บทที่ 350: ได้รับธงหมื่นวิญญาณผืนใหม่! จินตนาการสุดสะเทือนวิญญาณ! (ฟรี)

ยมทูตในโลกใต้พิภพยิ่งวิเคราะห์ก็ยิ่งลนลาน และยิ่งลนลานก็ยิ่งอยากวิเคราะห์ให้รอบด้านมากขึ้น จนตกเข้าไปในวงวนความคิดประหลาดและติดอยู่ในมุมอับ

ขณะเดียวกัน ในโลกคนเป็น บนสนามรบอันโหดร้ายที่อยู่ห่างจากฮอกวอตส์ไปสิบกว่ากิโลเมตร

หลังจากดัดลีย์ทำลายผู้ฝึกผีโม่เสวียนแล้ว เขาก็ยังไม่จากไป แต่ยังคงใช้วิธีการของตัวเองต่อภายใต้สายตาของดัมเบิลดอร์

เขาใช้คาถา ‘สลายร่าง’ ระเบิดศพของผู้ฝึกผีโม่เสวียนอย่างสะดวกมือ จากนั้นก็เก็บงูทั้งหมดที่ถูกกักขังไว้เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง

เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องได้รับความสามารถภาษาพาร์เซลมาให้ได้ ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเขายังมีเวทมนตร์สำหรับทำสัญญาบังคับกับสัตว์วิเศษด้วย งูเหล่านี้จะกลายเป็นลูกน้องของเขาในอนาคต และยังสามารถปล่อยเข้าไปในป่าต้องห้าม เพิ่มชั้นป้องกันให้ฮอกวอตส์ได้อีกชั้นหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น รูนสปัวร์สายเลือดบริสุทธิ์ทั้งสามตัวยังมีมูลค่าสูงมาก

ลวดลายบนตัวรูนสปัวร์มีคุณสมบัติเวทมนตร์ลึกซึ้งและความหมายลึกลับอย่างยิ่ง

รูนโบราณ สัญลักษณ์โบราณที่ถูกใช้อย่างแพร่หลายในวิชาแปรธาตุ คือความรู้อันล้ำค่าที่พ่อมดโบราณพัฒนาขึ้นจากการเรียนรู้ลวดลายบนตัวรูนสปัวร์

ยังมีอีกเรื่องที่ควรพูดถึง ความจุของพื้นที่ส่วนตัวของดัดลีย์ไม่ได้อยู่ที่หนึ่งพันลูกบาศก์เมตรเหมือนตอนแรกอีกต่อไปแล้ว

ครั้งหนึ่งดัดลีย์เคยพาแฮร์รี่เข้าไปข้างใน และทั้งสองก็ร่วมกันร่ายคาถาไร้สิ่งรบกวน ขยายความจุของพื้นที่ส่วนตัวออกไปอย่างมากด้วยพลังคาถาสิบเท่าของพ่อมดในตำนาน

ปัจจุบัน ความจุของพื้นที่ส่วนตัวของดัดลีย์ใหญ่กว่า ใหญ่กว่ากระเป๋าเอกสารวิเศษที่คุณนิวท์ สคามันเดอร์ใช้เลี้ยงสัตว์วิเศษมากมาย มันใหญ่พอจะรองรับเมืองขนาดกลางเมืองหนึ่งได้เลย

แน่นอนว่า ดัดลีย์ไม่ได้เพิ่มเวทมนตร์สำหรับจำลองการเปลี่ยนแปลงของอากาศและการปรับเปลี่ยนภูมิประเทศเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัว มันยังคงเป็นทรงสี่เหลี่ยมเรียบร้อยและเป็นระเบียบสมบูรณ์แบบ

มันแค่ถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่เก็บของต่าง ๆ โดยแยกวัตถุไร้ชีวิตกับสิ่งมีชีวิตออกจากกัน และมีกรงเวทมนตร์จำนวนมากถูกวางไว้ พร้อมแสงอาทิตย์เวทมนตร์ที่ส่องสว่างบางพื้นที่อยู่ตลอด ทำให้มันไม่มืดสนิทอีกต่อไป

ในเวลานี้ ดัดลีย์จึงใส่งูกลุ่มนี้เข้าไปในกรงเวทมนตร์เพื่อเก็บไว้ชั่วคราวโดยธรรมชาติ

หลังจากนั้น บนสนามรบ เขาก็ร่ายคาถาฟื้นฟูเชิงแนวคิดอีกครั้ง

“ฟื้นฟูทิวทัศน์ธรรมชาติของสนามรบแห่งนี้! ฟื้นฟูไอเทมเวทที่เสียหายและถูกทิ้งไว้บนสนามรบแห่งนี้!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกกล่าวออกมา ปาฏิหาริย์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ดัดลีย์คว้าคอเสื้อของดัมเบิลดอร์ บินขึ้นไปบนท้องฟ้า และลอยค้างอยู่กลางอากาศ

เขามองดูสนามรบไหม้เกรียมและเน่าเปื่อยเบื้องล่างฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว

ดินถมกลับเข้าที่ พืชพรรณฟื้นคืนชีพ

ไม่นาน ที่นี่ก็ไม่เหลือร่องรอยของการระเบิดมหาศาลที่เคยเกิดขึ้นอีกต่อไป

ในเวลาเดียวกัน สิ่งของสำคัญที่สุดที่ทำให้เกิดการระเบิดมหาศาลที่นี่ก่อนหน้านี้ ธงหมื่นวิญญาณ ก็รวมตัวขึ้นใหม่จากเศษซากอาวุธเวท และฟื้นฟูกลับสู่สภาพเดิม

คำว่า ‘เดิม’ ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงสภาพเสียหายตอนผู้ฝึกผีโม่เสวียนถือมันเอาไว้ แต่หมายถึงสภาพใหม่เอี่ยมของธงหมื่นวิญญาณตอนที่มันถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อหนึ่งพันปีก่อน!

ดัดลีย์โบกมือ เรียกธงหมื่นวิญญาณที่สมบูรณ์ไร้ตำหนิเข้ามาอยู่ในมือ และเมื่อมองด้ามธงใหม่เอี่ยมแข็งแรง กับผืนธงที่ปักรูปจ้าวผีหน้าเขียวเขี้ยวยาวราวกับมีชีวิต เขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ พึงพอใจอย่างถึงที่สุด

ไอเทมเวทระดับ SS ที่มีคุณสมบัติด้านการต่อสู้ถูกดันจนสุดชิ้นนี้ สุดท้ายก็ตกมาอยู่ในมือของเขาจนได้

ธงหมื่นวิญญาณในสภาพสมบูรณ์ยังคงเป็นไอเทมเวทระดับ SS แต่ตอนนี้ ระดับ SS นี้แข็งแกร่งกว่าตอนที่มันเสียหายอย่างแน่นอน

ตามคำอธิบายไอเทมโดยละเอียดจากการประเมินของระบบ ดัดลีย์ยืนยันได้ว่านี่คือไอเทมเวทที่ไปถึงจุดสูงสุดของระดับ SS แล้ว

เห็นได้ชัดว่านอกจากเครื่องรางยมทูตที่ยมทูตสร้างขึ้น โลกใบนี้ก็ไม่มีไอเทมเวทระดับ SSS อีก ดังนั้นธงหมื่นวิญญาณผืนนี้จึงแทบจะไปถึงขีดจำกัดของระดับสมบัติที่พ่อมดสร้างขึ้นได้แล้ว

เมื่อได้รับสมบัติแบบนี้ ต่อให้ดัดลีย์ไร้เทียมทานในโลกอยู่แล้ว เขาก็ยังอดดีใจสุด ๆ ไม่ได้

ถ้าหลอมรวมธงหมื่นวิญญาณ มันสามารถทำให้เขาพัฒนาอย่างมหาศาลในระดับวิญญาณ และมอบวิธีต่อสู้จำนวนมากให้เขา ซึ่งเป็นพลังคนละแบบกับคาถาฟื้นฟูเชิงแนวคิด

ดัดลีย์วางธงหมื่นวิญญาณผืนใหม่เอี่ยมที่ภายในว่างเปล่าไร้วิญญาณ ร่วมกับสมุดรวบรวมความรู้ระดับเดียวกัน เข้าไปในพื้นที่เฉพาะภายในพื้นที่ส่วนตัวของเขา

เขารู้ว่าหากต้องการให้ธงหมื่นวิญญาณแสดงพลังเต็มที่ มันจำเป็นต้องรวบรวมดวงวิญญาณ ยิ่งมากยิ่งดี และยิ่งคุณภาพสูงยิ่งดี

นี่ใช้ได้เหมือนกันทั้งในกรณีที่ใช้มันเป็นอาวุธเวทของตัวเอง หรือหลอมรวมมันเข้าเป็นส่วนหนึ่งของตัวเขา

แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ความท้าทายสำหรับดัดลีย์เลยสักนิด

เมื่อมีคาถาฟื้นฟูเชิงแนวคิดอยู่ข้างตัว พูดให้กล้าหน่อยก็คือ ดวงวิญญาณของผู้ตายทั้งหมดในโลกใบนี้ล้วนอยู่ในมือเขา

มีที่ไหนที่ดินเหลืองไม่ฝังคน? และมีที่ไหนที่ไม่เคยมีคนตาย?

ต่อให้ที่นั่นไม่เคยมีคนตาย แล้วสัตว์อย่างนก สัตว์ป่า และแมลงล่ะ? แล้วไดโนเสาร์ในยุคก่อนหน้านั้นอีกล่ะ?

ดัดลีย์เพียงแค่ไปที่ไหนก็ได้ตามใจ ชุบชีวิตผู้ตายในอดีตของสถานที่นั้น แล้วช่วงชิงและบัญชาดวงวิญญาณของพวกเขา

เขายังสามารถคัดเลือกได้ ให้คาถาฟื้นฟูเชิงแนวคิดกรองตามเกณฑ์ของตัวเองโดยอัตโนมัติ ไม่เอาคนดี ไม่เอาพวกอ่อนแอ รวบรวมเฉพาะดวงวิญญาณของพ่อมดศาสตร์มืดและสัตว์วิเศษผู้ทรงพลังมาเป็นทหารผี แม่ทัพผี และจ้าวผีของเขา

ด้วยหลักการเดียวกัน ถ้าดัดลีย์ต้องการดูดซับแก่นวิญญาณ เขาก็สามารถเรียกดวงวิญญาณจำนวนมหาศาลเข้าสู่พื้นที่เก็บวิญญาณของตัวเองได้ทุกเมื่อ และดูดซับมันได้อย่างเต็มที่ตามใจต้องการ

นี่ก็เป็นเหตุผลที่เขาใช้คำสาปพิฆาตทำลายผู้ฝึกผีโม่เสวียนโดยตรง แทนที่จะเลือกฟื้นฟูวิญญาณของผู้ฝึกผีโม่เสวียนกลับสู่สภาพสูงสุด แล้วค่อยช่วงชิงและดูดซับแก่นวิญญาณของมัน

คนที่แช่อยู่ในยุ้งฉางย่อมไม่สนใจเศษอาหารไม่กี่ชิ้นอยู่แล้ว!

“ดัดลีย์ ด้วยความสามารถของเธอตอนนี้ ไม่มีใครในโลกใบนี้ควบคุมเธอได้ เธอต้องไม่เดินเข้าสู่ทางชั่วเด็ดขาด!”

ดัมเบิลดอร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศโดยถูกดัดลีย์หิ้วคอเสื้อ เหลือบมองขึ้นไปและเห็นรอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้าของดัดลีย์ แม้เขาจะรู้ว่านี่คือสีหน้าประจำตัวของดัดลีย์ แต่ก็ยังอดพูดจากจุดยืนอันเที่ยงธรรมเพื่อเตือนดัดลีย์สักสองสามคำไม่ได้

“วางใจเถอะ! เส้นตายของผมมั่นคงมาก และอีกอย่าง โลกใบนี้ก็ไม่น่าจะมีพลังอะไรที่บังคับให้ผมเปลี่ยนเส้นตายของตัวเองได้”

ดัดลีย์เข้าใจความกังวลของดัมเบิลดอร์ แต่เขาชอบกินเนื้อวัว และจะไม่คลั่งไปหรอก ความกังวลนี้คิดมากเกินไปจริง ๆ

“แบบนั้นก็ดี!” ดัมเบิลดอร์ที่รู้นิสัยของดัดลีย์อยู่แล้ว เดิมทีก็ไม่ได้กังวลมากเกินไป และตอนนี้ก็ปล่อยวางความกังวลนี้ลงอย่างสมบูรณ์ “ถ้างั้นพวกเรา...”

“กลับกันเถอะ! เรื่องที่นี่จัดการเรียบร้อยแล้ว” ดัดลีย์พูดแทรก “การประหารโวลเดอร์มอร์ ศัตรูตัวฉกาจคนนั้น ต้องทำต่อหน้าลูกพี่ลูกน้องของผม

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคำพยากรณ์ เกี่ยวแค่กับการแก้แค้นให้พ่อแม่ของเขาเท่านั้น”

พูดจบ ดัดลีย์ก็เปิดใช้ความสามารถการหายตัวขั้นเหนือชั้นอีกครั้ง พาดัมเบิลดอร์กลับไปยังห้องทำงานอาจารย์ใหญ่ในปราสาทฮอกวอตส์

ที่นี่ แฮร์รี่และเหล่าศาสตราจารย์ยังไม่ได้แยกย้ายกันไป

ร่างอวตารของดัมเบิลดอร์เพิ่งเล่าเรื่องจบ และทุกคนยังคงกำลังย่อยข้อมูลเปิดเผยชุดใหญ่ราวกับระเบิดที่ถาโถมเข้ามา

“ซิเรียส ญาติห่าง ๆ ของคุณ ยูคริส แบล็ก ฮันเตอร์ คนที่เกลียดคุณและอยากยึดทรัพย์สินตระกูลของคุณ น่าจะยังไม่ตายสนิท คุณควรระวังตัวไว้หน่อยในอนาคต”

ทันทีที่กลับมาถึงห้องทำงานอาจารย์ใหญ่ ดัดลีย์ก็เริ่มให้คำแนะนำอย่างรวดเร็ว

เขาพูดถึงเรื่องที่ค่อนข้างไม่สำคัญก่อน เพื่อให้ทุกคนมีเวลาตั้งสติเล็กน้อย จากนั้นก็เข้าประเด็นทันที และบอกพวกเขาอย่างตรงไปตรงมา:

“อีกไม่นาน แฮร์รี่ ดัมเบิลดอร์ และผมจะไปที่ตราเวทมนตร์ดำขนาดมหึมาบนสนามของโรงเรียน เพื่อประหารโวลเดอร์มอร์ ศาสตราจารย์ท่านไหนสนใจก็ไปดูได้

นอกจากนี้...”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……….