บทที่ 5 กักตุนเสบียง

บทที่ 5 กักตุนเสบียง

"เราสามารถโยกย้ายคนจากแผนกอื่นมาช่วยได้ และถ้ายังไม่พอก็จ้างพนักงานชั่วคราว ขอแค่พยายามทำให้บรรลุเป้าหมายก็พอ"

ทุกคนต่างมีสีหน้าแตกต่างกันไป

จากนั้นหวงเฉวียนก็หันไปพูดกับหลี่เฮ่อว่า "สำหรับอาหารจานด่วนและขนมอบรสชาติต่างๆ ที่ขายในโซนอาหารปรุงสุกของซูเปอร์มาร์เก็ตเรา อย่างพวกซาลาเปาไส้ต่างๆ ก็ต้องพยายามทำออกมาให้ได้มากที่สุดในแต่ละวันด้วยเหมือนกัน"

"ซาลาเปาทุกชนิด ปาท่องโก๋ แพนเค้กต้นหอม ทองม้วน แพนเค้กไข่... สรุปก็คือแป้งทอดทุกชนิดนั่นแหละ"

"บะหมี่คลุกซอสเย็น บะหมี่ผัด ไก่น้ำมันงา ไก่ฉีก หมูแดง ไก่ย่างและเป็ดย่างสารพัดแบบ อาหารยำและเครื่องเคียงต่างๆ พูดง่ายๆ คือทำทุกอย่างที่ซูเปอร์มาร์เก็ตของเรามีขาย ทำออกมาโดยใช้งบประมาณรวมยี่สิบล้าน ยิ่งทำได้เยอะยิ่งดี ถ้าคนไม่พอก็โยกย้ายมาจากแผนกอื่นได้ มีคำถามอะไรไหม?"

หลี่เฮ่อ หญิงรูปร่างผอมบางวัยราวสามสิบปีเหลือบมองเฝิงเชี่ยน ก่อนจะตอบเสียงเบา "ทำได้ค่ะ"

หวงเฉวียนหันไปหาสวี่เจ๋อจากแผนกจัดซื้อ "หน้าที่หลักของคุณคือการจัดซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน" เธอพูดพลางยื่นแบบฟอร์มให้เขา "ความต้องการของฉันเขียนอยู่ในนั้นหมดแล้ว ลองดูสิว่าคุณสามารถจัดการตามนี้ได้ไหม"

ยิ่งสวี่เจ๋ออ่าน เขาก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ สองนาทีต่อมาเขาก็เงยหน้าขึ้นและถามว่า "เถ้าแก่ครับ เสื้อผ้ากันหนาวพวกนี้ต้องกันความหนาวได้ถึงระดับไหนครับ?"

หวงเฉวียนปรายตามองเขา "เสื้อผ้ากันหนาวและชุดเก็บอุณหภูมิพวกนี้จะต้องใช้งานได้จริงในสภาพแวดล้อมที่หนาวเหน็บถึงลบเจ็ดสิบองศาเซลเซียส"

"แน่นอนว่ายิ่งระดับการกันหนาวสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดี นอกจากนี้ สำหรับชุดกันความร้อนและเสื้อผ้ากันแดดก็เหมือนกัน ยิ่งมีประสิทธิภาพสูงก็ยิ่งดี เพราะอาจต้องนำไปใช้ในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิสูงถึงหกสิบองศา คุณมีช่องทางสั่งซื้อของพวกนี้บ้างไหม?"

สวี่เจ๋อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ถ้าเอาตามที่เถ้าแก่ต้องการ เสื้อผ้าแบบนั้นในตลาดมีขายอยู่ไม่กี่ประเภทหรอกครับ แต่ว่าผมมีรุ่นพี่คนหนึ่งที่เชี่ยวชาญด้านการวิจัยและพัฒนาเสื้อผ้าสำหรับสภาพอากาศสุดขั้วโดยเฉพาะ เดี๋ยวผมจะลองไปถามเขาดูครับ"

"ดีมาก สำหรับของใช้ในชีวิตประจำวัน ฉันวางแผนจะลงทุนสักร้อยล้าน นอกจากเสื้อผ้าหลากหลายรูปแบบที่เป็นของหลักแล้ว ก็ต้องเตรียมของใช้จำเป็นอื่นๆ ด้วย"

"อย่างเช่น ผ้าอนามัย กระดาษทิชชู ผลิตภัณฑ์ดูแลส่วนบุคคลต่างๆ ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด น้ำยาฆ่าเชื้อ... รวมถึงผ้าขนหนู ผ้าเช็ดตัว ผ้าปูที่นอน ปลอกผ้านวม ผ้านวมยัดฝ้าย ผ้านวมไหม ผ้านวมขนเป็ด ฟูกที่นอน ผ้าห่มไฟฟ้า เต็นท์สนาม กระเป๋าปีนเขา เชือกปีนเขา กระเป๋าเป้สำหรับกิจกรรมกลางแจ้ง แว่นตาเซฟตี้ หน้ากากกันแก๊สพิษ แว่นกันแดด และอื่นๆ"

"ส่วนเสื้อผ้าทั่วไป คุณสามารถจัดซื้อพวกชุดอยู่บ้าน ชุดนอน ชุดชั้นใน เสื้อยืดทั้งแขนสั้นและแขนยาว เสื้อเชิ้ต สเวตเตอร์ เสื้อแจ็กเก็ตหนัง เสื้อกันลม เสื้อโค้ท เสื้อไหมพรม และชุดกีฬา"

"อืม... เตรียมพวกกระโปรงไว้บ้างก็ดี ไม่ต้องเยอะมากนัก สำหรับของพวกนี้เราติดต่อกับซัพพลายเออร์คู่ค้าของเราได้โดยตรงเลย"

สวี่เจ๋อตอบรับ "เข้าใจแล้วครับ"

จากนั้นหวงเฉวียนก็มองไปที่ชายหนุ่มซึ่งนั่งอยู่เก้าอี้ตัวสุดท้ายทางฝั่งซ้าย เขาคือ หวงเหลย ผู้รับหน้าที่จัดซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าเป็นประจำ เธอส่งแบบฟอร์มให้เขาเช่นกัน

"ฉันไม่ได้กะจะตุนเครื่องใช้ไฟฟ้าไว้เยอะนัก งบประมาณอยู่ที่สิบล้าน โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ ลำโพง ของพวกนี้ไม่ต้องสั่งมาเยอะ เอาแค่พอมีก็พอ"

"เครื่องปรับอากาศ เครื่องทำความร้อน พัดลมไอเย็น ตู้เย็น ตู้แช่แข็ง หม้อหุงข้าว หม้ออัดแรงดัน เตาแม่เหล็กไฟฟ้า เครื่องทำขนมปัง เครื่องทำน้ำเต้าหู้ เครื่องคั้นน้ำผลไม้ เครื่องชงกาแฟ ไดร์เป่าผม ตู้ฟักไข่"

"คุณสามารถตุนของพวกนี้ให้มากขึ้นหน่อย ลองดูว่ามีของใช้ที่จำเป็นในชีวิตประจำวันอย่างอื่นที่พอจะเพิ่มเข้าไปได้อีกไหม"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พูดเสริมขึ้นว่า "อ้อ จริงสิ ในเมื่อธีมของเราคือการเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมสุดขั้ว"

"ถ้างั้นเราก็ต้องมีเครื่องปั่นไฟ แบตเตอรี่สำรองขนาดใหญ่ แผงโซลาร์เซลล์ แหล่งจ่ายไฟฉุกเฉิน โคมไฟโซลาร์เซลล์ ไฟฉายแรงสูง ไฟฉายกันน้ำสำหรับดำน้ำ อะไรทำนองนี้ด้วย"

หวงเหลยมีท่าทีสงวนท่าทีเล็กน้อย "เข้าใจแล้วครับเถ้าแก่"

ปีนี้หวงเหลยอายุยี่สิบเจ็ดปี แม้จะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่คร่ำหวอดในวงการ แต่เขาก็มีความสามารถที่โดดเด่นและมีเส้นสายอยู่บ้าง

เขาทำงานที่ฮวาว่านเจียมาได้ครึ่งปีแล้ว และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับเถ้าแก่ เธอมีหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักราวกับเด็กนักเรียนมัธยมปลาย ทว่าสายตาของเธอกลับเฉียบขาดและมีกลิ่นอายความน่าเกรงขามแผ่ออกมา เขาก็เลยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ!

จังหวะนั้นเอง เจียงหลี่ เจ้าหน้าที่จัดซื้อที่นั่งอยู่ทางฝั่งซ้ายก็เอ่ยถามขึ้น "เถ้าแก่ครับ เราจำเป็นต้องสั่งซื้อพวกข้าวสาร ธัญพืช บะหมี่ น้ำมัน เกลือ และเครื่องปรุงรสในปริมาณมากๆ ด้วยไหมครับ?"

"ใช่ เน้นไปที่ข้าวสารคุณภาพธรรมดาทั่วไปแบบที่ราคาชั่งละหยวนกว่าหรือสองหยวน สั่งมาสักสิบล้านชั่งเป็นอย่างต่ำ ส่วนข้าวชนิดอื่นอย่างข้าวญี่ปุ่น ข้าวหอมมะลิไทย ข้าวหอมมะลิ ข้าวเหนียว ข้าวแดง ข้าวอู่ชาง และข้าวเพื่อสุขภาพ คุณสามารถสั่งในปริมาณที่น้อยลงมาหน่อยได้"

การเคลื่อนไหวเพื่อกักตุนเสบียงในครั้งนี้ค่อนข้างใหญ่โตทีเดียว แต่หวงเฉวียนไม่คิดเลยว่ามันจะถูกจับผิดได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเธอมีซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่อยู่แล้ว การใช้ชื่อของซูเปอร์มาร์เก็ตและข้ออ้างว่าจะเปิดสาขาใหม่เพื่อสั่งซื้อสินค้ามูลค่าหลายร้อยล้านจึงไม่ดูน่าสงสัยจนเกินไป

ท้ายที่สุดแล้ว แค่ซูเปอร์มาร์เก็ตที่เธอบริหารอยู่ในปัจจุบันก็มีสินค้าคงคลังมูลค่ากว่าร้อยล้านเข้าไปแล้ว

ที่สำคัญไปกว่านั้น ในอีกเพียงยี่สิบกว่าวัน เมือง H ทั้งเมืองจะถูกทำลายและจมอยู่ใต้น้ำจากพายุฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก และเสบียงที่เธอเก็บตุนเอาไว้ก็จะถูกทำลายและจมหายไปกับสายฝนเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับภัยพิบัติทางธรรมชาติเช่นนี้ พลังของมนุษย์ช่างดูเล็กน้อยเหลือเกิน!

"แล้วก็สั่งพวกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต่างๆ มาเยอะๆ ด้วยนะ อย่างรสเนื้อตุ๋น รสซีฟู้ด รสผักกาดดอง รสเนื้อเห็ดหอม รสเนื้อต้มเผ็ด เป็นต้น"

"อ้อ จริงสิ ต้องสั่งเกลือมาให้เยอะมากๆ ด้วย เอาสักห้าล้านชั่งเป็นอย่างต่ำ แล้วก็น้ำตาลทราย เริ่มต้นที่สองล้านชั่ง"

"ตุนไว้ให้ครบเลยนะ ทั้งเกลือเสริมไอโอดีน เกลือโซเดียมต่ำ เกลือปราศจากไอโอดีน เกลือคริสตัล ดอกเกลือ แล้วก็เกลือเม็ดหยาบด้วย"

"พวกน้ำตาลก็เหมือนกัน น้ำตาลกรวด น้ำตาลปึก น้ำตาลทรายแดง... สั่งมาให้หมดทุกแบบเลย!"

"น้ำมันชนิดต่างๆ ด้วย ทั้งน้ำมันถั่วลิสง น้ำมันข้าวโพด น้ำมันงา น้ำมันมะกอก และน้ำมันคาโนลา เอาให้ครบ"

"รวมถึงพวกซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู เครื่องปรุงรส น้ำมันงา ผงปรุงรสบาร์บีคิว ผงปรุงรสไก่ ผงชูรส ยี่หร่า... ซอสพริกสารพัดชนิด ซอสคลุกข้าว น้ำพริกเต้าเจี้ยว ปลากระป๋อง ผลไม้กระป๋อง และอาหารแห้งต่างๆ"

"เนื้อสัตว์ประเภทต่างๆ ทั้งเนื้อไก่ เนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อเป็ด เนื้อปลา และเนื้อแกะ"

"สั่งน้ำดื่มถังขนาดห้าแกลลอนมาสักหนึ่งแสนถัง แล้วก็สั่งพวกน้ำแร่ขนาดต่างๆ เพิ่มด้วย รวมถึงนมและเครื่องดื่มรสชาติต่างๆ"

หวงเฉวียนวางแผนไว้ว่าเมื่อมีเวลา เธอจะตักน้ำจากแม่น้ำในมิติออกมาทดสอบคุณภาพดู หากสามารถใช้ดื่มกินได้ก็คงจะดีที่สุด แต่ถ้าไม่ได้ เธอก็ต้องหาวิธีอื่นในการกักเก็บน้ำประปาไว้ใช้สอยในชีวิตประจำวัน ซึ่งจะช่วยประหยัดต้นทุนไปได้มาก

"ผักทุกชนิดจะต้องสดใหม่ ไปตกลงกับชาวสวนให้พวกเขาบรรจุหีบห่อและขนส่งมาที่โกดังโดยตรงเลย ฉันจะจัดคนไปรับของทุกวันเอง"

"สำหรับผลไม้ต่างๆ ทั้งผลไม้ตามฤดูกาลและนอกฤดูกาล สั่งมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยเฉพาะแตงโม ส้ม แอปเปิ้ล สตรอว์เบอร์รี กล้วย และอื่นๆ ยิ่งมีงบประมาณสำหรับผลไม้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี"

"แล้วก็ข้าวกล่องแบบร้อนเองได้กับหม้อไฟร้อนเองได้อย่างละหมื่นชุดเป็นอย่างต่ำ"

"พวกของว่างอย่างช็อกโกแลต ถั่วพิสตาชิโอ คุกกี้ เนื้อตากแห้ง รวมถึงถุงยางอนามัย นมผงสูตรต่างๆ บุหรี่ และสุรา"

"สรุปก็คือ ของทุกอย่างที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเราขายอยู่ต้องมีให้ครบ และแม้แต่ของที่ตอนนี้เรายังไม่มีขายก็สามารถรวมเข้าไปได้ เราสามารถเพิ่มหรือลดรายการสินค้าได้ตามธีมการเอาชีวิตรอดในสภาวะสุดขั้วของเราเลย!"

ทุกคนในห้องทำงานต่างก็หยิบสมุดขึ้นมาจดบันทึกกันยกใหญ่!

"มีคำถามอะไรไหม?" หวงเฉวียนเอ่ยถาม

ทุกคนส่ายหน้าเพื่อแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเข้าใจตรงกัน

"สำหรับเรื่องข้าวสารและอาหารหลักที่ฉันเพิ่งพูดไป ฉันวางแผนจะลงทุนร้อยล้าน เจียงหลี่ คุณรับผิดชอบเรื่องนี้ ไปทำแผนงานโดยละเอียดมาให้ฉันเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าผ่านการอนุมัติแล้ว คุณก็ดำเนินการจัดซื้อได้เลย"

เจียงหลี่ยืดตัวนั่งหลังตรงทันที "เข้าใจแล้วครับเถ้าแก่ ผมรับรองว่าจะจัดการส่งให้คุณดูเร็วที่สุดครับ"