บทที่ 110 - ขวดโหลขอพร

บทที่ 110 - ขวดโหลขอพร

ในแวบแรก ฉู่หลียืนอึ้งไปเลย

เธออุตส่าห์คิดว่าของขวัญที่ป๋ายฮวงให้ น่าจะเป็นของกุ๊กกิ๊กสำหรับผู้หญิง อย่างพวกต่างหูที่มู่เชียนเหลียนให้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นขวดแก้วเปล่าๆ

นี่มันมีความหมายแฝงอะไรหรือเปล่าเนี่ย

เงียบไปอึดใจหนึ่ง ฉู่หลีก็มองหน้าป๋ายฮวงตาปริบๆ "เอ่อ ขวดใบนี้ฉันชอบนะ ฉันขอรับไว้ จะเก็บรักษาไว้อย่างดีเลย ขอบใจสำหรับของขวัญนะ"

ในเมื่อเป็นของที่ป๋ายฮวงให้ สำหรับฉู่หลีแล้วจะเป็นอะไรก็ไม่ต่างกันหรอก ขวดแก้วเปล่ารูปดาวห้าแฉกก็ดูสวยดี เอาไปตั้งโชว์ในห้องนอนก็ได้

"ฮ่าฮ่าฮ่า ผมไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหมเนี่ย มีคนเอาขวดแก้วเปล่ามาให้เป็นของขวัญวันเกิดด้วย คุณกำลังดูถูกใครอยู่เหรอครับ" เวยหลิงอวี่หัวเราะร่วน ราวกับค้นพบทวีปใหม่

ล้อเล่นหรือเปล่า ของขวัญที่ทุกคนในงานเอามาให้ล้วนแต่เป็นของแบรนด์เนมราคาแพงทั้งนั้น แต่ขวดแก้วเปล่าของป๋ายฮวงนี่มันราคาเท่าไหร่กันเชียว ไปซื้อตามร้านสะดวกซื้อก็คงแค่ไม่กี่หยวนมั้ง

เวยหลิงอวี่พอเข้าใจได้ว่าบนโลกนี้ยังมีคนโง่อยู่ แต่เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าจะมีใครโง่ได้ขนาดนี้

คงโง่จนโรงพยาบาลบ้ายังไม่รับด้วยซ้ำ!

"หุบปาก!"

วินาทีต่อมา ฉู่หลีก็หันไปถลึงตาใส่เวยหลิงอวี่ทันที

ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นที่สาธารณะ เธอคงด่าเวยหลิงอวี่เปิงไปแล้ว คนอะไรชอบแส่เรื่องของคนอื่นไปซะทุกเรื่อง ยิ่งกว่าพลาสเตอร์ยาตราหมาแดงซะอีก

ตอนนี้ทุกคนในงานต่างก็สงสัยว่า การที่ป๋ายฮวงให้ขวดแก้วเปล่ามันหมายความว่ายังไงกันแน่ มันต้องมีความหมายอะไรลึกซึ้งซ่อนอยู่แน่ๆ

ในฐานะพ่อแม่ของฉู่หลี ฉู่เซี่ยวและหนิงหว่านโหรวก็จับตามองเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด พวกเขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าป๋ายฮวงกำลังเล่นลูกไม้อะไรอยู่

สรุปก็คือ จากความประทับใจแรก พวกเขาไม่คิดว่าป๋ายฮวงจะเป็นพวกเด็กเมื่อวานซืนที่ชอบเรียกร้องความสนใจหรอก

"นี่คือขวดโหลขอพร"

ป๋ายฮวงซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากคนรอบข้าง เอ่ยอธิบายขึ้นมา

"เอ๊ะ ขวดโหลขอพรเหรอ ขอพรยังไงอ่ะ" ฉู่หลีกะพริบตาปริบๆ เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น โดยไม่มีวี่แววของความสงสัยเลยแม้แต่น้อย

มันเป็นสิ่งที่เธอเองก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน เอาเป็นว่าในเมื่อป๋ายฮวงเป็นคนพูด จิตใต้สำนึกของเธอก็เลือกที่จะเชื่อเขาอย่างหมดใจ

เหมือนความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่แรกพบแล้ว คุ้นเคยราวกับเป็นเพื่อนเก่าที่คบกันมานาน

ป๋ายฮวงก้าวไปข้างหน้า ชี้ไปที่ขวดแก้วเปล่าแล้วอธิบายว่า "โดยมีขวดดาวห้าแฉกใบนี้เป็นพยาน ต่อไปเธอสามารถขอพรจากฉันได้หนึ่งข้อ ขอแค่เป็นสิ่งที่ฉันทำได้ ไม่ว่าเธอจะขออะไร ฉันก็จะช่วยทำให้เป็นจริง"

"จริงอ่ะ???"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ฉู่หลีก็เกิดความสนใจขึ้นมาอย่างมาก เธอรีบกอดขวดโหลขอพรไว้แน่น ราวกับกลัวว่าป๋ายฮวงจะแย่งกลับคืนไป

"จริงสิ ฉันไม่กลับคำแน่นอน" ป๋ายฮวงตอบ

ในวินาทีนี้ ไม่มีใครรู้หรอกว่าฉู่หลีแอบดีใจมากแค่ไหน การที่ทำให้ป๋ายฮวงยอมรับปากแบบนี้ได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ เธอจะต้องเก็บรักษามันไว้อย่างดีที่สุด

ดูท่าทางแล้ว ป๋ายฮวงก็ยังแอบใส่ใจเรื่องวันเกิดของเธออยู่เหมือนกันนะเนี่ย

เมื่อได้ฟังคำอธิบายของป๋ายฮวง พ่อแม่ของฉู่หลีก็รู้สึกว่ามันน่าสนใจดี พวกเขารู้ดีว่าลูกสาวของตนไม่มีอะไรขาดแคลน จนถึงตอนนี้ของขวัญที่ป๋ายฮวงมอบให้ถือว่าแปลกใหม่ไม่ซ้ำใครที่สุดแล้ว นี่แหละมั้งที่เรียกว่าความคิดสร้างสรรค์ของวัยรุ่น

ทว่าคนอื่นๆ รอบข้างกลับแอบเยาะเย้ยคำพูดของป๋ายฮวงอยู่ในใจ

เอาขวดแก้วเปล่ามาให้แล้วบอกว่าเป็นขวดโหลขอพร นี่มันคือการจับเสือมือเปล่าชัดๆ ไม่ต้องลงทุนอะไรเลย แต่กลับซื้อใจฉู่หลีได้สำเร็จ

ร้ายลึกจริงๆ

"ขวดโหลขอพรเหรอ พ่อหนุ่ม ฉันว่านายกำลังดูถูกสติปัญญาของทุกคนในงานอยู่นะ ฉันขอถามหน่อยเถอะ นายจะเอาอะไรมารับประกันว่านั่นคือขวดโหลขอพร นายบอกว่าเป็นขวดโหลขอพร มันก็เป็นขวดโหลขอพรเลยงั้นสิ"

"ถ้าอย่างนั้น วันหลังฉันเอาขวดเปล่าไปขาย แล้วบอกว่ามันคือขวดโหลขอพร ตั้งราคาไว้ล้านนึง นายคิดว่าจะมีใครซื้อไหม"

"เพราะงั้น ไอ้วิธีขวดโหลขอพรอะไรของนาย มันก็แค่เรื่องไร้สาระทั้งเพ จะขอพรบ้าบออะไรได้ แล้วนายจะรับประกันได้ยังไงว่าจะทำความปรารถนาของคนอื่นให้เป็นจริงได้แน่นอน"

"ถ้าแน่จริงล่ะก็ พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นเดี๋ยวนี้เลยสิ ว่าขวดโหลขอพรของนายมันทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้ยังไง!"

เวยหลิงอวี่ร่ายยาวเป็นชุด ยิ่งพูดก็ยิ่งแสดงสีหน้าดูถูกป๋ายฮวง เขามองว่าป๋ายฮวงเป็นแค่ไอ้งั่งคนหนึ่งเท่านั้น

ป๋ายฮวงหันหน้าไปมองทางที่เวยหลิงอวี่ยืนอยู่

ตู้ม!

วินาทีที่สบตากับป๋ายฮวง หัวใจของเวยหลิงอวี่ก็เต้นรัวอย่างรุนแรง รู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง ความกลัวทำให้สมองขาวโพลนไปหมด

เวยหลิงอวี่ไม่รู้ว่าสายตาของป๋ายฮวงแฝงไปด้วยอะไร แค่สบตากันแวบเดียวก็ทำให้เขากลัวจนหัวหด แทบจะเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น!

"ติง! ระบบทางเลือกไร้ขีดจำกัดทำงาน!"

"ทางเลือกที่ 1 พิสูจน์สรรพคุณของขวดโหลขอพร ทำให้ทุกคนรู้ว่าขวดโหลขอพรนั้นศักดิ์สิทธิ์จริงๆ"

[รางวัล: ปลุกสัมผัสที่หก ทำให้ได้รับสัญชาตญาณที่แข็งแกร่ง เช่น สามารถใช้สัญชาตญาณคาดเดาการโจมตีครั้งต่อไปของศัตรูได้]

"ทางเลือกที่ 2 ตะโกนดังๆ ว่า: ขวดโหลขอพรนี่ของจริงนะเฟ้ย!"

[รางวัล: เคลื่อนย้ายสลับเงา สุดยอดวิชาตัวเบาที่พริ้วไหว สามารถเคลื่อนที่ไปโผล่ในระยะสิบเมตรได้ภายในพริบตาเดียว]

"ทางเลือกที่ 3 อัดเวยหลิงอวี่สักตั้ง ให้มันรู้ซะบ้างว่าปากหมาต้องเจออะไร"

[รางวัล: ปีกแห่งท้องนภา ปีกวิเศษที่ติดอยู่ด้านหลัง ทำให้ผู้ครอบครองสามารถโผบินบนท้องฟ้าได้]

"ทางเลือกที่ 4 ปิดปากเงียบไม่ทำอะไรเลย เพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นจุดสนใจของคนอื่น จนกว่างานเลี้ยงจะเลิก"

[รางวัล: อีกานั่งเครื่องบิน ท่าไม้ตายโจมตีทางอากาศที่สาบสูญไปจากยุทธภพ เล่าขานกันว่าคิดค้นโดย เฮยหู่อาฝู มีอานุภาพทำลายล้างมหาศาล]

หน้าจอเสมือนจริงปรากฏขึ้นตรงหน้าป๋ายฮวง

ในแวบแรก ป๋ายฮวงถึงกับประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่มีทางเลือกมาให้ถึงสี่ข้อ ทำเอาเขาตั้งตัวไม่ติด ขอเวลาอ่านแป๊บนึงนะ

"ป๋ายฮวง"

ตอนนั้นเอง ฉู่หลีก็เรียกชื่อป๋ายฮวงขึ้นมา

เมื่อได้ยินเสียงเรียก ป๋ายฮวงก็ละสายตาจากหน้าจอเสมือนจริง หันไปมองฉู่หลีที่อยู่ข้างๆ แล้วถามว่า "มีอะไรเหรอ"

"เมื่อกี้นายบอกว่า ขวดโหลขอพรใบนี้สามารถขอพรจากนายได้ข้อหนึ่งใช่ไหม งั้นฉันจะขอพรตอนนี้เลย" ฉู่หลียิ้ม

"หืม กะทันหันไปไหมเนี่ย" ป๋ายฮวงตามความคิดแปลกๆ ของฉู่หลีไม่ทัน

ยังไม่ทันที่ป๋ายฮวงจะได้พูดอะไรต่อ ฉู่หลีก็ประคองขวดโหลขอพรไว้ในมือแล้วพูดว่า "พรของฉันก็คือ เดี๋ยวฉันจะขอกอดนายทีนึง และนายห้ามขัดขืนเด็ดขาด แม้แต่นิดเดียวก็ห้ามนะ"

" "

เมื่อได้ยินพรที่ฉู่หลีขอ แม้ว่าขวดโหลขอพรนี้เขาจะเป็นคนให้เอง แต่ป๋ายฮวงก็ถึงกับอึ้งไปเลย

นี่...มันจะง่ายดายไปหน่อยไหมเนี่ย

วินาทีต่อมา ท่ามกลางสายตาของทุกคนในงาน ฉู่หลีก็ก้าวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าป๋ายฮวง แล้วสวมกอดป๋ายฮวงแน่นโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ป๋ายฮวงก็เข้าใจอะไรบางอย่าง

สาเหตุที่ฉู่หลีขอพรที่ดูเรียบง่ายแบบนี้ ก็เพื่อต้องการพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ขวดโหลขอพรใบนี้มันศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ต่างหาก

พรที่เธอขอคือการขอกอดป๋ายฮวง และตอนนี้เธอก็กอดเขาได้สำเร็จแล้ว ดังนั้นขวดโหลขอพรจึงเป็นของจริง เหตุผลง่ายๆ แค่นี้เอง

แบบนี้แล้ว ยังจะมีใครหน้าไหนกล้าบอกว่าขวดโหลขอพรเป็นของปลอมอีก

"ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำทางเลือกที่ 1 สำเร็จ ได้รับรางวัล: ปลุกสัมผัสที่หก"

[จบแล้ว]