ตอนที่ 70 ความมั่นใจ

ตอนที่ 70 ความมั่นใจ

แดนตงเสวียน ทวีปหลินโจว

แม้ขุมอำนาจแห่งนี้จะไม่มีชื่อของแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่รากฐานและพละกำลังของมันก็จัดอยู่ในระดับแนวหน้าของแดนตงเสวียนทั้งหมด

เพียงแต่หอเมฆหมอกนั้นขึ้นชื่อเรื่องการเก็บตัว มีศิษย์น้อย และศิษย์ทุกคนล้วนเป็นสตรี ทำให้มีอิทธิพลน้อยกว่าขุมอำนาจระดับแนวหน้าอื่นๆ อยู่มาก

ในขณะนี้ ภายในตำหนักเมฆาล่องของหอเมฆหมอก

ถานไถเสวียนอินค่อยๆ ปิดสมุดบันทึกสีดำในมือลง นิ้วเรียวสวยลูบไล้ปกสมุดเบาๆ

บนปกสมุดมีตัวอักษรเขียนไว้ว่า ‘สมุดบันทึกฉู่เกอ – ฉบับคัดลอกถานไถเสวียนอิน’

อารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจเพราะเนื้อหาในฉบับคัดลอกค่อยๆ สงบลง ถานไถเสวียนอินเอ่ยปากเบาๆ “ฉู่เกอ…”

นางนึกถึงจดหมายที่ท่านป้าของนางส่งมาให้เมื่อไม่นานมานี้ ซึ่งดูเหมือนจะกล่าวถึงชื่อนี้

ตอนนั้นนางยังไม่ใส่ใจมากนัก เพียงแต่สงสัยว่าเหตุใดอีกฝ่ายถึงได้เชิญนางไปชมการประลองใหญ่ที่แดนศักดิ์สิทธิ์ไท่หวงอย่างกะทันหัน

“แล้วก็เย่เฉิน…”

นางเอ่ยชื่ออีกชื่อหนึ่งออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ซับซ้อน

นางไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าคู่หมั้นที่นางเคยพยายามปฏิเสธอย่างสุดกำลัง จะเป็นถึงบุตรแห่งโชคชะตาที่ได้รับการอุปถัมภ์จากสวรรค์และปฐพี มีบุญวาสนาอันลึกซึ้ง

ทว่า แม้จะรู้เรื่องราวเหล่านี้แล้ว นางก็ยังไม่รู้สึกเสียใจแม้แต่น้อยกับการกระทำที่ถอนหมั้นไปในตอนนั้น

ตรงกันข้าม หลังจากที่ได้อ่านเนื้อหาในสมุดบันทึกแล้ว

ถานไถเสวียนอินกลับเกิดเจตนาฆ่าอันรุนแรงต่อ ‘อดีตคู่หมั้น’ ผู้นี้ ซึ่งในอนาคตอาจเป็นภัยคุกคามต่อนางและตระกูลของนางอย่างยิ่ง!

ในขณะเดียวกัน นางก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นและความรู้สึกขอบคุณเล็กน้อยต่อฉู่เกอ เจ้าของสมุดบันทึกที่ยังไม่เคยพบหน้าผู้นั้น

ความอยากรู้อยากเห็นนั้นเกิดจากตัวตนของฉู่เกอ และความลึกลับต่างๆ ที่อยู่บนตัวเขา

ส่วนความรู้สึกขอบคุณนั้นเป็นเพราะ หากไม่มีการปรากฏตัวของฉู่เกอผู้เป็นตัวแปร ที่คอยยับยั้งเย่เฉิน บุตรแห่งโชคชะตาผู้นี้

เกรงว่าเมื่อนางหรือตระกูลถานไถต้องเผชิญหน้ากับเย่เฉิน อีกฝ่ายคงจะเติบใหญ่จนยากจะรับมือได้แล้ว และเมื่อถึงตอนนั้น ทุกสิ่งก็จะสายเกินไป

ขณะที่ถานไถเสวียนอินกำลังครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งเพราะสมุดบันทึกฉบับคัดลอกที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

นางไม่ได้สังเกตเห็นว่าเสี่ยวเชียน สาวใช้ที่ติดตามและปรนนิบัตินางมาตั้งแต่เด็ก กำลังจ้องมองนางด้วยดวงตาที่สดใสและแปลกประหลาด

‘คุณหนูไม่ขยับมานานแล้ว แถมยังพึมพำอะไรบางอย่างในปาก จะเป็นไปได้ไหมว่าช่วงนี้การบ่มเพาะมีปัญหา?’

เสี่ยวเชียน สาวใช้คิดอย่างกังวลใจ

นางไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมคุณหนูของนางถึงจ้องมองมือเปล่าๆ อยู่ตั้งนานสองนาน แถมสีหน้าก็เปลี่ยนไปมาเป็นพักๆ

เมื่อครู่ยังขมวดคิ้วอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับยิ้มออกมา ทำให้นางเป็นห่วงจริงๆ

มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่เกิดความอยากรู้อยากเห็นต่อฉู่เกอเช่นเดียวกับถานไถเสวียนอิน เพราะการปรากฏตัวของสมุดบันทึกฉบับคัดลอกอย่างกะทันหันและเนื้อหาภายในนั้น

บางคนยังคงอยู่ในท่าทีเฝ้าระวัง และยังคงสงสัยในเนื้อหาของสมุดบันทึก

บางคนก็เริ่มลงมือทำตามความอยากรู้อยากเห็นของตนเองแล้ว โดยเริ่มสืบหาชื่อของฉู่เกอ และบางคนถึงกับวางแผนที่จะเดินทางไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่หวงแล้ว เนื่องจากอยู่ไม่ไกลนัก

ฉู่เกอไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้เลย

เขายังคงบันทึกสมุดบันทึกต่อไป

【เพิ่งอัปเกรดสมุดบันทึกไปเมื่อครู่ มีฟังก์ชันสุ่มเพิ่มขึ้นมา สามารถสุ่มไอเทมที่เคยปรากฏในโลกนี้ในอดีตได้ และยังมีโอกาสเล็กน้อยที่จะสุ่มได้ไอเทมจากทุกภพทุกภูมิอีกด้วย】

【น่าสนใจจริงๆ ว่าจะมีอะไรบ้าง โลกนี้ไม่ต้องพูดถึง แต่ในทุกภพทุกภูมินั้น มีของล้ำค่ามากมายเลยทีเดียว…】

【ช่างเถอะ ไม่เขียนแล้ว! เตรียมสุ่มรางวัล!】

ฉู่เกอเขียนไปสองสามย่อหน้าอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก็หยุดบันทึกประจำวันของวันนี้ทันที

ฉู่เกอถูมือไปมาพลางรอการสรุปผลของสมุดบันทึกที่กำลังจะมาถึง

อีกด้านหนึ่ง ซูหลิงยวนก็กำลังรอการสรุปผลของสมุดบันทึกอย่างมีความสุขเช่นกัน

ในไม่ช้า ก็เป็นไปตามที่นางปรารถนา

“ติ๊ง ตรวจพบว่ารางวัลการบันทึกสมุดบันทึกประจำวันของเจ้าของสมุดบันทึกฉู่เกอได้ถูกสรุปแล้ว ผู้ครอบครองฉบับคัดลอกซูหลิงยวน ได้รับรางวัล ต้นกำเนิดกายาศักดิ์สิทธิ์หนึ่งส่วนของร้อยต์ และตบะหนึ่งเดือน”

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในสมอง สีหน้าของซูหลิงยวนก็แสดงความสุขออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“เย้!”

นางรับรางวัลโดยไม่ลังเล ต้นกำเนิดกายาศักดิ์สิทธิ์ของนางเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ในขณะเดียวกัน ตบะของนางก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อยอย่างเงียบๆ

“มากกว่าครั้งที่แล้วอีก…”

หลังจากที่ต้นกำเนิดเพิ่มขึ้นจนเสร็จสิ้น ซูหลิงยวนก็พึมพำเบาๆ

นางเคยได้รับต้นกำเนิดมาหลายครั้งแล้ว แต่หนึ่งส่วนของร้อยต์เท่ากันนั้นกลับแตกต่างกันในแต่ละครั้ง

ปริมาณที่ได้รับมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าต้นกำเนิดของฉู่เกอยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

สิ่งนี้ทำให้ซูหลิงยวนมั่นใจมากยิ่งขึ้นว่ากายาศักดิ์สิทธิ์ของศิษย์น้องที่ดีของนางนั้น ไม่ได้เรียบง่ายเพียงแค่กายาศักดิ์สิทธิ์ไร้ตำหนิเท่านั้น!

“ติ๊ง ตรวจพบว่ารางวัลการบันทึกสมุดบันทึกประจำวันของเจ้าของสมุดบันทึกฉู่เกอได้ถูกสรุปแล้ว ผู้ครอบครองฉบับคัดลอกถานไถจิ้งเหลียน ได้รับรางวัล ผลึกต้นกำเนิดอีกาทองคำสี่ชิ้น และตบะหนึ่งเดือน”

หลังจากรับรางวัล ถานไถจิ้งเหลียนมองผลึกต้นกำเนิดอีกาทองคำสีแดงสดสี่ชิ้นในมือ ใบหน้าของนางก็เผยรอยยิ้มที่มาจากใจ

ในที่สุดนางก็ได้สิ่งนี้มาอีกครั้ง แถมยังได้มาถึงสี่ชิ้นในคราวเดียว เมื่อรวมกับครั้งแรกก็เป็นห้าชิ้นแล้ว

ความเคลื่อนไหวที่คุ้นเคยดังมาจากสมุดบันทึกฉบับคัดลอกในสมอง

ถานไถจิ้งเหลียนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจ

ครั้งนี้นางจะไม่ยอมให้ใครมาข่มขู่และโอ้อวดใส่นางเหมือนครั้งที่แล้วอีกแล้ว

จิตสำนึกจมดิ่งลงไปในนั้น ก็เห็นว่าชื่อของลั่วหวงจวินในรายชื่อเพื่อนกำลังสว่างวาบเป็นจุดสีแดง

‘เจ้าศิษย์น้องตัวดี กล้าดียังไงมาอวดข้าอีกแล้ว?’

ถานไถจิ้งเหลียนคิดในใจ มือของนางกำผลึกต้นกำเนิดอีกาทองคำทั้งสี่ชิ้นไว้แน่น นางไม่กลัวผู้โชคดีคนใดทั้งสิ้น

นางเปิดข้อความด้วยความมั่นใจ

[ลั่วหวงจวิน: ศิษย์พี่หญิง ข้าลืมสถานการณ์ของตัวเองไปโดยไม่ตั้งใจ และเผลอรับรางวัลของวันนี้ไปแล้ว ความคืบหน้าของการฟื้นฟูสายเลือดของข้าถึง 25% แล้ว และข้าเริ่มที่จะควบคุมตบะของตัวเองไม่ได้แล้ว]

[ตอนนี้ข้าต้องเตรียมตัวทะลวงแล้ว ช่วงนี้ก็ฝากศิษย์พี่หญิงด้วยนะ]

“…”

ถานไถจิ้งเหลียนเงียบไป

ความมั่นใจเต็มเปี่ยมกลับกลายเป็นความสงสัยในชีวิตได้เพียงชั่วพริบตา

นางรวบรวมเพลิงแท้สุริยันได้เพียงห้าส่วนของร้อยต์จากการได้รับรางวัลสองครั้งรวมกัน แต่ทางลั่วหวงจวินกลับได้ถึงยี่สิบห้าส่วนของร้อยต์แล้ว

สิ่งนี้ทำให้นางรู้สึกราวกับว่าถูกบางสิ่งบางอย่างที่มองไม่เห็นสาปแช่ง

‘หรือว่าตอนสาวๆ ข้าฆ่าคนมากเกินไป จนไปกระตุ้นสิ่งอัปมงคลเข้าแล้ว?’

นางถึงกับเริ่มสงสัยว่าตนเองมีคุณธรรมไม่เพียงพอ จึงทำให้โชควาสนาไม่ดีเช่นนี้

เมื่อนึกถึงอีกคนหนึ่งที่มีสมุดบันทึกฉบับคัดลอก ถานไถจิ้งเหลียนก็อยากจะถามซูหลิงยวนว่าจนถึงตอนนี้ได้รับต้นกำเนิดไปเท่าไหร่แล้ว

แต่เมื่อคิดดูแล้ว นางก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

นางกลัวว่าจะถูกข่มขู่อีกครั้ง

‘ต่อไปคงต้องฆ่าคนทั้งตระกูลให้น้อยลงหน่อยแล้ว…’

ถานไถจิ้งเหลียนคิดในใจเช่นนั้น

(จบตอน)