บทที่ 500 อู่อันจวิน · ไป๋ฉี่

บนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ภารกิจกวาดล้างสัตว์อสูรที่หลงเหลืออยู่ยังคงดำเนินต่อไป พร้อมๆ กับการริเริ่มแผนการสร้างเมืองที่ถูกบรรจุเข้าสู่วาระการประชุม

เพราะการกำจัดสัตว์อสูรเป็นเพียงการควบคุมแต่เพียงในนามเท่านั้น

การสร้างเมืองต่างหากที่จะนำมาซึ่งอำนาจควบคุมอย่างแท้จริง

ดินแดนไม่ใช่ปัจจัยหลัก ผู้คนต่างหากที่เป็นกุญแจสำคัญ

ดังนั้น ในระหว่างกระบวนการกวาดล้างสัตว์อสูร พันธมิตรมวลมนุษย์จึงได้ส่งทีมสำรวจลงพื้นที่ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ เพื่อเริ่มต้นกระบวนการสรรหาสถานที่ตั้งเมือง

แห่งแรกคือยอดเขาสะท้อนจันทร์

สถานที่แห่งนี้เคยเป็นศูนย์กลางอำนาจของเผ่าหมาป่าเงาจันทร์มาก่อน

เมื่อหมาป่าเงาจันทร์ถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก ศูนย์กลางอำนาจแห่งนี้ก็กลายเป็นเพียงอดีต

การสร้างเมืองขึ้นที่นี่ไม่เพียงแต่มีความสำคัญในเชิงสัญลักษณ์และคุณค่าทางประวัติศาสตร์ แต่ยังตั้งอยู่ในทำเลทอง จึงทำให้สถานที่แห่งนี้กลายเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่ง

แห่งที่สองคือที่ราบตะวันรอน

พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเผ่าไล่ตะวัน มีลักษณะภูมิประเทศที่ราบเรียบ ดินอุดมสมบูรณ์ แหล่งน้ำและสภาพอากาศเอื้ออำนวย เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการทำเกษตรกรรม

การสร้างเมืองขึ้นที่นี่จะช่วยผลักดันให้พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตอาหารของแดนเหนือได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ด้วยเหตุนี้ ที่ราบตะวันรอนจึงถูกบรรจุเข้าสู่แผนการสร้างเมืองเช่นกัน

แห่งที่สามคือหุบเขาร่วงดารา

ทว่า หุบเขาร่วงดาราในปัจจุบันไม่หลงเหลือเค้าโครงเดิมอีกต่อไป มันควรจะถูกเรียกว่า ทะเลสาบร่วงดารา เสียมากกว่า

เพราะการปะทะกันอย่างดุเดือดระหว่างหลินเช่อและราชันย์หมาป่าร่วงดารา ได้สร้างหลุมอุกกาบาตขนาดยักษ์ขึ้น ทำให้หุบเขาร่วงดาราที่มีสภาพเป็นแอ่งกระทะอยู่แล้ว ทรุดตัวลงไปในหลุมยักษ์นี้จนหมดสิ้น

ขอเพียงแค่มีฝนตกหนักลงมาสักสองสามระลอก หลุมยักษ์นี้ก็จะกลายเป็นทะเลสาบร่วงดาราที่สมบูรณ์แบบ

สมาชิกทีมสำรวจต่างก็กำลังพิจารณากันว่า ควรจะสร้างเมืองขึ้นริมทะเลสาบร่วงดาราดีหรือไม่?

อย่างน้อยๆ สถานที่แห่งนี้ก็เปรียบเสมือนอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ที่ควรค่าแก่การเก็บรักษาไว้ให้คนรุ่นหลังได้ชื่นชม

ทว่า เรื่องเหล่านี้เป็นแผนการในอนาคต

การกวาดล้างสัตว์อสูรจำเป็นต้องใช้เวลา อย่างน้อยที่สุดก็หนึ่งถึงสองปี

หลังจากนั้น การจะเริ่มสร้างเมืองก็ต้องเริ่มต้นจากการตัดถนนหนทางก่อน

เมื่อรวมระยะเวลาทั้งหมดแล้ว การสร้างเมืองบนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือให้เสร็จสมบูรณ์ คงต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสิบปี

สำหรับพันธมิตรมวลมนุษย์แล้ว นี่ถือเป็นแผนการระดับมหึมา

ดังนั้น จึงไม่มีความจำเป็นต้องรีบร้อนไป เพราะความใจร้อนไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น

ทว่า สำหรับหลินเช่อแล้ว การสร้างเมืองจะสำเร็จหรือไม่นั้น ไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับเขานัก

เพราะนิยามของการทวงคืนดินแดนในมุมมองของเจตจำนงแห่งสวรรค์ของมวลมนุษย์นั้น แตกต่างจากมุมมองของมนุษย์

หลังจากที่สัตว์อสูรระดับราชันย์สวรรค์ทั้งสามตนบนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือถูกกำจัด ภารกิจทวงคืนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือก็ถือว่าสำเร็จลุล่วงไปกว่าครึ่งแล้ว

กระบวนการที่เหลือเป็นเพียงขั้นตอนที่ต้องอาศัยเวลาและความอดทน

ดังนั้น เซี่ยฟานจึงไม่สนใจความคืบหน้าเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ และตัดสินใจให้ภารกิจของโฮสต์เสร็จสมบูรณ์ไปเลย

ส่วนกระบวนการที่เหลือหลังจากนี้น่ะหรือ?

เซี่ยฟานจะคอยจับตาดูและประสานงานกับเจตจำนงแห่งสวรรค์ของมวลมนุษย์เอง

ท้ายที่สุดแล้ว รางวัลของโฮสต์ก็มาจากเซี่ยฟานอยู่ดี

ส่วนเรื่องหนี้สินของเจตจำนงแห่งสวรรค์ของมวลมนุษย์ โฮสต์ไม่ต้องไปทวงถามให้เสียเวลาหรอก เซี่ยฟานจะเป็นคนจัดการทวงหนี้เอง

ดังนั้น หลังจากที่หลินเช่อและอวี๋นั่วเดินทางกลับมาถึงเมืองซีชวนพร้อมกับเหรินผิงเซิง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณทำภารกิจสำเร็จ: ทวงคืนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับสิทธิ์สุ่มการ์ดสวมบทบาทระดับวิญญาณวีรชนหนึ่งครั้ง ต้องการใช้งานเลยหรือไม่?"

"ภารกิจเสร็จแล้วงั้นเหรอ?"

"ระบบนี้ทำงานรวดเร็วทันใจดีแฮะ"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ หลินเช่อก็ตอบกลับด้วยความประหลาดใจแกมยินดี: "การ์ดสวมบทบาทระดับวิญญาณวีรชนอีกใบงั้นเหรอ? เอาสิ ใช้เลย สุ่มรางวัลตอนนี้เลย"

"รับทราบครับโฮสต์"

"การ์ดสวมบทบาทระดับวิญญาณวีรชน เริ่มต้นการสุ่ม"

"กำลังสุ่ม..."

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับ: การ์ดสวมบทบาทระดับวิญญาณวีรชน - อู่อันจวิน · ไป๋ฉี่!"

"ไป๋ฉี่!?"

"ซี๊ดดดด——!"

"ตัวตึงอีกแล้วเหรอเนี่ย การ์ดในระดับวิญญาณวีรชนนี่มันมีแต่ตัวตึงทั้งนั้นเลยหรือไง?"

เมื่อผลการสุ่มปรากฏขึ้น หลินเช่อก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

ไป๋ฉี่ ยอดขุนพลผู้เลื่องชื่อด้านการทำสงครามล้างผลาญในหน้าประวัติศาสตร์

วีรกรรมที่โด่งดังที่สุดของเขาคือการฝังศัตรูทั้งเป็นถึงสี่แสนนายในการศึกเพียงครั้งเดียว จนได้รับฉายาว่า "เทพสังหาร"

พิจารณาจากสไตล์ของระบบแล้ว

อู่อันจวินที่ถูกจัดอยู่ในระดับวิญญาณวีรชน ย่อมไม่ใช่อู่อันจวินธรรมดาๆ ในหน้าประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน

เรื่องพลังการต่อสู้ รับประกันได้เลยว่าต้องสุดยอด

หลินเช่อจึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที

"ผู้เชี่ยวชาญด้านสงครามล้างผลาญ... สุดยอดไปเลย!"

"ในการรับมือกับสัตว์อสูร มันก็ต้องใช้สงครามล้างผลาญนี่แหละ สไตล์การทำงานของสหายฮั่วน้อยยังดูอ่อนโยนไปหน่อย"

"การบุกไปทลายศูนย์กลางอำนาจและทำลายขวัญกำลังใจของศัตรูมันก็แค่เรื่องจิ๊บๆ"

"ถ้าจะให้พูดตรงๆ การกำจัดพวกสัตว์อสูรให้สิ้นซากไปเลยนั่นแหละคือวิธีที่ดีที่สุด"

หลินเช่อนึกถึงวีรกรรมของอู่อันจวินและเก็บการ์ดสวมบทบาทที่เพิ่งสุ่มได้มา

นี่แหละคือไพ่ตายที่สร้างความมั่นใจให้เขาได้มากที่สุด

ในเมื่อทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือถูกทวงคืนมาได้แล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องออกตระเวนไปทั่วอีกต่อไป และแน่นอนว่ายังไม่มีความจำเป็นต้องใช้การ์ดสวมบทบาทใบใหม่ในตอนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น ในเวลานี้ หลินเช่อก็ยังไม่ได้ยกเลิกการสวมบทบาทเป็น 【องค์รักษ์พิทักษ์แผ่นดิน ฮั่วชวี่ปิ้ง】

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เพิ่งจะเดินทางกลับมาจากทุ่งหญ้า

หลินเช่อกังวลว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เขาจึงยังไม่ยกเลิกการสวมบทบาท จนกระทั่งเขาได้ก้าวเท้าเข้าสู่เมืองซีชวนอย่างเป็นทางการ

เมื่อได้รับเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

เป็นการยืนยันว่าภารกิจ "ทวงคืนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ" เสร็จสมบูรณ์แล้ว

หลินเช่อจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็ยกเลิกการสวมบทบาท และเปิดใช้งานระบบสุ่มรางวัลพิเศษ

"การที่สุ่มได้การ์ดสวมบทบาทอู่อันจวิน ไป๋ฉี่ เมื่อกี้ แสดงว่าดวงของฉันกำลังขึ้นสินะ"

"ถ้าสุ่มรางวัลพิเศษตอนนี้เลย คงได้ของดีๆ ติดมือมาบ้างล่ะ"

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินเช่อก็เริ่มหมุนวงล้อสุ่มรางวัลพิเศษ

ความสามารถและไอเทมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับ 【องค์รักษ์พิทักษ์แผ่นดิน ฮั่วชวี่ปิ้ง】 สว่างวาบขึ้นตรงหน้าหลินเช่ออย่างรวดเร็ว

มีทั้งทวนยาว ธนูและลูกศร และชุดเกราะ

รวมถึงม้าศึกและพลังศักดิ์สิทธิ์...

บล็อกสีที่แสดงถึงรางวัลต่างๆ หมุนวนและกะพริบอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก ความเร็วของวงล้อก็ค่อยๆ ลดลง

เข็มชี้ค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้ผลลัพธ์สุดท้าย——

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับ: ความกล้าหาญเหนือสามกองทัพ · ตราอาญาสิทธิ์ทหาร!"

"ยอดเยี่ยม!"

วินาทีที่เห็นผลลัพธ์ หลินเช่อก็รู้สึกดีใจจนเนื้อเต้น แทบจะตะโกนออกมาดังๆ

โชคดีที่เขากลั้นเอาไว้ได้ในวินาทีสุดท้าย

"ตราอาญาสิทธิ์ทหาร นี่มันของแรร์เลยนะเนี่ย!"

"ฉันบอกแล้วไงว่าดวงฉันกำลังขึ้น สุ่มได้รางวัลใหญ่ซะด้วย"

ในบรรดาอุปกรณ์ทั้งหมดขององค์รักษ์พิทักษ์แผ่นดิน สิ่งที่หลินเช่อต้องการมากที่สุดก็คือตราอาญาสิทธิ์ทหารชิ้นนี้

มันใช้งานง่ายและไม่มีข้อจำกัดใดๆ

การถือครองตราอาญาสิทธิ์ทหารและจัดค่ายกลรบ ก็เทียบเท่ากับการมีพลังระดับราชันย์สวรรค์เลยทีเดียว!

ทหารม้าแปดร้อยนายจะคอยปกป้องโฮสต์โดยอัตโนมัติ

ตราบใดที่พลังปราณและโลหิตสำรองในตราอาญาสิทธิ์ทหารยังไม่หมด มันก็จะสร้างทหารม้าขึ้นมาทดแทนโดยอัตโนมัติ

ยิ่งไปกว่านั้น ตราบใดที่ยังคงสังหารศัตรูได้อย่างต่อเนื่อง มันก็จะกลืนกินพลังปราณและโลหิตของศัตรู และเติมเต็มพลังให้ตราอาญาสิทธิ์ทหารโดยอัตโนมัติ

นี่มันเป็นอุปกรณ์ระดับเทพที่แทบจะไม่ต้องออกแรงทำอะไรเลย

ตราบใดที่ผู้ถือครองตราอาญาสิทธิ์ทหารไม่ได้โง่เขลาจนถึงขั้นโยนตราอาญาสิทธิ์ทหารทิ้งไปเอง พวกเขาก็แทบจะปลอดภัยหายห่วงก่อนที่ค่ายกลรบจะถูกทำลายลงอย่างแน่นอน