บทที่ 335 การสำเร็จการศึกษาของไก, คุเรไน, โอบิโตะ, อาซึมะ และคนอื่นๆ

บทที่ 335 การสำเร็จการศึกษาของไก, คุเรไน, โอบิโตะ, อาซึมะ และคนอื่นๆ

นัตสึกิต้องการใช้ประโยชน์จากคุโรซึกิ ไรย์กะให้มากกว่านั้น

อาทิ การควบคุมเขาไปลอบสังหารไดเมียวแห่งแคว้นน้ำ

แน่นอนว่าเขาต้องไม่ปล่อยให้มันทำสำเร็จ

ทางที่ดีที่สุดคือให้มีนินจาระดับโจนินที่ดูแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้นมาช่วยไดเมียวไว้อย่างหวุดหวิด

และนินจาลึกลับผู้นี้ต้องเป็นสมาชิกของกลุ่มโจรสลัดคุจา หรือถ้าจะให้แม่นยำกว่านั้นคือสมาชิกของเจ็ดเทพโจรสลัด

นัตสึกิเคยสืบประวัติองครักษ์ของไดเมียวแห่งแคว้นน้ำมาก่อนแล้ว

องครักษ์ของไดเมียวผู้นี้ก็คล้ายกับองครักษ์ของไดเมียวแห่งแคว้นไฟ คือล้วนมาจากกลุ่มนินจาที่หลากหลาย

โลกนินจากว้างใหญ่ไพศาล มีกลุ่มนินจามากมายที่ไม่ใช่แค่ห้าหมู่บ้านใหญ่

ในสถานการณ์ปกติ นินจาที่ไม่มีที่มาที่ไปย่อมไม่มีทางกลายเป็นองครักษ์ได้

นัตสึกิจึงทำได้เพียงต้องใช้วิธีที่คาดไม่ถึงเท่านั้น

ปัญหาตอนนี้คือควรให้ใครเป็นผู้ไปช่วยชีวิตไดเมียวแห่งแคว้นน้ำ

สามงูเซียนก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว

ทว่าพวกเธอต่างก็มีภารกิจที่ต้องรับผิดชอบ จึงไม่สะดวกนักที่จะให้ไปประจำการอยู่เคียงข้างท่านไดเมียวแห่งแคว้นน้ำเป็นการถาวร

นัตสึกิดึงสติกลับมา ก่อนจะเดินทางกลับสู่หมู่บ้านโคโนฮะ

“นัตสึกิครับ”

นินจาหน่วยลับคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นแล้วกล่าวว่า “ท่านโฮคาเงะให้มาเชิญคุณไปพบที่ห้องทำงานครับ” นัตสึกิอดประหลาดใจไม่ได้

นานๆ ครั้ง ถึงจะได้เห็นโอโรจิมารุเป็นฝ่ายเรียกหาเขาก่อนเช่นนี้

นัตสึกิพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของโฮคาเงะ

“นัตสึกิ”

โอโรจิมารุเข้าเรื่องทันที

“เดือนหน้าจะเป็นช่วงสำเร็จการศึกษาของโรงเรียนนินจา มีนักเรียนบางส่วนที่ยื่นเรื่องขอจบการศึกษาเร็วกว่ากำหนด”

“นักเรียนคนไหนบ้างครับ?”

นัตสึกิฟังแล้วก็พอจะเข้าใจเจตนาในทันที

“นี่คือรายชื่อทั้งหมด”

โอโรจิมารุยื่นม้วนคัมภีร์มาให้เขา

นัตสึกิก้าวเข้าไปรับคัมภีร์แล้วเปิดอ่าน

เป็นไปตามคาด

เขาเห็นรายชื่อที่คุ้นเคยปรากฏอยู่หลายคน

ไม่ว่าจะเป็น ไมโตะ ไก, ซารุโทบิ อาสึมะ, ยูฮิ คุเรไน, อุจิฮะ โอบิโตะ และโนฮาระ ริน

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ พวกเขาไม่ได้สำเร็จการศึกษาพร้อมกันเช่นนี้

คนแรกที่จบการศึกษาคือฮาตาเกะ คาคาชิ ตามด้วยไมโตะ ไก และสุดท้ายคือกลุ่มของอาสึมะ

การที่ทุกคนจบพร้อมกันในตอนนี้ ย่อมเป็นผลมาจาก 'ปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีก' ที่เขาสร้างขึ้นอย่างชัดเจน

นอกจากนี้ยังมีนักเรียนคนอื่นๆ ที่แม้เขาจะไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเท่าไหร่นัก แต่ก็ปรากฏตัวในเนื้อเรื่องต้นฉบับเช่นกัน

อย่างเช่น โมริโนะ อิบิกิ, โทบิทาเกะ ตันโตะ และมิซึกิ

“ปีนี้คุณภาพของนักเรียนที่จบการศึกษาถือว่าสูงมาก”

โอโรจิมารุกล่าวอย่างใจเย็น “ฉันอยากให้คุณรวมถึงนาวะกิและคนอื่นๆ มารับหน้าที่เป็นอาจารย์ประจำกลุ่มของพวกเขา”

ในฐานะโฮคาเงะ สิ่งที่เขาคำนึงถึงไม่เพียงแค่พรสวรรค์ของนักเรียนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงอนาคตและความสำเร็จของเด็กๆ เหล่านี้ด้วย

พูดง่ายๆ ก็คือ เขาต้องการผูกมัดเหล่าอัจฉริยะรุ่นใหม่เข้ากับสายเลือดของโฮคาเงะให้ได้มากที่สุด

โดยเฉพาะกับเหล่าอัจฉริยะที่มาจากสามัญชน

“ผมยินดีรับหน้าที่อาจารย์ประจำกลุ่มครับ”

นัตสึกิยิ้มตอบ “ผมเชื่อว่านาวะกิและคนอื่นๆ ก็น่าจะเต็มใจเช่นกัน” “ถ้าอย่างนั้น เรื่องการแบ่งกลุ่มนักเรียนที่จบการศึกษาก็ฝากคุณด้วยนะ”

โอโรจิมารุพยักหน้าพลางกล่าว “เมื่อเลือกเสร็จแล้วก็นำรายชื่อมาส่งให้ฉัน”

ให้เขาเป็นคนจัดกลุ่มเองงั้นหรือ?

นัตสึกิชะงักไปเล็กน้อย

เพราะปกติแล้วการจัดกลุ่มนักเรียนที่จบการศึกษาเป็นหน้าที่โดยตรงของโฮคาเงะ

โอโรจิมารุไม่มีทางทำไปเพียงเพราะขี้เกียจแน่

นัตสึกิครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

เป็นไปได้มากที่สุดว่าโอโรจิมารุต้องการให้เขา นาวะกิ และยาคุชิ โนโน่ ได้เลือกนักเรียนในสังกัดของตนเองอย่างอิสระ

ต้องบอกเลยว่า ข้อเสนอนี้ถูกใจเขาไม่น้อย

“รับทราบครับ อาจารย์” นัตสึกิตอบรับทันที

เขาก้าวเดินออกจากห้องทำงานของโฮคาเงะ

ระหว่างทางกลับ เขาก็จมลงสู่ห้วงความคิด

แต่เดิมเขาตั้งใจจะรับไมโตะ ไก มาเป็นลูกศิษย์

ความคิดนั้นยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่ว่าอีกสองคนที่เหลือควรจะเลือกใครดี?