บทที่ 12 ยันต์อัสนีบาตฟาดฟัน สำเร็จ

บทที่ 12 ยันต์อัสนีบาตฟาดฟัน สำเร็จ

เขาวางกระดาษยันต์ที่ไหม้ทิ้งไปไว้ด้านข้าง และไม่รีบร้อนที่จะหยิบแผ่นที่สองขึ้นมา

มือขวาของเขายังคงสั่นระริกเล็กน้อย และพลังปราณที่เหลืออยู่ในจุดตันเถียนก็มีไม่ถึงหกส่วน

เขาหลับตาลง วางมือทั้งสองข้างไว้บนเข่า และโคจรวิชาอู้ถู่เงียบๆ ไปสองรอบ พลังปราณของเขาค่อยๆ ฟื้นฟูกลับมาเล็กน้อย และมือขวาก็หยุดสั่นในที่สุด

แผ่นที่สอง: เริ่มจรดพู่กัน จุดเชื่อมต่อที่หนึ่ง จุดเชื่อมต่อที่สอง ฝืนวาดไปจนถึงจุดเชื่อมต่อที่สิบสาม และกระดาษยันต์ก็ไหม้ทะลุอีกครั้ง

แผ่นที่สาม: จุดเชื่อมต่อที่สิบห้า ล้มเหลว

แผ่นที่สี่: จุดเชื่อมต่อที่สิบหก ล้มเหลว

กระดาษยันต์สี่แผ่นถูกทำลายติดต่อกัน เขายังไม่สามารถวาดโครงสร้างยันต์จนเสร็จสมบูรณ์ได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว กองยันต์ที่ล้มเหลวข้างโต๊ะหินสูงขึ้นอีกเล็กน้อย

เขาวางพู่กันลงและลุกขึ้นยืน เดินวนไปมาในห้องเร้นกายสองรอบ กระดาษยันต์สี่แผ่นหมายถึงหินวิญญาณสองร้อยก้อน และในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม พวกมันก็ถูกเผาผลาญไปจนหมดสิ้น

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่โครงสร้างยันต์ เขาจดจำมันได้อย่างขึ้นใจแล้ว ปัญหาอยู่ที่ความเสถียรในการถ่ายทอดพลังปราณของเขาต่างหาก

แม้ว่าปริมาณพลังปราณทั้งหมดในระดับหลอมรวมลมปราณขั้นที่เจ็ดจะเพียงพอที่จะสนับสนุนการวาดยันต์มังกรทองจนเสร็จสมบูรณ์ได้แบบเฉียดฉิว แต่ข้อแม้ก็คือปริมาณพลังปราณที่อัดฉีดเข้าไปในแต่ละจุดเชื่อมต่อจะต้องถูกควบคุมอย่างเข้มงวดให้ตรงกับค่าที่แม่นยำซึ่งถูกประทับไว้ในห้วงทะเลวิญญาณของเขา โดยไม่ให้มีความคลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย และเมื่อพลังปราณถูกถ่ายทอดออกมาในปริมาณมาก เส้นลมปราณของเขาก็จะเกิดอาการสั่นไหวอย่างแผ่วเบา

การสั่นไหวนี้แทบจะไม่มีผลเลยในตอนที่วาดยันต์ทองคำร่วงหล่น เพราะความต้องการความแม่นยำของพลังปราณสำหรับยันต์ทองคำร่วงหล่นยังไม่ถึงระดับที่เข้มงวดเช่นนี้ แต่เมื่อนำมาใช้กับยันต์มังกรทอง ความคลาดเคลื่อนเพียงครึ่งลมหายใจก็หมายถึงยันต์ที่ล้มเหลว

เขากลับไปนั่งขัดสมาธิอีกครั้ง และหยิบกระดาษยันต์แผ่นที่ห้าขึ้นมา

คราวนี้ เขาชะลอความเร็วในการถ่ายทอดพลังปราณลงเกือบครึ่งหนึ่ง เพื่อยืดระยะเวลาการอัดฉีดในแต่ละจุดเชื่อมต่อให้ยาวนานขึ้น ค่าความแม่นยำที่ถูกประทับไว้ในห้วงทะเลวิญญาณของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่กระบวนการในการไปให้ถึงค่านั้นถูกซอยย่อยออกเป็นขั้นตอนเล็กๆ ที่ละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น

เขาจะหยุดพักครึ่งลมหายใจหลังจากอัดฉีดพลังปราณแต่ละสายเข้าไป สัมผัสถึงสภาวะของกระดาษยันต์อย่างระมัดระวัง ก่อนที่จะอัดฉีดสายต่อไป

มันช้ากว่าเดิม แต่ก็มั่นคงกว่ามาก

จุดเชื่อมต่อที่หนึ่ง จุดเชื่อมต่อที่สอง จุดเชื่อมต่อที่สาม

อุณหภูมิของกระดาษยันต์กำลังสูงขึ้นอย่างช้าๆ แต่มันก็สูงขึ้นอย่างสม่ำเสมอเป็นอย่างยิ่ง ผิวกระดาษสีเทาเงินไม่เคยเปล่งแสงสีทองที่บ่งบอกว่ามันกำลังเข้าใกล้จุดวิกฤตออกมาเลย

จุดเชื่อมต่อที่ห้า จุดเชื่อมต่อที่แปด จุดเชื่อมต่อที่สิบสอง

เหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมชื้นขึ้นมาบนหน้าผาก หยาดเหงื่อหยดหนึ่งไหลลงมาตามสันจมูก ค้างอยู่ที่ปลายจมูกครู่หนึ่ง ก่อนจะหยดลงบนเข่า เขาไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ปล่อยให้มันหยดลงไป

จุดเชื่อมต่อที่สิบห้า จุดเชื่อมต่อที่สิบเจ็ด

โครงสร้างยันต์เก้าสิบส่วนเสร็จสมบูรณ์แล้ว ลวดลายมังกรสีทองบนกระดาษยันต์แผ่ขยายจากจุดเริ่มต้นไปจนเกือบเต็มกระดาษ เกล็ด กรงเล็บ ฟัน และหนวด ล้วนประจักษ์ชัด เหลือเพียงสองจุดเชื่อมต่อสุดท้ายและการตวัดกลับในตอนจบเท่านั้น

จุดเชื่อมต่อที่สิบแปด พลังปราณของเขาก็จมดิ่งลงในฉับพลัน

โครงสร้างยันต์ของยันต์มังกรทองจำเป็นต้องมีการอัดฉีดพลังปราณที่ล้ำลึกอย่างยิ่งที่จุดเชื่อมต่อนี้ ค่าความแม่นยำที่ประทับอยู่ในห้วงทะเลวิญญาณของเขาคือสองเท่าของค่าเฉลี่ยในสิบเจ็ดจุดเชื่อมต่อก่อนหน้านี้พอดี พลังปราณที่เหลืออยู่ในจุดตันเถียนของเขาถูกสูบออกไปอย่างโหดเหี้ยมเกือบหนึ่งในสิบในคราวเดียว

ข้อมือขวาของเขาสั่นอย่างรุนแรง และมือซ้ายก็รีบกดทับลงไปทันที ปลายพู่กันสั่นไหว ก่อให้เกิดระลอกคลื่นตื้นๆ บนกระดาษยันต์ แต่โชคดีที่มันไม่ได้ขาดสะบั้นลง

จุดเชื่อมต่อที่สิบเก้า เขาค่อยๆ ดึงพลังปราณกลับ วาดเส้นสุดท้ายจนเสร็จ และยกพู่กันขึ้น พริบตาที่ปลายพู่กันละออกจากกระดาษยันต์ ลวดลายมังกรสีทองบนผิวยันต์ก็สว่างวาบขึ้นมาในฉับพลัน สาดส่องแสงสว่างไปทั่วทั้งห้องเร้นกายราวกับถูกฉาบด้วยทองคำ

แสงสว่างคงอยู่เต็มสามลมหายใจก่อนจะค่อยๆ จางหายไป ลวดลายมังกรไม่เปล่งแสงอีกต่อไป แต่เส้นสายของมันกลับเปลี่ยนเป็นสีทองเข้ม ฝังลึกเข้าไปในกระดาษยันต์ ให้ความรู้สึกเว้าลงไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัส

ยันต์มังกรทอง สำเร็จ คุณภาพระดับทั่วไป

เขาวางยันต์ไว้ตรงหน้าและจ้องมองมันอยู่นาน มือขวาของเขายังคงสั่นระริก ยิ่งกว่าเดิมเสียอีก และจุดตันเถียนก็แทบจะว่างเปล่าไปโดยสมบูรณ์ แต่ยันต์แผ่นนั้นทำสำเร็จ แผ่นที่ห้า มันสำเร็จแล้ว

เขาไม่ได้วาดต่อ เขาเก็บยันต์มังกรทองเข้าไปไว้ในส่วนลึกที่สุดของกล่องยันต์อย่างระมัดระวัง และหลับไปในทันที

เมื่อตื่นขึ้นมา แสงที่ลอดผ่านช่องหน้าต่างได้เปลี่ยนมุมไปแล้ว น่าจะประมาณช่วงบ่าย พลังปราณของเขาฟื้นฟูกลับมาเก้าสิบส่วนแล้ว และข้อมือก็ไม่สั่นอีกต่อไป

แผ่นที่หก ล้มเหลว การถ่ายทอดพลังปราณที่จุดเชื่อมต่อที่สิบเอ็ดเร็วเกินไปเพียงเศษเสี้ยว

แผ่นที่เจ็ด สำเร็จ ระดับทั่วไป

แผ่นที่แปด ล้มเหลว

แผ่นที่เก้า สำเร็จ คุณภาพระดับดี

ความแข็งแกร่งของภาพมายามังกรทองสูงกว่าของคุณภาพระดับทั่วไปอย่างน้อยสามส่วน และลวดลายมังกรก็เปลี่ยนจากสีทองเข้มเป็นสีทองอมแดงที่ดูหนาแน่นยิ่งขึ้น

แผ่นที่สิบ สำเร็จ ระดับทั่วไป

แผ่นที่สิบเอ็ด สำเร็จ ระดับทั่วไป

แผ่นที่สิบสอง สำเร็จ คุณภาพระดับดี

เขาค่อยๆ ค้นพบจังหวะนั้น จังหวะที่สามารถเข้าใจได้ด้วยสัญชาตญาณเท่านั้น แม้ว่าจะไม่ใช่ทุกแผ่นที่สำเร็จ แต่สัดส่วนความสำเร็จก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง

ในวันแรก เขาวาดไปสิบสองแผ่น และสำเร็จหกแผ่น: ระดับทั่วไปสี่แผ่น คุณภาพระดับดีสองแผ่น อัตราความสำเร็จหยุดอยู่ที่ห้าส่วนพอดิบพอดี สูงกว่าอัตราความสำเร็จสี่ส่วนของท่านปู่สามเพียงเศษเสี้ยว

ในวันที่สอง เขาวาดอีกสิบแผ่น และสำเร็จหกแผ่น: ระดับทั่วไปสามแผ่น คุณภาพระดับดีสองแผ่น และในแผ่นสุดท้าย ในจังหวะที่ตวัดกลับเพื่อจบอักขระ สัมผัสที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อนก็ถ่ายทอดมาจากปลายพู่กัน

ในเสี้ยววินาทีนั้น กระดาษยันต์ได้ทำการดูดซับพลังปราณของเขาอย่างแข็งขัน กระดาษยันต์กำลังเรียกร้องพลังปราณจากเขา

นิ้วมือของเขาตอบสนองเร็วกว่าห้วงทะเลวิญญาณ พริบตาที่เขาสัมผัสได้ถึงการดูดซับนี้ ปลายนิ้วของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย ยอมปล่อยการควบคุมพลังปราณสายสุดท้ายให้ กระดาษยันต์กลืนกินพลังปราณสายนี้เข้าไปในอึกเดียว และในทันทีหลังจากนั้น ผิวยันต์ทั้งหมดก็สว่างวาบขึ้นในฉับพลัน

เกล็ดทุเกล็ดบนลวดลายมังกรสว่างขึ้นตามลำดับภายในแสงนั้น ตั้งแต่หัวมังกรไปจนถึงหางมังกร ราวกับคลื่นสีทองที่กวาดผ่านผิวยันต์ทั้งหมด ท้ายที่สุด ดวงตาของมังกรก็สาดประกายเจิดจ้า และมังกรทองตัวนั้นก็เบิกตาขึ้นบนกระดาษยันต์

แสงสว่างจางหายไป และกระดาษยันต์ก็กลับคืนสู่สีพื้นสีเทาเงินดั้งเดิม แต่ลวดลายมังกรไม่ใช่ลวดลายแบนๆ ที่ฝังอยู่ในผิวกระดาษอีกต่อไป มันลอยตัวขึ้นมาแล้ว

ภาพมายามังกรทองลอยตัวอยู่เหนือผิวกระดาษยันต์สูงประมาณเมล็ดข้าว แหวกว่ายไปมาอย่างช้าๆ จากหัวมังกรไปสู่หาง แล้วจากหางกลับมาที่หัว ทำซ้ำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จบ เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งชีวิต

คุณภาพระดับสมบูรณ์แบบ ยันต์มังกรทอง

โจวโส่วหยวนหยิบยันต์แผ่นนี้ขึ้นมาเพียงแผ่นเดียวและวางมันลงบนฝ่ามือ ภาพมายามังกรแหวกว่ายไปมาอย่างอ้อยอิ่งบนฝ่ามือของเขา และหนวดมังกรก็ปัดผ่านง่ามนิ้วของเขา แม้ว่าจะไม่มีสัมผัสทางกายภาพใดๆ แต่กลับมีความอบอุ่นสายหนึ่งซึมซาบเข้ามา

เขาพลิกกระดาษยันต์กลับมาเพื่อตรวจสอบด้านหลังอย่างละเอียด ตาข่ายลวดลายวิญญาณพื้นฐานที่ด้านหลังก็เปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน จากเดิมที่เป็นตารางหนาแน่นและสม่ำเสมอ มันถูกถักทอใหม่ตามวิถีการเคลื่อนไหวของภาพมายามังกร กลายเป็นวงกลมที่มีจุดศูนย์กลางร่วมกันแผ่ขยายออกไปจากตรงกลางของกระดาษยันต์

เขาเก็บยันต์มังกรทองระดับสมบูรณ์แบบแผ่นนี้เข้าไปไว้ในส่วนลึกที่สุดของกล่องยันต์ วางมันไว้รวมกับยันต์ทองคำร่วงหล่นคุณภาพระดับสมบูรณ์แบบไม่กี่แผ่นนั้น

ในวันที่สิบสาม วัตถุดิบระดับสูงสุดทั้งสามสิบชุดก็ถูกใช้ไปจนหมด

เขาวาดยันต์มังกรทองไปสิบแปดแผ่น และสำเร็จเก้าแผ่น อัตราความสำเร็จคือห้าส่วน: ในจำนวนเก้าแผ่นนี้ เป็นระดับทั่วไปห้าแผ่น คุณภาพระดับดีสามแผ่น และคุณภาพระดับสมบูรณ์แบบหนึ่งแผ่น

เขาวาดยันต์อัสนีบาตฟาดฟันไปสิบสองแผ่น และสำเร็จห้าแผ่น อัตราความสำเร็จสูงกว่าสี่ส่วนเล็กน้อย สูงกว่าอัตราความสำเร็จสามส่วนของท่านปู่สาม แต่ไม่เสถียรเท่ายันต์มังกรทอง ในจำนวนยันต์อัสนีบาตฟาดฟันห้าแผ่น เป็นระดับทั่วไปสามแผ่น และคุณภาพระดับดีสองแผ่น ยันต์อัสนีบาตฟาดฟันคุณภาพระดับสมบูรณ์แบบยังไม่เคยปรากฏออกมาเลย

หลังจากตรวจสอบยันต์ระดับหนึ่งขั้นสูงสุดทั้งสิบสี่แผ่นทีละแผ่น เขาก็แยกประเภทและจัดเก็บพวกมัน ยันต์มังกรทองระดับสมบูรณ์แบบถูกเก็บแยกไว้ต่างหาก ยันต์อัสนีบาตฟาดฟันคุณภาพระดับดีสองแผ่นถูกวางไว้ในตำแหน่งที่หยิบใช้สะดวกที่สุด และยันต์อัสนีบาตฟาดฟันคุณภาพระดับทั่วไปถูกจัดกลุ่มรวมกับยันต์ทองคำร่วงหล่น เพื่อนำไปใช้สิ้นเปลืองในชีวิตประจำวัน

กล่องยันต์ปิดลงอย่างช้าๆ และเขาเอนหลังพิงผนังหิน หลับตาลงครู่หนึ่ง ตลอดสองเดือนกว่า เริ่มจากวัตถุดิบสำหรับยันต์ทองคำร่วงหล่น ไปจนถึงยันต์ทองคำร่วงหล่นกว่าร้อยแผ่นที่เต็มถุงเก็บของ และบัดนี้ยันต์ระดับหนึ่งขั้นสูงสุดอีกสิบสี่แผ่นนี้ กล่องยันต์ในตอนนี้บรรจุยันต์ไว้เกือบสองร้อยแผ่นแล้ว ในจำนวนนี้มียี่สิบห้าแผ่นที่เป็นยันต์ทองคำร่วงหล่นคุณภาพระดับสมบูรณ์แบบ บวกกับยันต์มังกรทองอีกหนึ่งแผ่น

ทรัพย์สมบัติเหล่านี้เพียงพอที่จะใช้ต่อสู้ในศึกขนาดเล็กระหว่างผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมรวมลมปราณได้เลยทีเดียว

ยังไม่พอ เขาต้องการมากกว่านี้

เขาลืมตาขึ้น ลุกขึ้นยืน และเดินไปที่โต๊ะเพื่อหาโจวหย่งฝู

วัตถุดิบระดับหนึ่งขั้นสูงสุด ขอสั่งเพิ่มอีกยี่สิบชุด

จบบท