ตอนที่ 5: ฉันคือสุนัขรับใช้ของพี่หนิว

ตอนที่ 5: ฉันคือสุนัขรับใช้ของพี่หนิว

ชุดเกราะเหล็ก

คุณภาพ: เหล็กดำ

เกราะ: 5

ต้านเวท: 5

ร่างกาย +1

ความต้องการของอุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี

แนะนำไอเทม: ชุดเกราะที่ทำจากเหล็กกล้า

หมวกเหล็ก

คุณภาพ: เหล็กดำ

เกราะ: 3

ต้านเวท: 2

ร่างกาย +1

ความต้องการของอุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี

แนะนำไอเทม: หมวกที่ทำจากเหล็กกล้า

รองเท้าบูตเหล็ก

คุณภาพ: เหล็กดำ

เกราะ: 3

ต้านเวท: 2

ร่างกาย +1

ความต้องการของอุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี

แนะนำไอเทม: รองเท้าที่ทำจากเหล็กกล้า

ถุงมือเหล็ก

คุณภาพ: เหล็กดำ

เกราะ: 3

ต้านเวท: 2

ร่างกาย +1

ความต้องการของอุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี

แนะนำไอเทม: ถุงมือที่ทำจากเหล็กกล้า

กระบี่ใหญ่เหล็กกล้า

คุณภาพ: เหล็กดำ

โจมตี: 5

ความแข็งแรง +1

ความต้องการของอุปกรณ์สวมใส่: ไม่มี

แนะนำไอเทม: กระบี่ยาวที่ทำจากเหล็กกล้า

…

หลังจากเซตอุปกรณ์สวมใส่ถูกส่งมอบ โครงกระดูกทั้งสองจึงเปลี่ยนรูปลักษณ์อย่างสมบูรณ์

เมื่อครู่ทั้งคู่เป็นเพียงโครงกระดูกเปราะบาง แต่ตอนนี้กลับถูกปกคลุมด้วยเซตชุดเกราะสมบูรณ์อย่างแน่นหนาประหนึ่งอัศวินเหล็กกล้าสองคน ซึ่งดูสง่าจนหวังยวนยิ่งรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็น

ต้องทราบก่อนว่าในจุดนี้มีผู้เล่นเพียงบางส่วนที่เต็มใจจ่ายเงินเพื่อซื้อเซตอุปกรณ์สวมใส่ในหมู่บ้านมือใหม่ แต่สำหรับทหารโครงกระดูกของตนเองกลับได้รับสิทธิประโยชน์ที่ผู้เล่นทั่วไปไม่สามารถเพลิดเพลินได้

เทียบกับทหารโครงกระดูกของเนโครแมนเซอร์คนอื่นแล้ว โครงกระดูกสวมชุดเกราะทั้งสองของตนเองนับว่าไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันกับของคนอื่น

“จุ๊จุ๊จุ๊ นายท่านของพวกเราช่างแสนดีเหลือเกิน ฉันพร้อมจะรับใช้เขาตลอดไป” หลังจากสวมชุดเกราะแล้ว เสี่ยวไป๋ลูบกระบี่ใหญ่ในมือพลางสรรเสริญหวังยวน

“ถุย! คุณช่างเป็นสหายที่ไร้ศีลธรรมเหลือเกิน!” ต้าไป๋ยิ้มหยัน “เวรเอ๊ย ดันให้นักเวทอย่างฉันมาจับกระบี่เฉย หมอนี่โง่เกินไปแล้ว… เจ้าของผุพังชิ้นนี้ไม่เหมาะจะเอาไปใช้งานเลย”

ขณะเอ่ยคำ ต้าไป๋กวัดแกว่งกระบี่ยาวในมืออย่างงุ่มง่าม

“ต้าไป๋ ดูเหมือนแกจะไม่ชินมือเท่าไหร่ แสดงว่าแกมีปัญหากับการใช้กระบี่สินะ”

หวังยวนได้ยินบทสนทนาของทั้งสองพร้อมกับเห็นการกวัดแกว่งกระบี่อันเงอะงะของต้าไป๋ จึงอดไม่ได้ที่จะมองต้าไป๋ด้วยสีหน้าหยอกล้อ

“บัดซบ เขาบอกว่าฉันทำไม่ได้!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ต้าไป๋จึงเดือดดาลขณะจ้องมองหวังยวนอย่างขุ่นเคือง โดยเปลวเพลิงวิญญาณสั่นไหวไปมาในดวงตา "ไอ้สารเลว กล้าให้ฉันใช้ไม้เท้าไหมล่ะ?"

“อาจารย์หวูซวงอย่าทำแบบนี้เลย อย่ารบกวนเขาไปมากกว่านี้…” เสี่ยวไป๋พยายามห้ามปรามจากด้านข้าง

แท้งจริงแล้วหวังยวนอยากให้ไม้เท้ากับต้าไป๋ แต่สิ่งนั้นคืออาวุธเวทมนตร์ ตามการตั้งค่าของ <<ดอว์นเบรกกิ้ง>> อาวุธเวทมนตร์เป็นสินค้าระดับสูงที่หาซื้อได้เพียงในเมืองหลักเท่านั้น ตอนนี้จึงทำได้เพียงให้อย่างอื่นใช้ทดแทนไปก่อน

"คุณสมบัติ!"

หลังจากเปลี่ยนอุปกรณ์สวมใส่ให้โครงกระดูกทั้งสองแล้ว หวังยวนจึงเปิดหน้าต่างระบบคุณสมบัติอีกครั้ง

ชื่อ: หนิวต้าลี่

อาชีพ: เนโครแมนเซอร์

เลเวล: 1

ค่าพลังชีวิต: 460

ค่าพลังมานา: 460

โจมตี: 23 เวทมนตร์: 23 เกราะ: 23 ต้านเวท: 23

ความแข็งแรง: 23

ร่างกาย: 23

ปัญญา: 23

วิญญาณ: 23

ความคล่องตัว: 23

สกิล

อัญเชิญโครงกระดูก: เป็นสกิลใช้งานที่ใช้ค่าพลังมานา 5 หน่วยเพื่อชุบชีวิตคนตายให้กลายเป็นทหารโครงกระดูก ซึ่งสามารถอัญเชิญได้มากสุด 2 ตัว

อุปกรณ์สวมใส่: ไม้เท้าหัก หนังสือประวัติศาสตร์วีรชน: เกิดใหม่

สัตว์เลี้ยง (หนังสือประวัติศาสตร์วีรชน: เกิดใหม่)

ต้าไป๋

คุณสมบัติการเติบโต: ความแข็งแรง: C ร่างกาย: C ปัญญา: A วิญญาณ: A ความคล่องตัว: C

เผ่า: ทหารโครงกระดูก

เลเวล: 1

ค่าพลังชีวิต: 390

ค่าพลังมานา: 390

โจมตี: 20

ป้องกัน: 20

เกราะ: 32

ต้านเวท: 28

สกิล: สับ

อุปกรณ์สวมใส่: ชุดเกราะเหล็ก หมวกเหล็ก ถุงมือเหล็ก รองเท้าบูตเหล็ก กระบี่ใหญ่เหล็กกล้า

แนะนำภูมิหลัง: วิญญาณวีรชนที่ถูกบันทึกไว้ในหนังสือประวัติศาสตร์วีรชนที่มีศักยภาพการเติบโตอย่างไร้ขีดจำกัด

เสี่ยวไป๋

คุณสมบัติการเติบโต: ความแข็งแรง: A ร่างกาย: A ปัญญา: C วิญญาณ: C ความคล่องตัว: C

เผ่า: ทหารโครงกระดูก

เลเวล: 1

ค่าพลังชีวิต: 470

ค่าพลังมานา: 270

โจมตี: 26

ป้องกัน: 16

เกราะ: 36

ต้านเวท: 20

สกิล: สับ

แนะนำตัวละคร : ชายแห่งโชคชะตาผู้ครอบครองฉายานักรบจักรวรรดิ

“สุดยอด!!”

เมื่อเห็นหน้าต่างระบบคุณสมบัติของตนเอง หวังยวนจึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ใน <<ดอว์นเบรกกิ้ง>> เนโครแมนเซอร์ถูกจัดอยู่ในตำแหน่งนักเวท กระนั้นกลับไม่มีความสามารถปลดปล่อยท่าทรงพลังแบบนักเวทธาตุได้ ดังนั้นหน้าต่างระบบคุณสมบัติจึงค่อนข้างธรรมดา

คุณสมบัติของสิ่งมีชีวิตอันเดดที่ถูกอัญเชิญโดยเนโครแมนเซอร์จะสืบทอดมาจากคุณสมบัติของตัวเนโครแมนเซอร์เช่นกัน โดยปกติแล้วยิ่งระดับของสิ่งมีชีวิตอันเดดที่ถูกอัญเชิญโดยเนโครแมนเซอร์สูงเท่าไหร่ อัตราการสืบทอดคุณสมบัติก็จะยิ่งมากตามไปด้วย

ตัวอย่างเช่น ทหารโครงกระดูกระดับหนึ่งซึ่งเป็นระดับต่ำสุดสามารถสืบทอดคุณสมบัติของเนโครแมนเซอร์ได้เพียง 50 แต้มเท่านั้น ส่วนนักรบโครงกระดูกระดับสองซึ่งเป็นระดับสูงกว่านรปัสามารถสืบทอดได้ 70 แต้ม นักรบโครงกระดูกระดับสามสามารถสืบทอดคุณสมบัติได้ 90 แต้ม ไล่ขึ้นไปจนกระทั่งถึงมังกรโครงกระดูกระดับเก้าสามารถสืบทอดคุณสมบัติของเนโครแมนเซอร์ได้มากถึง 210 แต้ม

เพราะเหตุนี้ เนโครแมนเซอร์จึงถูกมองว่าเป็นอาชีพแข็งแกร่งที่สุดในช่วงท้าย ส่วนช่วงแรกจะเล่นลำบาก แถมการอัญเชิญทหารโครงกระดูกก็ใช่ว่าจะทำได้โดยง่าย

ทว่าหวังยวนครอบครอง "หนังสือประวัติศาสตร์วีรชน" ทำให้โครงกระดูกสามารถสืบทอดคุณสมบัติของหวังยวนได้ นอกจากนี้ ภายใต้ผลของ "หนังสือประวัติศาสตร์วีรชน" ทหารโครงกระดูกจึงไม่เพียงสวมใส่อุปกรณ์และเรียนรู้สกิลได้เท่านั้น แต่ยังมีพรสวรรค์ในการเติบโตของคุณสมบัติอีกด้วย

ในตอนนี้ คุณสมบัติของทหารโครงกระดูกทั้งสองของหวังยวนใกล้เคียงกับผู้เล่นเลเวล 10

นี่คือ “อาวุธศักดิ์สิทธิ์” ที่สามารถตัดสินความเป็นความตายของมนุษย์ได้ มันช่างทรงพลังยิ่งนัก

“ขอบคุณพี่โครงกระดูกทั้งสอง... ไม่งั้นหากสิ่งนี้ตกไปอยู่ในมือของคนอื่น เราคงอิจฉาตาร้อนไปแล้ว” หวังยวนครุ่นคิดกับตัวเอง

…

หลังจากเตรียมการเรียบร้อย หวังยวนจึงพาทหารโครงกระดูกทั้งสองตรงไปยังด้านนอกของเมือง

“เวรเอ๊ย! อะไรกันเนี่ย?”

“ทหารโครงกระดูกเหรอ? ทำไมทหารโครงกระดูกถึงสวมชุดเกราะล่ะ?”

“กลายพันธุ์เหรอ? หรือว่าจะเป็นโครงกระดูกเกราะเหล็กในตำนาน?”

“โครงกระดูกเกราะเหล็ก? เว็บไซต์ทางการมีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?”

“ไม่มั้ง ฉันมโนไปเองหรือเปล่า?”

ระหว่างทาง ทหารโครงกระดูกทั้งสองที่อยู่ด้านหลังหวังยวนเรียกเสียงฮือฮาได้พอสมควร

ถึงอย่างไร ในยุคนี้ที่ผู้เล่นไม่สามารถได้รับอุปกรณ์สวมใส่กับเนโครแมนเซอร์ไม่แม้แต่จะสามารถอัญเชิญทหารโครงกระดูกได้ ซึ่งผลกระทบจากการได้เห็นโครงกระดูกเกราะเหล็กมันเกินกว่าจะเปรียบเปรยได้

เนโครแมนเซอร์เหล่านั้นผู้เดิมรู้สึกภาคภูมิที่ตามหาศพจนอัญเชิญโครงกระดูกได้สำเร็จ พอได้เห็นทหารโครงกระดูกทรงพลังมากอำนาจทั้งสองที่อยู่ด้านหลังหวังยวน จากนั้นมองโครงกระดูกสีขาวที่ถือกระบี่เหล็กขึ้นสนิมที่อยู่ด้านหลังตัวเอง ความรู้สึกไม่เท่าเทียมในโลกจึงก่อตัวขึ้นมา

เมื่อมาถึงนอกเมือง

แม้เกมเปิดทำการมาได้สามวันแล้ว กระนั้นพื้นที่มือใหม่ยังคงเนืองแน่นและเต็มไปด้วยผู้เล่นทุกหนแห่ง

หมาป่าตัวหนึ่งปาดผ่านเท้าของหวังยวนก่อนจะกระโจนเข้าใส่

“อย่าแม้แต่จะคิดทำร้ายพี่นิวของฉัน!”

ก่อนหวังยวนจะถ่ายทอดคำสั่ง เสี่ยวไป๋ก็ก้าวมาอยู่ข้างหน้าหวังยวนขณะเตะหมาป่าจนกระแทกกับพื้น จากนั้นจึงสับคอของหมาป่าด้วยกระบี่

“บรู๋ว~”

แถบเลือดบนหัวของหมาป่าว่างเปล่าทันทีก่อนจะกลายเป็นศพ แล้วเหรียญทองแดงกับก้อนขนหมาจึงระเบิดออกมาก่อนผู้เล่นซึ่งอยู่รอบข้างต่างเผยสีหน้าประหลาดใจ

"คุณทำตัวเหมือนเป็นสุนัขรับใช้ชะมัด!" น้ำเสียงของต้าไป๋เต็มไปด้วยความเหยียดหยัน

“ใช่แล้ว ฉันเป็นสุนัขรับใช้ของพี่หนิว!” เสี่ยวไป๋เอ่ยคำ "ถึงยังไงภารกิจของพี่หนิวคือการไปเอาอุปกรณ์สวมใส่มาให้ฉัน"

"สมจริงเกินไปแล้ว!"

หวังยวนพูดไม่ออก เมื่อครู่เจ้าสารเลวเสี่ยวไป๋ผู้นี้อยากฆ่าตนเอง แต่ตอนนี้กลับเต็มใจที่จะเป็นสุนัขรับใช้ของตนเองเสียอย่างนั้น

จบบทที่ ตอนที่ 5: ฉันคือสุนัขรับใช้ของพี่หนิว