บทที่ 420: เก็บเกี่ยวศรัทธาด้วยเทคโนโลยี (ฟรี)

หลังจากทดสอบพลังต่อสู้ในปัจจุบันเสร็จ ซูเฉินก็เทเลพอร์ตกลับไปยังป้อมปราการในชั้นที่ห้าสิบสามของเหวลึก

สิ่งที่ค้ำจุนโครงสร้างพลังของเขาในตอนนี้ ไม่ได้มีแค่สกิล แต่ยังรวมถึงพรสวรรค์ด้วย

ดังนั้น เขาจึงใช้ "มือเวทมนตร์" อีกครั้ง เพื่อจัดการกับพรสวรรค์ของตัวเอง

แต่ผลลัพธ์กลับไม่ค่อยดีนัก

ระดับ SSS นั้นเป็นจุดสูงสุดของพรสวรรค์อยู่แล้ว ดังนั้นแม้แต่ "คืนกลับหมื่นเท่า" ก็ไม่สามารถเพิ่มอะไรได้

ส่วนพรสวรรค์ที่ต่ำกว่า SSS แม้จะเป็นระดับ SS ก็ไม่สามารถเลื่อนขึ้นเป็น SSS ผ่าน "คืนกลับหมื่นเท่า" ได้ อย่างมากก็แค่เพิ่มประสิทธิภาพเล็กน้อย

ในตอนนี้ ซูเฉินอดรู้สึกเสียดายไม่ได้

หากก่อนหน้านี้เขาไม่ใช้ "คัมภีร์เลื่อนขั้นพรสวรรค์ระดับ SSS" ไปซะก่อน เขาก็สามารถใช้ "การจำลองแบบไร้ขีดจำกัด" ทำให้ตัวเองมีพรสวรรค์ระดับ SSS ได้อย่างอิสระแล้ว

แต่เขาไม่ได้จมอยู่กับความเสียดาย เพราะจนถึงตอนนี้ เขาได้รับ "คัมภีร์เลื่อนขั้นพรสวรรค์ระดับ SSS" มาแล้วสามชิ้น และในอนาคตก็ยังมีโอกาสอีก

หลังจากตรวจสอบตัวเองและยืนยันว่าไม่มีส่วนไหนที่สามารถพัฒนาได้อีก ซูเฉินก็มุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้านของเทพบุปผา โดยอัลเดลี่ได้จัดเตรียมวิธีเก็บเกี่ยวศรัทธาที่มีประสิทธิภาพไว้เรียบร้อยแล้ว

...

สวนหลังบ้านของเทพบุปผา

ภายในแก่นกลางของโลก ตราประทับที่เทพระดับกลางสายอันเดดที่ไม่ทราบชื่อทิ้งไว้ ถูกซูเฉินลบออกไปนานแล้ว

หลังจากถูกประทับตราความเป็นเทพวิญญาณของซูเฉิน โลกทั้งใบก็เปลี่ยนไป

ต้นไม้ ใบหญ้า ภูเขา และสายน้ำ ล้วนกลายเป็นโปร่งใสและล่องลอย ราวกับไม่ใช่วัตถุที่มีอยู่จริง

อาคารสมัยใหม่ตั้งเรียงรายไปทั่วโลก ผู้คนบนถนนมีท่อจำนวนมากเสียบอยู่ในร่างกาย แบกขวดสารละลายไว้ด้านหลัง ร่างกายผ่านการดัดแปลงเชิงกลอย่างหนัก

ทั้งโลกได้กลายเป็นมหานครแห่งอนาคตที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายไซเบอร์พังก์โดยสมบูรณ์

และใจกลางของมหานครแห่งนี้ คืออาคารสูงสีเงินขาวสูงหนึ่งพันชั้น

มันคือสิ่งก่อสร้างแห่งแรกของโลกที่สร้างขึ้นเพื่อการวิจัยโดยเฉพาะ รวบรวมนักวิจัยระดับสูงสุดของทั้งโลกไว้

แทบทุกวัน จะมีผลงานทางเทคโนโลยีที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกถือกำเนิดขึ้นที่นี่

อาคารแห่งนี้มีทั้งความสำคัญและหน้าที่พิเศษ จึงมีชื่อเฉพาะว่า — ออริจิน

หน้าทางเข้าอาคารออริจิน มีรูปปั้นสีทองสูงหนึ่งร้อยเมตรตั้งตระหง่าน

รูปปั้นนั้นเป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ยืนเอามือไพล่หลัง สายตามองไปทางทิศตะวันออกอย่างลึกซึ้ง

ทุกครั้งที่ดวงอาทิตย์ขึ้น แสงแรกจะส่องลงบนดวงตาของรูปปั้นแบบพอดี ทำให้สีหน้าของมันดูมีชีวิตและเปี่ยมด้วยปัญญา

ราวกับบุคคลยิ่งใหญ่ที่มีตัวตนอยู่จริง กำลังมองลงมาที่ทั้งโลก

"รูปปั้นนี้ทำได้ดีมาก" ซูเฉินยืนอยู่ที่ทางเดินชั้นที่สามสิบสามของอาคารออริจิน มองรูปปั้นที่สร้างตามแบบของตัวเองผ่านกระจกทางเดียว แล้วชื่นชมด้วยรอยยิ้ม

ดูเหมือนความฉลาดของอาเก๋าและอาเหมาเพิ่มขึ้นอีกแล้ว แม้แต่ทักษะการประจบก็พัฒนาขึ้นมาก รู้จักทำเรื่องแบบนี้เพื่อเอาใจเขา ซึ่งถูกใจเขามากทีเดียว

อาเก๋าและอาเหมาที่ยืนอยู่ข้างๆ ถอนหายใจโล่งอก

อาเหมายิ้มกว้างแล้วพูดว่า "นายท่าน… พวกเราละอายใจ ต่อให้ใช้พลังของทั้งเผ่าพันธุ์ ก็ยังไม่สามารถถ่ายทอดความยิ่งใหญ่ของนายท่านได้แม้แต่หนึ่งในหมื่น"

"ท่านยิ่งใหญ่ดั่งจักรวาลอันกว้างใหญ่ ความเคารพของพวกเราที่มีต่อท่านก็เหมือนกาแล็กซีที่ไหลไม่สิ้นสุด..."

ใครบอกว่าก็อบลินโง่?

ลองฟังคำพูดเปรียบเปรยของมันตอนนี้สิ

ก็อบลินพวกนี้ฉลาดเกินไปแล้ว!

คำยกยอของอาเก๋าและอาเหมาทำให้ซูเฉินยิ้มกว้างจนหยุดไม่อยู่

จนกระทั่งอาเก๋าและอาเหมาคิดคำไม่ออกแล้ว

ซูเฉินจึงหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า "พอแล้ว ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อฟังพวกนายชมฉันนะ"

อาเก๋าและอาเหมารีบพยักหน้า แล้วเดินนำทางไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน ทั้งสามก็มาถึงชั้นที่สี่ร้อย และหยุดอยู่หน้าห้องทดลอง

อาเหมาแตะบัตรประจำตัว

แกร๊ก!

ประตูโลหะไร้รอยต่อส่งเสียงขณะเปิดออก มันแยกออกจากตรงกลาง แล้วเลื่อนออกไปสองข้าง

ซูเฉินเดินเข้าไปในห้องทดลอง และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างทันที

ภายในห้อง มีชั้นวางโลหะเรียงกันเป็นแถว แต่ละชั้นยาวสิบเมตร สูงห้าเมตร รวมทั้งหมดสิบชั้น

บนแต่ละชั้น มีหลอดแก้ววางเรียงอย่างเป็นระเบียบ

ภายในหลอดเต็มไปด้วยของเหลวสีเขียว และสมองขนาดต่างๆ

สมองเหล่านั้นยังมีชีวิต มีปฏิกิริยาทางวิญญาณ และเชื่อมต่อกับท่อสองเส้น

ท่อหนึ่งเป็นท่อทางกายภาพ ทำหน้าที่ส่งสารอาหารเพื่อรักษาสภาพการมีชีวิต

อีกท่อเป็นท่อพลังวิญญาณ ซึ่งซูเฉินยังไม่เข้าใจการใช้งาน

แม้ว่าซูเฉินจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ภาพตรงหน้าก็ทำให้เขารู้สึกขนลุกเล็กน้อย

"นี่คือผลงานของพวกนายเหรอ?" ซูเฉินถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

อาเหมาอธิบาย "นายท่าน ตามการวิเคราะห์ของปัญญาอักขระเวทมนตร์ และผสานกับเทคโนโลยีของเผ่าก็อบลิน นี่คือวิธีเก็บเกี่ยวศรัทธาที่ดีที่สุด"

สีหน้าของซูเฉินดูซับซ้อน เขาสามารถสัมผัสได้ว่าศรัทธากำลังถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก "สมองในขวด" เหล่านี้ และไหลเข้าสู่เทพชั่วร้ายทั้งสี่

และศรัทธาที่สมองแต่ละชิ้นผลิตออกมา แทบจะเทียบเท่ากับผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้

เขาจึงถามถึงหลักการทำงาน

และคำอธิบายของทั้งสองคือ...

ก่อนหน้านี้ ซูเฉินสั่งให้พวกมันเปลี่ยนปีศาจเหวลึกเป็นผู้ศรัทธาของเทพชั่วร้ายทั้งสี่

แต่ปีศาจเหวลึกนั้นมีนิสัยเลวร้าย และส่วนใหญ่มีสติปัญญาต่ำ ซึ่งยากต่อการฝึกยิ่งกว่าก็อบลินธรรมดาซะอีก

ในหนึ่งล้านตัว อาจมีเพียงตัวเดียวที่ถูกฝึกให้เป็นผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้ได้ ถือว่าประสิทธิภาพต่ำมาก

ยิ่งไปกว่านั้น สงครามเหวลึกยังดำเนินอยู่ กองทัพหนอนยังต้องการอาหารจำนวนมากเพื่อผลิตทหาร

ภายใต้สองเงื่อนไขนี้ "สมองในขวด" จึงถือกำเนิดขึ้น

ตราบใดที่นำสมองของปีศาจออกมา แล้วแช่ในสารอาหาร ก็สามารถรักษาการทำงานของสมองได้

จากนั้น ใช้สกิลคล้าย "ปลุกสติปัญญา" คัดลอกความทรงจำของผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้ แล้วใส่เข้าไปในสมองซ้ำๆ

มันเป็นการล้างสมองอย่างสมบูรณ์ ทำให้กลายเป็นผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้ และผลิตศรัทธาอย่างต่อเนื่อง

ยิ่งไปกว่านั้น ต้นทุนของวิธีนี้ต่ำมาก เพียงแค่ใช้ทรัพยากรเล็กน้อย ก็สามารถสร้างผู้ศรัทธาที่คลั่งไคล้ได้ในเวลาสั้นมาก

"นายท่าน ตามการคำนวณของปัญญาอักขระเวทมนตร์ หากกำหนดให้ศรัทธาที่เทพระดับล่างต้องใช้ต่อวันในการคงสภาพร่างเทพเป็นหนึ่งหน่วย งั้นมีสมองในขวดหนึ่งแสนชิ้น ก็สามารถผลิตศรัทธาได้หนึ่งหน่วยต่อวินาที"

"และตามแผนของปัญญาอักขระเวทมนตร์ พวกเราจะสร้างคลังสมองในขวดในโลกใหญ่สามแห่ง โลกขนาดกลางหนึ่งร้อยแห่ง และโลกขนาดเล็กสามพันแห่ง"

"คาดว่าจะเสร็จสมบูรณ์ภายในห้าเดือน"

"เมื่อถึงตอนนั้น คาดว่าจะมีสมองในขวดสามแสนล้านชิ้นถูกใช้งาน และจะผลิตศรัทธาได้สามหมื่นล้านหน่วยต่อวินาที"

เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ หัวใจของซูเฉินก็สั่นสะท้าน สีหน้าของเขาแทบควบคุมไม่อยู่

สามหมื่นล้านหน่วยต่อวินาที!

แม้หน่วยฐานจะเป็นเพียงปริมาณที่เทพระดับล่างใช้ต่อวัน แต่นี่ก็เป็นตัวเลขที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

เมื่อเทียบกันแล้ว วิธีที่เขาเคยขโมยศรัทธาจากเทพแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ ดูล้าหลังไปทันที

นี่คือเสน่ห์ของเทคโนโลยีเหรอ?

มันสุดยอดเกินไปแล้ว!

อาเก๋าอธิบายเสริม "นี่เป็นเพียงแผนระยะแรก หลังจากนั้นยังมีแผนระยะที่สอง ซึ่งมีขนาดประมาณสองถึงห้าเท่าของระยะแรก ขึ้นอยู่กับสถานการณ์สงคราม"

ทั้งสองทำท่าเหมือนยังอยากจะพูดต่อ แต่ซูเฉินห้ามเอาไว้

"พอแล้ว แค่นี้พอ เรื่องนี้ฉันจะมอบให้พวกนายดูแล จัดการให้ดี อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"

อาเก๋าและอาเหมาจึงยืนตัวตรงทันที แล้วพูดพร้อมกัน "รับทราบครับ นายท่าน พวกเราจะทำให้ท่านพอใจอย่างแน่นอน!"

ซูเฉินหันหลังเดินออกไป เพราะเขากลัวว่าหากอยู่ต่อ จะเผลอหลุดอาการดีใจต่อหน้าลูกน้อง

หลังจากเทเลพอร์ตไปยังพื้นที่โล่ง เขาก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

การลงทุนก่อนหน้านี้ ไม่เสียเปล่าจริงๆ

ประกายไฟที่เกิดจากการผสานระหว่างปัญญาอักขระเวทมนตร์และเทคโนโลยีก็อบลิน มอบความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้เขา

แน่นอนว่าเงื่อนไขสำคัญคือพลังของซูเฉินเอง ที่สามารถยึดครองโลกจำนวนมากในเหวลึก ทำให้มีทรัพยากรมากมายไม่จำกัด

ขณะที่เขากำลังหัวเราะอย่างมีความสุข เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"สหายข้า ในที่สุดเจ้าก็มาซักที ข้ารอเจ้ามานานแล้ว!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………