บทที่ 12: บุตรแห่งโชคชะตา

บทที่ 12: บุตรแห่งโชคชะตา

ด้วยเคล็ดวิชาหยกกระจ่าง ถึงแม้โจวอวี้ชิวจะใช้งานระบำหงส์เพลิงสองมายาอยู่ตลอดเวลา แต่พลังวิญญาณของเขากลับไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้จะยังไม่สามารถบรรลุถึงขั้นย่างก้าวหลิงปอที่เพิ่มการบ่มเพาะระหว่างเดินทางได้ แต่การสามารถใช้ระบำหงส์เพลิงสองมายาโดยไม่สูญเสียพลังงานเลยแม้แต่นิดเดียวก็นับเป็นความสำเร็จที่น่าทึ่งมากแล้ว

เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าครึ่งปี หรือพูดให้แม่นยำคือประมาณแปดเดือน!

ท่ามกลางทุ่งหิมะในดินแดนเหนือสุดขอบโลก แมงป่องหยกน้ำแข็งตัวหนึ่งกวัดแกว่งก้ามขนาดใหญ่และเดินทอดน่องไปตามดินแดนน้ำแข็งอย่างเสรี ดวงตาสีส้มอมเหลืองของมันกวาดมองไปรอบๆ ราวกับกำลังตามหาอะไรบางอย่าง

"ให้ตายสิ หนอนไหมหิมะระดับพันปีนี่หายากเกินไปแล้ว!"

แมงป่องหยกน้ำแข็งทิ้งตัวลงนอนบนพื้นหิมะด้วยท่าทางคล้ายมนุษย์ ถูกต้องแล้ว แมงป่องหยกน้ำแข็งตัวนี้ก็คือร่างจำแลงของโจวอวี้ชิว

จากการศึกษา เขาค้นพบว่าเขาสามารถจำแลงกายเป็นผู้อื่นและสืบทอดทุกอย่างของคนคนนั้นมาได้ และเมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณก็เช่นเดียวกัน! เขาสามารถใช้กระจกเปลี่ยนสัตว์วิญญาณให้กลายเป็นวิญญาณยุทธ์ของตนเองได้ และยังสามารถจำแลงกายเป็นสัตว์วิญญาณนั้นได้หลังจากเสียพลังวิญญาณไปเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

ในตอนนี้ เขาอาศัยวิธีการนี้จำแลงกายเป็นแมงป่องหยกน้ำแข็งที่มีอายุราวเก้าร้อยปี ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาสามารถเดินท่องไปในดินแดนเหนือสุดขอบโลกได้อย่างอิสระเสรี วิญญาณาจารย์ที่เป็นมนุษย์ทั่วไปอย่าว่าแต่จะเข้ามาถึงแดนเหนือสุดขอบโลกเลย แม้แต่ป่าแช่แข็งที่อยู่รอบนอกพวกเขายังแทบจะผ่านเข้าไปไม่ได้ นับประสาอะไรกับส่วนลึกของดินแดนนี้!

โจวอวี้ชิวอาศัยความได้เปรียบที่สามารถสลับร่างไปมาได้ถึงสามารถบุกเข้ามาถึงที่นี่ เดิมทีเขาตั้งใจจะตามหาหนอนไหมหิมะที่มีอายุเจ็ดถึงแปดพันปีเพื่อมาเป็นวงแหวนวิญญาณวงแรก หนอนไหมหิมะมีคุณสมบัติคู่คือพลังจิตและน้ำแข็ง อีกทั้งยังมีพลังต่อสู้ต่ำมาก ต่อให้เป็นตัวที่มีอายุถึงหมื่นปีก็ยังถือว่าอ่อนแอ อายุสูง คุณสมบัติตรงตามต้องการ และพลังต่อสู้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน นี่มันตรงสเปกวงแหวนวิญญาณของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!

แน่นอนว่าสัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติทางจิตชนิดอื่นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แต่พวกมันล้วนมีพลังต่อสู้สูงเกินไป โจวอวี้ชิวไม่มีปัญหาในการรับมือกับตัวที่มีอายุหนึ่งหรือสองพันปี แต่หากเกินห้าพันปีขึ้นไป เขาก็ไม่มั่นใจนัก ดังนั้นเขาจึงต้องหาหนอนไหมหิมะที่เปรียบเสมือนขยะแห่งแดนเหนือตัวนี้ให้ได้!

ในฐานะเจ้าถิ่นแห่งแดนเหนือ สัตว์วิญญาณชนิดอื่นแทบจะไม่มีตัวไหนกล้าล่วงเกินแมงป่องหยกน้ำแข็ง เพราะการทำเช่นนั้นไม่ได้หมายความว่าคุณกำลังมีเรื่องกับแมงป่องตัวเดียว แต่หมายถึงการประกาศศึกกับฝูงแมงป่องหยกน้ำแข็งทั้งฝูง! โชคดีที่พวกมันถูกปกครองอย่างเข้มงวดโดยจักรพรรดินีหิมะ โดยปกติแล้วนอกจากจะออกล่าหาอาหาร พวกมันก็ไม่ได้สนใจสัตว์วิญญาณตัวอื่นนัก ดังนั้นจึงไม่มีใครโง่พอที่จะหาเรื่องโจวอวี้ชิว

"สวรรค์เอ๋ย ดินแดนเอ๋ย ใครก็ได้ช่วยประทานหนอนไหมหิมะอายุเกินห้าพันปีมาให้ข้าลิ้มลองที!"

ต้องบอกเลยว่าสำหรับแมงป่องหยกน้ำแข็งที่มีอายุเพียงเก้าร้อยปี แต่กลับคิดจะกินหนอนไหมหิมะอายุเกินห้าพันปี ความทะเยอทะยานของโจวอวี้ชิวนั้นช่างยิ่งใหญ่จริงๆ อีกทั้งเขายังร่อนเร่พเนจรอยู่ในแดนเหนือมาถึงสามเดือนเพียงเพื่อตามหาหนอนไหมหิมะตัวนี้!

ทว่าไม่มีใครตอบรับเขาเลย แต่โจวอวี้ชิวกลับสังเกตเห็นสิ่งหนึ่ง ในจังหวะที่เขากล่าวว่าอยากกินหนอนไหมหิมะอายุห้าพันปีขึ้นไป เขาสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังจิตบางอย่าง

ก้ามขนาดใหญ่กวัดแกว่งสองครั้ง โจวอวี้ชิวหันไปมองกองหิมะตรงหน้า ที่นั่นมีต้นไม้แห้งเหี่ยวสีเหลืองที่ถูกแช่แข็งในน้ำแข็งตั้งอยู่อย่างเงียบงัน มองดูต้นไม้ต้นนั้น โจวอวี้ชิวรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็นึกไม่ออกว่าคืออะไร

ทันใดนั้น แรงบันดาลใจก็พลันปรากฏขึ้นในหัวของเขา แมงป่องหยกน้ำแข็งที่เขาจำแลงมามีอายุเพียงเก้าร้อยกว่าปี ตามหลักการของห่วงโซ่อาหารที่สัตว์ชั้นสูงย่อมกินสัตว์ชั้นต่ำ ความทรงจำที่แมงป่องตัวนี้มอบให้เกี่ยวกับหนอนไหมหิมะนั้นมีเพียงประสบการณ์ในการจับตัวที่มีอายุร้อยปีหรือสิบปีเท่านั้น มันไม่เคยเห็นหนอนไหมหิมะระดับพันปีมาก่อน แล้วเขาจะไปหาประสบการณ์ในการล่าหนอนไหมหิมะอายุเกินพันปีมาจากไหน?

และหากโจวอวี้ชิวจำไม่ผิด เมื่อหนอนไหมหิมะก้าวข้ามระดับพันปีไปได้ มันดูเหมือนจะมีทักษะในการจำลองภาพลวงตา!

ในเมื่อตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงความผันผวนทางจิตในทิศทางนั้น ถึงแม้จะมีเพียงแค่ต้นไม้แห้งเหี่ยว แต่โจวอวี้ชิวก็ไม่อาจปล่อยให้ความสงสัยที่กำลังก่อตัวนี้ผ่านไปได้ หากที่นั่นมีหนอนไหมหิมะจริงๆ ล่ะ? และหากมันมีอายุเกินห้าพันปีจริงๆ ล่ะ? สิ่งยั่วยวนนี้ช่างมหาศาลนัก!

ถึงอย่างนั้น ไม่ว่าสิ่งยั่วยวนจะมากเพียงใด โจวอวี้ชิวก็ไม่คิดจะเสี่ยงโดยประมาท เผื่อว่ามันจะเป็นกับดักล่ะ? แม้ว่าแมงป่องหยกน้ำแข็งจะไม่มีศัตรูตามธรรมชาติมากนักในแดนเหนือ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีเลย ไม่อย่างนั้นพวกมันคงกลายเป็นภัยพิบัติไปนานแล้ว

หางของเขาค่อยๆ ยกขึ้น! กระแสความเย็นเริ่มโคจรไปที่ปลายหาง ก่อนจะรวมตัวเป็นลูกบอลแสงสีน้ำเงินขนาดเล็ก เหล่าแมงป่องหยกน้ำแข็งนั้นมีการควบคุมคุณสมบัติธาตุน้ำแข็งได้ในระดับที่น่าสะพรึงกลัว แม้จะจำแลงร่างมาเพียงสองเดือน แต่โจวอวี้ชิวก็รู้สึกว่าความเข้าใจในธาตุน้ำแข็งของเขาเพิ่มขึ้นมหาศาล

ฟุ่บ!

ลำแสงสีน้ำเงินพุ่งออกจากลูกบอลแสงปะทะเข้ากับต้นไม้แห้งจนทะลุ และพลังธาตุน้ำแข็งขั้นสุดยอดก็แช่แข็งต้นไม้ทั้งต้นในทันที ก่อนที่มันจะระเบิดออกกลายเป็นฝุ่นน้ำแข็ง เกล็ดน้ำแข็งเต้นระบำเต็มท้องฟ้า แต่โจวอวี้ชิวกลับไม่สัมผัสได้ถึงร่องรอยไอพลังของหนอนไหมหิมะเลยแม้แต่น้อย

"หรือว่าฉันจะสัมผัสผิดไป?" ประกายความสับสนฉายชัดในดวงตาสีส้มอมเหลืองทั้งหกของมัน "ไม่น่าจะเป็นไปได้นี่นา?"

โจวอวี้ชิวไม่เชื่อว่าการรับรู้ทางจิตของเขาจะผิดพลาด ในเมื่อต้นไม้แห้งนั่นไม่มีปัญหา งั้นก็คงเหลือเพียง... เขาเบนสายตาลงมองพื้นดินรอบๆ ต้นไม้แห้งนั้นอีกครั้ง

พลังวิญญาณถูกฉีดเข้าไปในลูกบอลแสงที่ปลายหางอีกครั้ง ขนาดของลูกบอลแสงเริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

ดั่งกระสุนปืนกล เศษน้ำแข็งขั้นสุดยอดขนาดจิ๋วจำนวนนับไม่ถ้วนถูกยิงออกมาจากลูกบอลแสง

ท่ามกลางเสียงรัวกระหน่ำ ก็มีเสียงกระทบที่แตกต่างออกไปดังขึ้นหลายจุด จากนั้นหิมะบริเวณกว้างก็ชุ่มโชกและเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอ่อนโดยที่โจวอวี้ชิวยังไม่ทันได้ตั้งตัว และก่อนที่เขาจะขยับเข้าไปใกล้ เกลียวพลังวิญญาณสีม่วงเข้มข้นก็เริ่มก่อตัวขึ้นบนกองหิมะสีฟ้านั่น

เมื่อมองดูวงแหวนวิญญาณที่กำลังค่อยๆ ก่อตัวขึ้น โจวอวี้ชิวถึงกับตะลึงงัน เขาขยับขาแมงป่องทั้งหกข้างอย่างคล่องแคล่วปีนขึ้นไปบนกองหิมะใต้เงาวงแหวนวิญญาณ ก่อนจะใช้ก้ามขุดหิมะอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่นาน เขาก็ขุดพบหลุมขนาดใหญ่ และภายในหลุมนั้น โจวอวี้ชิวได้พบกับหนอนไหมหิมะที่นอนตายอย่างอนาถ! หนอนไหมที่ยาวเกือบสามเมตรตัวนี้ถูกผลึกน้ำแข็งทิ่มแทงไปทั่วร่าง ผิวหนังของมันไม่สามารถป้องกันการโจมตีได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

เมื่อมองดูหนอนไหมหิมะที่ตายสนิท โจวอวี้ชิวใช้ก้ามแมงป่องทำท่าทางสวดภาวนาให้มัน "หวังว่าบนสวรรค์จะไม่มีแมงป่องหยกน้ำแข็งนะ!"

ถึงแม้จะไม่สามารถระบุอายุที่แน่นอนของหนอนไหมหิมะตัวนี้ได้ แต่จากสีของวงแหวนวิญญาณ วิเคราะห์ได้ว่าหนอนไหมตัวนี้น่าจะมีอายุราวหกถึงเจ็ดพันปี

โชคลาภคืออะไร? ลูกรักของสวรรค์คืออะไร? บุตรแห่งโชคชะตาคืออะไร? นี่แหละคือคำตอบ!

โจวอวี้ชิวได้แต่ยักไหล่อย่างเหนือคำบรรยาย!