บทที่ 3 เปลี่ยนคลาสเป็นจักรพรรดิบรรพกาล! กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล!

ซูโย่วเวยจ้องมองหลินโม่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเหม่อลอย

เธอตกตะลึงจนได้สติกลับมาหลังจากผ่านไปเนิ่นนาน

ในทางกลับกัน เมื่อเหล่านักเรียนได้ยินเช่นนั้นก็เกิดความโกลาหลขึ้นมาทันที

"บ้าไปแล้ว เอาคลาสจอมเวทมนตร์ดำระดับเอสไปแลกกับคลาสขยะอย่างจักรพรรดิบรรพกาลเนี่ยนะ สมองหมอนี่มีปัญหาหรือเปล่า"

"หรือว่าเขาไม่ได้ยินที่ครูใหญ่พูดเลยสักนิด"

"จอมเวทมนตร์ดำเป็นคลาสเวทมนตร์ระดับแนวหน้านะ คลาสระดับเอสแบบนี้สามารถทำให้คนได้สิทธิ์เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำเป็นกรณีพิเศษ โดยไม่ต้องสนใจคะแนนประเมินการเปลี่ยนคลาสเลยด้วยซ้ำ"

"ในขณะที่จักรพรรดิบรรพกาลมีดีแค่ชื่อคลาสระดับทริปเปิลเอส แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันเทียบไม่ได้แม้แต่กับคลาสระดับดีด้วยซ้ำไป!"

"ไม่หรอก พวกนายไม่เข้าใจ!" ใครบางคนมองไปที่หลินโม่ด้วยสีหน้าเลื่อมใส "นี่แหละคือปรมาจารย์ที่แท้จริง คนคลั่งรักตัวจริงเสียงจริง!"

"ยอมสละคลาสระดับเอสเพื่อทิ้งความประทับใจไว้อย่างลึกซึ้งในใจของเทพธิดา! ขอนับถือเลย!"

"นี่ไม่ใช่การคลั่งรักเทพธิดาหรอก แต่มันคือความโง่เขลาล้วนๆ ที่ทำลายอนาคตของตัวเองต่างหาก เขาคิดจริงๆ หรือว่าถ้าซูโย่วเวยกลายเป็นตัวตนที่อยู่เหนือระดับ 9 แล้ว เธอจะยังจำเขาได้น่ะ"

ไม่ใช่แค่พวกนักเรียนเท่านั้น ในตอนนั้นเอง แม้แต่ครูใหญ่ก็ยังเดินมาหาหลินโม่

"นักเรียนหลิน เธอต้องคิดให้รอบคอบเรื่องนี้นะ อย่าทำลายชีวิตตัวเองเพียงเพราะความรักความหลงเลย!"

เสียงที่ค่อนข้างแสบแก้วหูของซุนเสี่ยวอวี่ก็ดังขึ้น

"หลินโม่ นายบ้าไปแล้วหรือไง!!!"

"นายเอาคลาสจอมเวทมนตร์ดำไปแลกกับคลาสขยะเนี่ยนะ?!?"

"เพียงเพื่อเอาใจผู้หญิงคนนี้งั้นเหรอ?!?"

"หุบปากไปเลย" หลินโม่ตวัดสายตาอันเย็นชาไปมองซุนเสี่ยวอวี่ แววตาที่เยียบเย็นของเขาทำให้ซุนเสี่ยวอวี่รู้สึกหนาวสั่นอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้สึกราวกับว่าหลินโม่ได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีท่าทีประจบประแจงหรือคอยเอาอกเอาใจแบบที่เขาเคยมีให้เธออีกต่อไป

ซุนเสี่ยวอวี่หุบปากลงโดยสัญชาตญาณ แต่สีหน้าของเธอกลับบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย

หลินโม่หันกลับมามองซูโย่วเวย

"ว่ายังไงล่ะ"

"เธออยากแลกไหม"

สีหน้าของซูโย่วเวยเต็มไปด้วยความสับสน เธอพยายามละสายตาจากลูกแก้วคลาสนั้นอย่างยากลำบาก จากนั้นก็ส่ายหน้าให้หลินโม่

"ฉันเข้าใจในความหวังดีของนายนะ"

"แต่ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก..."

"คลาสจักรพรรดิบรรพกาลมันไร้ประโยชน์เกินไป ถ้านายรับมันไป แล้ว..."

ก่อนที่ซูโย่วเวยจะพูดจบ หลินโม่ก็พูดแทรกขึ้นมาตรงๆ

"เธอไม่อยากแก้แค้นให้พ่อของเธอหรือไง"

ร่างบอบบางของซูโย่วเวยสั่นสะท้าน

พ่อของเธอ เช่นเดียวกับพ่อของหลินโม่ ทั้งคู่ต่างก็เป็นทหารของจักรวรรดิ

เมื่อเกิดเหตุการณ์สัตว์ประหลาดบุกรุกเมืองหลินอัน พวกเขาในฐานะทหารก็ออกตอบโต้ทันทีและต่อสู้เพื่อปกป้องบ้านเกิดเมืองนอน

ทั้งคู่พลีชีพในสมรภูมิ

และพ่อของเธอก็สิ้นใจต่อหน้าต่อตาเธอ โดยถูกฉีกร่างทั้งเป็น

ในท้ายที่สุด ศพของเขาก็ถูกพวกสัตว์ประหลาดกลืนกิน

นับตั้งแต่วันนั้น เธอสาบานว่าจะกวาดล้างสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกให้สิ้นซาก และแก้แค้นให้พ่อของเธอให้จงได้

เธอไม่คิดเลยว่าหลินโม่จะจู่ๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาในเวลานี้

"การเปลี่ยนเป็นคลาสจอมเวทมนตร์ดำ จะทำให้เธอมีโอกาสกวาดล้างพวกสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกได้"

"ส่วนเรื่องจักรพรรดิบรรพกาล นั่นเป็นการตัดสินใจของฉันเอง"

"ตอนนี้เธอแค่บอกฉันมาว่า จะแลกหรือไม่แลก!"

หลินโม่และซูโย่วเวยสบตากัน

ร่างกายของซูโย่วเวยอดไม่ได้ที่จะสั่นเทาเล็กน้อย หลังจากลังเลอยู่ไม่กี่วินาที

น้ำเสียงของเธอก็แหบพร่าลง

"แลก!"

"หลินโม่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะติดหนี้ชีวิตนายไปตลอดกาล!"

"ตราบใดที่ฉันสามารถกวาดล้างพวกสัตว์ประหลาดแห่งขุมนรกได้ นายสามารถเรียกคืนมันได้ทุกเมื่อ!"

"นี่คือคำสัญญาของฉัน!"

"และฉันก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยนายทะลวงผ่านพันธนาการของกายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลให้ได้!"

หลินโม่ยิ้ม

การแลกเปลี่ยนครั้งนี้

พูดยากเหลือเกินว่าใครกันแน่ที่ได้กำไรจริงๆ

ทั้งสองคนแลกเปลี่ยนลูกแก้วคลาสของกันและกัน

จากนั้น พวกเขาก็เลือกที่จะใช้งานมันโดยปราศจากความลังเล

แสงสีดำผสานเข้าสู่ร่างของซูโย่วเวย

แสงสีทองอาบไล้ไปทั่วร่างของหลินโม่

เสียงแจ้งเตือนการเปลี่ยนคลาสสำเร็จก็ดังก้องอยู่ในหูของหลินโม่เช่นกัน

[เปลี่ยนคลาสเป็นจักรพรรดิบรรพกาลสำเร็จ เปิดใช้งานแม่แบบคลาสจักรพรรดิบรรพกาล]

[เปิดใช้งานหน้าต่างสถานะ]

จากนั้น ข้อความตัวอักษรเล็กๆ หลายบรรทัดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินโม่

[ชื่อ: หลินโม่]

[อายุ: 18]

[เพศ: ชาย]

[แม่แบบคลาส: จักรพรรดิบรรพกาล]

[พรสวรรค์: เถาเที่ย (ระดับเฉพาะตัว)]

[พลังต่อสู้ปัจจุบัน: ระดับ 0 ขั้น 1 (0 / 10000)]

[ความแข็งแกร่ง: 11 (เกี่ยวข้องกับพลังโจมตี การแบกน้ำหนัก ฯลฯ)]

[จิตวิญญาณ: 11 (เกี่ยวข้องกับพลังเวท ความเร็วในการฟื้นฟูพลังเวท ฯลฯ)]

[ความคล่องตัว: 11 (เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหว ความเร็วในการโจมตี ฯลฯ)]

[ความอดทน: 11 (เกี่ยวข้องกับพลังชีวิต พลังป้องกัน ความต้านทานสถานะผิดปกติ ฯลฯ)]

[พลังชีวิต: 100 เปอร์เซ็นต์ (ข้อมูลนี้ไม่สามารถระบุเป็นตัวเลขที่แน่ชัดได้ มันจะเปลี่ยนแปลงตามสถานะปัจจุบัน)]

[ทักษะ: ไม่มี]

หน้าต่างสถานะนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับหลินโม่เพียงผู้เดียว

ทุกคนจะสามารถเปิดหน้าต่างสถานะที่ระบุเป็นตัวเลข ซึ่งมีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่มองเห็นได้หลังจากทำการเปลี่ยนคลาส

สิ่งนี้แตกต่างไปจากในเกม

ค่าสถานะเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งที่ใช้ประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองเท่านั้น ระดับของค่าสถานะจะส่งผลต่อสมรรถภาพทางกาย แต่ปัจจัยที่ส่งผลต่อการต่อสู้ไม่ได้มีแค่สมรรถภาพทางกายเพียงอย่างเดียว

ไม่ว่าความอดทนของคนคนหนึ่งจะสูงส่งสักเพียงใด หากพวกเขาถูกลอบโจมตีจากด้านหลังและถูกแทงทะลุหัวใจ พวกเขาก็ยังคงตายในทันทีอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น วิธีที่จะพัฒนาความแข็งแกร่งในโลกนี้ คือการเพิ่มระดับพลังต่อสู้ของตัวเอง

ในแต่ละระดับจะมี 9 ขั้นที่จำเป็นต้องอัปเลเวล

หากหลินโม่จำไม่ผิด ค่าประสบการณ์ที่คลาสปกติต้องใช้ในการเพิ่มพลังต่อสู้ในช่วงแรกนั้นต่ำมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่อัปเลเวลจากระดับ 0 ขั้น 1 เป็นระดับ 0 ขั้น 2 โดยทั่วไปแล้ว แค่ฆ่าสัตว์ประหลาดขุมนรกระดับล่างไม่กี่สิบตัวก็สามารถอัปเลเวลได้แล้ว

ทว่า เนื่องจากคลาสจักรพรรดิบรรพกาล ค่าประสบการณ์ที่เขาต้องการจึงสูงลิบลิ่วจนเกินจริง

เขาต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 10000 แต้ม เพื่อก้าวไปสู่ขั้นต่อไป

และนี่ก็ยังคงเป็นขั้นที่อัปเลเวลได้ง่ายที่สุด เพราะค่าประสบการณ์ที่ต้องการสำหรับระดับต่อๆ ไปจะยิ่งเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งมันกลายเป็นตัวเลขมหาศาลจนแทบเป็นไปไม่ได้

มิน่าล่ะ ผู้โชคดีในอดีตที่สุ่มได้กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล ถึงไม่สามารถทะลวงผ่านระดับที่ 3 ไปได้เลยตลอดทั้งชีวิตของพวกเขา

แต่ทว่า...

หน้าต่างสถานะของเขาดูเหมือนจะไม่โดดเด่นสักเท่าไหร่นะ

ค่าสถานะของคนปกติทั่วไปหลังจากเปลี่ยนคลาสควรจะอยู่ที่ 10 ทั้งหมด

แม้ว่าเขาจะมีมากกว่าอยู่ 1 แต้ม แต่นี่ก็ไม่เห็นจะดูเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิบรรพกาลผู้ไร้เทียมทานเลยไม่ใช่หรือไง

แล้วกายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลในตำนานล่ะอยู่ไหน

ขณะที่หลินโม่กำลังงุนงงอยู่นั้น

ข้อความแจ้งเตือนอีกบรรทัดก็ปรากฏวาบขึ้นมาตรงหน้าเขา

[ได้รับกายาพิเศษ: กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล!]

แสงสีทองปะทุออกมาจากร่างของหลินโม่อย่างต่อเนื่อง

ทั้งร่างของเขากลายเป็นมนุษย์ทองคำน้อยที่เจิดจ้าบาดตา

ไม่เพียงเท่านั้น

นักเรียนที่อยู่ในเหตุการณ์ยังสามารถมองเห็นทะเลทุกข์สีทองที่กำลังซัดสาดได้อย่างเลือนลาง เสียงของเกลียวคลื่นนั้นชัดเจนและน่าตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเทียบกันแล้ว ปรากฏการณ์รอบตัวซูโย่วเวยนั้นดูหมองลงไปถนัดตา

แถมยังมีความรู้สึกจางๆ ว่ากำลังถูกแสงสีทองข่มทับไว้อีกด้วย

"นี่คือความน่าเกรงขามของคลาสระดับทริปเปิลเอสงั้นเหรอ"

"นอกจากจะมีปรากฏการณ์ตอนเปลี่ยนคลาสแล้ว แม้แต่ตอนที่รับคลาสมาก็ยังเกิดปรากฏการณ์ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลย!"

"น่าเสียดาย... ปรากฏการณ์ยิ่งใหญ่แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ"

"หงส์ปีกหักยังสู้ไก่ไม่ได้เลย!"

หลินโม่เพิกเฉยต่อเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น

เขาหันมาจดจ่อกับตัวเองแทน

ภายใต้ระลอกคลื่นของแสงสีทองนี้ หลินโม่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขากำลังได้รับการยกระดับอย่างต่อเนื่อง

เขากวาดสายตามองหน้าต่างสถานะของตัวเองอีกครั้ง

เป็นไปตามคาด ค่าสถานะที่ซ่อนอยู่ กายา ได้ปรากฏขึ้นแล้ว!

[กายา: กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล]

[กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล: ค่าสถานะทั้งสี่มิติจะได้รับโบนัสเพิ่มขึ้น 3 เท่า ผลของการเสริมพลังนี้จะเพิ่มขึ้นตามความคืบหน้าในการปลดล็อกกายาศักดิ์สิทธิ์ ความคืบหน้าในการปลดล็อกกายาศักดิ์สิทธิ์ปัจจุบัน: 0 เปอร์เซ็นต์]

เขามองไปที่ค่าสถานะทั้งสี่มิติอีกครั้ง

[ความแข็งแกร่ง: 33 (11 * 3)]

[จิตวิญญาณ: 33 (11 * 3)]

[ความคล่องตัว: 33 (11 * 3)]

[ความอดทน: 33 (11 * 3)]