บทที่ 30: หลอมโอสถบำรุงวิญญาณระดับหกขั้นสูงสุด!

ลึกเข้าไปในถ้ำ—

รังที่เคยเป็นของอสรพิษมารกลืนกิน บัดนี้ได้เปลี่ยนเจ้าของแล้ว

แม้อากาศจะยังมีกลิ่นคาวและลมหนาวหลงเหลืออยู่จางๆ แต่แรงกดดันอันน่าอึดอัดได้สลายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพรที่โชยมาอ่อนๆ

ดวงวิญญาณของนักปรุงยาเฒ่าล่องลอยอยู่กลางอากาศ สายตาของเขากวาดมองไปทั่วถ้ำอย่างตั้งใจ ก่อนจะค้นพบสมุนไพรล้ำค่ากว่าสิบต้นเจริญเติบโตอยู่

สมุนไพรเหล่านี้ส่งกลิ่นหอมฟุ้งและดูไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางสมุนไพรล้ำค่าเหล่านี้ ยังมีสมุนไพรคุณภาพสูงส่งอยู่หลายต้น

"จุ๊ๆ ไม่นึกเลยว่าอสรพิษมารตัวนี้จะร่ำรวยถึงเพียงนี้"

ประกายแห่งความประหลาดใจและพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันเลือนรางของปรมาจารย์ยา เขากวาดพลังวิญญาณผ่านสมุนไพรเหล่านั้นอย่างแผ่วเบา สัมผัสได้ถึงพลังยาอันบริสุทธิ์ที่อัดแน่นอยู่ภายใน

"ดูจากความผันผวนของพลังงานแล้ว พวกมันล้วนเป็นวัตถุดิบหายากที่สามารถนำมาใช้เป็นสมุนไพรหลัก หรือสมุนไพรเสริมสำคัญในโอสถระดับห้าขึ้นไปได้ทั้งสิ้น! อสรพิษมารตัวนี้ยึดครองที่นี่มานานหลายปี ย่อมต้องสะสมของดีเอาไว้ไม่น้อยทีเดียว"

สำหรับนักปรุงยาแล้ว เพลิงวิเศษ สมุนไพรระดับสูง และสมบัติหายากที่ช่วยหล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ ถือเป็นสิ่งยั่วยวนใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างมิต้องสงสัย

มูลค่าของสมุนไพรนับสิบต้นตรงหน้านี้ย่อมประเมินค่ามิได้

"มันเฝ้ารอคอยอย่างอดทนมาหลายปี ทว่าตอนนี้กลับกลายเป็นผลประโยชน์ของเราเสียหมด"

เซียวชิงหัวเราะเบาๆ แล้วก้าวไปข้างหน้า จัดการเก็บสมุนไพรทีละต้นอย่างชำนาญ

และก็เป็นไปตามคาด สมุนไพรทุกต้นถูกเก็บรักษาไว้ในสภาพที่สมบูรณ์แบบและเปี่ยมไปด้วยพลังยา ซึ่งรวมถึงสมุนไพรต้นหนึ่งที่สว่างไสวดุจแสงจันทร์และมีใบโค้งมนคล้ายจันทร์เสี้ยว—หญ้าจันทร์ปลอบวิญญาณ!

สิ่งเหล่านี้คือวัตถุดิบที่เขาต้องการอย่างยิ่งในการนำไปหลอมโอสถบำรุงวิญญาณระดับหก

เขาบรรจุสมุนไพรทั้งหมดลงในกล่องหยกที่เตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงเก็บพวกมันทั้งหมดลงในแหวนมิติ

ผลลัพธ์ในครั้งนี้เกินความคาดหมายไปมากจริงๆ!

หลังจากออกจากถ้ำ สายตาของเซียวชิงก็ทอดมองไปยังซากงูยักษ์

สัตว์เวทระดับหก ทุกสัดส่วนของมันล้วนเป็นสมบัติล้ำค่า!

เขาลงมือผ่ากะโหลกอันแข็งแกร่งของอสรพิษมารกลืนกินอย่างชำนาญ และหยิบเอาแก่นสัตว์เวทสีดำสนิทขนาดเท่ากำปั้นซึ่งมีโครงสร้างคล้ายวังวนอยู่ภายในออกมา พลังงานที่อัดแน่นอยู่ในนั้นทั้งมหาศาลและแปลกประหลาด อีกทั้งยังมีคุณสมบัติในการกลืนกินอย่างชัดเจน

ทันใดนั้น เขาใช้เทคนิคพิเศษสกัดเอาโลหิตแก่นแท้อันบริสุทธิ์ที่สุดสองสามหยดออกมาจากเลือดที่ยังอุ่นอยู่ของซากงู แล้วบรรจุลงในขวดหยก

โลหิตแก่นแท้มีสีแดงเข้มและเปล่งประกายสีดำจางๆ เมื่อถือไว้ในมือ มันยังมีแรงดูดเบาๆ ราวกับจะกลืนกินได้แม้กระทั่งแสงสว่าง

เซียวชิงประคองขวดหยกที่บรรจุโลหิตแก่นแท้ของอสรพิษมารกลืนกินเอาไว้ แววตาของเขาสั่นไหวขณะจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด

'จุดเด่นที่สุดของอสรพิษมารกลืนนภาตัวนี้ก็คือพลังการกลืนกินอันแปลกประหลาดของมัน... แม้จะยังอยู่ในขั้นพื้นฐาน แต่นี่ก็ถือเป็นพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งและหาได้ยากยิ่ง'

ความคิดหนึ่งเริ่มกระจ่างชัดขึ้นเรื่อยๆ ในหัวของเขา

'ตำราปริศนาสามารถสกัดและกำหนดพรสวรรค์ของสรรพสิ่งได้...'

'หากข้าสามารถสกัดและกำหนดคุณสมบัติการกลืนกินนี้ให้กลายเป็น 【พรสวรรค์】 ของตนเองได้สำเร็จ มันอาจนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง...'

'ไม่ว่าจะใช้เพื่อลดทอนทักษะการต่อสู้ของคู่ต่อสู้ ช่วยในการบ่มเพาะและเร่งความเร็วในการดูดซับพลังงาน หรือแม้กระทั่งในอนาคต... มันจะสามารถกลืนกินสิ่งลึกลับอื่นๆ ได้อีกหรือไม่?'

เมื่อคิดได้เช่นนี้ แววตาของเซียวชิงก็ฉายความมุ่งมั่นและคาดหวังออกมา

เขาตัดสินใจที่จะลองสกัดและกำหนดพรสวรรค์ 【กลืนกิน】 นี้!

สิ่งนี้อาจกลายเป็นไพ่ตายอันทรงพลังอีกใบของเขา ถัดจากกฎเกณฑ์แห่งอัคคี

...

หุบเขาแห่งนี้เงียบสงบและเขียวชอุ่ม ทว่าในยามนี้ กลับมีบรรยากาศอันเคร่งขรึมและน่าเกรงขามแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณอย่างเงียบเชียบ

นี่คือหุบเขาเร้นลับที่สองศิษย์อาจารย์จงใจเสาะหามาเป็นพิเศษ

ณ ที่แห่งนั้น นักปรุงยาเฒ่าลอยตัวอยู่เหนือลานกว้าง สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด

เขาสะบัดแขนเสื้อเพียงครั้งเดียว หม้อโอสถโบราณสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า กระแทกลงบนพื้นอย่างหนักหน่วงพร้อมกับเสียงดังกังวานทุ้มต่ำ

ตัวหม้อสลักลวดลายโทเท็มเปลวเพลิงที่ดูสมจริง ลวดลายเพลิงเหล่านั้นราวกับกำลังไหลเวียนอย่างเชื่องช้า แผ่กลิ่นอายโบราณและลึกล้ำออกมา

หม้อใบนี้มิใช่อื่นใด แต่เป็นหม้อโอสถปีศาจทมิฬ ซึ่งจัดอยู่ในอันดับที่แปดบนทำเนียบหม้อโอสถสวรรค์!

ความพิเศษของมันไม่ได้มีเพียงอักขระบนตัวหม้อที่คอยช่วยในการหลอมโอสถและเพิ่มประสิทธิภาพเท่านั้น แต่ยังมีตำนานเล่าขานว่า มันบรรจุพลังลึกลับแห่งต้นกำเนิดความมืดมิดของโลกเอาไว้สายหนึ่งด้วย

เซียวชิงได้เลือกจุดยืนในระยะที่ห่างออกไป เขากลั้นหายใจและเตรียมตัวเฝ้ามองอย่างตั้งใจ

เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสที่หาได้ยากยิ่งเพียงใด ที่จะได้เห็นอดีตนักปรุงยาอันดับต้นๆ แห่งจงโจว ลงมือหลอมโอสถระดับหกขั้นสูงสุดด้วยตนเอง ซึ่งมันจะเป็นประโยชน์ต่อทักษะการปรุงยาของเขาอย่างมหาศาล

ปรมาจารย์ยาชูมือที่ค่อนข้างโปร่งแสงออกไป ลูบไล้ตัวหม้ออันเย็นเยียบของหม้อโอสถปีศาจทมิฬอย่างแผ่วเบา ดวงตาของเขาเผยให้เห็นถึงอารมณ์อันซับซ้อนที่ยากจะบรรยาย ทั้งความคุ้นเคยจากการได้พบกันอีกครั้งหลังจากผ่านไปเนิ่นนาน และความรู้สึกแปลกหน้าที่เกิดจากกาลเวลาที่ล่วงเลยไป

เขาเอ่ยเสียงเบา ราวกับกำลังพูดคุยกับสหายเก่า "สหายเก่า ไม่ได้พบกันเสียนาน... หลังจากเงียบเหงามาหลายปี วันนี้ ในที่สุดพวกเราก็จะได้กลับมาต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันอีกครั้ง!"

วิ้ง—

หม้อโอสถปีศาจทมิฬราวกับรับรู้ถึงคำพูดของผู้เป็นนาย ตัวหม้อของมันสั่นสะท้านแทบไม่สังเกตเห็น พร้อมกับเปล่งเสียงกังวานใสที่แผ่วเบาและเปี่ยมไปด้วยความยินดี แสงสีดำที่แผ่ออกมาจากตัวหม้อก็ดูเหมือนจะอ่อนโยนลงเล็กน้อย

ปรมาจารย์ยารวบรวมสมาธิ สายตาของเขากลับมาเยือกเย็นและเฉียบคมสมกับเป็นปรมาจารย์ขณะมองไปที่เซียวชิง "หลังจากนี้จงดูให้ดี ทุกขั้นตอนในการหลอมโอสถระดับหกล้วนชี้วัดถึงความสำเร็จหรือล้มเหลว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการควบคุมพลังวิญญาณอันละเอียดอ่อนและการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิความร้อน..."

"สิ่งนี้จะช่วยให้เจ้ากลายเป็นนักปรุงยาระดับหกได้อย่างรวดเร็ว!"

"ขอรับ ท่านอาจารย์!" เซียวชิงตอบรับด้วยความเคารพ จากนั้นก็นั่งลงอย่างมั่นคงบนโขดหินสีครามและจดจ่อสมาธิอย่างเต็มที่

นักปรุงยาเฒ่าสูดหายใจเข้าลึกๆ พลังวิญญาณของเขาทั้งถูกเก็บงำและแผ่ไพศาลไร้ขอบเขต

แม้ว่าการหลอมโอสถระดับหกขั้นสูงสุดจะเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือสำหรับเขาในช่วงที่ยังรุ่งโรจน์ แต่ตอนนี้เขาเป็นเพียงดวงวิญญาณ จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

วินาทีต่อมา ดวงตาของเขาหรี่ลง และเพลิงเย็นกระดูกวิญญาณสีขาวซีดก็เต้นเร่าขึ้นจากปลายนิ้ว

ในเวลาเดียวกัน หม้อโอสถปีศาจทมิฬก็ราวกับถูกกระตุ้นให้ตื่นขึ้น แสงสีดำบนตัวหม้อสาดส่องประกายเจิดจ้า แสงนั้นไม่ได้บาดตา แต่กลับให้ความรู้สึกถึงความลึกล้ำอันยากจะหยั่งถึงซึ่งสามารถโอบอุ้มได้ทุกสรรพสิ่ง!

การหลอมโอสถ เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

เพียงแค่ขยับจิตใจ นักปรุงยาเฒ่าก็นำสมุนไพรล้ำค่ากว่าสิบชนิดที่จำเป็นสำหรับการหลอมโอสถบำรุงวิญญาณออกมาจากแหวนมิติ และให้พวกมันลอยอยู่กลางอากาศ

หากเป็นนักปรุงยาระดับหกทั่วไปคงไม่มีทางกล้าโอหังถึงเพียงนี้ พวกเขาจะค่อยๆ สกัดกลั่นสมุนไพรทีละต้นอย่างระมัดระวัง เพราะเกรงว่าจะเกิดความผิดพลาด

ทว่า ด้วยพลังวิญญาณอันมหาศาลไร้ขอบเขตและทักษะการควบคุมเปลวเพลิงที่ไม่มีใครเทียบได้ เหยาเหลาสามารถควบคุมเพลิงเย็นกระดูกวิญญาณไปพร้อมๆ กัน โดยแบ่งมันออกเป็นเปลวไฟขนาดเล็กกว่าสิบดวงที่ราวกับมีชีวิต พวกมันเข้าห่อหุ้มสมุนไพรแต่ละชนิดอย่างแม่นยำและอ่อนโยน เพื่อสกัดกลั่นไปพร้อมกัน!

การสกัดกลั่น ขจัดสิ่งเจือปนและคงไว้ซึ่งแก่นแท้...

กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปอย่างราบรื่นไร้ที่ติ สมุนไพรแต่ละชนิดถูกสกัดออกมาเป็นแก่นแท้ของยาที่ใสสะอาดภายใต้อุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุด โดยไม่มีการสูญเปล่าหรือเสียหายเลยแม้แต่น้อย

ในพริบตา กลิ่นหอมฟุ้งอันสดชื่นของสมุนไพรก็อบอวลไปทั่วทั้งหุบเขา ทำให้ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายและเบิกบานใจ

เซียวชิงเฝ้ามองปรมาจารย์ยาใช้เทคนิคการปรุงยาแต่ละขั้นตอน หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความเลื่อมใสในทักษะอันน่าอัศจรรย์ของอาจารย์ และเขาได้ประทับทุกรายละเอียดลงลึกในความทรงจำ

"ข้าจำได้ว่าในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ท่านอาจารย์ยังมีเทคนิคการหลอมโอสถอันเป็นเอกลักษณ์ที่ใช้เพลิงวิเศษแทนหม้อโอสถด้วย!"

ทันใดนั้น ปรมาจารย์ยาก็เปลี่ยนท่ามุทรา และเทของเหลวสมุนไพรที่สกัดแล้วลงในหม้อโอสถปีศาจทมิฬทีละหยด ตามข้อกำหนดอันเป็นเอกลักษณ์ของสูตรโอสถบำรุงวิญญาณ

อักขระไหลเวียนไปทั่วหม้อ แสงสีดำกระเพื่อมไหวดั่งสายน้ำที่มีชีวิต มันเข้าห่อหุ้มของเหลวสมุนไพรทั้งหมดอย่างอ่อนโยน และส่งเสริมการหลอมรวมของพวกมันอย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้สรรพคุณทางยาเกื้อหนุนกันและกลายเป็นหนึ่งเดียว

การหลอมรวม การทำให้บริสุทธิ์ การควบแน่น...

ของเหลวสมุนไพรเดือดพล่านอยู่ภายในหม้อ ขจัดสิ่งเจือปนออกไปอีกขั้น ปริมาตรของมันหดเล็กลง และสีสันก็ทวีความบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

ในที่สุดมันก็แปรเปลี่ยนเป็นของเหลววิญญาณหนืดข้นกลุ่มเล็กๆ ที่แผ่ซ่านพลังวิญญาณอันมหาศาล

ขั้นตอนที่สำคัญที่สุด—การก่อรูปโอสถ—มาถึงแล้ว!