ตอนที่ 17 ไอ้อ้วนหวังเสนอไอเดียไลฟ์สด

ตอนที่ 17 ไอ้อ้วนหวังเสนอไอเดียไลฟ์สด

การสัมภาษณ์ออนไลน์ใช้เวลาเพียงห้าหกนาทีก็จบลง

คำตอบของเจียงฉวนนั้นถ่อมตนแต่ไม่อ่อนข้อ เขายิ้มแย้มแจ่มใสแต่ก็รักษาระยะห่างอันลึกลับเอาไว้ และยังไม่ลืมที่จะย้ำเตือนเรื่องความปลอดภัยในการตกปลา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงวุฒิภาวะและความเยือกเย็นของเขา

บางครั้งไอ้อ้วนหวังก็คอยปล่อยมุกตลกสอดแทรกเข้ามาช่วยสร้างสีสัน ทั้งสองคนรับส่งมุกกันได้อย่างลื่นไหลไร้ที่ติ

ผู้ชมในไลฟ์สดต่างก็คอมเมนต์ตอบรับกันอย่างล้นหลาม ยอดผู้เข้าชมก็พุ่งขึ้นไปอีกระลอก

ชาวเน็ตจำนวนมากต่างให้ความสนใจในตัวนักตกปลาหนุ่มคนนี้ เพราะเขามีทั้งฝีมือที่ฉกาจฉกรรจ์ ทัศนคติที่ยอดเยี่ยม และยังมีใบหน้าที่หล่อเหลาเอาการ

ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะคอนเทนต์ตกปลาถือเป็นกิจกรรมเอาต์ดอร์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงบนโต่วอินอยู่แล้ว จึงมีฐานผู้ชมที่เหนียวแน่นอยู่เป็นจำนวนมาก

หลังจากการสัมภาษณ์จบลง โดรนก็บินวนเก็บภาพมุมสูงอีกสองสามรอบ ก่อนจะค่อยๆ เชิดหัวบินจากไป เพื่อไปถ่ายทำทัศนียภาพของเมืองหนานเฉิงในจุดอื่นๆ ต่อ

แต่ทว่า...

'การผจญภัย' ของเจียงฉวนยังไม่จบลงแค่นี้ หลังจากโดรนบินจากไปได้ไม่นาน โทรศัพท์มือถือของเขาก็แผดเสียงร้องดังขึ้น ปรากฏเบอร์โทรศัพท์แปลกหน้าซึ่งเป็นเบอร์ในพื้นที่โชว์หลาอยู่บนหน้าจอ

เจียงฉวนกดรับสายด้วยความงุนงง "สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าเรียนสายอยู่กับใครครับ?"

"สวัสดีครับ ผมขอเรียนสายกับคุณเจียงหน่อยได้ไหมครับ?"

ปลายสายเป็นเสียงผู้ชายวัยกลางคน น้ำเสียงสุภาพนอบน้อม

"ผมเองครับ ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

"สวัสดีครับคุณเจียง ต้องขออภัยที่รบกวนเวลาพักผ่อนนะครับ"

"ผมแซ่โจวครับ เป็นเจ้าของร้านอุปกรณ์ตกปลา 'เซียนปลา' ในตัวเมือง"

"พอดีผมเพิ่งดูไลฟ์สดของเพจ 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' จบไปน่ะครับ เห็นผลงานระดับปรมาจารย์ของคุณแล้ว ผมประทับใจในฝีมือการตกปลาของคุณมากๆ เลยครับ"

"ผมเลยอยากจะลองทาบทามดูว่า คุณเจียงสนใจจะมาร่วมงานกับทางร้านเราไหมครับ?"

"ทางร้านเรายินดีสปอนเซอร์อุปกรณ์ตกปลาแบรนด์ดังๆ ที่เราเป็นตัวแทนจำหน่ายให้คุณนำไปทดลองใช้ฟรีๆ เลยครับ ขอแค่ตอนที่คุณออกไปตกปลา รบกวนช่วยไทอินโปรโมตให้หน่อยว่าใช้อุปกรณ์จากร้านของเรา ทางเรายินดีจ่ายค่าตัวให้ หรือคุณจะรับเป็นอุปกรณ์ตกปลาก็ได้ครับ..."

เจียงฉวนถึงกับอึ้งกิมกี่ นี่ถึงขนาดมีร้านขายอุปกรณ์ตกปลาโทรมาขอสปอนเซอร์เลยเรอะ?

ไวปานวอก! แต่เขาก็ไม่ได้มีความคิดที่จะรับงานสปอนเซอร์พวกนี้เลยสักนิด ในเมื่อเขามีร้านค้าระบบที่ขายอุปกรณ์เทพๆ อยู่แล้ว

อุปกรณ์ตกปลาธรรมดาในโลกแห่งความเป็นจริง จะเอาอะไรไปสู้กับไอเทมสุดโกงจากระบบได้ล่ะ? เขาจึงกล่าวปฏิเสธข้อเสนอไปอย่างสุภาพ

แต่ทันทีที่เขากดวางสายจากเถ้าแก่ร้านอุปกรณ์ตกปลา ก็มีสายที่สองโทรซ้อนเข้ามาทันที

สายที่สองนี้โทรมาจากเจ้าของภัตตาคารอาหารป่า แจ้งความประสงค์ว่าอยากจะขอผูกปิ่นโตรับซื้อปลาธรรมชาติทั้งหมดที่เขาตกได้ และถ้าวันหน้าเขาตกปลาไซส์บิ๊กเบิ้มได้อีก ทางร้านก็ยินดีจะสู้ราคาให้สูงกว่าตลาด หากเขาสามารถซัพพลายปลาธรรมชาติให้ทางร้านได้อย่างต่อเนื่อง พวกเขาก็ยินดีจะทำสัญญาคู่ค้าระยะยาวด้วย

และทันทีที่วางสาย

สายที่สามก็โทรเข้ามาติดๆ...

คราวนี้อ้างตัวว่าเป็นตัวแทนจากเอเจนซีปั้นอินฟลูเอนเซอร์หน้าใหม่ในท้องถิ่น โทรมาสอบถามว่าเขาสนใจอยากจะลองทำคลิปสั้นลงโซเชียลไหม...

"อาเจียง นี่มัน... ลาภลอยชัดๆ! ยอมสละคันเบ็ดหักไปสองคัน แลกกับชื่อเสียงและเงินทองที่หลั่งไหลเข้ามา? พวกเรากำลังจะรวยไม่รู้เรื่องแล้วโว้ย!"

เจียงฉวนก้มมองดูแจ้งเตือนแอดเพื่อนในวีแชตที่เด้งรัวๆ ในโทรศัพท์มือถือ อารมณ์ของเขามันปะปนเปกันไปหมดจนอธิบายไม่ถูก ทั้งสับสนและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน

ดูเหมือนว่าเส้นทางทำมาหากินที่ทอดยาวกว้างไกลกว่าแม่น้ำชิงหลง จะค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นตรงหน้าเขาทีละน้อย

และทั้งหมดนี้ก็ล้วนเป็นอานิสงส์มาจาก [ระบบราชาตกปลา] ทั้งสิ้น

"บางทีนะ..." เจียงฉวนส่ายหน้าพลางยิ้มบางๆ "ฉันก็ได้แต่หวังว่ามันจะไม่นำพาเรื่องปวดหัวมาให้น่ะสิ"

"เรื่องปวดหัวบ้าบออะไรกันวะ! นี่มันชื่อเสียงเงินทองชัดๆ!" ไอ้อ้วนหวังแย้งเสียงหลง "ยุคนี้สมัยนี้ ขอแค่เป็นคนดัง การจะกอบโกยเงินมันก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากไม่ใช่เรอะ?"

เมื่อเห็นว่าเพื่อนอ้วนกำลังตื่นเต้นจนตัวสั่น เจียงฉวนก็แกล้งถามลองเชิงดู

"งั้นเรอะ? แล้วแกมีไอเดียหาเงินยังไงล่ะ?"

"แน่นอนสิวะ! ก็ต้องปั้นช่องโต่วอิน สร้างแบรนด์ตัวตนให้ปังๆ ไง!"

ในฐานะที่เคยคลุกคลีอยู่ในวงการสื่อใหม่มาก่อน สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของหวังเต๋อฟาก็คือโลกอินเทอร์เน็ตนี่แหละ

ไอ้อ้วนหวังออกท่าออกทางอย่างกระตือรือร้น พ่นแผนการธุรกิจอันยิ่งใหญ่ระดับร้อยล้านออกมาเป็นฉากๆ

"อาเจียง แกลองคิดดูให้ดีนะเว้ย!"

"ผลงานของเราในวันนี้ ทั้งฉากคันเบ็ดหักเอย ฉากงัดปลายักษ์เอย ดวงระดับเทพเจ้ามาโปรดเอย แถมยังได้อานิสงส์จากการไลฟ์สดของเพจสื่อออฟฟิเชียลช่วยปั่นกระแสให้อีก... การเปิดตัวสุดอลังการแบบนี้ มันยิ่งกว่าได้ไพ่รอยัลสเตรทฟลัช[1]ซะอีกนะเว้ย!"

"เราต้องรีบฉวยโอกาสทองนี้ไว้ รีบเปิดช่องโต่วอินเลย ตั้งชื่อช่องว่า 'สองพี่น้องคันเบ็ดหัก'! หรือไม่ก็ 'คู่หูอ้วนผอมจอมงัด'!"

"นายทั้งหล่อทั้งฝีมือเทพ แถมยังมีเหยื่อสูตรลับก้นหีบนั่นอีก ฉันรับประกันเลยว่าในอนาคตนายต้องตกปลาไซส์มอนสเตอร์ขึ้นมาโชว์ชาวโลกได้อีกเพียบแน่ๆ"

"นายก็รับหน้าที่เป็นหน้าตาของช่อง โชว์ความหล่อกับความเทพไป"

"ส่วนฉัน ฉันจะรับบทเป็นตัวโจ๊ก คอยสร้างเสียงหัวเราะและเอ็นเตอร์เทนคนดูให้เอง ด้วยเคมีที่แตกต่างกันอย่างลงตัวของเราสองคน รับรองว่าช่องเราต้องปังระเบิดระเบ้อแน่นอนโว้ย!"

เจียงฉวนนั่งฟังแผนธุรกิจระดับพันล้านของเพื่อนรักด้วยความรู้สึกกึ่งขำกึ่งระอา

เขาเป็นคนคิดหน้าคิดหลังรอบคอบและลึกซึ้งกว่าไอ้อ้วนหวังมากนัก

ชื่อเสียงอาจจะนำมาซึ่งรายได้เป็นกอบเป็นกำก็จริง แต่มันก็ต้องแลกมาด้วยการสูญเสียความเป็นส่วนตัวและอิสรภาพในการใช้ชีวิตเช่นกัน

กุญแจสำคัญที่สุดที่ทำให้เขาตกปลาได้เทพขนาดนี้ ก็คือระบบสุดโกง ซึ่งมันเป็นความลับสวรรค์ที่ห้ามแพร่งพรายให้ใครล่วงรู้โดยเด็ดขาด

ทว่า...

ในยุคปัจจุบันที่อินเทอร์เน็ตและวงการไลฟ์สดกำลังบูมถึงขีดสุด ใครจะไปรู้ล่ะว่ามีคนธรรมดาเดินดินตั้งกี่คนที่โชคดีได้เกาะกระแสคลิปสั้น จนโด่งดังเป็นพลุแตกชั่วข้ามคืน และสามารถกอบโกยรายได้มหาศาลไปนอนกอด

และการจะยึดอาชีพตกปลาล่ารางวัลจากระบบเพียงอย่างเดียว มันก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้สำหรับเขา

ปัญหาเดียวที่กวนใจเขาอยู่ตอนนี้ก็คือ เขาจะหาข้ออ้างอธิบายที่มาของรายได้มหาศาลพวกนี้ให้คนรอบข้างและภรรยาฟังยังไงดีล่ะ?

ดูเหมือนว่าการทำช่องคลิปสั้นบนโต่วอิน น่าจะเป็นทางออกที่ตอบโจทย์ที่สุด เขาสามารถอ้างได้เต็มปากเต็มคำว่าเงินรายได้ทั้งหมดมาจากช่องทางออนไลน์

หลินซิงหว่านเชื่อใจเขามาก เธอคงไม่มานั่งซักไซ้ไล่เลียงคาดคั้นเอาความจริงจากเขาให้วุ่นวายใจแน่นอน

เมื่อเห็นเจียงฉวนเงียบกริบไปพักใหญ่ หวังเต๋อฟาก็ยิ่งตื่นเต้นฮึกเหิมหนักขึ้น ราวกับว่าเขามองเห็นภาพแฟนคลับนับล้านคนกำลังกราบไหว้บูชาพวกเขากลายๆ แล้ว

"ลองนึกภาพตามนะเว้ยอาเจียง! ถึงตอนนั้นนะ ทั้งเงินโดเนตจากไลฟ์สดเอย ทั้งยอดขายอุปกรณ์ตกปลาจากตะกร้าเอย ทั้งเงินสปอนเซอร์จากโฆษณาเอย หรือแม้กระทั่งยอดขายเหยื่อตกปลาสูตรลับของเราเอย... โอ้โห แม่เจ้าโว้ย! อาเจียง! พวกเรากำลังจะกลายเป็นเศรษฐีกันแล้วนะเว้ย! แล้วจะมัวไปเสียเวลานั่งจับเจ่าทำงานออฟฟิศงี่เง่าพวกนั้นไปทำไมอีกล่ะวะ?!"

เจียงฉวนไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองเตลิดไปกับฝันหวานของเพื่อนรัก เขาค่อยๆ สาดน้ำเย็นเรียกสติเพื่อนรักไปหนึ่งจอก

"ไอ้อ้วน แกลองมองโลกในความเป็นจริงหน่อยดิวะ วงการไลฟ์สดมันไม่ได้หมูขนาดนั้นหรอกนะเว้ย"

"วันนี้ที่กระแสเราปัง มันก็แค่ฟลุกที่บังเอิญโดนเพจออฟฟิเชียลถ่ายติดพอดีก็เท่านั้นแหละ"

"ถ้าเรากะจะยึดอาชีพนี้เป็นหลักจริงๆ ความกดดันมันจะมหาศาลขนาดไหน แกคิดดูสิ แล้วไอ้ 'เหยื่อสูตรลับ' ของฉันเนี่ย มันก็ไม่ได้มีเยอะพอจะเอามาผลิตขายเป็นกอบเป็นกำได้หรอกนะเว้ย!"

ความจริงแล้ว สิ่งที่เจียงฉวนไม่รู้ก็คือ ไม่ใช่เพจ 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' หรอกที่ปั้นพวกให้โด่งดัง แต่เป็นพวกเขาต่างหากที่ปั้นยอดวิวให้เพจ 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' ดังระเบิดระเบ้อ

ซึ่งนั่นเป็นความจริงแท้แน่นอนที่สุด

เพราะหลังจากที่โดรนของเพจ 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' บินผละออกไปถ่ายวิวจุดอื่น ยอดคนดูไลฟ์สดก็ร่วงดิ่งลงเหวอย่างน่าใจหาย

ภายในเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง ยอดผู้ชมหลักหมื่นก็ร่วงหล่นลงมาเหลือแค่หลักพันต้นๆ เท่านั้น

"โธ่เอ๊ย! ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่นเว้ย!"

เห็นได้ชัดว่าไอ้อ้วนหวังไม่ได้คิดเผื่อทางหนีทีไล่อะไรเลย เขายังคงดำดิ่งอยู่ในภวังค์แห่งความฝันถึงชื่อเสียงเงินทอง

"เอาล่ะ เรามาเริ่มเปิดช่องกันก่อนเลยดีกว่า! ฉันคิดชื่อช่องเจ๋งๆ ไว้รอนายแล้วนะ 'เจียงฉวนพารวยด้วยคันเบ็ด' เป็นไงวะ?"

"หรือไม่ก็ 'ปรมาจารย์จอมงัด'! ชื่อนี้ฟังดูดุดันทรงพลังกว่าตั้งเยอะ"

เจียงฉวนลองครุ่นคิดตามทฤษฎีของเพื่อน เออ... มันก็เข้าทีอยู่นะ การใช้โซเชียลมีเดียเป็นช่องทางทำมาหากินก็ถือเป็นไอเดียที่ไม่เลวเลย

ยุคนี้ใครบ้างที่ไม่มีแอปโต่วอินติดเครื่อง? ขนาดเด็กสามขวบยังสไลด์จอดูโต่วอินคล่องปร๋อเลย!

"เรื่องนี้เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังก็แล้วกัน" เจียงฉวนเอ่ยตัดบทพลางก้มดูเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ ตอนนี้เพิ่งจะบ่ายโมงนิดๆ เท่านั้นเอง "ยังหัววันอยู่เลยว่ะ คันเบ็ดฉันก็ดันมาหักซะแล้ว ฉันว่าฉันกลับบ้านไปเอาคันเบ็ดสำรองก่อนดีกว่า"

"เออว่ะ ฉันลืมบอกไอ้หลิวจื่อให้เอามาเผื่อด้วยเลย ทำไมแกต้องเสียเวลากลับไปเอาถึงบ้านด้วยวะ โทรเรียกให้ไอ้หลิวจื่อมันวิ่งรถเอามาส่งให้ก็ได้นี่หว่า"

"ช่วงสองวันนี้แกก็ฟันกำไรจากการตกปลาไปตั้งเยอะแล้วนี่ กัดฟันซื้อคันเบ็ดดีๆ สักคันไปเลยดิวะ!"

เจียงฉวนส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน "ไม่เป็นไรหรอกว่ะ ฉันยังมีคันเบ็ดสำรองเหลืออยู่ที่บ้านอีกตั้งหลายคัน ขืนทิ้งไว้ให้ฝุ่นเกาะก็เสียของเปล่าๆ ขี่รถกลับไปเอาแป๊บเดียวเอง ไม่เสียเวลาหรอก"

ไม่ใช่ว่าเจียงฉวนขี้งกไม่อยากเสียเงินซื้อคันเบ็ดใหม่หรอกนะ แต่เขามั่นใจเกินร้อยว่า คันเบ็ดเทพๆ ที่ขายอยู่ในร้านค้าระบบนั้น มันต้องมีประสิทธิภาพเหนือล้ำกว่าคันเบ็ดตามท้องตลาดเป็นไหนๆ

ตอนนี้เขามีคะแนนสะสมตุนไว้อีกเพียบ ไม่ใช่แค่คันเบ็ดเท่านั้น แต่เขายังหมายตาสายเอ็นและตัวเบ็ดสุดเทพในร้านค้าระบบไว้อีกด้วย เขาตั้งใจจะเปย์ไอเทมจากระบบให้ครบเซตไปเลย!

[จบตอน]