บทที่ 8 - เก้าอี้ดนตรีสื่อรักและการจับคู่ไปตลาด

บทที่ 8 - เก้าอี้ดนตรีสื่อรักและการจับคู่ไปตลาด

★★★★★

หลี่เซี่ยหนิงที่แย่งที่นั่งไม่ได้ก็ดึงหางแกละของตัวเองไปมา เธอกระโดดโลดเต้นเข้าไปหาสวี่จินเซียว เอามือไพล่หลัง โน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้

"พี่สวี่คะ หนูขอนั่งตรงนี้ได้ไหมคะ~"

คราวนี้เธอไม่ได้แกล้งทำตัวน่ารัก แต่ใช้ความสวยหวานและน้ำเสียงออดอ้อนเป็นอาวุธหว่านเสน่ห์ใส่เต็มๆ

"เอ่อ..."

สวี่จินเซียวกำลังใช้ความคิดว่าจะปฏิเสธเธอยังไงดี ทว่าจู่ๆ เขาก็ขนลุกซู่ สัมผัสได้ถึงอันตราย!

สวี่จินเซียวหันมองรอบตัวอย่างระแวดระวัง ก่อนจะสบเข้ากับใบหน้าเย็นเยียบของกู้เหลียงเฉิน

สวี่จินเซียวมั่นใจเลยว่าถ้าเขายกเก้าอี้ตัวนี้ให้หลี่เซี่ยหนิง ชาตินี้เขาก็อย่าหวังว่าจะจีบกู้เหลียงเฉินติดเลย

ดังนั้นสวี่จินเซียวจึงกระแอมไอแล้วเอ่ยขึ้น

"น้องสาว ไม่ใช่ว่าพี่ไม่อยากให้นะ แต่ที่นั่งตรงนี้มันมีเจ้าของแล้วน่ะสิ"

พอได้ยินแบบนั้น หลี่เซี่ยหนิงก็ตวัดสายตาไปมองกู้เหลียงเฉิน ใบหน้าของเธอฉายแววขุ่นเคืองเล็กน้อย

"หึ หมายถึงคุณคนนี้สินะคะ"

สวี่จินเซียวยิ้มเจื่อนๆ

"เอ่อ อืม"

หลี่เซี่ยหนิงกลอกตาบน ยกกอดอกแล้วสะบัดหน้าเดินหนีไป

กู้เหลียงเฉินเดินเข้ามาด้วยท่าทีสงบนิ่ง เขาเลื่อนเก้าอี้ออกเตรียมจะทิ้งตัวลงนั่ง

แต่สวี่จินเซียวกลับรีบหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดเก้าอี้ให้อย่างเอาอกเอาใจ

การกระทำนั้นทำเอากู้เหลียงเฉินมองสวี่จินเซียวด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะลอบยกยิ้มมุมปาก

เอาเรื่องแฮะ เอาใจเก่งขนาดนี้ อนาคตคงยอมให้เลี้ยงดูปูเสื่อได้สำเร็จแน่ๆ

"จบเกมรอบแรก! หลี่เซี่ยหนิงตกรอบ!"

เสียงประกาศอันไร้เยื่อใยของผู้กำกับดังขึ้น หลี่เซี่ยหนิงกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิด

เก้าอี้ถูกดึงออกไปอีกหนึ่งตัว เกมรอบที่สองเริ่มต้นขึ้น

คราวนี้ผู้กำกับเปิดเพลง 'เลิกกันเถอะ' ทำเอาทุกคนพากันโห่ฮา

ทุกคนเดินวนกันไปเรื่อยๆ ท่ามกลางเสียงเพลง บรรยากาศดูผ่อนคลาย

ปี๊ด—

เพลงหยุด ทุกคนรีบพุ่งตัวไปแย่งที่นั่ง

รอบนี้นักแสดงหญิงเจ้าบทบาทเป็นฝ่ายตกรอบ เธอไม่ได้สนใจเรื่องแพ้ชนะอยู่แล้วจึงเดินออกจากการแข่งขันไปอย่างสง่างาม ส่วนกู้เหลียงเฉินสามารถแย่งที่นั่งได้ด้วยตัวเอง สวี่จินเซียวจึงไม่ต้องยื่นมือเข้าไปช่วย

รอบที่สาม เซียวหรานเยว่ตกรอบ

รอบที่สี่ หานเหมี่ยวตกรอบ ถึงเธอจะหัวไวแต่แรงน้อย ดวงไม่ค่อยดีเลยแย่งไม่ทัน

และในรอบเดียวกันนี้ ลู่ยวี่เฉวียนก็ช่วยฟ่านซือหลิงแย่งที่นั่งมาได้ แต่โชคร้ายที่กู้เหลียงเฉินมีสวี่จินเซียวคอยช่วยเหลือ พระเอกอย่างลู่ยวี่เฉวียนจึงต้องกระเด็นตกรอบไป ท่ามกลางเสียงโอดครวญเสียดายของผู้ชม

รอบที่ห้า นางเอกตกรอบ

เมื่อไม่มีพระเอกคอยช่วย ฟ่านซือหลิงจึงต้องหยุดสถิติไว้แค่อันดับที่สามอย่างน่าเสียดาย

รอบที่หก

รอบนี้ทำเอาทุกคนตั้งตารอคอยสุดๆ

หลายรอบที่ผ่านมา กู้เหลียงเฉินรอดมาได้เพราะพึ่งพาสวี่จินเซียวล้วนๆ คราวนี้สวี่จินเซียวต้องมาแข่งกับเขาแล้ว น่าสนุกจริงๆ สรุปแล้วสวี่จินเซียวจะคว้าที่หนึ่งไปครอง หรือกู้เหลียงเฉินจะเป็นฝ่ายชนะกันแน่

ทุกคนต่างพากันคาดเดาไปต่างๆ นานา

[ฉันทายว่ากู้เหลียงเฉิน!]

[บ้าบอ ฉันว่าต้องเป็นสวี่จินเซียวสิ! ยอมตามใจมาตั้งขนาดนี้แล้ว คงพอแค่นี้แหละ!]

[อ๊ากกกกกก! อดีตนักแสดงยอดเยี่ยมสวี่ ถ้าตานี้คุณยอมสละสิทธิ์ให้ท่านประธานกู้ชนะ ฉันจะยอมเชื่อเลยว่าคู่พวกคุณคือของจริง!]

[สวี่จินเซียว! สวี่จินเซียว!]

ไม่นานเสียงเพลงก็ดังขึ้น

กู้เหลียงเฉินปรายตามองสวี่จินเซียว เขาตั้งใจว่าพอเพลงหยุดปุ๊บ เขาก็จะขอสละสิทธิ์ทันที อืม ยังไงวันนี้เขาก็เล่นเกมอย่างสนุกสนานพอแล้ว

แต่น่าเสียดายที่เพลงยังไม่ทันหยุด สวี่จินเซียวก็ชูมือขึ้นสุดแขน

"ผู้กำกับๆ ผมขอสละสิทธิ์!"

อิหยังวะ?!!

ตอนนี้ผู้กำกับแทบจะกุมขมับ ในหัวเขาวางแผนไว้ว่าพวกผู้ชายจะต้องแสดงความเป็นสุภาพบุรุษด้วยการยอมเสียสละให้ผู้หญิง แล้วก็พากันตกรอบไปอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็จะเป็นคิวของสามสาวดอกไม้บานที่จะมาเชือดเฉือนกันเอง แบบนี้มันไม่ดีหรือไง

ที่ไหนได้ ดันมีสวี่จินเซียวโผล่มาเป็นตัวสอดแทรก แถมตอนนี้กู้เหลียงเฉินยังกลายเป็นที่หนึ่งไปซะแล้ว!

ผู้กำกับรู้สึกลังเลหนักมาก ใจหนึ่งก็อยากจะให้เขาสละสิทธิ์ แต่อีกใจก็รู้สึกว่าถ้าสละสิทธิ์แล้วมันจะไปสนุกอะไรล่ะ

แต่แล้วเขาก็สบเข้ากับสายตาของสปอนเซอร์รายใหญ่

เพิ่มเงินให้อีก

โอเคๆๆ ให้สวี่จินเซียวสละสิทธิ์เดี๋ยวนี้เลย!

สวี่จินเซียวสละสิทธิ์ได้สำเร็จ ผู้ชมในไลฟ์สดพากันถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

[เฮ้อ จบแค่นี้เองเหรอ]

[บทสรุปดูจืดชืดไปหน่อยนะเนี่ย!]

[ฉันว่าแล้ว ฉันว่าแล้วเชียว! คู่เหลียงเซียวคือของจริง!]

[สรุปว่ากู้เหลียงเฉินชนะเหรอเนี่ย]

"เอาล่ะ เกมจบลงแล้ว!"

"ที่หนึ่งของเราจะได้รับเงินค่าอาหารเย็นมูลค่า 500 หยวน! ที่สองได้รับ 250 หยวน! ที่สามได้รับ 100 หยวน! ส่วนคนที่เหลือรับไปคนละ 50 หยวน!"

ทุกคนทำหน้างง นี่มันหมายความว่ายังไงกัน

ผู้กำกับไม่ปล่อยให้ทุกคนต้องสงสัยนาน เขารีบชี้แจงกติกาต่อไปทันที

"อาหารเย็นมื้อนี้พวกคุณต้องไปจ่ายตลาดซื้อของมาทำกันเอง โดยให้จับคู่กันสองคนและต้องรับผิดชอบทำอาหารเย็นของกลุ่มตัวเองด้วย เอาล่ะ เริ่มจับคู่กันตามสบายได้เลย!"

กู้เหลียงเฉินมีเงินในมือเยอะที่สุด แน่นอนว่าต้องมีคนอยากจับคู่กับเขามากมาย

เซียวหรานเยว่ยืนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหา

"ท่านประธานกู้! พวกเรามาคู่กันเถอะครับ! ผมทำกับข้าวเป็นนะ!"

กู้เหลียงเฉินปรายตามองเซียวหรานเยว่แล้วส่ายหน้า

"ไม่ล่ะ ผมจะคู่กับคนอื่น"

เซียวหรานเยว่เดินคอตกกลับไปด้วยความผิดหวัง พอคนอื่นๆ เห็นแบบนั้นก็เลยไม่กล้าเข้าไปเสนอตัวอีก จึงหันไปรุมล้อมสวี่จินเซียวแทน

ระหว่างที่สวี่จินเซียวกำลังหาทางปฏิเสธคนพวกนั้น เขาก็ได้ยินเสียงของกู้เหลียงเฉินดังขึ้น

"ผู้ชายคนนี้คู่กับผมแล้ว"

สวี่จินเซียวเงยหน้าขึ้นมองด้วยความดีใจ แล้วก็เห็นกู้เหลียงเฉินหันหน้าหนีพร้อมกับพูดด้วยท่าทีขัดเขิน

พอคนอื่นได้ยินแบบนั้นก็ไม่กล้ารั้งสวี่จินเซียวไว้อีก จึงต้องแยกย้ายกันไปจับคู่แบบตามมีตามเกิด

พระเอกกับนางเอกต้องคู่กันอยู่แล้ว ลู่ยวี่เฉวียนเดินเข้าไปหาฟ่านซือหลิงด้วยความมั่นใจ เขาลูบหัวเธออย่างอ่อนโยนและทะนุถนอม ฟ่านซือหลิงก้มหน้าลงด้วยความเอียงอาย เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากแฟนคลับคู่จิ้นได้สนั่นลั่นทุ่ง

[อ๊ากกกกกก! พี่เขาหล่อมาก!]

[หวานเจี๊ยบ หวานสุดๆ ไปเลย! ฉันยกที่ว่าการอำเภอมาไว้ตรงนี้แล้ว จดทะเบียนสมรสกันเลยเถอะ!]

[คู่นี้ล็อกมงแน่นอน!]

[ฮี่ๆๆๆๆๆ~ คู่นี้ฟินสุดๆ ไปเลย~]

เซียวหรานเยว่กำแบงก์ห้าสิบหยวนในมือแน่น ก่อนจะไปจับคู่กับหลี่เซี่ยหนิง

"โธ่เอ๊ย กลายเป็นว่านักแสดงยอดเยี่ยมจ้าวต้องมาตกระกำลำบากคู่กับฉันซะแล้ว~"

หานเหมี่ยวพูดติดตลก เธอได้คู่กับจ้าวหย่าเวย

"ลำบากตรงไหนกัน เฮ้อ ก็แค่พี่สาวคนนี้ไม่มีใครเหลียวแลแล้วต่างหาก~"

จ้าวหย่าเวยแกล้งทำหน้าเศร้า ทำเอาช่องแชทไลฟ์สดครึกครื้นขึ้นมาทันที

[พี่สาวฆ่าฉันเถอะ!]

[พี่สาว! พี่สาว! ฉันขอเสนอตัว!]

[ใครบอกไม่มีใครเอา พี่สาวยังมีพวกเรานะ!]

[โอ๋ๆ พี่สาวคนสวย!]

ผู้กำกับแจกตะกร้าสะพายหลังให้กลุ่มละใบ ให้ตกลงกันเองว่าใครจะเป็นคนสะพาย จากนั้นก็ออกเดินทางได้เลย

ทุกคนทยอยออกเดินทางกันเป็นคู่ๆ เหลือเพียงสวี่จินเซียวกับกู้เหลียงเฉินที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม

"ไปกันเถอะ"

กู้เหลียงเฉินเอ่ยสั้นๆ สวี่จินเซียวรีบขานรับทันที

"อ๊ะ ได้เลยครับ~"

พูดจบสวี่จินเซียวก็อาสาสะพายตะกร้าขึ้นหลังอย่างรู้หน้าที่

ทั้งสองคนออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ตลาด

ตลาดของหมู่บ้านเยว่เหล่าอยู่ไม่ไกลจากที่พัก พอไปถึงก็พบว่าคนค่อนข้างเยอะ สวี่จินเซียวเริ่มรู้สึกประหม่า เขาแอบถามเซี่ยนฉิวในใจว่าควรทำยังไงต่อไปดี

เซี่ยนฉิวในฐานะกูรูด้านความรักก็เริ่มอธิบายแผนการอย่างแข็งขัน

[จบแล้ว]