บทที่ 26 เฉินผู้นี้มาเยือนแล้ว!
บทที่ 26 เฉินผู้นี้มาเยือนแล้ว!
บทที่ 26 เฉินผู้นี้มาเยือนแล้ว!
ค่ำคืนอันเงียบสงัดมาเยือนอีกครา
พร้อมกับปฏิบัติการสังหารหมู่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
กองทัพนับหมื่นเคลื่อนพล รังสีอำมหิตเย็นเยียบพุ่งทะลุฟ้า!
ในเวลานี้สิงอ้าวไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าพรรคกิเลนกำลังจะต้องเผชิญกับสิ่งใด เขากำลังนั่งฟังรายงานข่าวสารจากลูกน้องอย่างสบายใจ
ครอบครัวสามคนของเฉินปู้ฝานเพิ่งจะย้ายบ้านเสร็จในวันนี้
"ลงมือตอนนี้เลย!" สิงอ้าวทุบโต๊ะตัดสินใจ
นับตั้งแต่แผนการของหานเฟยอวิ๋นล้มเหลวไปคราวก่อน เขาก็ขี้เกียจจะเล่นสงครามประสาทอีกต่อไป ด้วยศักยภาพของพรรคกิเลน ไม่จำเป็นต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมพวกนั้นเลยสักนิด!
"เฉินปู้ฝาน เพื่อเป็นการฉลองขึ้นบ้านใหม่ให้แก ฉันจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปให้ ส่งครอบครัวแกทั้งสามคนไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันบนสวรรค์ซะ!"
สิงอ้าวสั่งระดมพลกองกำลังดาบคมกริบหนึ่งร้อยนายทันที บวกกับสิบยอดฝีมือของพรรคกิเลน ซึ่งแต่ละคนมีฝีมือทัดเทียมกับสองคนที่ถูกส่งไปก่อนหน้านี้
ขุมกำลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ต่อให้เฉินปู้ฝานจะมีสามหัวหกกร ก็ยากที่จะรอดพ้นจากความตายไปได้!
"ใครทำภารกิจสำเร็จ รับเงินรางวัลไปเลยคนละแสน!" สิงอ้าวประกาศกร้าวกับลูกน้อง
"พวกเราจะไม่ทำให้ท่านหัวหน้าพรรคผิดหวังอย่างแน่นอน!" สิบยอดฝีมือและร้อยดาบคมกริบตะโกนก้องพร้อมเพรียงกัน จากนั้นก็แยกย้ายกันขึ้นรถเก๋งกว่ายี่สิบคัน มุ่งหน้าตรงไปยังโครงการอวิ๋นลู่ซูย่วนด้วยจิตสังหารเต็มเปี่ยม!
ขับออกมาได้เพียงไม่กี่กิโลเมตร รถทุกคันก็ต้องเบรกดังเอี๊ยด
ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือรถเก๋งคันหนึ่งจอดขวางอยู่กลางถนน ปิดกั้นเส้นทางเดินรถเอาไว้จนมิด
"ปี๊นๆๆ"
เสียงบีบแตรดังกึกก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน
แต่รถเก๋งคันนั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น
"รนหาที่ตายชัดๆ!" หนึ่งในกองกำลังดาบคมกริบก้าวลงจากรถ รูปร่างของเขากำยำล่ำสัน ใบหน้าเหี้ยมเกรียม
เขาสาวเท้าเข้าไปใกล้เพียงไม่กี่ก้าว เตรียมจะสั่งสอนอีกฝ่ายให้รู้สำนึก แต่จู่ๆ กระจกหน้าต่างรถก็เลื่อนลงมา เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มบางๆ
"ขอถามหน่อย พวกคุณคือคนของพรรคกิเลนใช่ไหม?"
มือดาบคนนั้นเชิดหน้าขึ้นด้วยความหยิ่งผยอง "รู้ว่าเป็นขบวนรถของพรรคกิเลนแล้วยังไม่รีบไสหัวไปอีก!"
"ขอถามหน่อย พวกคุณกำลังจะไปฆ่าเฉินปู้ฝานใช่ไหม?" ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเอ่ยถามอีกครั้ง
มือดาบชะงักไปครู่หนึ่ง "แกรู้ได้ยังไงว่าพวกเรากำลังจะไปฆ่าเฉินปู้ฝาน?"
แต่ครั้งนี้ เขาไม่ได้รับคำตอบใดๆ กลับมาอีกแล้ว
"กร๊อบ"
เสียงกระดูกแตกหักดังลั่น คอของมือดาบคนนั้นถูกบิดจนหักสะบั้น ร่างของเขาล้มตึงลงกับพื้น ขาดใจตายตาไม่หลับ!
"แย่แล้ว มีศัตรูดักซุ่มโจมตี!"
เสียงคำรามดังกึกก้อง ทุกคนตื่นตัวเตรียมพร้อมรบในทันที
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่รถเก๋งคันนั้นอย่างไม่วางตา!
วินาทีต่อมา ชายหนุ่มหล่อเหลาก็ก้าวลงมาจากรถ
"เฉินผู้นี้อยู่นี่แล้ว!"
เปรี้ยง!!
ราวกับมีอสนีบาตฟาดลงมากลางวง คนนับร้อยในรถกว่ายี่สิบคันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด
พวกเขากำลังจะไปฆ่าเฉินปู้ฝาน แต่กลายเป็นว่าเฉินปู้ฝานกลับมาหาถึงที่ แถมลงมือปุ๊บก็สังหารกองกำลังดาบคมกริบไปหนึ่งคนทันที!
ไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของพรรคกิเลนก็คือกองกำลังกิเลน ซึ่งมีชายฉกรรจ์ห้าร้อยนาย ได้รับการขนานนามว่าห้าร้อยดาบคมกริบ ไร้เทียมทานต้านทาน บุกตะลุยไปที่ใดก็ไร้พ่าย!
ทว่ายอดฝีมือดาบคมกริบหนึ่งคน กลับถูกเฉินปู้ฝานสังหารได้อย่างง่ายดายทั้งที่เขายังไม่ได้ก้าวลงจากรถด้วยซ้ำ แถมยังไม่ทันได้ตอบโต้ใดๆ เลย นี่มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
"บุกเข้าไปพร้อมกัน ฆ่ามันซะ!" มีคนตะโกนสั่งการ
"เดี๋ยวก่อน!"
ในตอนนั้นเอง เสียงแหบพร่าของชายชราก็ดังขึ้น ชายชราคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถ ฝีเท้าแผ่วเบา ดวงตาทอประกายเจิดจ้า มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นยอดฝีมือสายกำลังภายใน
"พรรคกิเลนของเรานอกจากห้าร้อยดาบคมกริบแล้ว ยังมีสิบสองยอดฝีมืออยู่ด้วย ได้ยินมาว่ายอดฝีมือสองคนที่ส่งไปคราวก่อนถูกแกฆ่าตาย ชายชราอย่างฉันก็เลยอยากจะเห็นฝีมือของแกสักหน่อย"
"เฉินผู้นี้ไม่เคยรังแกคนแก่ พวกแกทุกคนเข้ามาพร้อมกันเลยดีกว่า!" เฉินปู้ฝานเอามือไพล่หลัง เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
รังแกคนแก่งั้นรึ? ชายชราได้ยินดังนั้น ประกายความเย็นเยียบก็วาบขึ้นในดวงตาทันที!
การฝึกฝนวิทยายุทธ์ มีเพียงสองหนทางเท่านั้น!
หนึ่งคือการฝึกฝนภายนอก ฝึกกล้ามเนื้อ ผิวหนัง และกระดูกให้แข็งแกร่งจนลมปราณและเลือดสูบฉีดเต็มเปี่ยม ร่างกายทนทานต่อการโจมตี พวกแชมป์มวยไทยหรือยอดนักชกทั่วไปล้วนแต่เดินตามเส้นทางนี้ทั้งสิ้น!
สองคือการฝึกฝนกำลังภายใน ผสานกับเคล็ดวิชาการหายใจ แปรเปลี่ยนลมปราณให้กลายเป็นพลังทำลายล้าง ผ่านการหล่อหลอมขัดเกลานับปี นี่แหละคือปรมาจารย์สายกำลังภายใน
ซึ่งก็หมายความว่า ยิ่งอายุมาก พลังวัตรก็ยิ่งลึกล้ำ!
แต่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนนี้กลับเอาเรื่องอายุมาเยาะเย้ยเขา ช่างไม่รู้อะไรเกี่ยวกับวิทยายุทธ์เอาเสียเลย!
"ฉันก็นึกว่าเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่ไหน ที่แท้ก็แค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ดูสิว่าฉันจะฆ่าแกยังไง!" ชายชราพูดจบก็รวบรวมลมปราณพุ่งทะยานเข้าหา บังเกิดกระแสลมหมุนวนพัดกระหน่ำอย่างรุนแรง!
เขาพุ่งเข้ามาถึงตรงหน้าเฉินปู้ฝานในชั่วพริบตา เงื้อฝ่ามือขึ้นฟาดฟันหมายจะสับกะโหลกของเฉินปู้ฝานให้แหลกละเอียด
หากโดนเข้าไปจังๆ มีหวังได้ไปเฝ้ายมบาลแน่นอน!
"อายุป่านนี้แล้วเพิ่งจะฝึกฝนได้แค่นี้ ยังกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นยอดฝีมืออีกงั้นรึ!" เฉินปู้ฝานแค่นเสียงหยามหยัน ยื่นมือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ฝ่ามือของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ
ก่อนจะออกแรงบีบเบาๆ!
"กร๊อบ"
กระดูกข้อมือของชายชราหักสะบั้นในทันที
"อ๊าก..." ชายชราร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด รีบรีดเค้นกำลังภายในทั่วร่างหมายจะกระแทกเฉินปู้ฝานให้กระเด็นออกไป!
แต่เฉินปู้ฝานกลับกดมือลงเพียงนิด ออร่าพลังอันไร้ขอบเขตก็คำรามกึกก้อง ฉีกกระชากกำลังภายในของอีกฝ่ายจนขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี อวัยวะภายในทั้งห้าและหกได้รับแรงกระแทกอย่างหนักหน่วง แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ในเสี้ยววินาที!!
"พรวด..." ชายชราพ่นเลือดคำโต ร่างปลิวละลิ่วกระเด็นถอยหลังไปอย่างบ้าคลั่ง
เสียงทึบหนักๆ ดังขึ้นเมื่อร่างของเขาร่วงกระแทกพื้น ขาดใจตายคาที่!
สิ่งที่เรียกว่าปรมาจารย์กำลังภายใน เมื่ออยู่ต่อหน้าจอมมารรุ่นที่หนึ่งอย่างเฉินปู้ฝานแล้ว มันก็เป็นแค่เศษสวะ!
ยอดฝีมืออีกเก้าคนที่เหลือเห็นภาพนั้นก็ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ!
ผู้นำของสิบสองยอดฝีมือ ผู้โดดเด่นด้านกำลังภายใน ไร้เทียมทานในหลีหยาง กลับถูกไอ้เด็กหนุ่มนั่นสังหารได้ด้วยมือเดียว
น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
"บุกเข้าไป ฆ่ามันพร้อมกันเลย!"
ไม่มีใครกล้าบุกเข้าไปเดี่ยวๆ อีกแล้ว
พริบตาเดียว คนนับร้อยก็พุ่งทะยานเข้าหาเฉินปู้ฝานอย่างบ้าคลั่ง!
เฉินปู้ฝานไม่ได้ลงมือเอง แต่หันไปส่งซิกให้ชางหลงแทน
ชางหลงยื่นบุหรี่ให้มวนหนึ่ง เฉินปู้ฝานคีบบุหรี่ขึ้นสูบ ก่อนจะพ่นควันเป็นวงกลมลอยล่อง
และในวินาทีนั้นเอง เงาดำนับไม่ถ้วนก็ปรากฏกายขึ้นจากทั่วทุกสารทิศ พวกเขาคือกองทัพวิหารเทพมารนั่นเอง!
การเคลื่อนทัพด้วยเท้าเปล่า รวดเร็วไม่แพ้รถยนต์!
อันที่จริงแล้ว คนจำนวนมากขนาดนี้ ปกติมักจะแฝงตัวอยู่ทั่วหลีหยาง กระจายกำลังกันออกไป
ไม่ว่าจะเป็นตอนที่กวาดล้างตระกูลหาน หรือปฏิบัติการกวาดล้างพรรคกิเลนในครั้งนี้ ล้วนเป็นการรวมตัวกันมุ่งหน้าสู่เป้าหมายหลังจากได้รับคำสั่งทั้งสิ้น
เมื่อเห็นกองทัพขนาดมหึมา คนของพรรคกิเลนก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
มืดฟ้ามัวดิน สุดลูกหูลูกตา ท่ามกลางความมืดมิด ราวกับกระแสน้ำเหล็กไหลที่ไม่อาจต้านทานได้!
นี่แหละคือความไร้เทียมทานที่แท้จริง กองกำลังดาบคมกริบเอามาเทียบไม่ติดเลยสักนิด!
ไม่ต้องรอให้เฉินปู้ฝานออกโรง ทันทีที่กองทัพเทพมารมาถึง ก็กวาดล้างศัตรูจนราบเป็นหน้ากลองในพริบตา
เมื่อบุหรี่หมดมวน เฉินปู้ฝานก็เอ่ยปาก "พอได้แล้ว"
ในเวลานี้ มียอดฝีมือเหลือรอดอยู่เพียงคนเดียว ชายชราอายุล่วงเลยวัยกลางคน ผ่านร้อนผ่านหนาวมาค่อนชีวิต พบเจอคลื่นลมมาก็มาก แต่ทว่าในยามนี้กลับขวัญหนีดีฝ่อ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด
"มือถือ" เฉินปู้ฝานเดินเข้าไปหา เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"มะ...มือถือ?" ยอดฝีมือทำหน้าเหลอหลา เก่งกาจถึงขั้นนี้แล้วยังต้องมาปล้นมือถืออีกงั้นเหรอ?
เขาไม่กล้าพูดพร่ำทำเพลง รีบควักโทรศัพท์มือถือออกมาทันที
"วิดีโอคอลหาสิงอ้าวให้ฉันที" เฉินปู้ฝานออกคำสั่ง
ยอดฝีมือรีบทำตามทันที
"ตื๊ดๆ~"
ดังได้ไม่ถึงสองครั้ง ปลายสายก็กดรับ
เมื่อสิงอ้าวเห็นหน้ายอดฝีมือ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก นึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นซะอีก
"เหล่าอวี๋ ทำไมหน้าซีดขนาดนั้นล่ะ?"
ยังไม่ทันที่ยอดฝีมือจะได้ตอบ โทรศัพท์ก็ถูกแพนกล้องไปยังคนข้างๆ ใบหน้าของเฉินปู้ฝานปรากฏขึ้นบนหน้าจอทันที
"หัวหน้าพรรคสิง คืนนี้พอจะมีเวลาว่างไหม? อีกเดี๋ยวเฉินผู้นี้จะไปเยี่ยมเยียนถึงที่!"
"ฉะ...เฉินปู้ฝาน?" สิงอ้าวสะดุ้งโหยง เกือบจะกระโดดเด้งจากเก้าอี้
ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากถาม ปลายสายก็ตัดไปเสียแล้ว
"ทำไมเหล่าอวี๋ถึงไปอยู่ข้างๆ เฉินปู้ฝานได้ล่ะ..."
"แย่แล้ว!" สิงอ้าวตระหนักถึงบางสิ่งได้ในทันที เขาลนลานทำอะไรไม่ถูก
"เร็วเข้า สั่งให้กองกำลังกิเลนที่เหลืออยู่ทั้งหมดมารวมตัวกันด่วน!"
...
ในขณะเดียวกัน บนถนนสายเปลี่ยวชานเมือง หลังจากเฉินปู้ฝานวางสาย เขาก็จัดการส่งเหล่าอวี๋ลงนรกไปอย่างรวดเร็ว
"ไป มุ่งหน้าสู่พรรคกิเลน!" สิ้นเสียงคำสั่ง กองทัพขนาดใหญ่ก็เคลื่อนพลต่อไป
[จบแล้ว]