาใกล้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
“ประธานฉงอัน...พวกเราเปลี่ยนผู้ได้รับรางวัลกะทันหันแบบนี้ จะไม่เป็นปัญหาจริง ๆ เหรอครับ?”
เสียงของเสี่ยวเฉินกดต่ำมาก
“อย่างไรเสีย หยางมี่ก็เป็นอันดับหนึ่งจากการโหวตยอดนิยม แถมยังนำอันดับสองอยู่หลายสิบล้านคะแนน”
“ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป กระแสสังคมต้องระเบิดแน่ครับ!”
“ระเบิด?”
ฉงอันแค่นหัวเราะ เหลือบมองผู้ช่วยอย่างดูแคลน
“ฟ้าถล่มลงมาก็มีคนตัวสูงคอยค้ำไว้ นายจะกลัวอะไร?”
“นี่เป็นผู้กำกับเฝิงแห่งวงการปักกิ่งโทรมาฝากฝังด้วยตัวเอง หน้านี้ พวกเรากล้าไม่ให้เหรอ?”
“อีกอย่าง อะไรที่เรียกว่าโหวตยอดนิยม นั่นมันของลวงตาทั้งนั้น”
ฉงอันพูดด้วยน้ำเสียงของคนมีประสบการณ์ ชี้แนะผู้ช่วยของตัวเอง
“รางวัลอยู่ในมือพวกเรา พวกเราบอกว่าใครคือเทพธิดา คนนั้นก็คือเทพธิดา!”
“รอผลประกาศออกมาอย่างเป็นทางการแล้ว เรื่องก็สำเร็จลงเรือ ตอกตะปูปิดฝาโลงไปแล้ว!”
“ถึงตอนนั้น ต่อให้แฟนคลับโวยวายจนฟ้าถล่ม แล้วจะทำอะไรได้?”
“พวกเขายังจะบุกเข้ามาแย่งถ้วยรางวัลไปได้หรือไง?”
เขารู้สึกว่าเสี่ยวเฉินกังวลเกินเหตุจริง ๆ
ต่อหน้าอำนาจเด็ดขาด สิ่งที่เรียกว่าความเห็นของประชาชน ก็เป็นแค่เรื่องตลก
“พอแล้ว อย่ามากังวลมั่วซั่วอยู่ตรงนี้”
ฉงอันโบกมืออย่างรำคาญ
“รีบไปเปลี่ยนการ์ดคิวของพิธีกร”
“แล้วก็ผลลัพธ์สุดท้ายในระบบเครื่องบอกบทให้ฉันด้วย!”
“จำไว้ เป็นผู้เข้าชิงหมายเลขสอง หลี่ชิ่น!”
“ห้ามเกิดความผิดพลาดใด ๆ ทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นฉันเอาเรื่องนายแน่!”
“ครับ...ครับ ประธานฉงอัน”
เสี่ยวเฉินไม่กล้าพูดมากอีก ทำได้เพียงทำหน้าขมขื่น แล้วรับคำสั่งไป
เขาเหมือนสามารถมองเห็นล่วงหน้าได้แล้วว่า หลังคืนนี้ผ่านไป บนโลกออนไลน์จะเกิดพายุคาวเลือดรุนแรงขนาดไหน
เวลาเจ็ดโมงครึ่ง พิธีมอบรางวัลเริ่มต้นตรงเวลา
แสงไฟงดงามตระการตา ดนตรีฮึกเหิมเร้าใจ
พิธีกรชื่อดังในวงการสองคนขึ้นเวที
เปิดฉากงานเลี้ยงค่ำคืนนี้ด้วยถ้อยคำคมคายต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ตามธรรมเนียม รางวัล “เทพธิดาจินอิง” ที่ผู้คนจับตามองอย่างมาก ถูกจัดเอาไว้เป็นรางวัลปิดท้ายสำคัญที่สุด
รางวัลก่อนหน้า ถูกประกาศมอบทีละรางวัล
บรรยากาศของงานเลี้ยงค่ำ ค่อย ๆ ถูกดันขึ้นสู่จุดสูงสุด
เมื่อรางวัล “นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม” ถูกประกาศออกมา เสียงปรบมือดังกึกก้องทั่วทั้งงาน
“ผู้ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประจำรางวัลจินอิงปีนี้คือ——ผู้รับบทเย่หัวใน ‘สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่’ จ้าวโย่วถิง!”
สปอตไลต์สาดไปยังที่นั่งของทีมงาน “สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่” ในทันที
จ้าวโย่วถิงลุกขึ้นท่ามกลางเสียงแสดงความยินดี กอดกับหยางมี่ เร่อปา และคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างกาย จากนั้นจึงเดินขึ้นเวทีไปรับรางวัล
ต่อมา คือรางวัล “นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม”
“ผู้ได้รับรางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมประจำรางวัลจินอิงปีนี้คือ——ผู้รับบทไป๋เฟิ่งจิ่วใน ‘สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่’ ตี๋ลี่เร่อปา!”
ทั้งงานเดือดพล่านขึ้นอีกครั้ง!
เร่อปาปิดปากด้วยความตื่นเต้น ขอบตาแดงเรื่อ
ภายใต้กำลังใจของหยางมี่ เธอจับชายกระโปรงแล้ววิ่งเหยาะ ๆ ขึ้นเวที
ทีมงาน “สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่” ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นหนึ่งในผู้ชนะรายใหญ่ที่สุดของคืนนี้
สีหน้าของเฉินเจียเริ่มดูไม่ดีเท่าไรแล้ว
เหล่าพ่าวที่อยู่ข้างกายเธอกลับยังนิ่งมั่นคงดั่งภูเขาไท่ซาน เอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย
“จะรีบอะไร”
“ก็แค่รางวัลเล็ก ๆ บางรางวัล ให้เขาเอาไปเถอะ”
“นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมกับเทพธิดาจินอิงต่างหาก ถึงจะเป็นไฮไลต์สำคัญ”
แม้เหล่าพ่าวจะรับปากช่วยเฉินเจียกดหยางมี่ลง
แต่เขาก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นเปลี่ยนรางวัลทั้งหมด
ถ้าทำแบบนั้น ภาพลักษณ์ตอนกินคงน่าเกลียดเกินไป และยังง่ายต่อการดึงไฟเข้าตัว
สิ่งที่เขาต้องทำ คือในรางวัลที่สำคัญที่สุดและเจิดจรัสที่สุด มอบการโจมตีถึงตายให้หยางมี่
แบบนี้ถึงจะได้ผลแบบฆ่าคนแล้วยังเหยียบย่ำหัวใจ
เมื่อได้ยินคำพูดของเหล่าพ่าว ใจของเฉินเจียถึงค่อยสงบลงเล็กน้อย
ใช่แล้ว ไม่ผิด
ได้รางวัลสมทบ ได้รางวัลนักแสดงนำชายมากมายแล้วมีประโยชน์อะไร?
สิ่งที่ทุกคนจับตามองที่สุดในคืนนี้ ก็คือหยางมี่จะคว้าตำแหน่งราชินีจอแก้วได้หรือไม่ และจะกลายเป็นเทพธิดาจินอิงได้หรือไม่!
ขอแค่สองรางวัลนี้หลุดมือไป คืนนี้หยางมี่ก็จะกลายเป็นผู้แพ้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!
ไม่นาน งานเลี้ยงค่ำก็มาถึงช่วงที่ชวนตื่นเต้นที่สุด
“ต่อไป สิ่งที่พวกเรากำลังจะประกาศก็คือ ผู้คว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประจำรางวัลจินอิงปีนี้!”
เสียงของพิธีกรสูงกังวานและเต็มไปด้วยความลุ้นระทึก
บนจอขนาดใหญ่ เริ่มฉายฉากการแสดงยอดเยี่ยมของผู้เข้าชิงทั้งห้าคน
การแสดงของหยางมี่ใน “สามชาติสามภพ ป่าท้อสิบหลี่” ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นหนึ่งในนั้นที่โดดเด่นที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นซืออินผู้ไร้เดียงสาในช่วงแรก ซู่ซู่ผู้สิ้นหวังในช่วงกลาง หรือไป๋เฉี่ยนผู้สง่างามทรงอำนาจในช่วงท้าย เธอล้วนถ่ายทอดออกมาได้อย่างถึงแก่น
กล้องตัดไปยังผู้เข้าชิงทั้งห้าคนใต้เวที
บนใบหน้าของแต่ละคนมีความตึงเครียดอย่างพอเหมาะ
“ท้ายที่สุด ใครจะคว้ามงกุฎราชินีจอแก้วประจำรางวัลจินอิงปีนี้ไปครอง?”
แขกรับเชิญมอบรางวัลสร้างความลุ้นระทึกจนพอใจแล้ว ถึงค่อย ๆ เปิดซองในมือออก
เขามองหนึ่งครั้ง จากนั้นเผยรอยยิ้มมีความหมายลึกซึ้ง
“ผู้ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประจำรางวัลจินอิงปีนี้คือ——”
เขาจงใจลากเสียงยาว
ภายในสถานที่จัดงาน หัวใจของทุกคนแทบพุ่งขึ้นมาถึงลำคอ
เฉินเจียจ้องเวทีเขม็ง สองมือกำแน่นเป็นหมัด เล็บแทบจะฝังเข้าไปในเนื้อ
ตรงมุมแถวหลัง นั่วนั่วเองก็เกาะเสื้อของพ่อไว้อย่างตื่นเต้น
“คุณพ่อ เป็นคุณแม่ไหมคะ? เป็นคุณแม่ไหมคะ?”
“ชู่ว...”
กู้เหยี่ยนยิ้มแล้วทำท่าบอกให้เธอเงียบ แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่บนเวทีอย่างสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น
ในที่สุด แขกรับเชิญมอบรางวัลก็อ่านชื่อนั้นออกมา
“หยางมี่! ขอแสดงความยินดี!”
ตูม!
เสียงปรบมือดังกึกก้องทั่วทั้งงาน!
สปอตไลต์สาดลงบนตัวหยางมี่อย่างแม่นยำอีกครั้ง
เธอชะงักไปก่อน จากนั้นใบหน้าก็เผยรอยยิ้มตื่นเต้นดีใจอย่างไม่อยากเชื่อ
“คุณแม่! เป็นคุณแม่! คุณแม่ได้ถ้วยรางวัลแล้ว!”
นั่วนั่วที่อยู่แถวหลังอดกลั้นไว้ไม่ไหวอีกต่อไป
เธอโห่ร้องเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้น กระโดดดึ๋ง ๆ อยู่ในอ้อมแขนของพ่อ
กู้เหยี่ยนตบก้นเล็ก ๆ ของเธออย่างเอ็นดู
ส่งสัญญาณให้เธอเบาเสียงลงหน่อย แต่มุมปากกลับมีรอยยิ้มอ่อนโยนยิ่งกว่าเดิม
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ใบหน้าของเฉินเจียดำทะมึนไปหมดแล้ว
เธอหันขวับไปมองเหล่าพ่าว แววตาเต็มไปด้วยคำถาม
แต่เหล่าพ่าวยังคงมีท่าทางนิ่งสงบไร้ระลอกคลื่นเช่นเดิม
“ก็แค่นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมรางวัลเดียวเท่านั้น”
“อย่าลืมสิ ของขวัญใหญ่ที่แท้จริงยังอยู่ข้างหลัง”
เขาพูดอย่างเชื่องช้า ราวกับการที่หยางมี่ได้รับรางวัล ก็อยู่ในการคำนวณของเขาเช่นกัน
เฉินเจียชะงักไป จากนั้นถึงค่อยได้สติ
ให้ลูกอมก่อนหนึ่งเม็ด แล้วค่อยตบหน้าอย่างแรง!
คิดถึงตรงนี้ ความหมองคล้ำบนใบหน้าของเธอก็สลายหายไปหมด
เปลี่ยนกลับมาเป็นรอยยิ้มสะใจในความโชคร้ายของผู้อื่นอีกครั้ง
รอดูว่าต่อไปหยางมี่จะตกจากสวรรค์ลงสู่นรกอย่างไร