บทที่ 790 - วิธีการตอบโต้

บทที่ 790 - วิธีการตอบโต้

ความจริงแล้วเรื่องนี้ก็ทำให้ไมค์รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่มันก็สะท้อนให้เห็นในอีกแง่มุมหนึ่งว่า ฉินเฮ่าได้รับความชื่นชมจากรัฐมนตรีลีโออย่างลึกซึ้งจริงๆ

ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉินเฮ่า จะเป็นประโยชน์ขึ้นมาจริงๆ บางทีในวันข้างหน้า เขาอาจจะสามารถพึ่งพาฉินเฮ่าเพื่อปีนป่ายขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งก็เป็นได้

"คุณพูดถูกแล้วล่ะ ในตอนนั้นผมได้มอบหมายภารกิจอันหนักอึ้งนี้ให้กับรัฐมนตรีไมค์ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะสามารถช่วยผมผลักดันเขตเศรษฐกิจพิเศษให้เป็นที่รู้จักได้จริงๆ"

"ตอนนี้เขตเศรษฐกิจพิเศษของเรากำลังจะเปิดตัวในเร็วๆ นี้แล้ว และในฐานะที่คุณเป็นผู้กว้านซื้อที่ดินไปเป็นจำนวนไม่น้อยในเขตเศรษฐกิจพิเศษของเรา ผมก็ย่อมต้องมาแสดงความยินดีด้วยอยู่แล้ว และถือโอกาสนี้ผูกมิตรกับคุณฉินด้วยเสียเลย"

คำพูดนี้ของเขามีน้ำหนักและมีความหมายอันลึกซึ้งอย่างยิ่ง

ผู้คนที่อยู่รอบๆ เมื่อได้ยินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา

ด้วยกำลังของอดัมสเตอร์และเป่ยฮั่นเค่อหลี่เพียงสองคน พวกเขาไม่สามารถจดจำรัฐมนตรีกรมการพัฒนาผู้นี้ได้เลยแม้แต่น้อย

นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่า ทั้งสองตระกูลนี้ไม่เคยมีส่วนข้องแวะใดๆ กับรัฐมนตรีกรมการพัฒนาเลย

ความจริงแล้วนี่นับเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ ทว่าในตอนนี้ เมื่ออาศัยการที่พวกเขาได้มาร่วมงานเลี้ยงฉลองในครั้งนี้ กลับทำให้พวกเขาสามารถผูกมิตรกับอีกฝ่ายได้ นี่มันช่างเป็นความปีติยินดีที่คาดไม่ถึงเสียจริงๆ

ดังนั้นพวกเขาทั้งสองคนจึงรีบเดินเข้าไปหา โดยคิดที่จะใช้โอกาสนี้สร้างความสัมพันธ์อันดีกับรัฐมนตรีกรมการพัฒนาผู้นี้

ถึงตอนนั้น มันจะต้องเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาในอนาคตของตระกูลพวกเขาอย่างแน่นอน

ฉินเฮ่าดีดนิ้วดังเป๊าะ

พนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งรีบเดินเข้ามา ในมือของเขาถือถาดใบหนึ่งมาด้วย

ฉินเฮ่าหยิบแก้วไวน์หลายใบส่งให้รัฐมนตรีไมค์ รัฐมนตรีลีโอ และคนเหล่านั้นที่อยู่ด้านหลังของเขาตามลำดับ

จากนั้นฉินเฮ่าก็ยกแก้วไวน์แดงขึ้นมาใบหนึ่ง

"ผมขอดื่มอวยพรให้ทุกท่านหนึ่งแก้วครับ"

"การที่รัฐมนตรีลีโอกล่าวว่าจะขอผูกมิตรกับผมนั้น ช่างเป็นการยกย่องผมมากเกินไปจริงๆ ครับ และการมาเยือนของทุกท่าน ก็ทำให้โรงแรมคราวน์พลาซ่าของเราเจิดจรัสขึ้นมาได้ ผมคงไม่ต้องกล่าวคำขอบคุณอะไรให้มากความ ทุกอย่างล้วนอยู่ในไวน์แก้วนี้แล้วครับ"

ในด้านศิลปะแห่งการพูดนั้น ฉินเฮ่าสามารถจัดการได้อย่างไร้ที่ติ

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ในตอนนั้นเพ่ยเซินมองเห็นถึงศักยภาพของฉินเฮ่า และเมื่อมองจากตอนนี้แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

ทุกคำพูดของฉินเฮ่านั้น ทำให้ผู้คนไม่สามารถจับผิดอะไรได้เลยจริงๆ

หลังจากที่ดื่มไวน์จนหมดแก้ว ฉินเฮ่าก็ให้การต้อนรับรัฐมนตรีลีโอในฐานะแขกวีไอพี

ท้ายที่สุดแล้วสถานะของอีกฝ่าย รวมไปถึงการที่เขาสามารถมาร่วมงานเลี้ยงฉลองในครั้งนี้ได้ ยิ่งเป็นการตอกย้ำให้เห็นว่า นับจากนี้เป็นต้นไป การพัฒนาธุรกิจของฉินเฮ่าในเมืองว่านเซี่ยงจะยิ่งราบรื่นมากขึ้นไปอีก

ยิ่งถึงเวลาเช่นนี้ เขาก็ยิ่งไม่สามารถหยิ่งยโสโอหังได้

นี่เป็นตอนที่อดัมสเตอร์และเป่ยฮั่นเค่อหลี่ฉวยโอกาส ดื่มอวยพรให้รัฐมนตรีลีโอตามลำดับ

โดยอาศัยโอกาสนี้ ฉินเฮ่าก็เดินไปที่ด้านข้างของปั๋วหลี่อ่าว พร้อมกับเอ่ยถามขึ้น

"สถานการณ์ในงานเป็นอย่างไรบ้าง? ไม่มีบุคคลต้องสงสัยแฝงตัวเข้ามาใช่ไหม?"

ท้ายที่สุดแล้วตอนนี้ก็มีบุคคลสำคัญมาเยือนตั้งหลายคน ก็ยิ่งต้องสร้างความมั่นใจในความปลอดภัยของงานเลี้ยงฉลองทั้งหมด จะปล่อยให้เกิดความเสียหายและอุบัติเหตุใดๆ ขึ้นไม่ได้เป็นอันขาด

มิฉะนั้น หากสร้างความประทับใจที่ไม่ดีทิ้งไว้ในใจของรัฐมนตรีลีโอ ความรู้สึกดีๆ ที่เขาสั่งสมมาจากการทุ่มเงินก้อนโตซื้อที่ดินเหล่านั้น ก็จะค่อยๆ มลายหายไปจนหมดสิ้น

ของแบบนี้โดยพื้นฐานแล้วมักจะเป็นแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง หากจัดการได้ไม่ดี มันก็จะสูญหายไป โอกาสมักจะเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเดียวเสมอ

"ตอนนี้พวกเรายังไม่พบสถานการณ์ผิดปกติใดๆ ครับ เพียงแต่แก๊งมังกรพยัคฆ์และแก๊งเยาวชนจะต้องมีวิธีการตอบโต้อื่นๆ อย่างแน่นอน สถานที่หลายแห่งที่อาซานกำชับพวกเรามา พวกเราได้ดูแลเป็นอย่างดีแล้วครับ"

"จริงสิครับ ในระหว่างนี้มีคนบางกลุ่มพยายามจะลอบเข้ามา แต่ก็ถูกพวกเราจับตัวไว้ได้หมดแล้ว ตอนนี้ถูกขังไว้ที่ด้านหลัง ทว่าคนพวกนี้กลับไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลย ตอนนี้พวกเราก็ยังไม่รู้ว่าวิธีการตอบโต้ต่อไปของพวกเขาคืออะไรครับ"

"ให้กองกำลังพิทักษ์ตระกูลของคุณดูแลสถานที่จัดงานให้ดี ปกป้องบริเวณโดยรอบไว้ ตราบใดที่สถานที่สองสามแห่งนี้ไม่เกิดความวุ่นวาย หลังจากนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือห้องครัว"

"อาหารการกินรวมถึงของที่ต้องนำเข้าปาก และไวน์แดงเหล่านี้จะปล่อยให้เกิดเรื่องขึ้นไม่ได้เป็นอันขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้รัฐมนตรีหลายท่านก็มาถึงแล้ว ของที่พวกเขาจะดื่มต้องได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด จะให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ ไม่ได้เด็ดขาด"

ปั๋วหลี่อ่าวพยักหน้า "ผมทราบแล้วครับคุณฉิน มีเรื่องอื่นอีกไหมครับ?"

"เอาอย่างนี้... คุณส่งพนักงานเสิร์ฟสักสองสามคนไปจับตาดูเอาไว้ หากในระหว่างนั้นแก้วไวน์ของพวกเขาหลุดออกจากมือ ก็ให้คอยดูว่ามีใครคิดจะแอบใส่ยาลงไปหรือไม่ หากไม่มีก็ย่อมเป็นเรื่องดีที่สุด แต่หากมี ก็ให้ระงับเหตุและจับกุมตัวไว้ในทันที พวกเขาจะเกิดเรื่องขึ้นไม่ได้เด็ดขาด"

ฉินเฮ่ายังคงรู้สึกว่า การทำเช่นนี้จะปลอดภัยและรัดกุมมากกว่า

"ได้ครับคุณฉิน ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย"

ปั๋วหลี่อ่าวรีบถอยออกไปในทันที เขาเองก็รู้ดีว่างานเลี้ยงฉลองในครั้งนี้มีความหมายอย่างไร

หากสามารถจัดงานให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี นั่นก็เรียกได้ว่าเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัวเลยทีเดียว

ที่สำคัญไปกว่านั้น เขาจะสามารถยืดอกได้อย่างภาคภูมิใจต่อหน้าตระกูลของภรรยาตัวเองอย่างแท้จริงเสียที

แม้กระทั่งรัฐมนตรีกรมการพัฒนาผู้สง่างามก็ยังมาเยือน เครือข่ายความสัมพันธ์เช่นนี้ ใช่ว่าใครๆ ก็จะสามารถหามาได้เสียเมื่อไหร่

ในเวลานี้เอง เป่ยฮั่นเค่อหลี่และอดัมสเตอร์ทั้งสองคน ก็กำลังเดินตรงมายังทิศทางของฉินเฮ่า

เมื่อครู่นี้พวกเขาได้ดื่มอวยพรให้กับรัฐมนตรีลีโอ และได้เผยโฉมหน้าให้เห็นเพียงสั้นๆ แล้ว จากนี้ไปก็เป็นทีของเพ่ยเซินและคนอื่นๆ ที่จะทยอยกันไปดื่มอวยพรและพูดคุยรำลึกความหลังบ้าง ซึ่งก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับพวกเขาสองคนอีกแล้ว

ท้ายที่สุดแล้วเพ่ยเซินก็เป็นคนที่รู้จักกับลีโอจริงๆ

(จบแล้ว)