บทที่ 94.ข้ามีกระบี่หนึ่งเล่ม จักเปิดฟ้าดิน!
บทที่ 94.ข้ามีกระบี่หนึ่งเล่ม จักเปิดฟ้าดิน!
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง
ในสายตาของลู่อวี่ไม่ว่าจะเป็นสตรีงามล่มเมืองผู้นั้นหรืออสูรตนนั้นต่างก็แสดงวิธีการอันแข็งแกร่งที่ตนมีออกมา
การต่อสู้ที่ดุเดือดและน่าตื่นเต้นทำให้ลู่อวี่จ้องมองอย่างไม่กะพริบตา
“ฮ่าๆ ดี ดี......” บุรุษชั่วร้ายผู้นั้นหัวเราะเสียงดัง “เสียเวลาไปเรื่อยๆเช่นนี้ก็ไร้ความหมาย!”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยแสงสีเลือดพลังภายในร่างกายของเขาในยามนี้เพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัว
ชี่ว~~~
ความเร็วของเขายิ่งน่าสะพรึงกลัวขึ้นไปอีก
เขาต่อยไปทางสตรีงามล่มเมืองอีกครั้งหนึ่งเปี่ยมด้วยจิตสังหารอันหาที่เปรียบมิได้!
อย่างไรก็ตาม
แม้ว่าความเร็วของบุรุษชั่วร้ายผู้นี้จะยิ่งรวดเร็วขึ้นพลังก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นแต่สตรีงามล่มเมืองนี้บนใบหน้ายังคงสงบนิ่งดังเมฆลอยผ่านสายลม
ไม่นานในสายตาของลู่อวี่
หมัดเดียวของอสูรชั่วร้ายนั้นถูกสตรีงามล่มเมืองหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย!
ต่อเนื่องกัน
“ค่ายกลกระบี่!” สตรีงามล่มเมืองชี้นิ้วสะบัดค่ายกลกระบี่สายหนึ่งก่อตัวขึ้นในทันใด
ค่ายกลกระบี่นี้เปิดใช้งานก็ระเบิดพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
ปราณกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันกลายเป็นกระบี่ยักษ์สะท้านฟ้าพร้อมด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทานได้
ตูม!
พุ่งกดทับลงไปยังบุรุษชั่วร้ายนั้นในชั่วพริบตา
“น่ารังเกียจ ไม่คิดว่าเจ้าจะยังแบ่งจิตทำสองสิ่งได้เมื่อครู่ยังสามารถแอบวางค่ายกลกระบี่โดยไม่รู้ตัวได้!” บุรุษชั่วร้ายใบหน้าเปลี่ยนสีความไม่ธรรมดาของค่ายกลกระบี่นี้โดยธรรมชาติเขาย่อมสัมผัสได้
ชั่วขณะหนึ่งบุรุษชั่วร้ายนี้ระเบิดแสงสีเลือดทั่วร่างใช้วีการป้องกันออกมาเริ่มตั้งรับอย่างสุดแรง
ตู้ม!!!
กระบี่อันน่าสะพรึงกลัวนั้นฟาดลงโดยตรงกระแทกใส่ร่างของบุรุษชั่วร้ายนั้นอย่างรุนแรง
แกร๊ก!
ม่านพลังป้องกันที่เขาใช้แตกกระจายทันทีตามด้วยเสียงระเบิดกึกก้อง
บุรุษชั่วร้ายนั้นถูกโจมตีด้วยกระบี่หนึ่งนี้กระแทกจนบาดเจ็บสาหัสในทันที
น่าเสียดายที่ยังไม่ตาย!
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่ตายสตรีงามล่มเมืองมิได้รู้สึกแปลกใจ
เพราะอย่างไรอีกฝ่ายคืออสูรแปลงกายตนหนึ่งและขอบเขตพลังบ่มเพาะก็เทียบเท่านาง......
“กระบี่ มา!”
สตรีงามล่มเมืองมิได้หยุดการทำงานของค่ายกลกระบี่
พลังปราณในกายพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งกระบี่วิญญาณเล่มแล้วเล่มเล่าผุดขึ้นอย่างรวดเร็ว
ภายใต้การควบคุมของนางกระบี่วิญญาณเหล่านี้ล้วนพกพาพลังแห่งวิถีกระบี่อันทรงพลังยิ่งแสงกระบี่ที่ปลดปล่อยส่องสว่างไสวไปทั่วทั้งตำหนักใหญ่
ฉัวะ!
แม้ว่าบุรุษชั่วร้ายจะตั้งรับสุดแรงแต่ก็ยากจะหลีกเลี่ยงที่จะถูกกระบี่หนึ่งสองเล่มแทงทะลวง
ถูกร้อยทะลวงร่างไปเลือดสดไหลออกจากบาดแผลไม่หยุด
ยังดีที่อย่างไรนี่คืออสูรตนหนึ่งกายเนื้อมักจะแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์มาก
บาดแผลของเขาฟื้นฟูด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองเห็นได้อย่างรวดเร็ว
“ตราผนึกสวรรค์!”
บัดนี้สตรีงามล่มเมืองได้เปรียบแล้วโดยธรรมชาติย่อมไม่ยอมให้อีกฝ่ายมีโอกาสใดๆ
นางใช้วีการสังหารขั้นสูงอีกครั้ง
ตูม!
ตราผนึกสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวผนึกหนึ่งก่อตัวขึ้นในทันที พุ่งไปกดทับบุรุษชั่วร้ายนั้นจิตสังหารที่แฝงอยู่ถูกยกระดับถึงขีดสุดผนึกพื้นที่โดยรอบไว้อย่างสมบูรณ์
เมื่อตราผนึกสวรรค์ร่วงลงต่อเนื่องมิติก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรงพลังมหาศาลสามารถทำลายฟ้าดินได้
ตูม!!!
ต้องเผชิญการโจมตีของค่ายกลกระบี่อยู่แล้วบัดนี้บุรุษชั่วร้ายนี้ไม่อาจหลบหลีกได้เลย
ทำได้เพียงตั้งรับสุดแรงเท่านั้น
ตราผนึกสวรรค์จึงกระแทกเข้าใส่ร่างของบุรุษชั่วร้ายนี้อย่างเต็มเปา
เกิดเสียงคำรามกึกก้องพื้นดินก็สั่นสะเทือนรุนแรง
เมื่อควันฝุ่นจางหายไปที่ที่เดิมบุรุษชั่วร้ายอยู่ได้กลายเป็นหลุมยักษ์
ส่วนเขากลับนอนอยู่ในหลุมนั้นอย่างอนาถทั่วร่างบาดเจ็บสาหัสอย่างยิ่ง
“ช่างมีฝีมือดีจริงๆ เจี๊ยกๆๆๆ.......” ในหลุมนั้นบุรุษชั่วร้ายหัวเราะอย่างชั่วร้าย
ในท่วงท่าลึกลับขึ้นมาแววตาที่เย็นเยียบจ้องนางไว้ไม่คลาดจิตสังหารไร้ขีดจำกัดปล่อยออกจากร่างของเขา
ด้านหลังของเขายิ่งไปกว่านั้นกางปีกคู่สีทองออก
“ไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นเผ่าวิหคทอง!” ในยามนี้สตรีงามล่มเมืองกล่าวอย่างสงบนิ่ง
ชี่ว! ชี่ว! ชี่ว!
ปีกของบุรุษชั่วร้ายกระพือแรงขนนกสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนกลายเป็นเส้นแสงสีทองพุ่งสังหารไปทางสตรีงามล่มเมือง
นี่คือวิชาสังหารขั้นสูงสุดของเผ่าวิหคทองของเขา
ชั่วขณะหนึ่งแสงสีทองทั้งหมดราวกับครอบคลุมทุกฟ้าดิน
หากถูกแสงสีทองนี้กลืนกินเกรงว่าคงมีเพียงหนทางตาย!
“ข้ามีกระบี่หนึ่งเล่ม สามารถเปิดสวรรค์ได้!” สตรีงามล่มเมืองหมุนเวียนพลังปราณในกายทั้งหมดในพริบตาเดียว แสงกระบี่ดุจสายรุ้งราวกับทะลวงฟ้าดิน
ปราณกระบี่หนึ่งสายพกพาพลังอำนาจไร้ที่สิ้นสุดฟาดฟันออกอย่างรวดเร็วปราณกระบี่นี้น่าสะพรึงกลัวราวกับสามารถฟาดฟันฟ้าดินให้แยกจากกัน
ตูม!
ในสายตาของลู่อวี่
กระบี่นี้ผ่าแสงสีทองนั้นออกเป็นสองซีกโดยตรง!
ปราณกระบี่ต่อเนื่องฟาดฟันไปยังบุรุษชั่วร้ายนั้นแม้บุรุษชั่วร้ายจะตอบสนองได้ทันการณ์แต่ก็ยังช้าไปเล็กน้อยปีกข้างหนึ่งของเขาถูกฟาดขาดทันที
ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้สีหน้าของเขาดูเจ็บปวดและขาวซีดขึ้น
“ชิ! ผู้ฝึกกระบี่เผ่ามนุษย์นี่มันน่ารำคาญจริง!” บุรุษชั่วร้ายคิดในใจ
มีคำกล่าวว่าจะไปยั่วโมโหใครก็ได้ไม่ควรไปยั่วโมโหผู้ฝึกกระบี่!
คำกล่าวนี้มิใช่เพียงแค่พูดเล่นๆ!
ฉัวะ!
ทันใดนั้น
ในค่ายกลกระบี่เกิดปราณกระบี่มากมายรวมตัวเข้าโจมตี ไม่ยอมให้โอกาสใดๆแก่บุรุษชั่วร้ายนั้นเลยต่างก็ร้อยทะลวงร่างของเขา!
“ไม่มีประโยชน์ต่อให้เจ้าแทงทะลวงอีกเท่าไรก็ไม่มีประโยชน์กายเนื้อของข้าแข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์อย่างพวกเจ้าจะจินตนาการได้!” แม้การถูกร้อยทะลวงนี้จะทำให้เจ็บปวดแต่กายเนื้อที่แข็งแกร่งทำให้รูเลือดที่ถูกทะลวงฟื้นฟูกลับคืนดังเดิมในไม่ช้า!
“พลังฟื้นฟูกายตนเองของเจ้าแม้จะแข็งแกร่งยิ่งแต่อย่าลืมไปเล่าข้าคือผู้ฝึกกระบี่!” สตรีงามล่มเมืองกล่าวอย่างสงบนิ่ง “ระเบิด!”
ชั่วขณะถัดมา
ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดขึ้นภายในร่างของบุรุษชั่วร้ายทันที
ตูม!!!
ชั่วขณะหนึ่งบุรุษชั่วร้ายทั้งร่างล้มลงบนพื้นด้วยความเจ็บปวดยิ่งใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “เป็นไปได้อย่างไรกัน........”
ภายในร่างระเบิดปราณกระบี่ไร้สิ้นสุดพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวบดขยี้ภายในร่างของเขาจนหละหลวม
“เมื่อครู่ทุกกระบี่ที่ทะลวงกายของเจ้าปราณกระบี่จะซึมเข้าไปในร่างกายของเจ้าสะสมขึ้นเรื่อยๆปราณกระบี่เหล่านี้เพียงพอที่จะสังหารเจ้าอย่างสมบูรณ์!” สตรีงามล่มเมืองกล่าวอย่างสงบนิ่ง “แม้พลังฟื้นฟูกายของเจ้าในตอนนี้จะแข็งแกร่งเพียงใดก็ฟื้นฟูไม่ทันแล้ว!”
เห็นฉากนี้ลู่อวี่อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเฮือก
ผู้ฝึกกระบี่หญิงผู้นี้เหมือนจริงอย่างยิ่งคิดได้ถึงขั้นทำลายอสูรตนนั้นจากภายใน......
ตามคาดความจริงแล้วพิสูจน์แล้ว
ต้องฝึกฝนวิธีการให้หลากหลายพบเจอเรื่องใด สถานการณ์ใดก็สามารถคลี่คลายได้
ไม่นาน
ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ว่าร่างของบุรุษชั่วร้ายนี้จะฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเพียงใดก็ตามไม่ทันการทำลายของปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวในกายของเขาอยู่ดี
“ฮ่าๆๆ!!!”
“ไม่คิดเลย ไม่คิดเลยว่าข้าจะลงเอยเช่นนี้..เพียงแต่ข้าจะไม่ตายข้าจะกลับมา...”
คำพูดของบุรุษชั่วร้ายนี้ยังไม่ทันจบปราณกระบี่ในกายก็ทำลายเขาทั้งคนอย่างสมบูรณ์ในพริบตา
ถูกกำจัดอย่างสิ้นซาก!
ฮู่ ฮู่
เมื่อเห็นดังนั้น
สตรีงามล่มเมืองผู้นี้สูดหายใจลึกอย่างอดไม่ได้ทั้งคนรีบหยิบโอสถขึ้นมาหนึ่งเม็ดกลืนลงไป
พลังปราณที่ถูกใช้ไปจำนวนมากในกายก็ฟื้นฟูขึ้นอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปไม่กี่วินาทีสภาพของทั้งคนดีขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด!
ตูม!!!
เสียงคำรามกึกก้องดังขึ้นอีกครั้งประตูบานหนึ่งเปิดออกเสียงดังครืน
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสามารถมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ถัดไปได้แล้ว!