บทที่ 155 ซื้อฟิวเจอร์สฝ้ายด้วยเลเวอเรจสิบเท่า

บทที่ 155 ซื้อฟิวเจอร์สฝ้ายด้วยเลเวอเรจสิบเท่า

“อะแฮ่ม ฉันออกจะแข็งแรงดี”

หวงป้านเซียนทำหน้าเหยียดหยาม “ยังไงก็ให้ไปแล้ว จะฝึกหรือไม่ฝึกก็เรื่องของแก ถ้าไปตายคาอกผู้หญิงก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน”

“......” เฉินเซียว

บ้าไปแล้ว จริงดิ

หวงป้านเซียนมีความสามารถอยู่บ้าง ในด้านการแพทย์แผนจีน เก่งกว่าหมอหลาย ๆ คนในรัศมีสิบแปดหมู่บ้านเป็นร้อยเท่า

ด้านอื่นเฉินเซียวอาจจะไม่เชื่อ แต่การตรวจวินิจฉัยโรคแบบแพทย์แผนจีนของตาแก่นี่ ถือว่ามีฝีมือไม่เบา

เฉินเซียวชูหนังสือในมือขึ้น “โอเค เข้าใจแล้ว”

แม้สือตุนจะอยากไปกับเฉินเซียวมาก แต่เขาก็ยังตัดใจจากอาจารย์ไม่ค่อยลง

หวงป้านเซียนด่าว่า “ไสหัวไปเลย แกกินข้าวฟรีของฉันมา 20 กว่าปีแล้ว ยังคิดจะมาเกาะฉันกินอีกเหรอ? ไปเกาะเฉินเซียวนู่น”

สือตุนกล่าวว่า “งั้นฉันกลับมาจะซื้อเหล้าขาวแบ่งขายมาฝากนะ”

หวงป้านเซียนพยักหน้า “ถือว่าแกยังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้าง ไม่เหมือนไอ้เฉินเซียว เอาแต่พวกขวดแก้วมาหลอกตาแก่”

“......” เฉินเซียว

เมื่อลงจากเขา เดิมทีตั้งใจจะให้สือตุนนั่งในรถเอส600 แต่เขาต้องค้อมตัวก้มหัวถึงจะเข้าไปนั่งได้

ช่วยไม่ได้ มีแต่รถเอสยูวีเท่านั้น ที่พอจะยัดเขาเข้าไปได้แบบฉิวเฉียด

เมื่อรับสือตุนมาได้แล้ว เฉินเซียวก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก เขาสั่งการว่า “พี่ฟาง กลับไปบอกเยียนหรานนะ ให้จัดคนมาเดินระบบน้ำระบบไฟบนยอดเขานี้ แล้วก็สร้างสถานีฐานสัญญาณโทรศัพท์ด้วย”

“รับทราบครับ เจ้านาย”

......

ขั้นตอนการกลับไปรับคุณปู่เฉินจงเหอ ย่อมไม่ค่อยราบรื่นนัก หวังลี่ทะเลาะกับวังซูหมิน ภรรยาของเฉินเจี้ยนเซ่ออย่างรุนแรง

สาเหตุก็คือ เงินค่าเลี้ยงดูที่หวังลี่ให้ไป ถูกนำไปใช้กับคุณปู่ไม่ถึงหนึ่งในห้าด้วยซ้ำ ทำให้สภาพร่างกายของคุณปู่แย่ลงมาก

เฉินเซียวขี้เกียจจะไปต่อปากต่อคำกับพวกเขา ยังไงซะวันข้างหน้าก็ไม่คิดจะไปมาหาสู่กันอยู่แล้ว เขาจึงพาบอดี้การ์ดบุกเข้าไปรับตัวคุณปู่ออกมาดื้อ ๆ เลย

ส่วนเรื่องที่สองสามีภรรยาเฉินเจี้ยนเซ่อจะรู้สึกยังไงเมื่อเห็นขบวนรถ เขาไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจหรอก สำหรับเฉินเซียวแล้ว พวกเขาเป็นแค่คนแปลกหน้าเท่านั้น

ระหว่างทางกลับ หวังลี่ก็ลืมเรื่องไม่สบายใจเมื่อกี้ไปอย่างรวดเร็ว

เฉินเซียวยิ้ม นี่อาจจะเป็นอำนาจของเงินตราล่ะมั้ง

ชีวิตของหวังลี่ เมื่อก่อนนอกจากความทุกข์ยาก พอมองไปรอบ ๆ ก็มีแต่ความยากจนข้นแค้น ใช้ชีวิตไปวัน ๆ อย่างเลื่อนลอย

แต่ตอนนี้ นอกจากเรื่องน่ารำคาญใจเพียงเล็กน้อยที่ไม่น่าเอามาใส่ใจแล้ว พอมองไปข้างหน้า ชีวิตที่เหลืออยู่ก็มีแต่ความสวยงาม

สภาพจิตใจ ย่อมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงตามไปด้วย

......

เฉินเซียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นต่อ

“หืม?”

เพิ่งเล่นได้ไม่นาน จู่ ๆ หน้าเว็บเบราว์เซอร์ก็มีโฆษณาเด้งขึ้นมา ด้านบนเต็มไปด้วยบทวิเคราะห์ที่คาดการณ์ว่าราคาฝ้ายกำลังจะลดลง

เมื่อนำมาผนวกกับราคาฟิวเจอร์สฝ้ายในช่วงนี้ที่ลดลงอย่างต่อเนื่องจริง ๆ ทำให้คนที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง พอมาอ่านดู ก็อาจจะรู้สึกว่าบทวิเคราะห์ของเขามีเหตุผลอยู่บ้างเหมือนกัน

เฉินเซียวลองเปลี่ยนไปดูเว็บไซต์ที่ไม่เป็นทางการอีกสองสามเว็บ โดยพื้นฐานแล้วก็มักจะเจอข่าวแนว ๆ นี้ทั้งนั้น มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าต้องมาจากองค์กรเดียวกันแน่ ๆ

“หวังเจี้ยนไฉโดนจับไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังมีข่าวปลอมหลอกนักลงทุนพวกนี้โผล่มาอีก?”

ผ่านไปไม่นาน โทรศัพท์ของเฉินเซียวก็อัปเดตข้อความลึกลับที่ไม่เหมือนกับปกติ

[วันที่ 8 กรกฎาคม ฟิวเจอร์สฝ้ายเพิ่มขึ้น 3.8% วันที่ 9 กรกฎาคม ฟิวเจอร์สฝ้ายเพิ่มขึ้น 3.5%]

เอาล่ะ คราวนี้ก็ยิ่งมั่นใจได้เลยว่า มีคนจงใจปล่อยข่าวร้ายออกมาจากเบื้องหลัง

เมื่อนำมาประมวลกับข้อมูลที่ได้จากอันจงว่า ช่วงนี้สื่อจงฝูกำลังทำการชอร์ตเซลล์ฝ้าย ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการปล่อยข่าวลวงพวกนี้ คงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร

หวังเจี้ยนไฉก็เป็นแค่หุ่นเชิดของสื่อจงฝู ถึงแม้จะถูกจับเข้าซังเตไปแล้ว แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามีคนเข้ามารับช่วงต่อบทบาทของเขาเรียบร้อยแล้ว

ไม่ว่าสื่อจงฝูจะใช้วิธีการไหนก็ตาม แต่สำหรับการเทรดในตลาดฟิวเจอร์สครั้งแรกนี้ เฉินเซียวไม่ยอมพลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาซูถังทันที

“ฮัลโหล? บัญชีฟิวเจอร์สเปิดเสร็จเรียบร้อยหรือยัง?”

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“เยี่ยมมาก พรุ่งนี้พอเปิดตลาด ก็ทุ่มซื้อฟิวเจอร์สฝ้ายด้วยเลเวอเรจสิบเท่าไปเลยนะ”