บทที่ 151 แบบนี้ไม่กลายเป็นเซียนไปเลยเหรอ!
บทที่ 151 แบบนี้ไม่กลายเป็นเซียนไปเลยเหรอ!
"ไม่จริงน่า นี่คือเทพธิดาจริงๆ เหรอ???"
"พระเจ้า ฉันได้เจอเทพธิดาตัวเป็นๆ เหรอเนี่ย?? ตอนแต่งกายเป็นชายก็หล่อเกินไปแล้วป่ะ?"
"คุณหนูหลีเอ๋อร์!! โห กิ่งทองใบหยกชัดๆ!"
"ช่วยด้วย! ขอเครื่องช่วยหายใจที ฉันไม่ไหวแล้ว!"
……
เหล่าแฟนคลับตื่นเต้นกันสุดๆ
เหล่าแฟนคลับคลั่งไคล้กันไปแล้ว
แชะ!
แชะ!
แชะ!
แต่ละคนล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปกันยกใหญ่
รูปถ่ายถูกส่งเข้าไปในกลุ่มแฟนคลับ
ทันใดนั้นก็เกิดเสียงฮือฮาดังสนั่น!
"เทพธิดาไปโผล่ที่มหาวิทยาลัยเมืองเซินเฉิง?? ไปทำไมอะ?"
"นั่นสิ พี่ซืออวี่รู้เรื่องนี้ไหม?"
……
ตอนนั้นเอง ติงซืออวี่ก็เห็นข้อความนี้เหมือนกัน เธอเหมือนจะเคยได้ยินเทพธิดาบอกว่า เป็นเพราะรายการของงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิ
ทว่าเรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับ แม้แต่กับพวกแฟนคลับก็บอกไม่ได้
ติงซืออวี่ตอบไปว่า "ไม่รู้สิ เทพธิดาไม่ได้บอกฉันเลย"
ขอโทษด้วยนะทุกคน
รอให้ถึงงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิ พวกคุณก็จะรู้เองแหละ~~
……
ระหว่างที่กำลังพูดคุยกัน
ฉินเฟยกับหลีเอ๋อร์ก็เดินขึ้นไปบนเวทีแล้ว
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคือวงดนตรีหญิงสิบสองคน ซึ่งเป็นหญิงสาวในชุดกี่เพ้าทั้งสิบสองคน
"สวัสดีครับพี่ๆ"
"เสี่ยวเฟย เธอมาแล้วเหรอ?"
คนที่เป็นผู้นำคือหัวหน้าวงที่ชื่อว่าเจี่ยงจิ่น เธอเรียนจบจากวิทยาลัยดนตรีแห่งประเทศเซี่ย
หนึ่งวันก่อนหน้านี้
ฉินเฟยไปหาพวกเธอ และบอกจุดประสงค์ของตัวเองให้พวกเธอฟัง
ขึ้นแสดงในงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิ!
พอได้รู้ข่าวนี้ ทุกคนก็ตื่นเต้นกันมาก
สำหรับวงดนตรีหญิงสิบสองคนที่ความนิยมกำลังตกต่ำ หากยังไม่สามารถหาเวทีที่ดีให้แสดงความสามารถได้อีก สิ่งที่รอพวกเธออยู่ก็คงมีเพียงการยุบวง
ดังนั้นการปรากฏตัวของฉินเฟยจึงมาได้ทันเวลาพอดี
เจี่ยงจิ่นแทบจะไม่ลังเลเลย เธอตอบตกลงไปในทันที
นั่นจึงเป็นที่มาของภาพเหตุการณ์ในวันนี้
"พี่เจี่ยงจิ่น ผมมารับพวกพี่ครับ กลับไปโรงงิ้วหลีหยวนด้วยกันเถอะ"
ฉินเฟยยิ้ม
หลีเอ๋อร์เข้าไปจับมือของเจี่ยงจิ่นอย่างสนิทสนม:
"พี่เจี่ยงจิ่น พี่สวยจังเลยค่ะ~~"
เจี่ยงจิ่นยิ้มกว้างจนหน้าบานเป็นดอกไม้ "สวยแค่ไหนก็สู้เธอไม่ได้หรอกจ้ะ พี่อายุตั้งเท่าไหร่แล้ว!"
ตอนนั้นเอง ก็มีแฟนคลับที่อยู่ด้านล่างถามขึ้นมาว่า:
"เทพธิดา พวกคุณกำลังจะร่วมงานกันเหรอคะ???"
ฉินเฟยยิ้มพลางพยักหน้า "ใช่ครับ และในอีกไม่ช้า พวกคุณก็จะได้เห็นผลงานแล้ว!"
"ว้าว!!!!"
"พระเจ้า ร่วมงานกันจริงๆ ด้วย! แบบนี้น่าตื่นเต้นเกินไปแล้วนะ?"
"ฉันเข้าใจแล้ว การเผยแพร่ดนตรีพื้นบ้าน ฉันเดาว่าจะต้องไปออกรายการ [ยอดวีรบุรุษ] ใช่ไหม??"
"ตั้งตารอเลย ตั้งตารอสุดๆ!"
"วงดนตรีเกิร์ลกรุ๊ประดับท็อปวงแรกของประเทศเซี่ย บวกกับเทพธิดาเข้าไปอีก เป็นไลน์อัปที่น่ากลัวมากเลยนะทุกคน ฉันตื่นเต้นมาก ตอนนี้ฉันอดใจรอไม่ไหวแล้ว!!"
……
คืนนั้น
บนโลกอินเทอร์เน็ต
#ฉินเฟยปรากฏตัวที่มหาวิทยาลัยเมืองเซินเฉิง!#
#วงดนตรีหญิงสิบสองคน ฉินเฟย ร่วมงานกัน!!#
#ดนตรีพื้นบ้านของประเทศเซี่ยกำลังฟื้นคืนชีพ!#
……
หัวข้อเหล่านี้หลายอันทะยานติดเทรนด์ฮอตเสิร์ช
"ให้ตายเถอะ จริงดิ? การรวมตัวครั้งนี้โหดมาก!"
"ฉันจำวงดนตรีหญิงสิบสองคนได้ เมื่อก่อนดังระเบิดเลยนะ แถมยังนำทีมไปแสดงดนตรีพื้นบ้านที่ประเทศรื่อและประเทศเหม่ยด้วย ดังเป็นพลุแตกไปทั่วเอเชียเลยล่ะ เพียงแต่สองปีมานี้ไม่ได้ข่าวคราวเลย"
"ฉินเฟยมีใจรักในดนตรีพื้นบ้านจริงๆ บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่เขาอยากร่วมงานด้วยล่ะมั้ง เขาคงอยากให้คนหนุ่มสาวได้ฟังเสียงดนตรีพื้นบ้านกันให้มากขึ้น!"
"รอติดตาม! รอติดตาม!!"
"อ๊ากกกก พ่อฉันเป็นแฟนคลับของวงดนตรีหญิงสิบสองคน ตอนนี้เขาตื่นเต้นจนกินข้าวเย็นไม่ลงแล้ว!"
"เดี๋ยวก่อนนะ คงไม่ใช่งานกาล่าฤดูใบไม้ผลิหรอกใช่ไหม? ฉันจำได้ว่าอีกไม่นานก็จะถึงการพิจารณารอบแรกของงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิแล้ว!!"
……
โดยไม่สนใจคอมเมนต์บนโลกอินเทอร์เน็ต
ขณะนี้ฉินเฟยและวงดนตรีหญิงสิบสองคนกำลังอยู่ระหว่างการซ้อม
การพิจารณารอบแรกของงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิจะจัดขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า
เมื่อถึงเวลานั้น
บรรดานักข่าวจากสื่อต่างๆ รวมถึงเหล่าดาราคนดังก็จะมาร่วมงานด้วยเช่นกัน
เวลาที่เหลืออยู่สำหรับทุกคนมีไม่มากแล้ว
"เสี่ยวเฟย เพลงนี้ของเธอชื่อว่า... [ดอกไม้เพียงหนึ่งเดียวในโลก] เหรอ? มันแปลกมากเลยนะ"
เมื่อมองดูโน้ตเพลงที่ฉินเฟยให้มา เจี่ยงจิ่นก็ถามขึ้น
"ซอเอ้อร์หูก็ต้องสีจังหวะที่ร่าเริงสนุกสนานแบบนี้ด้วยเหรอ?"
เป็นที่ทราบกันดี
ซอเอ้อร์หูมีกลิ่นอายของความโศกเศร้าอ้างว้าง
ตัวแทนที่ชัดเจนที่สุดก็คือเพลง [เอ้อร์เฉวียนอิ้งเยว่] ของคนตาบอดอาปิ่ง
"ใช่ครับ ครั้งนี้ผมอยากจะสร้างความพลิกโฉมสักหน่อย"
ฉินเฟยยิ้ม "นี่คือเวทีของงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิ ผมอยากให้ทุกคนได้เห็นงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิที่ไม่เหมือนเดิม และดนตรีพื้นบ้านที่ไม่เหมือนเดิม!"
"ใครบอกว่าซอเอ้อร์หูจะต้องเศร้าสลดและหดหู่เสมอไปล่ะ? นั่นเป็นอคติที่มีต่อดนตรีพื้นบ้านทั้งนั้น!"
"สาเหตุที่ดนตรีพื้นบ้านเสื่อมความนิยมลง ส่วนใหญ่เป็นเพราะการย่ำอยู่กับที่ ไม่ยอมสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ และเอาแต่หากินกับบุญเก่า"
"และนวัตกรรมใหม่ของเราในครั้งนี้ก็ค่อนข้างจะกล้าหาญมาก เพราะถึงยังไงมันก็เป็นเวทีงานกาล่าฤดูใบไม้ผลิ ดังนั้นผมเลยอยากให้พี่ๆ ทุกคนช่วยผมด้วย! ทำให้ทุกคนได้เห็นดนตรีพื้นบ้านที่ไม่เหมือนเดิมกันเถอะครับ!"
พูดจบ ฉินเฟยก็โค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็รู้สึกคล้อยตาม
คำพูดของฉินเฟยแทงใจดำพวกเธอเข้าอย่างจัง ทำไมวงดนตรีหญิงสิบสองคนถึงได้เลือนหายไปล่ะ?
นอกจากจะเป็นเพราะการมาเยือนของยุคมหาบันเทิงแล้ว
ยังมีอีกหนึ่งปัจจัยที่สำคัญที่สุด
นั่นคือการไม่มีนวัตกรรมใหม่ๆ
ทำให้วงดนตรีระดับท็อปที่ก่อตั้งมาสิบปี ต้องพ่ายแพ้ให้กับวงดนตรีที่เพิ่งตั้งขึ้นมาได้ไม่ถึงสามเดือน
น่าอับอายชะมัด!
พวกเธอจะไม่มีวันลืมเวทีแห่งนั้นได้ลง
วินาทีนี้
แววตาของทุกคนในวงดนตรีหญิงสิบสองคนก็เปลี่ยนไป
พวกเธอรู้ว่าการแสดงในครั้งนี้ จะไม่ใช่แค่การแสดงธรรมดาๆ อีกต่อไป
แต่มันคือการปฏิวัติ!
พวกเธอจะต้องเปลี่ยนเส้นทางของดนตรีพื้นบ้านไปพร้อมกับชายหนุ่มตรงหน้านี้!
"เสี่ยวเฟย เธอว่ายังไงพี่ก็ว่าอย่างนั้น พี่เชื่อฟังเธอ! ครั้งนี้ถ้าไม่สำเร็จก็ยอมพลีชีพ!"
"ก็แค่พลิกโฉมไม่ใช่เหรอ? ได้ พวกเรารับปาก อยากจะแก้ยังไงก็แก้เลย!"
"พวกเราไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว ครั้งนี้พวกพี่ยินดีจะวางเดิมพันไว้ที่เธอ!"
"……"
หลีเอ๋อร์ที่กำลังแอบฟังอยู่นอกประตูก็เผยรอยยิ้มออกมาเช่นกัน
ศิษย์พี่เก่งจริงๆ
ในตัวเขาเหมือนจะมีมนตร์วิเศษบางอย่าง ที่ทำให้ผู้คนเชื่อใจเขาได้อย่างบอกไม่ถูก โดยไม่ต้องมีเหตุผลหรือคำอธิบายใดๆ
บางที...
นี่คงจะเป็นเสน่ห์ของเขาสินะ?
"ท่านอาจารย์ ศิษย์ของท่าน หรือศิษย์พี่ใหญ่ของฉัน ครั้งนี้จะต้องทำให้ทุกคนตกตะลึงได้อย่างแน่นอนค่ะ~"
เด็กสาวพึมพำเบาๆ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายหวานซึ้ง
……