บทที่ 10 เลื่อนขั้นเป็นผู้บังคับหมู่ พรสวรรค์ระดับ SSS

หลังจากนั้น กู่หมิงและอีกสองคนก็เล่าเหตุผลที่มาเป็นทหารของตัวเอง

หญิงสาวทั้งสองพยักหน้า จดจำไว้ในใจ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้ง 21 ทีมในสนามฝึกต่างตัดสินใจเลือกหัวหน้าทีมเสร็จสิ้น

บนเวทีปราศรัย หัวหน้าผู้ฝึกสอนจ้าวรุ่ยหลงยิ้ม เสียงของเขาดังก้องทั่วสนามอีกครั้งโดยไม่ต้องใช้โทรโข่ง

"ทุกคนเลือกหัวหน้าทีมเสร็จแล้ว ดีมาก"

"ในเดือนต่อไปนี้ หัวหน้าทีมของพวกเจ้าก็คือผู้บังคับบัญชาของพวกเจ้า ต้องเชื่อฟังคำสั่งของหัวหน้าทีมอย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม เข้าใจไหม?"

"เข้าใจ!"

ในสนามฝึก เหล่าทหารใหม่ที่หน้าตาบวมช้ำต่างตอบรับเสียงดัง เห็นได้ชัดว่าการแข่งขันตำแหน่งหัวหน้าทีมดุเดือดมาก

ในฝูงชน หลี่จุ้นหนานยืนอยู่ในตำแหน่งหัวหน้าของทีมหนึ่ง เหลือบมองไปทางกู่หมิง

เมื่อพบว่ากู่หมิงก็ได้เป็นหัวหน้าทีมเช่นกัน เขาก็รู้สึกไม่พอใจมาก

แต่ไม่นาน หัวหน้าผู้ฝึกสอนจ้าวรุ่ยหลงก็มองไปรอบๆ หนึ่งรอบ และพบกู่หมิงในฝูงชน

"อ้อ ฉันมีเรื่องจะประกาศ"

"ในค่ายทหารใหม่ของเรา มีคนประหลาดคนหนึ่ง"

"ประหลาดยังไงน่ะเหรอ? เขาใช้เวลาหนึ่งเดือนในการฝึกโหด ยกระดับขั้นถึงนักรบขั้นหนึ่งระดับสาม"

เมื่อได้ยินเสียงนี้

ทหารใหม่ส่วนใหญ่ที่เพิ่งเป็นนักรบได้สองวันต่างงงงัน

พวกเขาทุ่มเทสุดกำลัง ร่างกายแทบจะพังแล้ว ใช้เวลาหนึ่งเดือนถึงจะก้าวขึ้นเป็นนักรบได้อย่างหวุดหวิด

แต่กลับมีคนที่เป็นนักรบขั้นสาม?

ไอ้เชี่ยโม้ชัดๆ!

จะบอกว่านักรบขั้นสองพวกเขายังรับได้ เพราะอัจฉริยะมีอยู่ทุกที่

แต่... นักรบขั้นสาม!

นี่มันดูถูกคนไปหน่อยแล้ว!

จ้าวรุ่ยหลงเห็นความตกตะลึงของทุกคน สีหน้าดูพอใจมาก

เขามองไปที่กู่หมิง ยิ้มตาหยีพูดว่า

"คนนี้ก็คือหัวหน้าทีมวันเดือนในปัจจุบัน กู่หมิง"

เมื่อครู่ตอนที่กู่หมิงและคนอื่นๆ รายงานตัวหัวหน้าทีม ก็ได้ตัดสินใจชื่อทีมแล้ว

เรียกว่าทีมวันเดือน

"อะไรนะ!"

หลี่จุ้นหนานได้ยินประโยคนี้ ก็ตะลึงอยู่กับที่เป็นคนแรก

เมื่อกี้กู่หมิงบอกว่าตัวเองมีพรสวรรค์ระดับ C สองอย่าง

พรสวรรค์ระดับ C ที่ห่วยที่สุด หนึ่งเดือนเป็นนักรบขั้นสาม?

นี่มันเอาหน้าของเขาที่มีพรสวรรค์ระดับ A ไปถูพื้นชัดๆ!

หลี่จุ้นหนานได้สติอย่างรวดเร็ว กัดฟันมองกู่หมิง

"ขี้! พรสวรรค์ระดับ C สองอย่างบ้าน่ะสิ!"

เขาคิดว่ากู่หมิงโกหกเขาก่อนหน้านี้ พูดจาหลอกลวง

เขาต้องมีพรสวรรค์ระดับ A สองอย่างแน่ๆ ไม่งั้นจะฝึกฝนได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง!

หลี่จุ้นหนานคิดแบบนี้ ไม่เพียงไม่ท้อแท้เพราะพรสวรรค์ของกู่หมิงสูงเกินไป พลังเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป

กลับกลายเป็นมีกำลังใจสู้ อยากจะประลองกับเขาในการแข่งขันใหญ่หลังจากหนึ่งเดือน

ตอนนั้น สิ่งที่แข่งขันคือทั้งทีม

พลังส่วนตัวต่อหน้าทีม แม้จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่พอ

สุดท้ายแล้ว สองหมัดสู้สี่มือไม่ได้

"รอดูเถอะ ฉันจะทำให้ทีมจุ้นหนานของฉันแข็งแกร่งกว่าทีมวันเดือนของแก บดขยี้พวกแกให้ได้!"

ท่ามกลางสายตาที่มองมามากมาย กู่หมิงรู้สึกถึงความใส่ใจเป็นพิเศษของหัวหน้าผู้ฝึกสอนจ้าวรุ่ยหลง

อีกฝ่ายเป็นนักสอดแนมขั้นสาม แน่นอนว่าต้องรู้สึกถึงระดับขั้นที่แท้จริงของเขาได้

และการที่พูดถึงระดับขั้นของเขาในตอนนี้ ไม่ได้มีเจตนาดีหรอก

คนคนนี้ มีเล่ห์เหลี่ยมนัก

นี่คือต้องการให้เขามีชื่อเสียง หาศัตรูให้เขามากขึ้น

แต่...

อัจฉริยะที่แท้จริง จะกลัวความท้าทายหรือ?

กู่หมิงยิ้ม ยืนนิ่งอย่างสงบ

จ้าวรุ่ยหลงชื่นชมความสงบนิ่งของเขามาก พูดต่อว่า

"ทุกคนรู้กันดีว่า ในกองทัพมีรางวัลและการลงโทษที่ชัดเจน วันนี้กู่หมิงมีระดับขั้นนำหน้าทุกคน เป็นแบบอย่างของพวกเจ้าทุกคน"

"ดังนั้น ฉันจึงใช้อำนาจหัวหน้าผู้ฝึกสอนค่ายทหารใหม่ เลื่อนขั้นทางทหารของกู่หมิงเป็นพิเศษให้เป็นผู้บังคับหมู่!"

พูดถึงตอนท้าย น้ำเสียงของจ้าวรุ่ยหลงเปลี่ยนเป็นจริงจัง

"โอ้โห พี่หมิง พี่เป็นผู้บังคับหมู่แล้ว!"

เฉินอวี้หันมา มองกู่หมิงด้วยความดีใจ

หวังหูก็มองมาด้วยความตื่นเต้น

ตอนนี้แม้ว่าหัวหน้าทีมทุกคนจะมีลูกน้องห้าคน

แต่เหมือนกู่หมิงที่ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้บังคับหมู่ เป็นนายทหารจริงๆ ไม่มีสักคน!

นี่คือเกียรติยศ!

กู่หมิงก็ตกตะลึง ไม่คิดว่าการเลื่อนขั้นจะมาเร็วขนาดนี้

เขามองไปที่จ้าวรุ่ยหลง บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม

"ขอบคุณหัวหน้าผู้ฝึกสอน!"

กู่หมิงพูดเสียงดัง ไม่ได้เขินอาย

ระบบเทพแห่งกองทัพอันยิ่งใหญ่ของเขา ทุกครั้งที่เลื่อนขั้นทางทหาร สร้างผลงาน จะมีรางวัลให้

ครั้งนี้ เขาเลื่อนขั้นทางทหารหนึ่งครั้ง ระบบจะให้รางวัลอะไร?

กู่หมิงรู้สึกใจร้อนขึ้นมาแล้ว

ยามเย็น กู่หมิงได้รับยศทหารของตัวเองในห้องพักสามคนที่เพิ่งได้รับการจัดสรรใหม่

เขาเปลี่ยนจากไม่มีแถบ เป็นหนึ่งแถบ

ตั้งแต่วันนี้ไป กู่หมิงก็เป็นผู้บังคับหมู่แล้ว

หวังหูและเฉินอวี้ถือยศทหารของเขาด้วยความตื่นเต้น วิ่งไปที่ระเบียงร้องตะโกนด้วยความดีใจ

ในขณะเดียวกัน กู่หมิงได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบในสมอง

[ติ๊ง! ยินดีด้วยนายท่าน ยศทหารเลื่อนขึ้นเป็นผู้บังคับหมู่ รางวัล: พรสวรรค์ระดับ SSS เทพแห่งอาวุธปืน]

กู่หมิงตกตะลึงเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกสงสัยเกี่ยวกับพรสวรรค์นี้

เพราะในโลกศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง นอกจากพรสวรรค์ เขาไม่เคยได้ยินเรื่องพรสวรรค์แบบในโลกแฟนตาซี

แต่เมื่อหน้าต่างคุณสมบัติของระบบมี ก็แน่นอนว่าต้องไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

ไม่คิดว่า การเลื่อนขั้นเป็นผู้บังคับหมู่ เขาจะได้รับพรสวรรค์ระดับ SSS

ค่อนข้าง... เจ๋งเลยนะ!

กู่หมิงอดยิ้มไม่ได้ มองคำอธิบายของพรสวรรค์เทพแห่งอาวุธปืน

[เทพแห่งอาวุธปืน: พรสวรรค์ระดับ SSS หาได้ยากในโลก หนึ่งในหมื่น มีความเข้ากันได้กับอาวุธปืนโดยกำเนิด เข้าใจวิชาอาวุธปืนได้อย่างง่ายดาย เมื่อใช้อาวุธประเภทปืน ความสามารถทุกด้านของร่างกายเพิ่มขึ้นสองเท่า!]

กู่หมิงเบิกตากว้าง จากนั้นก็ถามอย่างร้อนใจว่า

"ระบบ อาวุธปืนนี่ หมายถึงปืนอาวุธร้อนหรือปืนอาวุธเย็น?"

[นายท่าน พรสวรรค์เทพแห่งอาวุธปืนครอบคลุมอาวุธปืนทุกชนิดในโลก ทุกอย่างที่ท่านคิดได้ ใช้ได้หมด]

กู่หมิง: "อ๋อ?"

"ทุกชนิดของปืน?"

[ระบบ: ...]

ใบหน้าของกู่หมิงแดงก่ำ รู้ว่าความคิดของตัวเองถูกระบบมองทะลุแล้ว

แต่ระบบนี่ก็ช่างมีเล่ห์เหลี่ยม จะอธิบายก็อธิบายไป บอกว่าเป็นอาวุธร้อนกับอาวุธเย็นก็พอ

ยังจะบอกว่าปืนทุกชนิด ทำให้คนต้องคิดไปไกลนะสิ

กู่หมิงส่ายหน้า หน้าแดง รู้สึกตื่นเต้นจนทนไม่ไหว

เขาอยากจะไปที่คลังอาวุธเพื่อหาหอกสักอันมาลองใช้เดี๋ยวนี้เลย

เป็นลูกผู้ชาย ใครบ้างไม่เคยฝันว่าตัวเองขี่ม้าถือหอก

มันเท่มาก

แม้แต่ไม่ขี่ม้าก็เท่ตายเลย

[ชื่อ: กู่หมิง]

[อายุ: สิบแปดปี]

[ระดับขั้น: นักรบขั้นหนึ่งระดับสาม]

[ยศทหาร: ผู้บังคับหมู่]

[พรสวรรค์: เทพแห่งอาวุธปืน (ระดับ SSS)]

[พรสวรรค์: บรรพบุรุษแห่งอาวุธทั้งปวง (ระดับ SSS), บุตรแห่งสวรรค์ (ระดับ SSS)]

[ความสามารถ: เชี่ยวชาญการต่อสู้ (ชำนาญ), การรับรู้ว่องไว (ชำนาญ)]

[วิชายุทธ์: ไม่มี]

[อาวุธวิเศษ: ไม่มี]

สุดท้าย มองดูหน้าต่างคุณสมบัติของตัวเอง กู่หมิงก็ยิ้มออกมา

"อนาคต ยิ่งน่าตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ แล้ว"

แต่เดิมเขาแค่อยากมาเป็นทหาร หาเงินค่าเรียนให้น้องชายน้องสาว ถ้าตายก็จะมีเงินช่วยเหลือก้อนโต

แต่หลังจากผูกกับระบบเทพแห่งกองทัพ ทุกอย่างของเขาก็เปลี่ยนไป

ที่ระเบียง หวังหูและเฉินอวี้ยังถือยศผู้บังคับหมู่ของกู่หมิง ตื่นเต้นไม่หาย

เห็นกู่หมิงมองมา ทั้งสองคนก็รีบกลับมาดึงตัวเขา ร่วมดีใจด้วยกัน

(จบบทที่ 10)