บทที่ 8 - ข้าคือทูตแห่งองค์พระ
บทที่ 8 - ข้าคือทูตแห่งองค์พระ
บทที่ 8 - ข้าคือทูตแห่งองค์พระ
เมื่อดูค่าสถานะส่วนตัว หลิวเจียงเทาก็ลอบกลืนน้ำลายลงคอโดยสัญชาตญาณ!!!
การดูดซับสภาพร่างกายของไอ้ทิ้งมันเกินบรรยายจริงๆ เดิมทีไอ้หมอนี่ก็มีพลังต่อสู้แค่ห้า แต่พอดูดซับสภาพร่างกายของไอ้ทิ้งเข้ามา พลังโจมตีกลับพุ่งปรี๊ดไปถึงสิบห้า!!!
แม้แต่ค่าสถานะอื่นๆ ก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย!!!
เขาลองลูบแขนที่เมื่อก่อนแห้งเหี่ยวเป็นไม้เสียบผี ถึงตอนนี้จะยังผอมอยู่แต่มันก็อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อที่พร้อมจะระเบิดพลัง!!!
อย่างที่เขาว่ากันว่า ถึงพ่อจะผอมแต่ก็มีกล้ามนะเว้ย!!!
ถึงแม้ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นมาพวกนี้จะเป็นแค่ของชั่วคราว แต่ชั่วคราวก็ยังดีกว่าไม่มี แถมยังสามารถออกกำลังกายเพื่อดูดซับมันให้กลายเป็นของตัวเองได้ไม่ใช่หรือไง?!
เขากวาดตามองพระพุทธรูปรอบๆ ด้วยความโลภ ถ้ามีใครมาทำลายพระพุทธรูปพวกนี้ตอนนี้ก็คงจะดีสิ!!!
แต่นี่คือประเทศไทย แทบจะไม่มีคนท้องถิ่นคนไหนกล้าทำลายพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์พวกนี้หรอก!
"หรือจะจ้างไอ้หำแหลให้มาทำลายพระพุทธรูปพวกนี้ดีไหมนะ?!"
หำแหลเป็นคนบ้านเดียวกันกับไอ้ทิ้งพระเอกของเรื่อง เข้ามาอยู่ในเมืองนี้ตั้งแต่เด็ก ทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน
น่าเสียดายที่หมอนั่นก็อาจจะไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้เหมือนกัน
"หรือว่าพ่อจะลองทุบเองดูสักองค์ดีไหม?! ยังไงระบบก็เอาไปขายได้นี่นา..."
ระหว่างที่คิด หลิวเจียงเทาก็ถือปืนพกเตรียมจะทุบลงไปที่องค์พระพุทธรูปอีกองค์...
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ เจ้าคนบาปหนาที่กล้าลบหลู่องค์พระ..."
หา?!
หลิวเจียงเทาหันขวับไปมอง แม่แกสิ ทำไมถึงมีโล้น... ถุยๆ มีพระสงฆ์โผล่มาได้เนี่ย?!
เมื่อเห็นพระสงฆ์ที่ทำหน้าถมึงทึงราวกับยักษ์ปักหลั่น หลิวเจียงเทาก็ได้แต่ยิ้มขื่นในใจ ทว่าเขากลับแสร้งทำสีหน้าขึงขังและพูดเสียงดุว่า
"หึ พวกแกมันก็แค่พวกศรัทธาจอมปลอม เป็นเพราะพวกแกแอบลดสเปกวัสดุตอนสร้างองค์พระ องค์พระพุทธเจ้าจึงพิโรธนัก เลยมีบัญชาให้ข้ามาเก็บกวาดพระพุทธรูปที่ไม่ได้มาตรฐานพวกนี้กลับไป ไม่เชื่อก็ดูนี่สิ..."
ระหว่างที่พูด หลิวเจียงเทาก็กำปืนพกแน่นแล้วเคาะลงไปบนองค์พระอย่างแรง
"เพล้ง!"
เศษปูนชิ้นเล็กๆ ร่วงหล่นลงบนพื้น...
เมื่อมองดูพระสงฆ์ที่ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ หลิวเจียงเทาก็ไม่ได้ร้อนใจอะไร รอให้พ่อเก็บองค์พระไปก่อนเถอะ พวกแกจะไม่มองพ่อเป็นทูตของพระพุทธเจ้าก็ให้มันรู้ไป?!
"ดูให้ดี นี่คือของไม่ได้มาตรฐาน ของไม่ได้มาตรฐานที่องค์พระพุทธเจ้าจะทรงยึดคืน!"
พูดจบ หลิวเจียงเทาก็ร้องตะโกนในใจ
"รีไซเคิล!"
...
หืม?!
ทำไมถึงไม่หายไปล่ะ?!
"รีไซเคิล!!!"
...
แม่แกสิ ทำไมยังอยู่ตรงนี้อีกล่ะ?!
วินาทีต่อมา ข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมา
"ติ๊ดๆ เนื่องจากองค์พระไม่ได้คุ้มครองสิ่งมีชีวิตในโลกนี้ สิ่งมีชีวิตในโลกนี้จึงสูญเสียความศรัทธาต่อองค์พระและถึงขั้นทุบทำลายองค์พระ ดังนั้นระบบจะไม่รีไซเคิลองค์พระในครั้งนี้! นอกจากนี้ขอเตือนอีกครั้งว่า สิ่งที่โฮสต์ตั้งใจทำลายด้วยตัวเอง ระบบแทบจะไม่รับรีไซเคิลเด็ดขาด!!!"
แม่แกสิ?!
หยิ่งขนาดนี้เลยเหรอ?!
แกจะหยิ่งก็หยิ่งไปเถอะ แล้วจะให้พ่อทำยังไงล่ะทีนี้?!
"ไอ้คนบาป แกยังกล้ามาหลอกข้าอีกเหรอ ใครก็ได้มานี่ที มีคนทำลายองค์พระ..."
"อะไรนะ?! มีคนกล้ามาทำลายองค์พระเหรอ?! ตีมันให้ตายเลย..."
"ไม่ อย่าใช้กำลัง พวกเราจับตัวมันส่งไปให้พระอาจารย์จัดการดีกว่า..."
"แต่พระอาจารย์ผู้เมตตาจะต้องให้อภัยบาปของมันแน่ๆ เลยนะ?!"
"ใช่ พระอาจารย์ผู้เมตตาจะต้องให้อภัยมันแน่ แต่ก่อนหน้านั้นพวกเราต้องส่งมันไปหาพระพุทธเจ้าก่อน..."
กลุ่มคนมากมายพากันกรูเข้ามาด้วยเสียงเอะอะโวยวาย...
เมื่อมองดูคนกลุ่มนี้และได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด หลิวเจียงเทาก็ถึงกับพูดไม่ออก...
แม่แกสิ ยังจะบอกว่าพระอาจารย์ผู้เมตตาจะให้อภัยพ่ออีกเหรอ?!
พวกแกกะจะส่งพ่อไปหาพระพุทธเจ้าอยู่แล้ว ยังจะมาพูดเรื่องความเมตตาอะไรอีก?!
จะส่งไปหาพระพุทธเจ้ายังไงล่ะ?!
ก็ต้องกระทืบให้ตายไงล่ะ!!!
เมื่อมองดูพระสงฆ์กว่ายี่สิบรูปที่ล้อมกรอบตัวเองไว้ จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงโกหก!
แต่ไอ้หมอนี่ที่เพิ่งจะมีพลังต่อสู้พุ่งปรี๊ด (ได้ความทรงจำเกี่ยวกับมวยไทยจากเจ้าอาวาสและได้สภาพร่างกายของไอ้ทิ้งมา) ก็อยากจะลองดูสักตั้งว่าตัวเองจะจัดการกับพระพวกนี้ได้ไหม...
"หึ พวกศรัทธาจอมปลอมอย่างพวกแก กล้าเอาของห่วยแตกแบบนี้มาสร้างองค์พระ ช่างอกตัญญูยิ่งนัก วันนี้ทูตอย่างข้าจะสั่งสอนพวกแกแทนองค์พระพุทธเจ้าเอง!!!"
ระหว่างที่พูด หลิวเจียงเทาก็ไม่ถอยหลัง กลับพุ่งตัวไปข้างหน้าแล้วเตะใส่พระสงฆ์รูปหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า...
"พลั่ก!"
พระสงฆ์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามจะไปคิดได้ยังไงว่าภายใต้วงล้อมของคนมากมายขนาดนี้ ไอ้หมอนี่จะกล้าเป็นฝ่ายโจมตีก่อน!
พระสงฆ์ที่ไม่ทันระวังตัวถึงกับถูกหลิวเจียงเทาเตะกระเด็นไปไกลหลายเมตร!!!
หา?!
ลูกเตะนี้ทำเอาทุกคนถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน รวมทั้งพระที่โดนเตะด้วย!!!
โดนคนยี่สิบกว่าคนล้อมไว้ ไอ้หมอนี่ไม่คิดจะร้องขอชีวิต แต่กลับกล้าลงมือทำร้ายคนเนี่ยนะ?!
ลุงทนได้แต่ป้าทนไม่ได้โว้ย!!!
"จับตัวมันไว้!!!"
พระสงฆ์ที่มีรอยแผลเป็นบนแก้มซ้ายตะโกนลั่น นำขบวนพุ่งเข้าหาหลิวเจียงเทา...
"จับน้องแกสิ..."
หลิวเจียงเทาตวาดลั่น กระทืบเท้าลงพื้นอย่างแรง ร่างกายหมุนตัวกลางอากาศสามร้อยหกสิบองศา ก่อนจะตวัดขาฟาดเข้าที่ก้านคอของพระหน้าบาก...
"ป้าบ!"
พระหน้าบากถึงกับทรุดลงไปคุกเข่า...
"มันทำร้ายเจ้าอาวาส ทุกคนลุยเลย กระทืบไอ้คนบาปนี่ให้ตาย..."
หา?!
ไอ้หน้าบากนี่คือเจ้าอาวาสเหรอ?!
เวรเอ๊ย!
เจ้าอาวาสพ่อก็จะตี!!!
"พลั่กๆๆ..."
เขาใช้ศอกกระแทกต่อเนื่องไปหลายครั้งจนพระสงฆ์ที่พุ่งเข้ามาล้มลงไปกองกับพื้น...
เมื่อเห็นหลิวเจียงเทาราวกับหมาป่าที่หลุดเข้าไปในฝูงแกะ พระสงฆ์เหล่านี้ก็เริ่มลังเล!!!
ถึงแม้จะวัดจะเป็นของทุกคน แต่ชีวิตมันเป็นของตัวเองนะโว้ย!!!
ทว่าในฐานะที่เป็นพระ พวกเขาก็ไม่อาจทอดทิ้งการปกป้องวัดได้ ดังนั้นคนฉลาดคนแรกจึงคิดแผนการอันยอดเยี่ยมขึ้นมาได้
"เอาของปาหัวมันเลย!!!"
หา?!
เอาของปาหัวพ่อเหรอ?!
ยังไม่ทันที่หลิวเจียงเทาจะตั้งตัว กลุ่มพระสงฆ์ก็คว้าชามกระเบื้องบ้าง ก้อนหินบ้าง ปาใส่หลิวเจียงเทาอย่างบ้าคลั่ง...
"เพล้ง!"
ชามกระเบื้องใบหนึ่งบินเฉียดหัวหลิวเจียงเทาไปกระแทกเข้ากับองค์พระพุทธรูปที่อยู่ด้านหลังของเขา...
"เชี่ยเอ๊ย พวกแกเอาจริงดิ?! พ่อหลบ..."
ใช่แล้ว ไอ้หมอนี่เลือกที่จะหลบอย่างไม่ไว้หน้ากระดูกสันหลังตัวเองเลย เขากระโดดหลบไปมาท่ามกลางหมู่พระพุทธรูปราวกับลิง...
ชั่วขณะนั้น เสียงของหล่นแตกดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งวัด...
ราวๆ ห้านาทีต่อมา หลิวเจียงเทาก็ฝ่าวงล้อมออกมาได้สำเร็จ แน่นอนว่าพระสงฆ์ที่อยู่ด้านหลังมีหรือจะปล่อยไอ้โจรชั่วที่บังอาจขนาดนี้ไปได้?!
พระสงฆ์ที่เหลืออีกสิบกว่ารูปต่างก็ถือก้อนหินวิ่งไล่ตามหลิวเจียงเทาออกมา...
"ตีมันให้ตาย!!!"
ตีน้องแกสิ!!!
ตีพ่อไม่โดนสักแอะ แต่น่าเสียดายองค์พระพวกนั้นจริงๆ!!!
พระพุทธรูปที่เคยดูขรึมขลังน่าเลื่อมใส บัดนี้ถูกปาจนแตกหักเป็นเศษซากไปหมดแล้ว!
องค์พระเหรอ?!
หลิวเจียงเทาที่เพิ่งนึกขึ้นได้หันขวับกลับไปมององค์พระด้านหลังโดยสัญชาตญาณ แม่แกสิ มีแต่รอยแตกร้าวเต็มไปหมดจริงๆ ด้วย...
"รีไซเคิล!!!"
"ฟุ่บ!"
พริบตาเดียว องค์พระทั้งหมดในรัศมีร้อยเมตรก็หายวับไปกับตา...
ใช่แล้ว ทั้งหมดเลย เพราะพระพุทธรูปทั้งหมดอยู่ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรจากตัวของหลิวเจียงเทา แถมยังได้รับความเสียหายแล้วด้วย ตามคำนิยามของระบบ พวกมันทั้งหมดจัดว่าเป็น "ขยะ" ที่สามารถรีไซเคิลได้...
"ติ๊ดๆ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ รีไซเคิลพระพุทธรูปได้สิบเจ็ดองค์ ได้รับเหรียญทองทั้งหมดหนึ่งพันเจ็ดร้อยเหรียญ!!!"
สะใจโว้ย!!!
องค์ละร้อยเหรียญทอง เทียบเท่ากับราคาชีวิตของตัวเองหนึ่งปีเลยนะเนี่ย!!!
"ปาหัวมันให้ตาย!!!"
ปาหัวน้องแกสิ!!!
หลิวเจียงเทาสบถด่าแล้วรีบสับตีนแตกหนีไป...
ถึงแม้ว่าองค์พระที่หายไปกับตาอาจจะพอหลอกคนพวกนี้ได้บ้าง แต่ถ้าเกิดมีพวกหัวแข็งกัดไม่ปล่อยขึ้นมาล่ะก็ งานนี้คงไม่สนุกแน่!!!
เขาจะเอาปืนออกมายิงคนจริงๆ ก็ไม่ได้นี่?!
ถึงจะรู้ว่านี่เป็นแค่โลกภาพยนตร์ แต่ไอ้หมอนี่ก็ยังทำใจก้าวข้ามเส้นแบ่งในใจไม่ได้อยู่ดี
ชกต่อยกันได้ แต่เรื่องฆ่าคนน่ะ ถ้าไม่ถึงคราวจำเป็นจริงๆ ก็อย่าลองเลยดีกว่า!
...
หลิวเจียงเทาวิ่งหนีไปแล้ว กลุ่มพระก็วิ่งไล่ตามไปติดๆ...
ในขณะเดียวกัน ภายในวัด เจ้าอาวาสหน้าบากก็ค่อยๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมา...
เมื่อมองเห็นวัดที่ว่างเปล่า เจ้าอาวาสหน้าบากที่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นก็ตาเหลือกแล้วสลบเหมือดไปอีกรอบ...
ที่สลบไปก่อนหน้านี้เป็นเพราะโดนหลิวเจียงเทาเตะ แต่ครั้งนี้เป็นเพราะความกลัวล้วนๆ!!!
เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าภายใต้การรุมล้อมของกลุ่มพระ หลิวเจียงเทายังสามารถขโมยพระพุทธรูปพวกนี้ไปได้ เรื่องที่เป็นไปไม่ได้แบบนี้มันกลับเกิดขึ้นจริง!
เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาจริงๆ!
นี่มันหมายความว่ายังไง?!
นี่มันหมายความว่าผู้ชายคนนั้น อาจจะเป็นทูตของพระพุทธเจ้าจริงๆ ก็ได้!!!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เจ้าอาวาสก็สลบเหมือดด้วยความหวาดกลัวไปอย่างงดงาม...
...
หลิวเจียงเทาวิ่งสปีดเต็มกำลังอยู่หลายครั้งกว่าจะสลัดกลุ่มพระพวกนั้นหลุด เขายืนหอบแฮ่กๆ พิงกำแพง...
แม่แกสิ แบกทองคำแท่งสิบก้อนวิ่งหนีเนี่ย มันไม่ใช่งานของคนเลยจริงๆ!!!
ถึงจะสลัดพระพวกนั้นหลุดแล้ว แต่ปัญหาใหม่ก็โผล่มาอีก
ไอ้หมอนี่ไม่มีเงินเลย!!!
ถึงตอนมาจะพกทองคำแท่งกับแหวนเพชรมาด้วย แต่เขาไม่ได้พกเงินบาทมาเลยสักแดงเดียว!!!
แม่มเอ๊ย มือใหม่ก็คือมือใหม่ ให้เวลาเตรียมตัวตั้งครึ่งชั่วโมงยังเตรียมของที่จำเป็นมาไม่ครบเลย!!!
ระหว่างที่หลิวเจียงเทากำลังกลุ้มใจว่าจะไปแลกเงินที่ไหนดี จู่ๆ ข้างหน้าก็มีเสียงดังเอะอะโวยวายดังขึ้น
"อย่าหนีนะ..."
"จับมันไว้..."
เวรเอ๊ย มาอีกแล้วเหรอ?!
ในที่สุดเมื่อคนกลุ่มนั้นวิ่งเข้ามาใกล้ หลิวเจียงเทาถึงได้เห็นชัดเจนว่าคนที่วิ่งมาไม่ใช่พระ แต่เป็นกลุ่มนักเลงหัวไม้!!!
มีนักเลงสองคนวิ่งหนีอยู่ข้างหน้า ส่วนข้างหลังมีนักเลงกลุ่มใหญ่วิ่งไล่ตาม!
อะแฮ่ม พูดให้ถูกก็คือ พวกนั้นกำลังวิ่งไล่ตามหำแหลกับหมวยอยู่ต่างหาก!!!
ใครที่เคยดู "องค์บาก" ก็คงจะรู้ดีว่าหำแหลกับหมวยก็คือ "แก๊งสิบแปดมงกุฎ" ถ้าไม่ได้ไปหลอกลวงแก๊งมาเฟียแข่งรถ ก็ไปหลอกลวงแก๊งมาเฟียบ่อนพนัน สรุปก็คือเหยื่อที่สองคนนี้เลือกล้วนแต่เป็นพวกรับมือยากทั้งนั้น!
ไม่รู้จริงๆ ว่าสองคนนี้รอดชีวิตมาจนถึงป่านนี้ได้ยังไง!
เมื่อมองดูหำแหลที่วิ่งนำหน้าแต่ยังมีสภาพหน้าตาบวมปูด มองดูหมวยที่เกือบจะโดนตามทันแต่ยังไม่มีรอยขีดข่วน ปิดท้ายด้วยกลุ่มนักเลงที่ไล่ตามมาอย่างเกรี้ยวกราด หลิวเจียงเทาก็ถึงกับพูดไม่ออก!!!
แบบนี้จะให้เขาทำยังไงล่ะ?!
ก็ต้องช่วยน่ะสิ!!!
จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าเนื้อเรื่องมันดำเนินไปถึงไหนแล้ว แต่เห็นหำแหลยังมีชีวิตอยู่ก็พิสูจน์ได้ว่าเนื้อเรื่องน่าจะยังไม่เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ...
ระหว่างที่หลิวเจียงเทากำลังนึกดีใจอยู่นั้น หมวยที่ถูกหำแหลลากวิ่งมาก็เผลอสะดุดเข้า ถึงจะไม่ล้มลงไปกองกับพื้น แต่การเสียจังหวะก็ทำให้ทั้งสองคนถูกกลุ่มนักเลงที่ตามมาข้างหลังไล่ตามจนทันในที่สุด...
[จบแล้ว]