บทที่ 158 หัวหน้าคณะฉิน คุณมีแฟนหรือยัง?

ช่อง CCTV โถงชั้นสอง

ฉินเฟยและหลีเอ๋อร์กำลังนั่งอยู่ที่ที่นั่ง

"สวัสดีครับอาจารย์ฉินเฟย อีกสามสิบนาที คุณจะต้องขึ้นไปกล่าวเปิดรายการในฐานะแขกรับเชิญเปิดงาน โดยมีหัวข้อคือ [บ้านเกิด] คุณได้นำสคริปต์มาด้วยไหมครับ?"

"เอามาครับ"

ฉินเฟยยิ้มบางๆ

ความจริงแล้วเขาไม่มีสคริปต์อะไรเลยด้วยซ้ำ

เขาจำมันได้ทั้งหมดในหัวแล้ว

"หลังจากกล่าวเปิดรายการจบ คุณจะได้รับหน้าที่เป็นกรรมการรับเชิญ นั่งที่โต๊ะกรรมการ และรอจนรายการจบ คุณจะต้องร้องเพลงอีกหนึ่งเพลง เรื่องพวกนี้อาจารย์ต่งชิงน่าจะบอกคุณหมดแล้วใช่ไหมครับ?"

"อืม"

เพลงที่ฉินเฟยเตรียมมาในครั้งนี้ ก็เหมาะสมกับเวทีของช่อง CCTV มากเช่นกัน

[หวังเพียงให้คนยืนยง]

บทเพลงทองคำเพลงนี้ ในอดีตเคยถูกดารานักร้องนับไม่ถ้วนนำไปร้องคัฟเวอร์ใหม่!

โด่งดังเป็นพลุแตกในยุคนั้น!

"ศิษย์พี่คะ คุณไม่ตื่นเต้นเหรอคะ?"

ริมฝีปากของหลีเอ๋อร์ซีดเผือด เห็นได้ชัดว่ากำลังตื่นเต้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาช่อง CCTV

ในสายตาของคนอื่น ช่อง CCTV ถือเป็นพี่ใหญ่ของสถานีโทรทัศน์ทั้งหมด เป็นเกียรติยศ เป็นผู้มีอำนาจที่แท้จริง

แต่เบื้องหลังเกียรติยศและอำนาจนั้น

กลับเป็นความกดดันอันหนักอึ้ง!

"ตื่นเต้นสิ"

ฉินเฟยหัวเราะ "เอาล่ะ ฉันของีบสักแป๊บนะ ใกล้จะเริ่มแล้วค่อยเรียกฉันล่ะ!"

หา?

หลีเอ๋อร์คิดว่าตัวเองฟังผิด

ศิษย์พี่คะ นี่มันท่าทางของคนตื่นเต้นตรงไหนกัน?

อยู่ที่นี่คุณยังหลับลงอีกเหรอ?

แต่ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา

ทางฝั่งของฉินเฟยก็มีเสียงกรนเบาๆ ดังขึ้น

ทำเอาหลีเอ๋อร์ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่สุด

เอาเถอะ ความคิดของอัจฉริยะไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาอย่างพวกเราจะเข้าใจได้หรอก

……

ยี่สิบนาทีต่อมา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

ผู้กำกับที่ยืนอยู่หน้าประตูพูดด้วยรอยยิ้ม "อาจารย์ฉินเฟยครับ กรรมการทั้งสามท่านและผู้ชมพร้อมแล้ว รอคุณอยู่เลยครับ!"

"มาแล้ว!"

ฉินเฟยเพิ่งลุกขึ้นยืน

หลีเอ๋อร์ตื่นเต้นจนฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อ "ศิษย์พี่ สู้ๆ นะคะ!"

"อืม"

เขาพยักหน้า ก่อนจะก้าวเท้ายาวๆ เดินออกไป

……

บนเวที

ผู้ชมต่างพากันส่งเสียงเชียร์อย่างกระตือรือร้น

"เทพธิดา!!"

"เทพธิดา!!"

"เทพธิดา!!"

……

ที่นั่งผู้ชมในวันนี้ หลายคนเป็นแฟนคลับของฉินเฟย และมีบางส่วนที่ตอนแรกไม่ได้เป็นแฟนคลับของเขา

แต่ตอนนี้ก็กลายมาเป็นแฟนคลับของฉินเฟยแล้ว

"ว้าว เทพธิดาใกล้จะออกมาแล้ว ตื่นเต้นจัง!"

หลี่ซามินจื่อก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน เธอและพิธีกรทุกคนที่อยู่หลังเวที ล้วนกำลังตั้งตารอคอยการปรากฏตัวของฉินเฟย

วินาทีต่อมา

แสงไฟในหน้าจอโทรทัศน์สว่างวาบขึ้น!

เงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากทางเดิน

นอบน้อม

มั่นใจ

เยือกเย็น

ฉินเฟยยืนอยู่กับที่ แผ่นหลังเหยียดตรง ทำเอาทุกคนถึงกับเบิกตากว้างด้วยความชื่นชม!

"ว้าว!! หล่อเกินไปแล้วมั้ง?"

"พระเจ้าช่วย เทพธิดาสุดยอดไปเลย!"

……

ทั่วทั้งฮอลล์เดือดพล่าน!

"หล่อมากจริงๆ! บุคลิกบนเวทีก็ดูมั่นคงมาก!"

แม้ว่านี่จะเป็นการเจอฉินเฟยครั้งที่สองแล้ว แต่ต่งชิงก็ยังอดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความชื่นชม

คังฮุ่ยมองดูฉินเฟย

ภายในใจเริ่มรู้สึกคาดหวังมากขึ้นเรื่อยๆ

ผลงานวรรณกรรมอันยอดเยี่ยมของฉินเฟยในครั้งนี้ จะนำพาความประหลาดใจมาให้ทุกคนได้หรือไม่?

วินาทีต่อมา

"บ้านเกิดคือพิกัดที่ไม่เคยเปลี่ยนไปในใจของชาวประเทศเซี่ย!"

เสียงอันหนักแน่นทรงพลังของฉินเฟยดังขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นการเน้นคำ หรือการออกเสียง ล้วนไร้ที่ติ

"น้ำเสียงการประกาศแบบนี้ แทบจะเทียบเท่ากับพิธีกรมืออาชีพได้เลยนะ!"

คังฮุ่ยเอ่ยปากชม

"ที่นั่นมีคนที่คุณห่วงใยมากที่สุด——[ตัวคนเดียวเป็นแขกอยู่ต่างแดน เมื่อถึงเทศกาลยิ่งคิดถึงครอบครัวทวีคูณ!]"

ฉินเฟยเผยรอยยิ้ม และกล่าวต่อ

"ที่นั่นยังมีรสชาติที่คุณคิดถึงมากที่สุด——[ลมใบไม้ร่วงพัดมาใบไม้ปลิว น้ำแม่น้ำอู๋เจียงปลากะพงกำลังอ้วนท้วน]"

มาแล้ว!

ผลงานวรรณกรรมอันยอดเยี่ยมเฉพาะตัวของฉินเฟยมาแล้ว!

กระรอกคังถึงกับนั่งตัวตรง

ซ่าเป้ยหนิงก็กำลังตั้งใจฟัง

ในวินาทีนี้

ทุกคนล้วนดำดิ่งลงไปในความงดงามของบทกวีและภาพวาดที่ฉินเฟยรังสรรค์ขึ้น

บางที...

นี่ต่างหากถึงจะเป็นการแข่งขันในหมวดศิลปะวัฒนธรรมที่แท้จริงใช่ไหม?

บทกวี

บรรยากาศของถ้อยคำ

นี่คือช่วงเวลาแห่งความสามารถอันล้นเหลือที่เปล่งประกายออกมา

"แม้แต่ดวงจันทร์ก็ยังเป็นดั่ง——[น้ำค้างเริ่มขาวโพลนในคืนนี้ ดวงจันทร์ที่บ้านเกิดสว่างไสวที่สุด]"

บุคลิกบนเวทีของฉินเฟยนั้นมั่นคงมาก

แม้ว่าที่นี่จะไม่ใช่เวทีที่เขาคุ้นเคย

สิ่งที่พูดก็ไม่ใช่งิ้วที่เขาถนัด

แต่การแสดงออกของเขานั้น กลับยังคงเยือกเย็นและเป็นธรรมชาติ สร้างแบบอย่างที่ดีให้กับบรรดาผู้เข้าแข่งขัน!

หลังจากนี้ ก็ยิ่งทวีความสุดยอดขึ้นไปอีก!!

"บ้านเกิดได้ดึงดูดความเศร้าโศกจากการจากลา——[ภาพวาดก็เปรียบเสมือนความฝันที่จะได้กลับบ้าน ภูเขาสายน้ำพันลี้ยาวเพียงไม่กี่นิ้ว]"

"แม้จะเดินทางไกล ก็ยัง——[ผู้คนคะนึงหาน้ำแห่งบ้านเกิด ส่งเรือเดินทางไกลนับหมื่นลี้] ความคิดถึงบ้านเกิดนี้ ทำให้พวกเราจดจำได้เสมอว่า รากเหง้าของตัวเองอยู่ที่ไหน"

หนักแน่น

เยือกเย็น

สง่างาม

เขามีคุณสมบัติที่พิธีกรช่อง CCTV ควรมีครบถ้วนแล้ว

เมื่อเสียงของเขาเบาลงและจบประโยค

เฮ——

ทั่วทั้งฮอลล์ต่างลุกขึ้นยืน และปรบมือให้อย่างกึกก้อง!

"พูดได้ดีเกินไปแล้ว!!"

"พระเจ้าช่วย ที่แท้ความรู้สึกของการฟังสดๆ มันเป็นแบบนี้นี่เอง สมกับที่เป็นเทพธิดา สมกับที่เป็นผลงานวรรณกรรมอันยอดเยี่ยมจริงๆ!"

"ดูสิ เสี่ยวซ่าถึงกับเคลิ้มไปแล้ว!"

……

เป็นไปตามคาด

ซ่าเป้ยหนิงมองดูฉินเฟยอย่างเคลิบเคลิ้ม ไม่พูดไม่จาสักคำ

ตลอดระยะเวลาหกสิบวินาทีเต็ม

ฉินเฟยไม่เพียงแต่จะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ แต่ยังได้แสดงความสามารถอันโดดเด่น ด้วยการร้อยเรียงบทกวีโบราณถึงห้าบทในรวดเดียว

ทำให้คนที่มีความสามารถล้นเหลือแห่งช่อง CCTV อย่างเขา ถึงกับรู้สึกอับอายขายหน้า

"เป็นยังไงล่ะ?"

ต่งชิงถามด้วยรอยยิ้ม

"เก่งกาจมากจริงๆ"

คังฮุ่ยยอมรับอย่างหมดใจ แม้แต่เขา ก็ไม่มีทางพูดผลงานวรรณกรรมอันยอดเยี่ยมแบบนี้ออกมาได้

พูดตามตรง

ตั้งแต่รายการของฉินเฟยตอนที่แล้วออกอากาศไป

ก็ได้ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิแห่งความสนใจขึ้นมาในทันที!

เบื้องบนรู้สึกว่ารูปแบบการกล่าวเปิดรายการแบบนี้ ดูแปลกใหม่เป็นอย่างมาก และในขณะเดียวกันก็สามารถสะท้อนให้เห็นถึงความรู้ด้านวัฒนธรรมของพิธีกรได้เป็นอย่างดี

ดังนั้น คังฮุ่ยจึงอยากเจอกับฉินเฟยมาโดยตลอด

ได้มาพบกันในวันนี้ สมคำร่ำลือจริงๆ

"ขอบคุณ ขอบคุณฉินเฟยมากค่ะ!"

ต่งชิงเดินขึ้นมาบนเวที

"ขอเสียงปรบมือให้กับฉินเฟยอีกครั้งค่ะ และต้องขอขอบคุณฉินเฟยที่สละเวลามาร่วมรายการ [การประกวดพิธีกร] ของพวกเราด้วยนะคะ!!"

เฮ——

ทั่วทั้งฮอลล์เดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง!

"เทพธิดา!!"

"เทพธิดา!!"

"เทพธิดา!!"

……

ไม่ว่าจะเป็นผู้เข้าแข่งขันที่อยู่หลังเวที หรือเหล่าทีมงาน ต่างก็พากันตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

หลี่ซามินจื่อตะโกนเสียงดังที่สุด

ครั้งนี้เธอจะต้องพยายามให้เต็มที่ อย่างน้อยก็ในฐานะแฟนคลับของเทพธิดา จะยอมให้ใครมาดูถูกไม่ได้เด็ดขาด!

……