ตอนที่ 34: สนองตอบความต้องการของอีกฝ่าย

ตอนที่ 34: สนองตอบความต้องการของอีกฝ่าย

“ไม่เป็นไรนะลูกพี่ คุณเป็นยังไงบ้าง? หนิวต้าลี่ตายแล้วใช่ไหม?”

ข้อความวูบไหวในช่องของสมาคมมังกรดำอีกครั้ง

“เหลวไหล! ลูกพี่เป็นถึงเนโครแมนเซอร์อันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์ ถ้าไอ้หลานชายหนิวต้าลี่เจอลูกพี่ละก็งานเข้าแน่”

"เนโครแมนเซอร์อันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์..."

อย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนมองตัวอักษรตรงหน้าด้วยสายตาจ้องเขม็งเป็นพิเศษ

อันเดดระดับสามจำนวนสี่ตัวของเขาถูกฆ่าตายโดยอันเดดระดับสองเพียงหนึ่งตัว... พวกไก่อ่อนแบบนี้น่ะเหรอจะอันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์?

“ลูกพี่ เกิดอะไรขึ้น?”

แม้แต่มังกรท่องโลกยังอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

“…”

อย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนไม่พูดอะไรอีกก่อนจะออฟไลน์

“????”

“!!!!”

เมื่อเห็นว่าชื่ออย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนกลายเป็นสีดำ ทุกคนในสมาคมมังกรดำต่างตกตะลึง

“เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?”

“หรือว่าลูกพี่จะถูกหนิวต้าลี่ฆ่าเหมือนกัน?”

“ไอ้หยา เลเวลลูกพี่ลดลงแล้ว ตอนนี้อยู่ที่เลเวล 21!”

ผู้เล่นเปิดรายชื่ออันดับแล้วมองดู

แม้อย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนยังคงอยู่อันดับหนึ่งในรายชื่อ แต่เลเวลกลับลดลงไปหนึ่งเลเวล

"พระเจ้า!"

มังกรท่องโลกทำอะไรไม่ถูก

ทุกคนทราบดีว่าเนโครแมนเซอร์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีจะแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาอาชีพทั้งหลาย

แม้อย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนจะบอกว่าไม่ชอบเล่นพร้อมกับคนอื่นในกิลด์ แต่ “อัญเชิญโครงกระดูก” ของเขาต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมากจาก “สมาคมมังกรดำ” ซึ่งตอนนี้กำลังจะไปถึงเลเวลสี่แล้ว

นักรบโครงกระดูกสี่ตัวกับอัญเชิญโครงกระดูกแทบจะเรียกได้ว่าเป็นทีมที่มีเลเวล 20

ในฐานะเนโครแมนเซอร์ หวังยวนเป็นเพียงผู้เล่นระดับต่ำที่มีเลเวล 10 ไม่ว่าจะคุณภาพหรือปริมาณโครงกระดูกต่างก็ด้อยกว่าอย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนทั้งสิ้น

ทว่าทั้งที่มีข้อได้เปรียบดังกล่าว คนที่ตายกลับกลายเป็นอย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วน…

แม้กระทั่งอย่ารบกวนถ้าไม่มีเรื่องเร่งด่วนยังโดนทุบตีจนต้องออฟไลน์

เขาเจออะไรมากันแน่…

ไม่เพียงมังกรท่องโลกแตกตื่นเท่านั้น แต่ผู้เล่นคนอื่นในสมาคมมังกรดำก็เริ่มแตกตื่นด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้หวังยวนยังคงตามล่าผู้เล่นสมาคมมังกรดำบนท้องถนนอยู่ตลอด เพียงพริบตา ทั่วทั้งสมาคมมังกรดำถูกปกคลุมไปด้วยเงาแห่งความตาย

จนถึงตอนนี้ ผู้คนจำนวนมากในสมาคมมังกรดำถึงแก่ความตาย กระนั้นก็ยังไม่เห็นหวังยวนแม้แต่เงา

ศัตรูที่มองเห็นนั้นน่ากลัว

แต่ศัตรูที่มองไม่เห็นนั้นน่ากลัวยิ่งกว่า

ถนนการค้า ผู้เล่นสมาคมมังกรดำถูกสังหารไป 6 คน

ถนนแลกเปลี่ยน ผู้เล่นสมาคมมังกรดำถูกสังหารไป 3 คน

ถนนส่วนกลาง ผู้เล่นสมาคมมังกรดำถูกสังหารไป 2 คน

ในเว็บบอร์ดของเมืองพายุฟ้าคะนอง กระทู้ของหวังยวนมีการอัปเดตอย่างต่อเนื่อง ซึ่งการอัปเดตแต่ละครั้งจะมาพร้อมกับภาพหน้าจอของบันทึกการฆ่า

แน่นอนว่าไม่ลืมที่จะปิดท้ายด้วยคำเย้ยหยัน

มังกรท่องโลก ฉันฆ่าลูกน้องของคุณได้อีกแล้ว คุณยังจะซ่อนตัวอยู่ในจุดคืนชีพโดยไม่ยอมออกมาอีกเหรอ? คุณยังจะใช้ชื่อว่ามังกรท่องโลกอีกเหรอ? ไปเปลี่ยนชื่อเป็นเต่าหัวหดทาโร่ดีกว่า

“พรืด! ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“หมอนี่ปากดีชะมัด!”

ผู้เล่นทั้งในและนอกเว็บบอร์ดเพียงอยากชมเรื่องสนุกจนไหลไปตามน้ำเท่านั้น การได้เห็นสมาคมมังกรดำถูกสังหารจนไม่กล้าออกไปเดินบนถนนเป็นเรื่องที่น่าพึงพอใจนัก

ตอนนี้เมื่อเห็นหวังยวนกำลังเยาะเย้ยด้วยชื่อเล่นของสมาคมมังกรดำ มันยิ่งกลายเป็นเรื่องน่าขบขันจนกรามแทบค้าง

ให้ตายเถอะ นอกจากชายผู้นี้จะโหดเหี้ยมไร้ความปรานีแล้ว ทักษะการพูดจายังร้ายกาจอีกด้วย

นอกจากความเสียหายทางกายแล้ว ยังต้องเจอกับความเสียหายทางใจด้วย

ดาบเฉือนเนื้อ หัวใจเฉือนวิญญาณ

ทุกประโยคแทงใจดำของผู้เล่นจากสมาคมมังกรดำ

ผู้เล่นจากสมาคมมังกรดำพูดไม่ออกอย่างสิ้นเชิงหลังจากเผชิญกับการเยาะเย้ยของหวังยวน

ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว ยังจะพูดอะไรได้อีก

คุณจะบอกว่ามันไม่ยุติธรรมที่ใครบางคนชนะหรือ? แต่อีกฝ่ายท้าทายกิลด์ของคุณเพียงคนเดียวนะ

คุณจะบอกว่าอีกฝ่ายโกงหรือ? แต่อีกฝ่ายเปิดเผยพิกัดอย่างชัดเจนและซื่อตรงให้พวกคุณทราบถึงสามครั้ง

การพูดอะไรตอนนี้มีแต่จะทำให้อับอาย สู้มุดหัวอยู่ในเป้ากางเกงแล้วอดทนรับคำเยาะเย้ยจากหวังยวนอย่างจริงใจเสียดีกว่า

…

การล่าสมาคมมังกรดำของหวังยวนดำเนินต่อไปจนถึงช่วงเช้า

คืนนั้นหวังยวนถ่ายทอดสดการสังหารสมาชิกจากสมาคมมังกรดำนับร้อยคนและการสังหารมังกรท่องโลกสามครั้ง ซึ่งยอดฝีมือจากสมาคมมังกรดำที่ถูกฆ่าฟันอยู่ตลอดต่างพากันมุดหัวอยู่ที่จุดคืนชีพและทำตัวเหมือนหลานชาย

ในที่สุดโทสะในใจของหวังยวนจึงสงบลง

เวลาเล่นเกม สิ่งสำคัญคือการทำให้จิตใจปลอดโปร่ง

โชคยังดีที่หวังยวนสามารถระบายโทสะจนหมดสิ้นได้ภายในวันนี้

แต่ในชั่วข้ามคืน ชะตากรรมของสมาคมมังกรดำกลับแย่ยิ่งกว่า

ฉันเหนื่อยแล้ว ขอตัวไปนอนก่อน ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาต่อใหม่! ตราบใดที่สมาคมมังกรดำยังกล้าอยู่ในเมืองพายุฟ้าคะนอง ฉันก็จะหาพวกมันจนเจอเสมอ!

ที่ด้านบนของหอคอยเวทมนตร์ในเมืองพายุฟ้าคะนอง หวังยวนทำการออฟไลน์หลังจากอัปข้อความสุดท้ายเสร็จ

เข้าสู่ช่วงพักครึ่งของการแก้แค้นอันแสนสาหัสแล้ว

แม้หวังยวนจะไปนอนแล้ว แต่ผู้เล่นจากสมาคมมังกรดำกับผู้ที่กำลังรับชมความสนุกหาได้ไปนอนไม่

สมาคมมังกรดำหวาดกลัวจนนอนไม่หลับ นั่นเพราะพวกเขาไม่ทราบว่าตอนนี้ต้องทำอย่างไร

ผู้เล่นที่กำลังรับชมความสนุกต่างตื่นเต้นจนนอนไม่หลับขณะยังคงส่งต่อการถ่ายทอดสดของหวังยวนให้เหล่ามิตรสหาย

ไม่เพียงแต่ผู้เล่นของเมืองพายุฟ้าคะนองเท่านั้น แม้กระทั่งผู้เล่นของเมืองอื่นก็มาที่เว็บบอร์ดของเมืองพายุฟ้าคะนองเพื่อรับชมความสนุก

ชื่อของสมาคมมังกรดำกับหนิวต้าลี่กลายเป็นที่เลื่องลือทั่วโลกพร้อมกัน

เพียงชั่วข้ามคืน ทุกคนในเมืองพายุฟ้าคะนองต่างทราบชื่อเล่นทั้งสอง

คนหนึ่งคือราชานรกที่ยังมีชีวิตนามว่าหนิวต้าลี่ ส่วนอีกคนคือเต่าหัวหดทาโร่นามมังกรท่องโลก

…

“เวรเอ๊ย! ทำยังไงดี? แบบนี้เปลี่ยนเมืองหลักไม่ได้แน่”

ในจุดคืนชีพของค่ายฝึกวอริเออร์ มังกรท่องโลกมองเว็บบอร์ดที่เต็มไปด้วยกระทู้เผยแพร่ความอับอายของเขา ทำเอาใบหน้าซีดเซียวและเดือดดาล กระนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรได้

บัดซบที่สุด การดูถูกในเว็บบอร์ดถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขา

สิ่งสำคัญตอนนี้คือพรุ่งนี้จะทำอย่างไร

หวังยวนบอกแล้วว่าพรุ่งนี้จะดำเนินการต่อจนกว่าสมาชิกจากสมาคมมังกรดำทั้งหมดถูกฆ่าจนไม่กล้าปรากฏตัวในเมืองพายุฟ้าคะนองอีก

บัดซบเอ๊ย! สมาคมมังกรดำจะต้องถอนตัวออกจากเมืองพายุฟ้าคะนองทั้งอย่างนี้หรือ?

นี่คือสิ่งสำคัญที่สุดของกิลด์

ตอนนี้สมาคมมังกรดำถูกตามล่าโดยหวังยวน ส่วนทุกคนเพียงอยากดูเรื่องสนุกและสร้างเรื่องตลกเชิงสัญลักษณ์เกี่ยวกับสมาคมมังกรดำ

แต่ตราบใดที่สมาคมมังกรดำยังอยู่ในเมืองพายุฟ้าคะนอง ทรัพยากรก็ยังคงอยู่ที่นั่น

นอกจากชื่อเสียงที่ไม่ดีแล้วก็ไม่ได้ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงมากนัก

แต่ถ้าถูกทุบตีจนต้องย้ายไปเมืองอื่น เมื่อนั้นก็จะกลายเป็นไอ้หลานชายอย่างแท้จริง

กิลด์ขนาดใหญ่ถูกทุบตีโดยผู้เล่นคนเดียวแล้วยังไม่กล้าอยู่ในเมืองอีก หากเรื่องนี้ถูกแพร่งพรายออกไป มันจะเป็นการทำลายชื่อเสียงของสมาคมมังกรดำอย่างแน่นอน

ด้วยประวัติศาสตร์อันดำมืดนี้ ต่อให้สมาคมมังกรดำกลายเป็นกิลด์อันดับต้นในเซิร์ฟเวอร์ ผู้เล่นระดับมืออาชีพจะต้องลังเลก่อนจะเข้าร่วมสมาคมมังกรดำอย่างแน่นอน

ยิ่งกว่านั้น เมืองหลักทั้งหมดในตอนนี้ต่างมีงูประจำถิ่นหยั่งรากลึกอยู่

มันไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะเริ่มต้นที่ใหม่นับตั้งแต่ศูนย์

“ยังไงก็เปลี่ยนเมืองหลักไม่ได้” อวิ๋นจงอีเฮ่อรีบแนะนำ

ข้อดีข้อเสียนี้คือสิ่งที่มังกรท่องโลกสามารถคิดได้ แน่นอนว่าคนอื่นก็มองเห็นเช่นเดียวกัน

“เช่นนั้นคุณคิดว่าควรทำยังไงหลังจากไอ้สารเลวคนนี้หมายหัวพวกเรา? จะให้สองพันคนออกไปเก็บเลเวลพร้อมกันทุกวันมันก็ไม่ได้หรอกนะ” มังกรท่องโลกโยนคำถามนี้ให้อวิ๋นจงอีเฮ่ออย่างไม่ใส่ใจ

"อา... นี่..."

อวิ๋นจงอีเฮ่อจนปัญญาเช่นกัน “ลูกพี่ ไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้ควรจะพูดดีหรือเปล่า”

“พูดมาเถอะน่า!” มังกรท่องโลกเอ่ยคำ “จนป่านนี้แล้ว ยังมีอะไรที่พูดไม่ได้อีก!”

“พวกเราต้องเป็นศัตรูกับหนิวต้าลี่งั้นเหรอ?”

“เหลวไหล! มันเป็นศัตรูของพวกเราแล้ว!”

“แต่... พวกเราเป็นฝ่ายเริ่มก่อน” อวิ๋นจงอีเฮ่อกระซิบ “เขายังอยากเพิ่มเลเวลด้วย เพราะงั้นคงไม่จำเป็นต้องเสียเวลากับพวกเราทุกวันหรอก”

“งั้น... คุณจะบอกให้ไปขอโทษมันงั้นเหรอ?” มังกรท่องโลกขมวดคิ้ว “เป็นไปไม่ได้ คนเราต่างมีศักดิ์ศรี”

“ถ้าอยากมีศักดิ์ศรี แค่ขอโทษอาจจะไม่พอ”

“แล้วจะให้ทำยังไง!”

"สนองตอบความต้องการของอีกฝ่าย!"

"มันต้องการอะไร?"

“ไม่รู้สิ แต่คิดว่าชอบเงินแน่นอน...” อวิ๋นจงอีเฮ่อเอ่ยคำ