ตอนที่ 27 สมบัติสูงสุดไท่หวง

ตอนที่ 27 สมบัติสูงสุดไท่หวง

แสงจันทร์สาดส่องลงบนพื้นดิน ภายในห้องที่แสงเทียนริบหรี่

ถานไถจิ้งเหลียนที่เมื่อครู่ยังคงดื่มสุราใต้แสงจันทร์อย่างสบายอารมณ์ ดวงตาที่เคยพร่ามัวด้วยฤทธิ์สุราพลันสว่างไสวขึ้นในพริบตา

เป็นเพราะเสียงหนึ่งที่ดังขึ้นในห้วงความคิด ทำให้นางตื่นจากภวังค์ในทันที

“ติ๊ง ตรวจพบว่ารางวัลการบันทึกสมุดบันทึกประจำวันของนายท่านฉู่เกอได้ถูกชำระแล้ว ผู้ครอบครองสมุดบันทึกฉบับคัดลอก ถานไถจิ้งเหลียน ได้รับรางวัล จินอูหยวนจิง*1 (เมื่อสะสมครบ 100 ชิ้น สามารถหลอมรวมเพลิงแท้สุริยันได้ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแห่งเพลิงทั้งมวล เป็นแหล่งกำเนิดแห่งไฟทั้งปวง สามารถควบคุมเพลิงทั้งหมดในโลก เป็นวิถีแห่งเพลิงสูงสุด!)”

กาลเวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

ฝ่ามือของถานไถจิ้งเหลียนที่กำถ้วยสุราอยู่พลันกำแน่นขึ้น

“แคร่ก” เสียงดังขึ้น ถ้วยสุราที่ทำจากวัสดุวิญญาณชั้นดีแตกเป็นเสี่ยง แต่ถานไถจิ้งเหลียนกลับไม่รู้สึกตัว

นางยังคงกำมือแน่น ราวกับกลัวว่าบางสิ่งจะหลุดลอยไปจากฝ่ามือ

เนิ่นนานกว่านางจะสงบอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจลงได้เล็กน้อย แล้วค่อยๆ คลายมือออก

“ศิษย์หลานฉู่ เจ้าช่างมอบความประหลาดใจอันยิ่งใหญ่ให้ข้าเสียจริง...”

นางพึมพำกับตัวเอง ริมฝีปากแดงก่ำเปล่งประกายเย้ายวนภายใต้แสงไฟ

ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อครู่นางรู้สึกตื่นเต้นและตกใจเพียงใด

ต่างจากลั่วหวงจวิน ในช่วงเริ่มต้นของการบ่มเพาะ เส้นทางบ่มเพาะของถานไถจิ้งเหลียนค่อนข้างยากลำบาก

แม้ว่านางจะเป็นสายตรงของตระกูลถานไถ แต่รากฐานกระดูกของนางกลับธรรมดา ตำแหน่งในตระกูลก็ไม่โดดเด่น ไม่ได้รับการสนับสนุนมากนัก มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยช่วยเหลือ

โชคดีที่แม้รากฐานกระดูกจะธรรมดา แต่ความหยั่งรู้และพรสวรรค์ของนางกลับเป็นอัจฉริยะ

ด้วยความหยั่งรู้ที่แข็งแกร่ง นางจึงชดเชยความบกพร่องของรากฐานกระดูกได้

ก้าวไปทีละก้าว ในที่สุดถานไถจิ้งเหลียนก็กลายเป็นศิษย์สายตรงหลักของแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่หวง

หลังจากนั้น นางจึงได้บ่มเพาะเคล็ดสูงสุดหลักของไท่หวง หนึ่งในนั้นคือ คัมภีร์อัคคีผลาญพิภพ

เมื่อบ่มเพาะคัมภีร์อัคคีผลาญพิภพ ถานไถจิ้งเหลียนได้ก้าวเดินบนเส้นทางของตนเองหลังจากเข้าสู่ขอบเขตมหาผู้บ่มเพาะ

โดยใช้คัมภีร์อัคคีผลาญพิภพเป็นรากฐาน และเพลิงพิสดารแห่งฟ้าดินเป็นแกนหลัก นางได้สร้างวิชาเฉพาะตัวของตนเองขึ้นมา

ด้วยการหลอมรวมเพลิงพิสดารหลายสาย ถานไถจิ้งเหลียนจึงยกระดับกายาของตนเองได้

จากกายาสามัญธรรมดา ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปทีละขั้น!

กายาวิญญาณเพลิง กายาราชันเปลวคราม จนกระทั่งปัจจุบันคือกายาศักดิ์สิทธิ์บัวแดง!

จากทายาทที่ไม่ได้รับการเหลียวแลในตระกูล สู่ผู้อาวุโสใหญ่แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่หวงในปัจจุบัน เส้นทางของนางเรียกได้ว่าเป็นตำนาน

พี่ชายที่เคยดีกับนางและคอยดูแลช่วยเหลือ ไม่เพียงแต่ได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตมหาผู้บ่มเพาะด้วยความช่วยเหลือจากนาง แต่ยังได้เป็นประมุขตระกูลอีกด้วย แม้แต่ตระกูลถานไถทั้งหมดในตอนนี้ก็ยังต้องเกรงใจนาง

แต่มาถึงตอนนี้ นางก็พบกับคอขวด ไม่สามารถก้าวหน้าไปได้อีก

นางขาดสิ่งหนึ่ง สิ่งที่สามารถควบคุมเพลิงพิสดารหลายสายในร่างกายของนางได้

ในยามปกติ ถานไถจิ้งเหลียนสามารถใช้ตบะอันน่าสะพรึงกลัวของตนเองกดข่มเพลิงพิสดารให้สงบลงได้

แต่สิ่งนี้ย่อมส่งผลกระทบต่อการบ่มเพาะของนาง มีเพียงการควบคุมเพลิงพิสดาร ทำไม่ให้มันปั่นป่วนอีกต่อไปเท่านั้น จึงจะสามารถแก้ไขปัญหาที่ซ่อนอยู่ได้

แต่การควบคุมเพลิงพิสดารนั้นยากเย็นเพียงใด ยิ่งไปกว่านั้นนางยังครอบครองเพลิงพิสดารหลายสาย ยิ่งเพิ่มความยากลำบากขึ้นไปอีกระดับที่น่าสะพรึงกลัว

หลายปีมานี้ นางเคยเห็นเพียงสิ่งเดียวที่สามารถตอบสนองความต้องการของนางได้ นั่นคือสมบัติสูงสุดของไท่หวง หอคอยหวงเหยียน!

ศัสตราสูงสุดสามชิ้นที่ประมุขศักดิ์สิทธิ์รุ่นแรกหลอมขึ้นเพื่อใช้ในการบรรลุวิถี หรือที่เรียกว่าศัสตราสูงสุด ศัสตราจักรพรรดิ

หอคอยหวงเหยียน ตราประทับมังกรจรัสที่ฉู่เกอค้นพบ และกระบี่ทัณฑ์โชติช่วงที่ลั่วหวงจวินครอบครอง นี่คือสามสมบัติสูงสุดของไท่หวง

และหอคอยหวงเหยียนในตอนนี้ก็อยู่ในมือของถานไถจิ้งเหลียน

แต่สิ่งนี้มีระดับสูงเกินไป นางมีสิทธิ์ใช้ แต่ไม่สามารถหลอมรวมมันได้เลย

ท้ายที่สุด นี่คือหนึ่งในศัสตราที่ประมุขศักดิ์สิทธิ์รุ่นแรกใช้ในการบรรลุวิถี

สมบัติสูงสุดที่ผู้บ่มเพาะสิบสองชั้นฟ้าใช้ความพยายามอย่างมาก ผสมผสานกับวิชาสูงสุดที่ตนเองสร้างขึ้นมาหลอม มีวิญญาณแท้ที่แข็งแกร่งอยู่ภายใน

การหลอมรวมโดยใช้กำลังย่อมนำมาซึ่งการตอบโต้จากวิญญาณแท้ภายใน

ยิ่งไปกว่านั้น แดนศักดิ์สิทธิ์ไท่หวงก็จะไม่ยอมให้นางหลอมรวมหอคอยหวงเหยียน

หลายปีมานี้ นางค้นหามาโดยตลอดแต่ไม่พบอะไรเลย นางจึงเลิกหวังไปนานแล้ว

แต่ไม่คาดคิดว่าเมื่อสิ้นหวังกลับมีหนทาง สมุดบันทึกฉบับคัดลอกที่วิเศษนี้กลับมอบความหวังให้นางอีกครั้ง

ว่ากันว่าในตอนแรกที่เห็นสมุดบันทึกนี้ ถานไถจิ้งเหลียนก็ตระหนักถึงความวิเศษของมันแล้ว

จะมีสมุดบันทึกเล่มไหนที่ถูกเผาทำลายแล้วยังกลับคืนสู่สภาพเดิมได้?

หลังจากได้เห็นคุณสมบัติที่ไม่สามารถทำลายได้ของสมุดบันทึกฉบับคัดลอก นางก็เกิดความสนุกสนานขึ้นมา จึงพยายามเผามันอย่างต่อเนื่อง

และด้วยเหตุนี้ นางจึงได้รับบทเรียน

เมื่อนางเผาสมุดบันทึกฉบับคัดลอกเป็นครั้งที่ 999 ก็มีสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ฟาดลงมาใส่นาง

หากไม่ใช่เพราะตบะของนางสูงส่ง และความแข็งแกร่งของนางก็เหนือกว่าผู้บ่มเพาะในขอบเขตเดียวกัน เกรงว่านางคงจะถูกสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ฟาดจนบาดเจ็บสาหัสปางตายในทันที

แม้ว่าสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์นี้จะไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับนาง แต่นางก็ไม่ได้รอดพ้นไปโดยไม่มีค่าตอบแทนใดๆ

สมุดบันทึกนี้กลับผูกมัดกับนางอย่างแข็งกร้าว!

สิ่งนี้ทำให้นางรู้สึกตกใจและเหลือเชื่อในครั้งหนึ่ง โชคดีที่หลังจากผูกมัดแล้วก็ไม่มีปัญหาใดๆ เกิดขึ้น นางจึงวางใจลงได้

และด้วยเหตุนี้ นางจึงเกิดความอยากรู้อยากเห็นอย่างมากต่อเจ้าของสมุดบันทึกที่ชื่อฉู่เกอ จึงเป็นที่มาของการที่นางต้องการเข้ามาแทรกแซงและรับฉู่เกอเป็นศิษย์ในภายหลัง

ถานไถจิ้งเหลียนสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผ่ออกมาอย่างต่อเนื่อง นางมองผลึกต้นกำเนิดอีกาทองคำสีแดงสดในมือ

แม้จะดูไม่โดดเด่นนัก แต่ถานไถจิ้งเหลียนก็เข้าใจว่านี่คืออนาคตของนาง แม้ว่านี่จะเป็นเพียงหนึ่งในร้อยเท่านั้น

“ฉู่เกอ ข้าควรจะ...ตอบแทนเจ้าอย่างไรดี?”

น้ำเสียงของนางไม่เหลือความเจ้าชู้เหมือนปกติอีกต่อไป ถานไถจิ้งเหลียนในตอนนี้จริงจังอย่างยิ่ง ดวงตาของนางเต็มไปด้วยเปลวไฟที่ลุกโชน ราวกับกำลังเต้นระบำ และราวกับกำลังบอกเล่าถึงอารมณ์ที่ไม่สงบของนางในตอนนี้

นางนึกถึงสิ่งที่เคยมอบให้ฉู่เกอไปก่อนหน้านี้ แม้จะล้ำค่า แต่เมื่อมองดูตอนนี้แล้ว การตอบแทนบุญคุณของเขานั้นยังห่างไกลนัก

และในขณะที่ทั้งสามคนต่างก็มีอารมณ์ที่ไม่สงบเพราะรางวัลที่ได้รับ เสียงในห้วงความคิดก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ติ๊ง นี่เป็นการได้รับรางวัลครั้งแรกของผู้ครอบครองสมุดบันทึกฉบับคัดลอก ดังนั้นรางวัลในครั้งนี้จึงเป็นรางวัลสูงสุดที่เหมาะสมกับตนเอง หลังจากนี้รางวัลจะกลับสู่ระดับปกติ”

“หมายเหตุ 1: เมื่อเจ้าของสมุดบันทึกชำระรางวัลประจำวัน ผู้ครอบครองสมุดบันทึกฉบับคัดลอกมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับรางวัลสูงสุดอีกครั้ง การเพิ่มความพึงพอใจของเจ้าของสมุดบันทึก การอัปเกรดสมุดบันทึก ล้วนสามารถเพิ่มโอกาสนี้ได้”

“หมายเหตุ 2: หากได้รับรางวัลสูงสุดแล้ว ความพึงพอใจของเจ้าของสมุดบันทึกลดลงอย่างมาก รางวัลทั้งหมดจะถูกเรียกคืน การผูกมัดสมุดบันทึกฉบับคัดลอกจะถูกยกเลิก และความทรงจำที่เกี่ยวข้องจะถูกลบ!”

ถานไถจิ้งเหลียนตกอยู่ในห้วงความคิด เนิ่นนานกว่านางจะเผยรอยยิ้มเย้ายวนใจที่มักจะปรากฏบนใบหน้าของนางออกมา

“เพิ่มความพึงพอใจอย่างนั้นหรือ...ก็น่าสนใจดี”

นางพึมพำเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ยากจะคาดเดาอารมณ์

ด้วยสติปัญญาอันชาญฉลาดของนาง ย่อมไม่ยากที่จะเข้าใจความหมายของข้อความแจ้งเตือนจากระบบ

ข้อแรกชัดเจนว่าต้องการให้นางมีปฏิสัมพันธ์กับฉู่เกอมากขึ้น หรือแม้กระทั่งไปพิชิตใจฉู่เกอ

แน่นอนว่านางสามารถเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้นก็ได้

แม้ระบบจะบอกว่าเป็นโอกาสเล็กน้อย แต่หากใช้เวลาสักหน่อย ก็ย่อมสามารถสะสมจินอูหยวนจิงได้ครบหนึ่งร้อยชิ้นตามที่นางต้องการ

หากได้รับปีละหนึ่งชิ้น ก็ใช้เวลาเพียงร้อยปีเท่านั้น

แม้จะได้รับสิบปีหนึ่งชิ้น ใช้เวลาพันปี สำหรับผู้บ่มเพาะในขอบเขตของถานไถจิ้งเหลียน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

นางเพิ่งมีอายุเพียงร้อยกว่าปีเท่านั้น อายุขัยของนางยังอีกยาวนาน พันปีเท่านั้น แม้จะไม่น้อย แต่ก็คุ้มค่าที่จะใช้ไป

ส่วนข้อสองนั้น น่าจะเป็นการป้องกันผู้ครอบครองสมุดบันทึกฉบับคัดลอกที่มีความคิดคดโกงบางคน

แต่ถานไถจิ้งเหลียนไม่สนใจ นางไม่คิดจะใช้ความหลอกลวงเพื่อบรรลุเป้าหมายของตนเอง

นี่ไม่ใช่ตัวตนของนาง และไม่ตรงกับความตั้งใจเดิมของนาง

ในเมื่อต้องการได้รับสิ่งที่ต้องการเร็วขึ้น จะไม่ยอมเสียสละอะไรเลยได้อย่างไร

ในการมีปฏิสัมพันธ์กับฉู่เกอ นางจะปฏิบัติต่อเขาด้วยความจริงใจ หากในกระบวนการนี้ นางเกิดความรู้สึกต่อฉู่เกอ นางก็จะไม่หลีกเลี่ยง แต่จะยอมรับอย่างเปิดเผย

ในชีวิตของนาง ไม่เคยมีเรื่องราวความรักหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับความรักปรากฏขึ้นเลย

แต่หากต้องใช้ความพยายามเล็กน้อย ในระหว่างการมีปฏิสัมพันธ์กับฉู่เกอ ค่อยๆ เปลี่ยนผู้ชายตัวเล็กๆ คนนี้ให้กลายเป็นคนที่นางชอบ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจไม่น้อย...

ถานไถจิ้งเหลียนคิดเช่นนั้น ใบหน้าของฉู่เกอจึงปรากฏขึ้นในห้วงความคิดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

รอยยิ้มบนใบหน้าของนางจึงยิ่งสดใสขึ้นอีกหลายส่วน

ถานไถจิ้งเหลียนยังคงสนใจเรื่องการทำให้ฉู่เกอตกหลุมรักนางอยู่ไม่น้อย

นางไม่ลืมว่าตอนนี้ฉู่เกอมีความพึงพอใจต่อลั่วหวงจวินสูงสุด

แต่หากนางค่อยๆ ทำให้ฉู่เกอซึ่งเป็นศิษย์สายตรงของลั่วหวงจวินสนิทสนมกับนางมากขึ้น...

ถึงตอนนั้น สีหน้าของศิษย์น้องหญิงคงจะน่าดูชมไม่น้อย...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ถานไถจิ้งเหลียนก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ราวกับเพลิงพิสดารกำลังปั่นป่วน อารมณ์ของนางก็พลอยเบิกบานขึ้นมาอย่างประหลาด

ความรู้สึกตื่นเต้นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนพลันเอ่อล้นขึ้นในใจ จนเปลวไฟที่ส่องประกายในดวงตาของนางในตอนนี้ยิ่งสว่างไสวขึ้น

รอยยิ้มที่เคยสดใสบนใบหน้า บัดนี้กลับแฝงไว้ด้วยความเย้ายวนเล็กน้อย

(จบตอน)