บทที่ 28 ห่านเหลืองตัวโต เลือกเพลง

บทที่ 28 ห่านเหลืองตัวโต เลือกเพลง

ฉินเฟิงและเซี่ยหนิงไปที่โรงภาพยนตร์ด้วยกัน

เซี่ยหนิงเป็นคนซื้อชานม ป๊อปคอร์น และตั๋วหนัง โดยที่ฉินเฟิงไม่ต้องเสียเงินเลยสักแดงเดียว

"วันนี้ฉันเป็นเจ้ามือนะ" เซี่ยหนิงดูสดใสร่าเริง

เธอยื่นชานมแก้วหนึ่งให้ฉินเฟิง ส่วนตัวเองก็กอดถังป๊อปคอร์นไว้ที่แขนข้างหนึ่ง อีกมือถือชานม เดินเคียงข้างฉินเฟิงไปต่อคิวตรวจตั๋ว

"เธอดูชอบกินชานมนะ" นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉินเฟิงได้กินชานมที่เซี่ยหนิงเลี้ยง

คราวที่แล้วเธอก็สั่งชานมมาสองแก้ว แล้วแบ่งให้ฉินเฟิงแก้วนึง

"ใช่" เซี่ยหนิงตอบ "ไม่ว่าอารมณ์จะแย่แค่ไหน แค่ได้กินชานมแก้วนึงก็มีความสุขไปทั้งวันแล้ว"

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะได้เข้ารอบสิบหกคนสุดท้าย หรือเป็นเพราะได้มาดูหนังกับฉินเฟิง วันนี้อารมณ์ของเซี่ยหนิงจึงดูดีเป็นพิเศษ

ไม่นานพวกเขาก็เข้ามาในโรงที่ฉายเรื่อง จุดจบสาวนักซิ่ง

อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นวันพุธซึ่งเป็นวันทำงาน ภายในโรงภาพยนตร์จึงไม่ค่อยมีคนนัก มีแค่คู่รักนั่งกระจัดกระจายอยู่แถวหลังๆ ซึ่งทำให้เซี่ยหนิงรู้สึกเหมือนกำลังเดตกับฉินเฟิง

ช่วยไม่ได้ ในโรงภาพยนตร์มีอาหารหมาเยอะเกินไป

ฉินเฟิงและเซี่ยหนิงนั่งที่แถวรองสุดท้าย เซี่ยหนิงวางป๊อปคอร์นไว้ระหว่างที่นั่งของทั้งสองคน เพื่อให้ทั้งคู่หยิบกินได้สะดวก

จุดจบสาวนักซิ่ง เป็นภาพยนตร์ตลก

เซี่ยหนิงเป็นคนเส้นตื้น เธอหัวเราะตลอดทั้งเรื่อง

"ฮ่าๆ ขำจนปวดท้องเลย"

"คนเราจะสร้างเรื่องได้ใหญ่โตขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

"ขำจนน้ำตาไหลแล้ว"

ฉินเฟิงเองก็ชอบดูหนังตลกอยู่แล้ว แถมเรื่องนี้ก็มีมุกตลกเพียบ เขาเลยหัวเราะจนหยุดไม่ได้เหมือนกัน

ถือเป็นประสบการณ์การดูหนังที่สนุกสนานมาก

หนังความยาว 118 นาที จบลงตอนหกโมงเย็น

แต่ด้วยความที่เป็นฤดูร้อน แสงแดดข้างนอกยังคงแผดเผา แถมตอนดูหนังทั้งสองคนก็กินป๊อปคอร์นกับชานมไปเยอะ ท้องเลยยังอิ่มอยู่

โรงภาพยนตร์อยู่ชั้นสี่ของห้างสรรพสินค้า

ตอนที่ลงบันไดเลื่อนจากชั้นสี่มาชั้นสอง เซี่ยหนิงก็เหลือบไปเห็น โซนตู้เกม ซึ่งด้านหน้ามีตู้คีบตุ๊กตาวางเรียงรายอยู่มากมาย

ตาของเซี่ยหนิงเป็นประกายขึ้นมาทันที "ฉินเฟิง ฉันอยากเล่นคีบตุ๊กตาจัง ไม่ได้เล่นมานานแล้ว"

"ยังพอมีเวลา เล่นสักหน่อยก็ดี" ฉินเฟิงยึดคติว่ามาทั้งทีก็ต้องเล่น

"จริงเหรอ" ตาของเซี่ยหนิงเป็นประกายวิบวับ

ฉินเฟิงพยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสองคนก็ไปแลกเหรียญมาสองร้อยเหรียญ

"ฉันจะเอาห่านตัวนี้" เซี่ยหนิงเดินวนดูตู้คีบตุ๊กตาอยู่รอบหนึ่ง สุดท้ายก็เล็งไปที่ตู้ห่านเหลืองตัวโต

ห่านตัวนั้นดูนุ่มนิ่มน่ารักมาก

ฉินเฟิงกลับรู้สึกว่าห่านตัวนี้ดู เข้ากัน กับเซี่ยหนิงอย่างบอกไม่ถูก

หยอดเหรียญ

คีบ

เซี่ยหนิงเพิ่งจะยกที่คีบขึ้นมาได้นิดเดียว ที่คีบก็อ้าออก

แต่เซี่ยหนิงก็ไม่ยอมแพ้ เธอยังคงพยายามต่อไป แต่ทุกครั้งที่คีบ ที่คีบก็จะอ้าออกเสมอ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เกือบจะสำเร็จแล้ว แต่ยังไม่ทันดีใจ ตุ๊กตาก็ร่วงลงไปอีก

"อะไรกันเนี่ย" เซี่ยหนิงเริ่มท้อ "ตู้นี้ต้องมีปัญหาแน่ๆ ฉินเฟิง ฉินเฟิง นายมาลองดูสิ"

"ฉันห่วยกว่าเธออีก" ตอนที่ตู้คีบตุ๊กตาเพิ่งฮิตใหม่ๆ ฉินเฟิงเคยเล่นอยู่สองสามครั้ง แต่ไม่เคยคีบได้เลยสักครั้งเดียว หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกว่าของพวกนี้มันหลอกลวง ไม่คุ้มค่า เลยไม่เคยเล่นอีกเลย

สู้เอาเหรียญไปชู้ตบาส จับปลา หรือไม่ก็ขับมอเตอร์ไซค์แข่งยังจะสนุกซะกว่า

เอาเถอะ

เหตุผลสำคัญที่สุดก็คือความเป็นโสด การเล่นคีบตุ๊กตามันต้องมีผู้หญิงมาด้วยถึงจะสนุก

"ลองดูหน่อยน่า" เซี่ยหนิงหยอดเหรียญแล้วหลีกทางให้ฉินเฟิง

ฉินเฟิงจับคันโยก กดปุ่ม ไม่นานที่คีบก็เลื่อนลงมาคีบห่านเหลืองตัวโต

ปึก

แล้วห่านเหลืองตัวโตก็หล่นลงไปในช่องรับของ

"คีบได้แล้ว คีบได้แล้ว" เซี่ยหนิงดีใจราวกับเด็กๆ "ฉินเฟิง นายเก่งจังเลย ไม่เห็นจะห่วยตรงไหนเลย"

เอ่อ ฉินเฟิงเองก็แปลกใจเหมือนกัน

เขาแค่คีบส่งๆ ไปอย่างนั้นเอง แล้วมันก็คีบได้เหรอเนี่ย โชคดีแบบนี้เอาไปซื้อลอตเตอรี่ดีกว่าไหม

"โชคดีน่ะ" ฉินเฟิงบอก

"ถ่อมตัวล่ะสิ" เซี่ยหนิงชี้ไปที่ตุ๊กตาโลมานุ่มนิ่มอีกตัว

"โชคดีจริงๆ นะ" ฉินเฟิงยืนยัน

แต่หลังจากนั้น ฉินเฟิงก็โดน ตบหน้า เข้าอย่างจัง ปากก็บอกว่าโชคดี แต่กลับคีบตุ๊กตาขนฟูออกมาได้ทีละตัว ทีละตัว

หนึ่งตัว สองตัว สามตัว

"นี่คงไม่ใช่โชคช่วยแล้วมั้ง" เซี่ยหนิงยิ้มแฉ่ง "ไม่คิดเลยว่านายจะเป็นเซียนคีบตุ๊กตาซุ่มเงียบ"

"ไร้คำพูด" ฉินเฟิงเองก็งงเหมือนกัน

นี่มันออร่าตัวเอกในตำนานหรือเปล่าเนี่ย

"คิกคิก" จู่ๆ เซี่ยหนิงก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ "ฉินเฟิง นายเคยพาผู้หญิงมาคีบตุ๊กตาบ่อยล่ะสิ"

ฉินเฟิงหล่อแถมยังแต่งเพลงเก่งขนาดนี้ ต้องมีผู้หญิงรายล้อมเยอะแน่ๆ

"เธอเป็นคนแรกเลยนะ" ฉินเฟิงบอก

"จริงเหรอ" เซี่ยหนิงทำท่ากึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

"จริงสิ" ฉินเฟิงยืนยัน

"ฉันไม่เชื่อหรอก" เซี่ยหนิงกอดห่านเหลืองตัวโตไว้แน่น

วันนี้ฉินเฟิงมือขึ้นราวกับเปิดโปรแกรมโกง ทั้งสองคนได้ตุ๊กตากลับมาเพียบ

ฉินเฟิงและเซี่ยหนิงต่างก็ถือตุ๊กตาที่คีบมาได้เต็มไม้เต็มมือ เดินออกจากห้างสรรพสินค้าไปที่ร้านชาบู ราวกับคู่รักที่มาเดตกันทั้งวัน

เนื่องจากเซี่ยหนิงโทรมาจองไว้ล่วงหน้า ทางร้านจึงกันโต๊ะไว้ให้ พอไปถึงก็เลยไม่ต้องต่อคิว ได้กินชาบูร้อนๆ ทันที

ไส้เป็ด ผ้าขี้ริ้ว เนื้อวัว เนื้อสไลซ์ ลูกชิ้นเนื้อกุ้ง

เซี่ยหนิงชอบกินเนื้อสไลซ์เป็นพิเศษ เธอกินอย่างเอร็ดอร่อยจนปากแดงเจ่อราวกับทาลิปสติกสีแดงสด

จนกระทั่งเรอออกมาเสียงดัง เซี่ยหนิงถึงได้วางตะเกียบลงด้วยความเขินอาย "เสียกิริยาเลย อร่อยจนหยุดไม่ได้จริงๆ"

"พอกินมื้อนี้เสร็จ มื้อหน้าก็ไม่รู้จะได้กินอีกเมื่อไหร่" เซี่ยหนิงทำหน้าเหมือนยังอยากกินอีก

แต่เธอกินจนจุกแล้วจริงๆ

"อยากกินเมื่อไหร่ก็มากินได้นี่" ฉินเฟิงบอก

"เป็นไปไม่ได้หรอก" เซี่ยหนิงบอก "เดี๋ยวก็อ้วนพอดี"

"นึกว่าเธอเป็นสายกินจนไม่แคร์เรื่องพวกนี้ซะอีก" ฉินเฟิงแซว

"ผู้หญิงก็ต้องแคร์กันทุกคนแหละ" เซี่ยหนิงบอก

ทั้งสองคนนั่งพักคุยกันสักพัก พอเซี่ยหนิง ย่อยอาหาร ได้ที่ เธอก็ไปจ่ายเงิน ฉินเฟิงตั้งใจจะจ่ายเอง แต่เซี่ยหนิงไม่ยอม "ก็ตกลงกันแล้วไงว่าฉันเป็นเจ้ามือ"

ฉินเฟิงกับเซี่ยหนิงอยู่คนละทางกันเลย จึงไม่สามารถกลับด้วยกันได้

ก่อนแยกกัน ฉินเฟิงก็ยกตุ๊กตาทั้งหมดที่คีบมาได้ให้เซี่ยหนิง

"มันเยอะไปนะ" เซี่ยหนิงมองฉินเฟิง

วันนี้คีบห่านเหลืองตัวโตมาได้สองตัว เธอจึงหยิบขึ้นมาตัวหนึ่งแล้วยื่นให้ฉินเฟิง "มีห่านตั้งสองตัว นายเอาไปตัวนึง ฉันเอาตัวนึง"

ฉินเฟิงลังเลเล็กน้อย แต่ก็รับห่านตัวนั้นมาจากเซี่ยหนิง

"บ๊ายบาย" เซี่ยหนิงขึ้นรถแท็กซี่กลับไป

หลังจากเซี่ยหนิงไปได้ไม่นาน รถที่ฉินเฟิงเรียกไว้ก็มาถึง เขาขึ้นไปนั่งเบาะหลัง มองดูห่านเหลืองตัวโตสุดแสนจะน่ารักในมือแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้ นี่จะเป็นตุ๊กตาตัวแรกในบ้านของเขาเลยนะเนี่ย

พอถึงบ้าน ฉินเฟิงก็ได้รับข้อความจากเซี่ยหนิง "ฉันถึงบ้านแล้ว นายล่ะ"

"ฉันก็เพิ่งถึงเหมือนกัน" ฉินเฟิงตอบกลับพร้อมกับวางห่านเหลืองลงบนโซฟา

"วันนี้กินอิ่มมาก แต่ก็มีความสุขสุดๆ ไปเลย" เซี่ยหนิงส่งสติกเกอร์รูปการ์ตูนยิ้มแฉ่งมาให้

ทั้งสองคนส่งข้อความคุยกันสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อย

จากนั้นฉินเฟิงก็เริ่มคิดว่าจะร้องเพลงอะไรในคอนเสิร์ตของสวี่เชียนดี

ตอนนี้ในมือเขามีเพลง อาเจินหลงรักอาเฉียง, หงอคง, ฟูควา และ สวนน้ำ อยู่สี่เพลง

หงอคง กับ ฟูควา ต้องเก็บไว้ใช้ตอนชิงแชมป์แน่นอน

ดังนั้นก็เหลือแค่ อาเจินหลงรักอาเฉียง กับ สวนน้ำ สองเพลงนี้เท่านั้นที่จะนำมาใช้ได้

"จะร้องเพลงไหนดีนะ" ฉินเฟิงเริ่มครุ่นคิดอย่างจริงจัง