บทที่ 190 - จี้เหมิงวิญญาณแตกซ่าน เผ่าปีศาจนับพันล้านบุกประชิด!

บทที่ 190 - จี้เหมิงวิญญาณแตกซ่าน เผ่าปีศาจนับพันล้านบุกประชิด!

ผู้คนในศาลสวรรค์เผ่าปีศาจ ต่างตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด

ผ่านไปครู่ใหญ่ ตี้จวิ้นถึงได้ปรายตามองไปทางสวรรค์ชั้นต้าหลัว ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บใจ

"น่าชังนัก แค้นนี้นักบุญเหล่าจื่อและหยวนสือต้องรับผิดชอบ"

"เป็นเพราะพวกเขากลับกลอกตลบตะแลง ถึงทำให้ศาลสวรรค์เผ่าปีศาจต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้"

ในเวลานี้ ตี้จวิ้นถึงกับไม่สนใจความยำเกรงต่อนักบุญอีกต่อไปแล้ว

เขาเอ่ยปากต่อว่าเหล่าจื่อและหยวนสืออย่างตรงไปตรงมา

คนทรยศ!

สองนักบุญนี่แหละคือคนทรยศตัวจริง

หากไม่ใช่เพราะรู้ว่าสู้ไม่ได้ ป่านนี้ตี้จวิ้นคงอยากจะบุกไปเอาเรื่องที่สวรรค์ชั้นต้าหลัวแล้ว

ขณะเดียวกัน

ด้านล่าง เจ็ดยอดปีศาจก็มีสีหน้าเปลี่ยนแปลงไปมา

แม้ใบหน้าของพวกเขาจะเต็มไปด้วยความเป็นห่วงไป๋เจ๋อและคนอื่นๆ แต่ในใจลึกๆ กลับแอบรู้สึกโชคดี

โชคดี......

โชคดีที่ไม่ใช่พวกตนที่ถูกส่งให้ไปจัดการสู่ซาน

มิเช่นนั้น ป่านนี้คนที่ถูกกู้ฉางชิงฟันจนร่างเนื้อแหลกละเอียด ก็คงเป็นพวกเขาเองนั่นแหละ

ไม่ต้องสงสัยเลย หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ความเกรงกลัวที่กู้ฉางชิงมีต่อเหล่ายอดปีศาจแห่งศาลสวรรค์เผ่าปีศาจ ก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณ

ถึงขั้นที่กุ่ยเชอ เฟยต้าน และคนอื่นๆ แอบคิดในใจ

ว่าวันข้างหน้า หากต้องเจอกับกู้ฉางชิง คงต้องถอยหนีให้ไกลสุดขอบฟ้าเสียแล้ว

ใครจะไปคิด ว่าในเวลานั้นเอง

ไท่อีที่เอาแต่นิ่งเงียบมาตลอด กลับจู่ๆ ก็เอ่ยปากขึ้น

"อิงเจา กุ่ยเชอ เฟยต้าน......."

"พวกเจ้าเจ็ดยอดปีศาจ จงนำทัพปีศาจพันล้านนาย มุ่งหน้าสู่สู่ซานโดยด่วน"

"ร่วมมือกับไป๋เจ๋อและซางหยาง กำจัดกู้ฉางชิงให้สิ้นซาก"

ถูกต้อง!

ไท่อีสั่งการเช่นนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังกำชับให้เจ็ดยอดปีศาจลงมืออย่างเด็ดขาด โดยไม่ต้องออมมือแม้แต่น้อย

เพื่อกวาดล้างกู้ฉางชิงให้สิ้นซาก

เป็นศิษย์นักบุญแล้วอย่างไร?

ครั้งนี้ กู้ฉางชิงทำให้ไท่อีโกรธแค้นอย่างแท้จริงแล้ว

นอกจากนี้ หลังจากผ่านเรื่องราวต่างๆ มา ก็ทำให้ตี้จวิ้นและไท่อีเริ่มเข้าใจสถานการณ์แล้ว

ไม่ว่าอย่างไร เผ่าปีศาจก็ยังแบกรับเหตุแห่งกรรมอันยิ่งใหญ่จากมหาภัยพิบัติแห่งฟ้าดินเอาไว้

ขณะเดียวกัน นี่ก็ถือเป็นความรับผิดชอบด้วย

ต่อให้พวกเขาจะสังหารกู้ฉางชิงอย่างโหดเหี้ยม หงจวินก็คงไม่ยอมให้ทงเทียนโกรธแค้นจนทำลายศาลสวรรค์เผ่าปีศาจอย่างแน่นอน

กล่าวได้เลย ว่าในเวลานี้ไท่อีมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม และเกิดความต้องการฆ่าฟันอย่างรุนแรง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ็ดยอดปีศาจก็ชะงักไปทันที

เอ๊ะ?

ท่านล้อข้าเล่นหรืออย่างไร?

เพิ่งจะแอบดีใจที่ไม่ต้องไปปะทะกับกู้ฉางชิงหยกๆ สถานการณ์ก็พลิกผันเร็วยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือเชียวหรือ?

และต้องรู้ไว้นะว่า ไป๋เจ๋อ ซางหยาง จี้เหมิง ทั้งสามคน ล้วนเป็นยอดปีศาจระดับเสมือนนักบุญ ซึ่งถือเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าในหมู่สิบยอดปีศาจ

ส่วนยอดปีศาจอีกเจ็ดตนที่เหลือ ส่วนใหญ่ก็ยังมีพลังฝีมือแค่ระดับต้าหลัวกิมเซียนขั้นสูงสุดเท่านั้น

การส่งพวกเขาไปช่วยไป๋เจ๋อและซางหยาง มันก็ไม่ต่างอะไรกับการส่งไปตายชัดๆ ไม่ใช่หรือ?

ชั่วขณะนั้น เจ็ดยอดปีศาจก็มีสีหน้าอึดอัด ลังเลใจ ไม่อยากจะรับคำสั่ง

เมื่อเห็นเช่นนั้น ไท่อีก็หน้าเคร่งลง

ไม่คิดเลย ว่าแรงกดดันจากกู้ฉางชิง จะทำให้ความเกรงกลัวที่ยอดปีศาจทั้งเจ็ดมีต่อเขาซึ่งเป็นเทพจักรพรรดิตะวันออก ต้องสั่นคลอนไปด้วยหรือ?

ยอดปีศาจทั้งเจ็ด ถึงกับกล้าขัดขืนคำสั่งของเขาเพราะหวาดกลัวกู้ฉางชิงงั้นหรือ?

ทว่า ไท่อีก็พอจะเดาความคิดของเจ็ดยอดปีศาจออก

เขามีสีหน้าเคร่งขรึม แล้วเอ่ยต่อไปว่า:

"พวกเจ้าไม่ต้องกลัว!"

"กระบี่ของกู้ฉางชิงเมื่อครู่นี้ ทำให้เขาเสียพลังไปถึงแปดเก้าส่วนแล้ว"

"ตอนนี้ กู้ฉางชิงกำลังอ่อนแอถึงขีดสุด"

"พวกเจ้ารีบไป หากลงมือตอนนี้ ก็จะสามารถกดดันกู้ฉางชิง และทำให้เขาตายตาไม่หลับได้แน่นอน"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ็ดยอดปีศาจก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป

นี่...... ที่ไท่อีพูดมา มันก็มีเหตุผลนะ!

ด้านข้าง ตี้จวิ้นยิ่งตาลุกวาว

"ถูกต้อง สิ่งที่น้องรองพูดนั้นมีเหตุผลมาก!"

"พวกเจ้ายังมัวยืนนิ่งอึ้งอันใดอยู่อีก? รีบไปจัดการมันเร็วเข้าสิ?!"

ตี้จวิ้นสนับสนุนความคิดของไท่อี พร้อมกับตวาดเสียงแข็ง เร่งให้เจ็ดยอดปีศาจรีบไปจัดการ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แม้เจ็ดยอดปีศาจจะไม่อยากทำ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาก็ต้องจำใจทำตาม

ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไหร่ กู้ฉางชิงก็อาจจะฟื้นพลังกลับมาเต็มที่ก็ได้

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เจ็ดยอดปีศาจรีบระดมกองทัพปีศาจ เตรียมออกศึกทันที

......

ตัดภาพมาที่สู่ซานในเวลานี้

กู้ฉางชิงกำลังกระดกสุราอึกใหญ่

สภาพร่างกายของเขาก็ฟื้นฟูกลับมาได้เจ็ดแปดส่วนแล้ว

แม้จะเรียกไม่ได้ว่าสมบูรณ์สูงสุด แต่ก็ยังคงความน่าเกรงขามเอาไว้ได้

ในเวลานั้นเอง กู้ฉางชิงก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

เขาปรายตามองไปยังทิศทางของศาลสวรรค์เผ่าปีศาจอย่างมีความหมาย

ไม่ต้องสงสัยเลย เขาคงรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวในศาลสวรรค์เผ่าปีศาจได้แล้ว

ทว่า กู้ฉางชิงกลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม สายตาของเขากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น คมกริบราวกับใบมีด สาดประกายแห่งการฆ่าฟันอันรุนแรง

วินาทีต่อมา สายตาของกู้ฉางชิง ก็จับจ้องไปที่ดวงวิญญาณของจี้เหมิงที่หลงเหลืออยู่

"หึหึ...... ตายซะ!"

สิ้นคำพูด

กระบี่กับดักเซียน หนึ่งในกระบี่ประหารเซียนทั้งสี่ ก็พุ่งทะยานออกไป ฉีกกระชากห้วงอากาศเข้าหาเป้าหมาย

กระบี่เล่มนี้ พุ่งเข้าแทงดวงวิญญาณของจี้เหมิงอย่างรุนแรง

ชั่วขณะนั้น ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยแสงสีแดงฉาน ปกคลุมไปทั่วฟ้าดูลึกลับและน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

มีคนจากศาลสวรรค์เผ่าปีศาจมาเพิ่มแล้วอย่างไร?

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ใช้โอกาสตอนที่ศัตรูยังมาไม่ถึง จัดการทำลายดวงวิญญาณของจี้เหมิงให้สิ้นซากไปเลย

ตัดภาพมาที่จี้เหมิง

เดิมทีเขากำลังพยายามฟื้นฟูร่างกายอยู่

ดังนั้น จึงไม่ได้ระวังตัวต่อการโจมตีของกู้ฉางชิงเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น แม้กระบี่กับดักเซียนจะเป็นเพียงหนึ่งในกระบี่ประหารเซียนทั้งสี่ แต่เมื่อมันถูกใช้ออกมาเดี่ยวๆ อานุภาพของมันก็ยังคงน่าสะพรึงกลัวจนสั่นสะเทือนโลกอยู่ดี

เพียงชั่วพริบตา มันก็พุ่งแหวกอากาศมาถึง และร่วงหล่นลงบนเหนือหัวของจี้เหมิง

เมื่อเห็นภาพนี้ ไป๋เจ๋อและซางหยางก็หน้าเปลี่ยนสีทันที

"ไอ้เด็กชั่วช้า!"

ไป๋เจ๋อตวาดลั่น

พวกเขาไม่คิดเลย ว่ากู้ฉางชิงจะโหดเหี้ยมอำมหิตถึงเพียงนี้ คิดจะฆ่าล้างโคตรกันเลย

ทั้งสองคนไม่รอช้า รีบพุ่งเข้าไปเพื่อช่วยชีวิตดวงวิญญาณของจี้เหมิงเอาไว้

เพราะถึงอย่างไร สำหรับยอดฝีมืออย่างพวกเขาแล้ว การสูญเสียร่างเนื้อไป ก็ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย

แต่หากดวงวิญญาณแหลกสลายไปล่ะก็ นั่นคือการตายที่แท้จริง

จะไม่มีโอกาสแม้แต่จะสร้างร่างใหม่จากหยดเลือดเลย

ทว่า แม้พวกเขาจะเคลื่อนไหวได้เร็วแล้ว

แต่กระบี่กับดักเซียน กลับเร็วกว่า

มันไม่ลดความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย ไม่มีแม้แต่อาการชะงักงัน

ในตอนนี้ มันพุ่งตรงดิ่งลงมาใส่ดวงวิญญาณของจี้เหมิงแล้ว

"ม่าย......."

จี้เหมิงตาเบิกโพลง หวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ

แต่ก็ทำได้เพียงเปล่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวเท่านั้น

วินาทีต่อมา กระบี่กับดักเซียนก็ฟาดฟันลงมา แสงสีแดงกลืนกินทุกสิ่ง

ดวงวิญญาณที่เหลืออยู่ของจี้เหมิง ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ และสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ถึงตอนนี้ ยอดปีศาจระดับเสมือนนักบุญตนหนึ่ง ก็ได้ดับสูญไปอย่างแท้จริง ร่างกายและวิญญาณแตกสลายไปจนหมดสิ้น ร่วงหล่นลงสู่ความตาย

สรรพสัตว์ต่างตกตะลึง!

แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้พูดอะไร

เหนือเก้าชั้นฟ้า เสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

"กู้ฉางชิง เจ้ากล้าดีอย่างไร?!"

พูดยังไม่ทันขาดคำ เจ็ดยอดปีศาจก็ปรากฏตัวขึ้นในสายตาของสรรพสัตว์

วินาทีที่พวกเขาก้าวออกจากศาลสวรรค์เผ่าปีศาจ ก็ได้เห็นภาพกู้ฉางชิงและจี้เหมิงฟาดฟันกันอย่างดุเดือดพอดี

ดังนั้น พวกเขาจึงเร่งความเร็วเต็มที่ พร้อมกับตวาดลั่น หวังจะหยุดยั้งกู้ฉางชิงเอาไว้

แต่ไม่คิดเลย ว่าสุดท้ายก็ยังมาช้าไปก้าวหนึ่ง

คนในศาลสวรรค์เผ่าปีศาจ ได้แต่มองดูจี้เหมิงตายไปต่อหน้าต่อตา

เจ็ดยอดปีศาจปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับกองทัพปีศาจนับพันล้าน

โดยไม่มีข้อยกเว้น ยอดปีศาจทั้งเจ็ด ต่างก็จ้องมองกู้ฉางชิงด้วยสายตาที่เย็นยะเยือก

บรรยากาศในลานประลอง ยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก!

(จบแล้ว)