ตอนที่ 25 วิถี

ตอนที่ 25 วิถี

“ศิษย์น้องสารเลวนี่ ช่างคิดรอบคอบเสียจริง”

ซูหลิงยวนอ่านเนื้อหาในสมุดบันทึกจบแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมเชยอย่างไม่เต็มใจ

นางย่อมไม่รู้ว่าฉู่เกอจะได้รับประโยชน์อันใดจากเย่เฉิน

แต่เพียงแค่คิดก็เข้าใจได้ว่า ฉู่เกอต้องการจะรีดเค้นผลประโยชน์ทั้งหมดที่บุตรแห่งโชคชะตาอย่างเย่เฉินมีให้หมดสิ้น ก่อนจะเก็บเกี่ยวอย่างเลือดเย็น

วิธีการช่างโหดเหี้ยมไร้ความปรานี แต่ซูหลิงยวนกลับไม่มีความเห็นใดๆ ตรงกันข้าม นางกลับรู้สึกชื่นชมอยู่บ้าง

โลกแห่งการบ่มเพาะนี้โหดร้ายมาแต่ไหนแต่ไร นางซึ่งเกิดในตระกูลใหญ่มาตั้งแต่เด็กย่อมเข้าใจเรื่องนี้ดี

แม้แต่มือของนางเองก็ยังเปื้อนเลือดมาไม่น้อย

เพราะสมุดบันทึกฉบับคัดลอก นางจึงเอนเอียงไปทางฉู่เกอโดยธรรมชาติ

ส่วนเย่เฉิน นางยิ่งไม่มีความรู้สึกดีๆ ด้วย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจของอีกฝ่ายยังคงติดตาตรึงใจนางไม่ลืมเลือน

.....

“โอ้? ความคิดของศิษย์หลานฉู่ช่างตรงกับข้าโดยบังเอิญ ข้าไม่ผิดหวังจริงๆ ศิษย์หลานกับข้าคงเข้ากันได้ดี”

“ศิษย์น้อง เจ้าว่าอย่างไร?”

ถานไถจิ้งเหลียนยิ้มแย้มมองลั่วหวงจวินที่อยู่ข้างๆ

พร้อมกันนั้นในใจก็เกิดการคาดเดาอื่นๆ

ลั่วหวงจวินขมวดคิ้วเล็กน้อย

ศิษย์พี่หญิงของนางผู้นี้ ยังไม่ละทิ้งความคิดที่มีต่อฉู่เกออีกหรือ

“ศิษย์พี่โปรดสำรวม”

นางเอ่ยปากอย่างเรียบเฉย ดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

“ก็จริง เด็กคนนี้ตอนนี้ช่างชื่นชอบศิษย์น้องนัก ตั้ง 71 แต้ม สูงกว่าข้ามากทีเดียว ความรู้สึกที่ถูกศิษย์น้องแซงหน้าไปนี้ ช่างน่าหงุดหงิดเสียจริง…”

รอยยิ้มของถานไถจิ้งเหลียนยังคงสดใสและน่าหลงใหล

ในสมองปรากฏแผงสถานะขึ้น

ชื่อ: ถานไถจิ้งเหลียน

รูปลักษณ์: 10

ความรู้สึกดี: 64

“.....”

ลั่วหวงจวินเงียบไป

“จะลองติดต่อกับ ‘ท่านปู่เฒ่า’ นั่นดูดีหรือไม่? ถือเป็นการเตรียมการล่วงหน้าให้ศิษย์หลานฉู่ด้วย?”

เห็นลั่วหวงจวินไม่ตอบ ถานไถจิ้งเหลียนก็ไม่ใส่ใจ ยังคงพูดต่อไปเอง

บนใบหน้านางมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

หากนางรับรู้ไม่ผิด ‘ท่านปู่เฒ่า’ ที่ว่านั้นน่าจะเป็นสตรีต่างหาก

นางตั้งตารอที่จะเห็นสีหน้าตกตะลึงของฉู่เกอหลังจากที่เขาได้พบกับ ‘ท่านปู่เฒ่า’ ผู้นี้ คงจะน่าดูชมยิ่งนัก

“ในเมื่อศิษย์พี่มีความตั้งใจเช่นนี้ ก็ลงมือทำเถิด หากต้องการสิ่งใดก็บอกมาได้เลย”

คราวนี้ลั่วหวงจวินไม่เงียบอีกต่อไป

“ฮ่าๆๆๆ จริงด้วยสิ พอเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับศิษย์หลานฉู่ ศิษย์น้องก็ดูจะใส่ใจเป็นพิเศษเลยนะ?”

ถานไถจิ้งเหลียนหยอกล้อ มองลั่วหวงจวินด้วยสายตาที่แฝงความขี้เล่น จนกระทั่งร่างค่อยๆ เลือนหายไป

“ใส่ใจหรือ?”

ลั่วหวงจวินยกมือเรียวบางกุมหน้าอก พึมพำกับตนเอง

.....

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็เข้าสู่ยามค่ำคืน

“ติ๊ง เริ่มคำนวณรางวัลสมุดบันทึก ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลตบะประจำวัน จุดชีพจร +2”

เสียงแจ้งเตือนของระบบในสมองปลุกฉู่เกอให้ตื่นขึ้น

เขาพยายามเปลี่ยนจุดชีพจรที่เปิดแล้วให้เป็นทวารดาวฤกษ์ ไม่คาดคิดว่าจะจมดิ่งลงไปในนั้นทันที เวลาหลายชั่วยามผ่านไปอย่างเงียบงัน เขาก็ยังไม่ทันสังเกต

แต่ผลลัพธ์ก็ไม่เลว เขาได้เปลี่ยนจุดชีพจรไปแล้วหนึ่งในแปด ส่วนหนึ่งของพลังก็ก้าวหน้าไปมาก

รับรางวัลจากระบบ ทวารดาวฤกษ์เพิ่มขึ้นอีก 2

ความรู้สึกที่สามารถสัมผัสได้ถึงความก้าวหน้าและความแข็งแกร่งของตนเองนั้นช่างวิเศษยิ่งนัก

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับรางวัลตบะจากการบันทึกสมุดบันทึกประจำวันหลังจากอัปเกรดส่วนสมุดบันทึก ต้องบอกว่ามันทรงพลังจริงๆ และยังเป็นการเริ่มต้นที่ดี ทำให้เขาได้รับรางวัลเต็มมูลค่า

การลงชื่อเข้าใช้ประจำวันและสมุดบันทึกได้รีเฟรชแล้ว แต่ฉู่เกอไม่ได้ทำในทันที

เขายังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ เกี่ยวกับเย่เฉิน

“ระบบ ดู ‘วิถีแห่งอนาคต’ ของเย่เฉิน”

ฉู่เกอเรียกใช้ระบบในสมองและออกคำสั่ง

“ระบบ ‘วิถีแห่งอนาคต’ นี้ เป็นอนาคตเดิมของเย่เฉิน หรือเป็นอนาคตที่เปลี่ยนแปลงไปเพราะข้า?”

ฉู่เกอตั้งคำถามพร้อมกัน

คำถามนี้สำคัญมาก หากเป็นเพียงอนาคตเดิมของเย่เฉิน ผลลัพธ์อาจลดลงอย่างมาก

เพราะการปรากฏตัวของเขาในฐานะผู้ข้ามภพที่มีระบบ และได้สร้างความแค้นกับเย่เฉินแล้ว ทิศทางของอนาคตจึงน่าจะเปลี่ยนแปลงไปแล้วอย่างมาก

หากเป็นวิถีแห่งอนาคตเดิมของเย่เฉิน ก็ทำได้เพียงให้ฉู่เกอใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเท่านั้น

มีเพียงอย่างหลังเท่านั้นที่ผลลัพธ์จะมหาศาล และสามารถนำประโยชน์มาให้ฉู่เกอได้ไม่น้อย

“ติ๊ง เป็นวิถีแห่งอนาคตที่เปลี่ยนแปลงไปหลังจากโฮสต์ปรากฏตัว”

ฉู่เกอได้ยินดังนั้น ดวงตาก็สว่างวาบ

“ดี เช่นนั้นก็เริ่มเลย”

หลับตาลง ฉู่เกอรู้สึกเพียงว่าแผงแสงของระบบในสมองกะพริบวูบวาบ จากนั้นภาพหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ราวกับการชมภาพยนตร์ 3 มิติ ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง

หลังจากนั้นไม่นาน ฉู่เกอก็ลืมตาขึ้น

“ระบบ ทำไมส่วนที่เกี่ยวข้องกับข้าในวิถีแห่งอนาคตนี้ แม้กระทั่งส่วนของอาจารย์และศิษย์น้องหญิง ถึงได้พร่าเลือนไป?”

ฉู่เกอเห็นอนาคตของเย่เฉินมากมาย แต่ในใจก็เกิดความสงสัย

“เพราะโฮสต์กำลังส่งผลกระทบต่ออนาคตอยู่ตลอดเวลา อนาคตที่เกี่ยวข้องกับโฮสต์จึงไม่สามารถคาดเดาได้ และผู้คนที่ใกล้ชิดกับโฮสต์ที่เกิดการปฏิสัมพันธ์ด้วย ก็จะได้รับผลกระทบเช่นกัน ทำให้อนาคตไม่สามารถคาดเดาได้”

“เป็นเช่นนั้นหรือ…”

ฉู่เกอตกอยู่ในห้วงความคิด

เขาสนใจคำกล่าวของระบบที่ว่า ‘ส่งผลกระทบต่ออนาคตอยู่ตลอดเวลา’

‘เพราะข้าเป็นผู้ข้ามภพ ตราบใดที่ข้ายังคงอยู่ในโลกนี้ ข้าก็จะส่งผลกระทบต่ออนาคตใช่หรือไม่?’

ความคิดนี้แวบเข้ามาในใจของฉู่เกอ แต่เขากลับรู้สึกว่ามันไม่ใช่เพียงแค่นั้น

แต่เขาก็ไม่ได้คิดมากเกินไป

เรื่องเกี่ยวกับอนาคตนั้นเป็นสิ่งที่ไม่มีวันเข้าใจได้อย่างถ่องแท้

แม้จะวิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วน ก็ยากที่จะเข้าใจได้ชัดเจน สู้เดินหน้าไปทีละก้าวดีกว่า

ยิ่งกว่านั้น นี่ก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีสำหรับฉู่เกอ

แม้แต่ระบบก็ยังไม่สามารถคาดเดาได้ นั่นหมายความว่าอนาคตของเขาอยู่ในมือของเขาเองเท่านั้น

ในฐานะผู้ข้ามภพ เขาเป็นคนที่ไม่ควรมีอยู่จริงในโลกนี้

ดังนั้น ทุกความคิดและการกระทำของฉู่เกอจะเปลี่ยนแปลงอนาคตของผู้อื่น

ดึงความคิดกลับมา ฉู่เกอหันความสนใจกลับไปที่อนาคตของเย่เฉินอีกครั้ง

วิถีแห่งอนาคตนี้ไม่ยาวนัก มีเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น

แต่เพียงแค่ครึ่งเดือนนี้ เย่เฉินกลับพบโอกาสวาสนาถึงสามครั้ง!

ในตลาดการค้าศิษย์สายใน เย่เฉินได้ของดีราคาถูก เป็นสมบัติที่สามารถเพิ่มความเร็วในการบ่มเพาะได้

ในหอคัมภีร์ เย่เฉินบังเอิญได้รับคัมภีร์วิชาโบราณที่เหลือเพียงบางส่วน

ในยอดเขาไท่หวงที่ถูกทิ้งร้างมานาน เย่เฉินได้รับของที่ระลึกจากผู้บ่มเพาะขอบเขตหกชั้นฟ้า

ต้องบอกว่าบุตรแห่งโชคชะตามีวาสนาที่ลึกซึ้งจริงๆ

แม้ว่าสิ่งเหล่านี้สำหรับฉู่เกอแล้วจะไม่ถือเป็นโอกาสวาสนาอันยิ่งใหญ่ แต่สำหรับเย่เฉินแล้ว มันไม่ต่างอะไรกับการส่งถ่านในยามหิมะตก

ด้วยความช่วยเหลือจากโอกาสวาสนาเหล่านี้ หากไม่มีฉู่เกอเป็นตัวแปร การประลองใหญ่ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า เย่เฉินก็มีโอกาสที่จะโดดเด่นอย่างมาก!

“โอกาสวาสนาที่ดี แต่ไม่นาน มันก็จะกลายเป็นของข้า…”

ฉู่เกอเผยรอยยิ้ม ในใจเขามีแผนการอยู่แล้ว

(จบตอน)