ตอนที่ 26 คุณเป็นนักเขียนไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญการเลี้ยงหมูไปได้ล่ะ?

ตอนที่ 26 คุณเป็นนักเขียนไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญการเลี้ยงหมูไปได้ล่ะ?

เดี๋ยวก่อนนะ

หมูพวกนี้เย่ว์เซียนเป็นคนเลี้ยงทั้งหมดเลยเหรอ?!

ตอนนี้ สีหน้าของทุกคนที่มองไปยังเย่ว์เซียนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ไม่อยากจะเชื่อ, อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก, ตกตะลึง, และประหลาดใจ

ในวินาทีนี้ พวกเขาต่างรู้สึกถึงความประหลาดใจอันไร้สาระอย่างบอกไม่ถูก

นายเป็นดาราที่ลาออกจากวงการไปแล้วไม่ใช่เหรอ?!

นายเป็นนักเขียนที่เขียนผลงานระดับรางวัลโนเบลไม่ใช่เหรอ?!

แล้วทำไมจู่ๆ ถึงกลายมาเป็นผู้เชี่ยวชาญการเลี้ยงหมูไปได้ล่ะ?!

แถมยังบอกว่าแค่เลี้ยงไปเรื่อยเปื่อยเนี่ยนะ?!

ชั่วขณะหนึ่ง ดารารับเชิญทั้งหกคนและพิธีกรราวกับสูญเสียความสามารถในการคิดไปชั่วขณะ พวกเขาได้แต่ยืนอึ้งอยู่กับที่

ตอนนี้ สายตาของทุกคนที่มองเย่ว์เซียน ไม่ใช่สายตาของความสงสัยและไม่เข้าใจเหมือนเมื่อกี้อีกต่อไปแล้ว

แต่มันเต็มไปด้วย... ความตกตะลึงอย่างลึกซึ้ง และความอยากรู้อยากเห็นที่เพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า!

ในขณะเดียวกัน ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดก็ถูกรัวข้อความจนแทบมองไม่เห็นภาพ

"เชี่ย... เชี่ย?! เย่ว์เซียนเป็นคนเลี้ยงหมูพวกนี้ทั้งหมดเลยเหรอ?!"

"ฉันล่ะงงไปหมดแล้ว! ตอนแรกตั้งใจจะมาดูเร่อปาของฉันแท้ๆ แต่ตอนนี้สายตาฉันดันถูกดูดไปที่เย่ว์เซียนซะหมดเลย!"

"เปลี่ยนจากคนผ่านทางเป็นแฟนคลับ +1..."

"เจ้าพ่อฟาร์มหมู เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ไม่ได้แค่มีฟาร์มหมูเป็นของตัวเองเท่านั้น แต่ยังเลี้ยงหมูเป็นจริงๆ ด้วย?!"

"อายุยี่สิบปีเท่ากันแท้ๆ จู่ๆ ก็ตระหนักได้ว่า ตัวเองเกิดมาเพื่อเป็นแค่ตัวประกอบของโลกใบนี้ชัดๆ!"

"ก้าวข้ามจากวงการวรรณกรรมมาสู่วงการเลี้ยงหมู เย่ว์เซียนเป็นอัจฉริยะข้ามสายอาชีพที่หาตัวจับยากขนาดไหนเนี่ย?!"

……

ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างพากันกดแชร์ไลฟ์สดนี้ออกไป

จำนวนผู้ชมออนไลน์ในไลฟ์สดรายการ 'มาทำฟาร์มกันเถอะ' ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ทีมงานคนหนึ่งเหลือบมองหน้าจอไลฟ์สด พอเห็นตัวเลขที่อยู่บนนั้น เขาก็ถึงกับสะดุ้งโหยง น้ำเสียงที่เปล่งออกมาสั่นเครือเล็กน้อย

"ผะ... ผู้กำกับครับ ยอดผู้ชมออนไลน์ของเรา..."

ผู้กำกับเองก็เพิ่งจะอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงอยู่เมื่อกี้ พอได้ยินเสียงพนักงานเรียก เขาก็ตั้งสติได้ และแกล้งทำหน้าขรึมเพื่อรักษาฟอร์มของตัวเอง

"จะตื่นเต้นตกใจอะไรนักหนา... อะไรนะ?! สามแสนคนเลยเหรอ?!"

พูดยังไม่ทันขาดคำ พอสังเกตเห็นยอดผู้ชมออนไลน์ ผู้กำกับก็เด้งตัวลุกจากเก้าอี้ทันที ดวงตาเบิกกว้างแทบถลน

เมื่อกี้ยอดคนดูสูงสุดเพิ่งจะแตะแค่หนึ่งแสนคนเองไม่ใช่เหรอ?!

แต่ตอนนี้ ยอดคนดูกลับพุ่งขึ้นไปถึงสามเท่าของเมื่อกี้เลยเนี่ยนะ?!

ในขณะที่ผู้กำกับกำลังเตรียมจะหยิกต้นขาตัวเองเพื่อทดสอบว่ากำลังฝันอยู่หรือเปล่า เสียงอันตื่นเต้นของรองผู้กำกับก็ดังขึ้น

"ผู้กำกับครับ รายการ 'มาทำฟาร์มกันเถอะ' ของเราติดเทรนด์ฮิตแล้วครับ!"

เทรนด์ฮิตงั้นเหรอ?!

ใครจ่ายเงินซื้อกระแสไปเนี่ย?!

ตามสัญชาตญาณ ผู้กำกับเริ่มรู้สึกโกรธเคืองขึ้นมาทันที นี่มันเงินในกระเป๋าของเขาทั้งนั้นเลยนะ!

เอ๊ะ ไม่สิ!

ในบัตรเขาเหลือเงินอยู่แค่สองร้อยห้าสิบหยวน จะเอาปัญญาที่ไหนไปซื้อเทรนด์ฮิตล่ะ?!

นั่นก็หมายความว่า

ทีมงานรายการไม่ได้เป็นคนซื้อเทรนด์ฮิตงั้นเหรอ?!

ผู้กำกับหันขวับไปมองอย่างงงๆ ก็เห็นหน้าจอโทรศัพท์ที่ยื่นมาตรงหน้า มีคำค้นหาคำหนึ่งพุ่งเข้ามาติดอันดับท้ายๆ ของตารางเทรนด์ฮิต

【รายการมาทำฟาร์มกันเถอะ เย่ว์เซียนก็แค่เลี้ยงไปเรื่อยเปื่อยเฉยๆ】

"รายการนี้เชิญเย่ว์เซียนมาได้ด้วยเหรอเนี่ย?! ทำไมถึงไม่เห็นมีตัวอย่างโปรโมตออกมาก่อนเลยล่ะ?! ฝ่ายโปรโมตรายการกินขี้เข้าไปหรือไง?!"

"นี่มันน่าสนใจกว่าการทำฟาร์มตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ?! ฉันจะดูเย่ว์เซียน!"

"ขอร้องอ้อนวอนทีมงานล่ะ ขอแอร์ไทม์ให้เย่ว์เซียนเยอะๆ หน่อย!"

"เพื่อเย่ว์เซียน ฉันตัดสินใจจะติดตามรายการนี้แล้ว!"

เมื่อเห็นว่าด้านล่างคำค้นหานั้นเต็มไปด้วยข้อความ "ขอลิงก์หน่อย" มากมายขนาดไหน ก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมยอดผู้ชมออนไลน์ถึงได้เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลขนาดนี้

เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สายตาของผู้กำกับก็จ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของเย่ว์เซียนที่กำลังเดินจากไปทันที!

ใครจะไปคิดล่ะว่า การที่รายการนี้ได้ออกนอกกรอบเป็นครั้งแรก จะไม่ใช่เป็นเพราะฉากตลกๆ ติดดินของดาราดัง

แต่กลับกลายเป็นว่า เย่ว์เซียน ดาราตกกระป๋องผู้ประพันธ์ผลงานระดับรางวัลโนเบล ได้กลายร่างมาเป็นเซียนเลี้ยงหมูขั้นเทพเนี่ยนะ?!

ผู้กำกับกลืนน้ำลายลงคอดังอึก

ดูเหมือนว่าเขา... ค้นพบรหัสลับแห่งยอดวิวตัวใหม่เข้าให้แล้ว!

......

หน้ากล้อง พิธีกรเหอหลิงเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้ เขาพยายามดึงรายการให้ดำเนินต่อไป

"เอ่อ...?! อาบน้ำหมูเสร็จแล้ว ขั้นตอนต่อไป..."

ในเวลานี้ พิธีกรเหอหลิง ผู้ซึ่งมีความเป็นมืออาชีพสูงลิบลิ่ว เกือบจะลืมไปแล้วว่าประโยคต่อไปตัวเองต้องพูดว่าอะไร

เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่หายช็อกเลย

เมื่อได้ยินเสียงเตือนของเหอหลิง หยางมี่ที่มีความจำดีเลิศก็ดึงสายตากลับมาจากเย่ว์เซียน

"อ้อ ใช่ ขั้นตอนต่อไปต้องขนย้ายหมูแล้ว"

แขกรับเชิญคนอื่นๆ ก็พยักหน้าหงึกๆ ตามกันไป ปฏิกิริยาของแต่ละคนดูช้าไปครึ่งจังหวะ ความตกตะลึงในดวงตายังคงไม่จางหายไปไหน

"ใช่ๆๆ! ขนหมูๆ!"

การขนย้ายหมู ก็คือการต้อนหมูออกจากคอก เพื่อนำไปชั่งน้ำหนักก่อน แล้วค่อยนำขึ้นรถบรรทุก

ดารารับเชิญทั้งหกคนแบ่งออกเป็นสองกลุ่มโดยอัตโนมัติ ดาราชายรับหน้าที่ต้อนหมูขึ้นตาชั่ง ส่วนดาราหญิงรับหน้าที่จดน้ำหนัก

ชาวบ้านในฟาร์มหมูเข้ามาสาธิตให้ดูรอบหนึ่ง เริ่มจากการต้อนหมูเข้ากรงรถเข็น จากนั้นก็เข็นไปที่เครื่องชั่งน้ำหนักแบบดิจิทัล พอชั่งเสร็จ ก็ลากหมูขึ้นรถไปรวดเดียวเลย

"นี่คือวิธีแรก ส่วนวิธีที่สอง ก็คืออุ้มไปเลยครับ"

สิ้นเสียงของชาวบ้าน ซาอี้ก็ถามขึ้นด้วยความสงสัยทันที

"อุ้มไปเลยคือยังไงล่ะ?!"

เมื่อเห็นว่าซาอี้สนใจ ชาวบ้านก็จับหมูดึงอย่างแรง อุ้มหมูตัวนั้นเดินขึ้นไปบนเครื่องชั่งด้วยตัวเอง

หลังจากนั้นเขาก็หิ้วหมูวิ่งเหยาะๆ ไปที่รถบรรทุก เอียงตัวนิดหน่อย แล้วโยนหมูขึ้นไปบนรถบรรทุกอย่างง่ายดาย

ขั้นตอนทั้งหมดลื่นไหลชำนาญ และเสร็จสิ้นรวดเดียวจบ

ซาอี้เห็นว่าวิธีที่สองนี้ดูเท่ไม่หยอก ก็เลยรู้สึกอยากลองทำบ้าง เขาเอ่ยปากอาสาทันที

"ให้ฉันลองบ้างได้ไหม?!"