ตอนที่ 27: คัมภีร์ยันต์สวรรค์

ตอนที่ 27: คัมภีร์ยันต์สวรรค์

หลังจากคุ้นเคยกับอาวุธวิเศษสองชิ้นแล้ว หวังฝูจึงหยิบหนังสือ “ชุดยันต์พื้นฐาน” ออกมาแล้วเริ่มอ่านอย่างตั้งใจ

แม้จะมีมรดกระดับสูงกว่าของ “บทที่หนึ่งของคัมภีร์ยันต์สวรรค์” อยู่ในใจ แต่หวังฝูวางแผนจะเรียนรู้เกี่ยวกับยันต์ก่อนทำการฝึกฝน ซึ่ง “ชุดยันต์พื้นฐาน” นี้นับว่าเหมาะสมพอดี

ในไม่ช้า หวังฝูงจึงพบว่ายันต์ถึงกับเป็นสิ่งที่แสนวิเศษ กระดาษยันต์ขนาดเล็กเพียงแผ่นเดียวสามารถปลดปล่อยพลังแก่กล้าทั้งหลายได้

“หากพกยันต์นับหมื่นแล้วขว้างออกไปในคราวเดียว มันไม่เท่ากับผู้ฝึกตนนับพันร่ายวิชาพร้อมกันหรอกหรือ!” หวังฝูกลืนน้ำลายขณะดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

ขยี้จนถึงตาย

แม้ความรู้ทั้งหลายเกี่ยวกับยันต์ในหนังสือนี้ข้องเกี่ยวกับพื้นฐาน แต่เนื้อหานับว่าครอบคลุม มันจึงเหมาะสำหรับหวังฝูผู้เป็นมือใหม่ที่เพิ่งเข้าโลกแห่งการฝึกตนและไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับยันต์

ไม่เพียงแต่มันบันทึกหลักการของยันต์เท่านั้น แต่ยังบันทึกวิธีทำยันต์อีกด้วย มันเต็มไปด้วยวิชาทั้งหลายที่ครอบคลุมถึงวิธีเลือกวัสดุในการสร้างยันต์

วิธีสร้างยันต์มีสองแบบ แบบที่สามัญที่สุดคือการจองจำวิชาไว้ในกระดาษยันต์พิเศษ การจะปลดปล่อยออกมาจำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณเล็กน้อยเพื่อทำการชี้นำ แล้ววิชาที่ถูกจองจำจึงจะสามารถปลดปล่อยออกมาได้ในทันที

ส่วนทรงพลังมากน้อยแค่ไหนนั้น มันขึ้นอยู่กับทักษะของคนที่สร้างยันต์ขึ้นมา

ส่วนอีกแบบนั้นค่อนข้างแปลกประหลาดและค่อนไปทางโบราณ ด้วยการใช้พลังวิญญาณอันเป็นเอกลักษณ์เพื่อกำหนดเส้นเฉพาะบนกระดาษยันต์ กระตุ้นให้เกิดกฎแห่งฟ้าดินแล้ววาดลวดลายเฉพาะด้วยความสามารถทรงพลังจำนวนมาก ยันต์ที่ถูกวาดแต่ละแบบมีลวดลายแตกต่างออกไปเหมือนกับคำพูด เปรียบได้กับการฝึกฝนวิชาที่มีการเปลี่ยนแปลงนับไม่ถ้วน

ยันต์ที่สร้างด้วยวิธีนี้จะถูกเรียกว่ายันต์วิญญาณ

แบบแรกเปรียบได้กับธรณีประตู ขอเพียงทราบวิชาและทราบวิธีการจองจำวิชาก็สามารถสร้างให้สำเร็จผ่านการฝึกฝนได้ ส่วนแบบหลังต้องใช้ความเข้าใจเป็นอย่างมาก

ยันต์วิญญาณแต่ละใบจำเป็นต้องได้รับการทำความเข้าใจ

แม้ทั้งสองแบบจำเป็นต้องใช้จิตเทวะ แต่แบบหลังต้องใช้มากกว่า เพราะเหตุนี้ วิธีการสร้างยันต์วิญญาณโบราณจึงแทบไม่ได้รับการสืบทอดต่อกันมา โดยมากมักจะเก็บเป็นความลับในฐานะมรดกของสำนักหรือตระกูลที่ฝึกตนเป็นเซียน

ในโลกแห่งการฝึกตนเป็นเซียนตอนนี้ แบบแรกถือว่าครองตลาดเป็นส่วนใหญ่ ทว่ายิ่งพลังของวิชาแข็งแกร่งเท่าไหร่ สิ่งจำเป็นสำหรับกระดาษยันต์ยิ่งสูงตามไปด้วย ส่วนวิธีการจองจำวิชาก็ยากมากยิ่งขึ้น ดังนั้นในโลกแห่งการฝึกตนเป็นเซียนตอนนี้ ยันต์ที่เหนือกว่าระดับสามจึงมีน้อยนัก

ดังนั้น ยันต์พิเศษอีกแบบจึงเกิดขึ้นมา

สมบัติยันต์

หนึ่งในสิบของพลังจากอาวุธวิเศษถูกผนึกไว้บนกระดาษยันต์พิเศษ ซึ่งมันเป็นการปลดปล่อยพลังของอาวุธวิเศษออกมาบางส่วน ทว่าการสร้างยันต์จะสร้างความเสียหายกับอาวุธวิเศษ จึงมีเพียงผู้ทรงพลังที่เหนือกว่าขอบเขตปราณทองเท่านั้นที่สามารถทำได้

บ่อยครั้งที่มีเพียงปรมาจารย์ขอบเขตปราณทองผู้กำลังจะกลายเป็นอมตะเท่านั้นที่จะเสียสละสมบัติวิเศษเพื่อทิ้งรากฐานสุดท้ายไว้ให้ลูกหลานอย่างไม่ลังเล ด้วยเหตุนี้จึงมีการพลังงานที่เหลืออยู่จนหมดสิ้น

“แสดงว่ายันต์สีทองที่ศิษย์พี่หญิงอวิ๋นใช้ในตอนแรกคือสมบัติยันต์งั้นหรือ?”

หวังฝูยังคงจำกระบี่ยักษ์สีทองที่ศิษย์พี่หญิงอวิ๋นหนิงซวงใช้ทำลายภูตผีและบดขยี้ค่ายกลได้ “สมบัติยันต์คือหนึ่งในสิบของพลังอาวุธวิเศษ หากใช้มันอย่างสุดกำลังก็อาจจะร้ายกาจกว่าอาวุธวิญญาณธรรมดา อาวุธวิเศษชิ้นเดียวนับว่ายังไม่มากพอ ประเด็นอยู่ที่ขอเพียงพลังวิญญาณเพียงพอ ต่อให้อยู่ขอบเขตกลั่นลมปราณก็สามารถเปิดใช้งานได้”

เขาเดาะลิ้น

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน หวังฝูจึงทำความเข้าใจ “ชุดยันต์พื้นฐาน” เสร็จ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีพู่กันยันต์ กระดาษยันต์และชาดสำหรับวาดยันต์ หาไม่แล้วคงได้ลองวาดสักใบสองใบไปแล้ว

“ไม่ต้องรีบไม่ต้องรีบ มาดู”คัมภีร์ยันต์สวรรค์“ดีกว่า”

หวังฝูระงับอาการใจเต้นแรงขณะปิดหนังสือ จากนั้นจึงนั่งขัดสมาธิแล้วเริ่มวิเคราะห์ “คัมภีร์ยันต์สวรรค์” ในใจ

มันต่างจากหนังสือที่ต้องท่องจำ “คัมภีร์ยันต์สวรรค์” อยู่ในจิตใจ ดังนั้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูป หวังฝูจึงทราบเค้าโครงทั่วไปของ “คัมภีร์ยันต์สวรรค์” แม้จะเป็นเพียงบทที่หนึ่ง แต่ก็นับว่าทรงพลังเป็นอย่างมาก

“ไม่ต้องใช้ความพยายามในการได้มันมา”คัมภีร์ยันต์สวรรค์“นี้คือวิธีสร้างยันต์วิญญาณจริงเหรอ มันถึงกับรวมยันต์นับร้อยตั้งแต่ระดับหนึ่งถึงระดับสาม แม้ต้องทำการฝึกฝน ‘วิญญาณยันต์’ ที่กล่าวถึงข้างต้นให้สำเร็จก่อนถึงจะสามารถดูวิธีการวาดยันต์ระดับสองกับสามได้สมบูรณ์ ส่วนยันต์ระดับหนึ่งไม่มีข้อจำกัดแต่อย่างใด”

หวังฝูบังเกิดความยินดี ความรู้สึกของการมีหมอนเวลารู้สึกง่วงงุนตลอดเวลามันเป็นแบบนี้เอง

“แต่ ‘วิญญาณยันต์’ นี้คือรากฐานของ”คัมภีร์ยันต์สวรรค์“ทันทีที่ฝึกฝนสำเร็จก็จะสามารถควบคุมยันต์ทั้งหมดที่วาดได้แม้ว่ายันต์จะอยู่กับคนอื่นก็ตาม มีแต่ต้องฝึกฝน ‘วิญญาณยันต์’ ให้สำเร็จเท่านั้น”

“หลังจากนั้นทำการขายยันต์จำนวนมาก หากเผชิญหน้ากับศัตรูผู้มียันต์ที่เราวาดขึ้นมา เหอะเหอะ… ยันต์ที่ศัตรูขว้างออกมาจะกลายเป็นผู้ช่วยของเรา”

“วะฮ่าฮ่า…”

ปากของหวังฝูแทบจะฉีกยิ้มไปถึงหลังหู

ในช่วงระยะเวลาหลังจากนั้น หวังฝูทำแค่เพียงฝึกฝนและนอนเท่านั้น อีกทั้งยังขัดเกลาของเหลววิญญาณไม้ดำอย่างคลุ้มคลั่งเพื่อพัฒนาการฝึกฝน นอกจากนี้ยังค่อยสำรวจเคล็ดการฝึกฝนของ “วิญญาณยันต์” ใน “คัมภีร์ยันต์สวรรค์”

ส่วนการวาดยันต์ มันไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร

“วิญญาณยันต์” มีความพิเศษเฉพาะตัวมาก ไม่เพียงแต่ต้องขยับมือเพื่อสร้างผนึกเพื่อเปิดใช้งานพลังวิญญาณเฉพาะตัวเท่านั้น แต่ยังต้องทำการหล่อเลี้ยงด้วยจิตเทวะในทะเลจิตเทวะจนกระทั่ง “จิต” กับ “วิญญาณ” ใหม่ถือกำเนิดขึ้นมา

ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องค่อนข้างมาก หากความพยายามก่อนหน้าสูญเปล่าก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย แต่ถ้ามันทำให้เกิดความปั่นป่วนในทะเลแห่งความตระหนักรู้จนเกิดความเสียหายต่อจิตเทวะย่อมกลายเป็นเรื่องใหญ่

หวังฝูศึกษาอย่างละเอียดเป็นเวลาหนึ่งเดือน รวมถึงการขัดเกลาของเหลววิญญาณไม้ดำจำนวนหนึ่ง มีเพียงการยกระดับไปถึงขอบเขตกลั่นลมปราณระดับสี่ขั้นสูงสุดก่อนถึงจะกล้าลงมือ

น่าเสียดายที่มีอุบัติเหตุบางอย่างเกิดขึ้น

ทะเลแห่งความตระหนักรู้สั่นสะเทือน จิตเทวะยิ่งอ่อนกำลัง แล้ว “วิญญาณยันต์” ที่เกิดจากการประกอิบของยันต์กำลังจะสลายไป ซึ่งหวังฝูรู้สึกไม่เต็มใจเป็นอย่างมาก

เขาอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสขณะคิดคำนวณนับไม่ถ้วนในทันที ในที่สุดเขาจึงกัดฟันพร้อมกับรวบรวมยันต์ที่กำลังจะสลายไปเข้าสู่จิตเทวะ เมื่อนั้นเสียงตะโกนอันบ้าคลั่งจึงดังขึ้น

“เอามาให้ข้า…”

ยันต์กระแทกเข้ากับจิตเทวะครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วหวังฝูจึงรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง ทำให้ทั่วทั้งทะเลแห่งความตระหนักรู้เกิดความปั่นป่วนจนจิตเทวะที่อ่อนแรงอยู่ก่อนแล้วกำลังจะสลายไปภายใต้แรงกระแทกของยันต์

“ไม่ ปิดมันให้ข้า ข้าต้องการฝึกฝน ข้าต้องการไล่ตามร่างของอวิ๋นหนิงซวง…”

ความมืดเข้าครอบงำ แล้วหวังฝูจึงหมดสติไป

ผ่านไปสามวันจึงจะตื่นขึ้นมา

“เรายังมีชีวิตอยู่ เฮ้อ… การฝึกฝน ‘วิญญาณยันต์’ ทำให้เราดูน่าอับอายชอบกล ดูท่าว่าพรสวรรค์ที่มีจะธรรมดามาก” หวังฝูส่ายหน้าขณะตรวจสอบทะเลแห่งความตระหนักรู้อย่างละเอียด เมื่อนั้นจึงพบว่าจิตเทวะที่เดิมเป็นสีขาวโพลนไม่เพียงแต่ยังอยู่ครบถ้วนเท่านั้น แต่ยังมีขนาดใหญ่ขึ้นอีกด้วย

สิ่งที่แปลกประหลาดยิ่งกว่าคือมียันต์พิเศษซ่อนอยู่ในจิตเทวะ ซึ่งมันหลอมรวมเข้ากับจิตเทวะจนแยกไม่ออก

ด้วยการใช้ความคิด ยันต์จึงกลายเป็นเส้นด้ายนับไม่ถ้วนขณะลอยล่องอยู่ในจิตเทวะ ทำให้จิตเทวะที่ดูธรรมดากลับเจิดจ้าและพิเศษขึ้นมา

“เราถึงกับเปลี่ยนตัวเองเป็น ‘วิญญาณยันต์’ โดยไม่ตั้งใจไปแล้ว…”

ดวงตาของหวังฝูทอประกายเป็นพิเศษ เขาทำสำเร็จแล้ว