ตอนที่ 23 ศึกชิงเงินรางวัลเปิดฉาก

ตอนที่ 23 ศึกชิงเงินรางวัลเปิดฉาก

"อาเจียง ทำไมนายดูไม่ตื่นเต้นตื่นตูมอะไรเลยวะ?"

หวังเต๋อฟาหันไปมองท่าทีสงบเยือกเย็นของเจียงฉวน แล้วก็เริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายขึ้นมาตงิดๆ

"วันนี้เรามาล่าเงินรางวัลแสนนะเว้ย แถมทางผู้จัดงานเขายังตั้งกล้องไลฟ์สดบรรยากาศงานแข่งไว้ตลอดเวลาด้วย ถ้าเกิดว่าพวกเราแห้ว..."

"ไม่มีคำว่า 'ถ้าเกิดว่า' หรอกน่า"

เจียงฉวนเอ่ยแทรกขึ้นมาเรียบๆ พลางเงยหน้าขึ้นสบตาเพื่อนรัก แววตาของเขาทอประกายสงบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

"แกจะไปกลัวอะไรวะไอ้อ้วน? ในเมื่อมีฉันอยู่ด้วยทั้งคน ฉันขอเอาหัวเป็นประกันเลยว่า งานนี้พวกเราไม่มีทางกลับบ้านมือเปล่าชัวร์!"

"ใครจะตกยังไงก็ปล่อยเขาไป เราก็ตกในแบบของเรา แกแค่งัดฝีมือขั้นเทพแบบเมื่อวานออกมาโชว์ให้พวกมันดูเป็นขวัญตาก็พอ แล้วรอดูผลลัพธ์ตอนจบได้เลย ฉันมั่นใจว่าพวกเราต้องติดท็อปแรงก์ชัวร์ป้าป!"

น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดุดันเกรี้ยวกราด แต่กลับแฝงพลังแห่งความมั่นใจเอาไว้อย่างล้นหลาม

หวังเต๋อฟาชะงักไปชั่วอึดใจ ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักอย่างหนักแน่น "เออว่ะ แกพูดถูก! ในเมื่อมีเทพเจ้าแห่งการตกปลาอย่างแกอยู่ด้วย พวกเราก็ไม่มีคำว่าแพ้เว้ย! ลุยมันเลย!"

ถึงแม้ทั้งคู่จะพูดให้กำลังใจกันแบบนั้น แต่บรรยากาศการแข่งขันรอบตัวพวกเขากลับยิ่งทวีความดุเดือดและตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ

นักตกปลาหลายคนที่มาร่วมงาน เริ่มจำหน้าเจียงฉวนกับไอ้อ้วนหวังได้

ก็แหม คลิปไฮไลต์ของพวกเขาเมื่อวานมันกลายเป็นไวรัลแพร่สะพัดไปทั่วโลกออนไลน์เพียงชั่วข้ามคืน แถมคลิปไลฟ์สดก็ยังกวาดยอดไลก์ไปหลายแสนครั้งแล้วนี่นา

สายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาทาง 'สองพี่น้องคู่หูคันเบ็ดหัก' จึงเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น การประเมินคู่แข่ง และแม้กระทั่งความท้าทายที่แฝงอยู่ลึกๆ

เสียงซุบซิบนินทาดังแว่วเข้าหูมาเป็นระยะๆ

"เฮ้ย ดูนั่นดิ ใช่นักตกปลาเน็ตไอดอลจากแม่น้ำชิงหลงเมื่อวานปะวะ? ดูทรงแล้วก็งั้นๆ ไม่เห็นจะดูโปรตรงไหนเลย ดูหน้าตากรากกรำแดดก็ไม่ค่อยเหมือนพวกเซียนปลาสักเท่าไหร่ด้วย"

"แหม แกไม่ได้ดูคลิปเมื่อวานเรอะ? โคตรฟลุกเลยเหอะ คันเบ็ดก็หัก แถมกว่าจะเอาสวิงช้อนปลาขึ้นมาได้ก็ตอนที่ปลาหัวกระแทกหินจนสลบเหมือดไปแล้ว ฝีมงฝีมืออะไรไม่มีหร๊อก อาศัยดวงล้วนๆ"

"หึๆ ไอ้หลิวฉางมันก็นั่งอยู่ข้างๆ พวกเขานั่นไง งานนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแน่เว้ย มารอดูกันดีกว่าว่า ไอ้ 'ดวง' ที่พวกมันโม้นักโม้หนา จะเอาชนะ 'ฝีมือของจริง' ได้หรือเปล่า"

...ทางฝั่งหลิวฉางก็เตรียมตัวมาพร้อมสรรพ เขาถึงขั้นพกขาตั้งกล้องโทรศัพท์มาด้วย ดูทรงแล้วคงกะจะเปิดไลฟ์สดโชว์สเตประหว่างแข่งแน่นอน

เขาจงใจตั้งกล้องแพนมุมภาพไปทางเจียงฉวนกับไอ้อ้วนหวังอย่างโจ่งแจ้ง

หลังจากกดปุ่มเริ่มไลฟ์สด เขาก็ฉีกยิ้มกริ่ม ทักทายผู้ชมในช่องด้วยน้ำเสียงติดตลกร้ายกาจ

"สวัสดีครับพี่น้องชาวนักตกปลาทุกท่าน! วันนี้โลกกลมพรหมลิขิตสุดๆ เลยครับ บังเอิญจริงๆ ที่ผมได้มานั่งร่วมโต๊ะกับคนดัง 'เทพบุตรจอมฟลุก' จากแม่น้ำชิงหลงเมื่อวานนี้พอดีเลยครับ วันนี้เรามาศึกษาดูงานกันดีกว่านะครับ ว่าพวกเขาจะงัดวิชา 'ฟลุก' ขั้นเทพมาใช้พิชิตเงินรางวัลกันยังไง"

ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดของเขาเดือดพล่านขึ้นมาทันที มีแต่ข้อความประมาณว่า 'ฮ่าๆๆๆ', 'พี่ฉางเตรียมตบหน้าสั่งสอนพวกมันเลยพี่!', 'ปูเสื่อรอชมช็อตหักหน้าคนขี้โม้อยู่นะคะพี่ฉาง' เด้งขึ้นมารัวๆ

เจียงฉวนไม่ได้รับรู้ถึงกระแสดราม่าในไลฟ์สดของหลิวฉางเลยแม้แต่น้อย

เขาเพ่งสมาธิจดจ่ออยู่กับการผสมเหยื่อ ซึ่งเขาเลือกใช้เหยื่อ 'รวมมิตรปลาซ่งและปลาลิ่น' สองถุงที่เพิ่งกดแลกมาจากระบบสดๆ ร้อนๆ

เขาจัดการฉีกซองเหยื่อ เทผงเหยื่อทั้งหมดลงในกะละมังผสมเหยื่อใบเขื่อง กลิ่นหอมหวนอันเป็นเอกลักษณ์เตะจมูกโชยฟุ้งออกมาทันที

เขาอาศัยความทรงจำและสกิล 'ความรู้เรื่องพฤติกรรมของปลาซ่งและปลาลิ่น' ที่ระบบยัดเยียดเข้าหัวมาให้ จัดการกะปริมาณน้ำและสัดส่วนของเหยื่อได้อย่างแม่นยำ คลุกเคล้าส่วนผสมให้เข้ากันอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว แล้วตั้งทิ้งไว้สักพักเพื่อให้เหยื่อพองตัวและเซตตัวได้ที่

ไอ้อ้วนหวังชะโงกหน้าเข้ามาดมกลิ่นเหยื่อในกะละมังของตัวเอง แล้วร้องอุทานด้วยความทึ่ง

"โอ้โห! อาเจียง เหยื่อสูตรนี้ของแกกลิ่นหอมชะมัดเลยว่ะ! หอมเตะจมูกโคตรๆ"

"ตกลงวันนี้เป้าหมายหลักของเราคือปลาซ่งกับปลาลิ่นใช่มั้ยวะ?"

"เออ วันนี้เราจะจัดหนักจัดเต็มกับปลาซ่งและปลาลิ่นเว้ย!" เจียงฉวนตักเหยื่อที่ผสมเสร็จแล้วแบ่งให้ไอ้อ้วนหวังครึ่งหนึ่ง "ว่าแต่... แกรู้เทคนิคการเหวี่ยงเบ็ดตกปลาพวกนี้ใช่ไหมวะ?"

"รู้ดิวะ ฉันเคยตกปลาพวกนี้มาตั้งหลายครั้งแล้วเว้ย ขืนถ้าเหยื่อมันไม่แพงหูฉี่ขนาดนี้นะ ฉันคงสนุกกับการตกปลาซ่งและปลาลิ่นไปนานแล้วล่ะ ฟีลลิ่งตอนที่อัดปลาซ่งไซส์บิ๊กเบิ้มนี่คือมันส์สุดติ่งกระดิ่งแมวไปเลย ใครบ้างล่ะจะไม่ชอบวะ?"

ตัดภาพมาที่อีกฝั่งหนึ่ง

หลิวฉางก็งัดเอาเหยื่อตกปลาซ่งและปลาลิ่นสูตรลับเฉพาะตัวของเขาออกมาผสมเช่นกัน กลิ่นเหยื่อของเขาก็ฉุนกึกรุนแรงไม่แพ้กันเลย แถมเขายังประโคมใส่หัวเชื้อและสารปรุงแต่งต่างๆ ลงไปแบบจัดหนักจัดเต็ม

เขาแอบเหลือบมองไปทางเจียงฉวน ก็เห็นว่าอีกฝ่ายใช้แค่เหยื่อจากถุงพลาสติกใสๆ ธรรมดาๆ ไม่มีโลโก้แบรนด์อะไรแปะอยู่เลย รอยยิ้มเย้ยหยันก็ผุดขึ้นมาประดับมุมปากของเขาโดยไม่รู้ตัว

เมื่อวานนี้ เขายังแอบคิดระแวงอยู่ลึกๆ ว่าเหยื่อที่สองคนนั้นใช้มันต้องมีเคล็ดลับอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ แต่พอมาคิดดูอีกที ถ้าในโลกนี้มันมีเหยื่อสูตรเทพที่ตกปลาได้โหดเบอร์นั้นจริงๆ เซียนปลาอย่างเขาคงต้องเคยได้ยินกิตติศัพท์ผ่านหูมาบ้างแล้วสิ

เพราะฉะนั้น เขาจึงยิ่งมั่นใจและฟันธงไปเลยว่า การที่เจียงฉวนกับไอ้อ้วนหวังตกปลาได้เป็นกอบเป็นกำเมื่อวาน มันก็แค่ฟลุกไปเจอฝูงปลากำลังหิวจัดเข้าพอดีก็เท่านั้นเอง

เวลา 08.50 น. กรรมการจัดการแข่งขันเริ่มเดินลาดตระเวนเคลียร์พื้นที่ พร้อมกับประกาศย้ำเตือนกฎกติกาและข้อควรระวังต่างๆ ให้ผู้เข้าแข่งขันรับทราบผ่านโทรโข่ง

นักตกปลาทุกคนประจำที่สแตนด์บายที่หมายของตัวเอง บรรยากาศรอบข้างตึงเครียดขึ้นมาทันตาเห็น ราวกับกำลังยืนอยู่กลางสมรภูมิรบที่พร้อมจะปะทะกันทุกเมื่อ

เจียงฉวนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดึงสติและสมาธิกลับมาจดจ่ออยู่ที่เหยื่อก้อนโตตรงหน้า

เหยื่อรวมมิตรปลาซ่งและปลาลิ่นที่เซตตัวได้ที่แล้วนั้น ให้ความรู้สึกนุ่มเหนียวหนึบกำลังดี และภาพการแตกตัวของเหยื่อเวลาอยู่ในน้ำ ก็ถูกจำลองขึ้นในหัวของเขาอย่างสมบูรณ์แบบผ่านสกิลความรู้ที่ระบบมอบให้

เจียงฉวนจัดการหยั่งระดับความลึกของน้ำตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว พบว่าระดับน้ำลึกกว่าสามเมตร คันชิงหลิวความยาว 5.4 เมตรของเขา จึงถือว่าค่อนข้างเสียเปรียบเมื่อต้องมาตกปลาในแหล่งน้ำที่ลึกและกว้างใหญ่แบบนี้

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้มีทีท่าหวั่นเกรงอะไรเลย ในเมื่อเขามีเหยื่อเทพและสกิลสุดโกงจากระบบคอยหนุนหลังอยู่ เงินรางวัลชนะเลิศในวันนี้มันก็แค่ของตายที่รอให้เขาไปคว้ามาก็เท่านั้นแหละ

เจียงฉวนจัดการปรับตั้งระยะทุ่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ระดับความลึก 1.5 เมตร ปั้นเหยื่อก้อนโตขนาดเท่าไข่ไก่เกี่ยวเข้ากับตัวเบ็ด เตรียมพร้อมที่จะหวดเหยื่อลงน้ำทุกเมื่อ

เวลา 09.00 น. ตรงเผง

เสียงนกหวีดสัญญาณปล่อยตัวดังก้องกังวานแหวกอากาศ!

"การแข่งขัน เริ่มต้นได้!"

แทบจะในเสี้ยววินาทีที่สิ้นเสียงนกหวีด คันเบ็ดนับร้อยคันตลอดแนวริมฝั่งแม่น้ำก็ถูกตวัดหวดเหยื่อออกไปพร้อมๆ กัน พุ่งทะยานแหวกอากาศไปสู่เป้าหมายของแต่ละคน

เสียง 'จ๋อม จ๋อม จ๋อม' ของก้อนเหยื่อที่ตกกระทบผิวน้ำดังระงมไปทั่วคุ้งน้ำ

เจียงฉวนตวัดคันเบ็ดส่งเหยื่อออกไป และด้วยอานิสงส์จากสกิล 'ทักษะการเหวี่ยงเบ็ดแบบล็อกเป้าหมาย' ก้อนเหยื่อของเขาก็พุ่งแหวกอากาศไปตกกระทบผิวน้ำ ณ จุดที่เขาเล็งไว้อย่างแม่นยำราวกับจับวาง

ในเวลานี้ กระแสน้ำในแม่น้ำหลงซีกำลังไหลเอื่อยๆ

ทุ่นเบ็ดของเขาจะลอยตามกระแสน้ำไปประมาณหนึ่งเมตรในทุกๆ สองนาที ซึ่งเจียงฉวนก็คำนวณและกะระยะอ่อยเหยื่อไว้ที่หนึ่งเมตรเช่นกัน

ไอ้อ้วนหวังออกแรงฮึดหวดเหยื่อออกไปสุดแรงเกิด ถึงแม้จุดตกกระทบจะดูกระจัดกระจายไปบ้าง แต่ทิศทางโดยรวมก็ยังถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่รับได้

ส่วนลีลาการเหวี่ยงเบ็ดของหลิวฉางนั้นดูเป็นมืออาชีพและสมูทลื่นไหลกว่ามาก ก้อนเหยื่อพุ่งแหวกอากาศไปตกกระทบผิวน้ำได้อย่างแม่นยำและมั่นคง

แถมเขายังไม่วายหันไปพูดบรรยายใส่กล้องไลฟ์สดด้วยมาดผู้เชี่ยวชาญ

"พี่น้องครับ ดูแล้วจำ นำไปใช้นะครับ! การตกปลามันต้องอาศัยเทคนิคขั้นสูง การตีเหยื่อไม้แรกเพื่ออ่อยเหยื่อให้เข้าเป้านั้นสำคัญมากๆ และการตีเหยื่อไม้ต่อๆ ไป ก็ต้องพยายามตีให้ลงจุดเดิมให้แม่นที่สุดด้วยนะครับ"

ช่วงต้นของการแข่งขัน ถือเป็นช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญที่สุดในการเรียกฝูงปลาและสร้างฐานหมายตกปลา

เป้าหมายหลักของนักตกปลาส่วนใหญ่ในงานนี้ ก็ใจตรงกันกับเจียงฉวน นั่นก็คือการล่าปลาซ่งและปลาลิ่นเพื่อทำน้ำหนัก

ทุกคนต่างก็งัดกลยุทธ์การหวดเหยื่อด้วยความถี่สูงมาใช้ คือการปั้นเหยื่อก้อนใหญ่หวดลงน้ำอย่างต่อเนื่อง เพื่อเร่งสร้างโซนละอองเหยื่อดึงดูดฝูงปลาให้รวมฝูงกันอย่างรวดเร็ว

ทว่าเจียงฉวนกลับไม่ได้มีทีท่ารีบร้อนอะไรเลย เขามั่นใจเต็มเปี่ยมในประสิทธิภาพของเหยื่อและสกิลจากระบบ

เขาไม่ได้ตะบี้ตะบันหวดเหยื่อด้วยความถี่สูงปรี๊ด แต่เน้นรักษาจังหวะการหวดเหยื่อให้สม่ำเสมอและแม่นยำที่สุด

ทุกครั้งที่ก้อนเหยื่อพุ่งไปตกกระทบผิวน้ำ ณ จุดเดิมเป๊ะๆ เหยื่อก็จะค่อยๆ แตกตัวกระจายกลายเป็นกลุ่มละอองฝุ่นเหยื่อฟุ้งกระจายอยู่ใต้น้ำอย่างต่อเนื่อง

นี่แหละคืออานุภาพความโกงของเหยื่อจากระบบ

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยผ่านไปทีละนาที

หลังจากผ่านไปเกือบสามสิบนาทีนับตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน บรรยากาศรอบๆ พื้นที่จัดการแข่งขันก็ยังคงคึกคักและเต็มไปด้วยเสียงหวดเบ็ด

แต่ทว่า กลับมีนักตกปลาเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นที่สามารถงัดปลาขึ้นมาได้จริงๆ ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นพวกที่ตั้งเป้าตกปลาคาร์พครูเซียน งัดปลาคาร์พครูเซียนไซส์สวยๆ ขึ้นมาได้แค่สองสามตัวเท่านั้น

แต่น้ำหนักของปลาคาร์พครูเซียนมันก็เบาหวิวราวกับขนนกเมื่อเทียบกับปลาเป้าหมายของการแข่งขัน เอาไปเทียบชั้นกับพวกปลาไซส์ยักษ์ไม่ได้หรอก

ปลาคาร์พครูเซียนสิบตัว ยังทำน้ำหนักรวมสู้ปลาซ่งหรือปลาลิ่นแค่ตัวเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำ

นอกจากบรรดานักตกปลาที่ลงสนามแข่งแล้ว บริเวณรอบนอกก็ยังมีผู้ชมและกองเชียร์มายืนมุงดูกันอย่างเนืองแน่น

ในกลุ่มผู้ชมเหล่านั้น ก็มีบรรดาแฟนคลับของหลิวฉางที่ตามมาให้กำลังใจและยืนเกาะขอบสนามดูไลฟ์สดอยู่ด้วย

"เห็นมั้ยล่ะ? ฉันบอกแล้วว่าการตกปลาสนามแข่งมันไม่ง่ายเหมือนตกปลาตามบ่อหรอกนะ"

"จะรีบร้อนไปทำไมวะ? นี่เพิ่งจะเริ่มแข่งไปได้ไม่เท่าไหร่เอง ปลามันยังไม่ทันเข้าหมายเลยด้วยซ้ำ"

"เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวก่อน! ดูเหมือนทุ่นของพี่ฉางจะมีอาการตอดแล้วนะเว้ย! ฉันเห็นทุ่นแกขยับแล้วอ่ะ!"

จริงอย่างที่ว่า

ทุ่นเบ็ดของหลิวฉางมีอาการขยับขึ้นลงเบาๆ เขาเพ่งสมาธิจดจ่อ มือจับด้ามคันเบ็ดไว้แน่น เตรียมพร้อมที่จะสับคันเซตฮุกได้ทุกเมื่อ

บรรดาแฟนคลับที่ดูไลฟ์สดอยู่ก็พลอยลุ้นระทึกจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ไปด้วย

ในจังหวะนั้นเอง เจียงฉวนที่นั่งนิ่งสงบราวกับภูเขาผาหินมาตลอด ก็หรี่ตาลงแคบ!

ทุ่นเบ็ดของเขาค่อยๆ จมมิดลงไปใต้น้ำช้าๆ ประมาณครึ่งข้อ ก่อนจะค่อยๆ ถอนลอยพ้นน้ำขึ้นมาอีกสองข้อ

นี่คือพฤติกรรมการตอดเหยื่อสุดคลาสสิกของปลาซ่งและปลาลิ่น ซึ่งหลังจากดูดเหยื่อเข้าปากจนทุ่นจมมิดแล้ว ทุ่นก็จะถอนลอยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

'มาแล้วเว้ย!'

เจียงฉวนร้องอุทานในใจอย่างลิงโลด สมาธิของเขาพุ่งทะยานถึงขีดสุด

ไอ้อ้วนหวังที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็สังเกตเห็นอาการตอดเหยื่อของทุ่นฝั่งเจียงฉวนเช่นกัน เขากลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ ลุ้นระทึกยิ่งกว่าตอนนั่งเฝ้าทุ่นของตัวเองเสียอีก

หลิวฉางเองก็แอบเหลือบมองมาทางเจียงฉวนด้วยหางตา คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

ในวินาทีถัดมา หลังจากที่ทุ่นเบ็ดของเจียงฉวนถอนลอยพ้นผิวน้ำขึ้นมาได้สามข้อ จู่ๆ มันก็ถูกกระชากผลุบจมหายลงไปใต้น้ำอย่างรุนแรงและรวดเร็วปานสายฟ้าแลบโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า!

พร้อมกับเสียงสายเอ็นตึงเปรี๊ยะแหวกน้ำดัง 'ฟึ่บ' แล้วทุ่นก็จมมิดหายไปในพริบตา!

'จังหวะนี้แหละเว้ย!'

เจียงฉวนเกร็งกล้ามเนื้อหน้าท้อง ออกแรงตวัดข้อมือสับคันเบ็ดขึ้นไปในแนวทแยงอย่างรวดเร็วและดุดันเพื่อเซตฮุกฝังคมเบ็ด!

[จบตอน]