บทที่ 34 เสือเงา

บทที่ 34 เสือเงา

ลู่เฟยโกรธจนแทบจะระเบิด เขามองคนของสถาบันเทียนหลานรอบๆ อย่างเย็นชา แล้วเทความโกรธทั้งหมดไปที่ซูหยุน ตวาดเสียงเย็น: "ซูหยุน ถ้านายเป็นลูกผู้ชาย กล้าประลองกับฉันสักตั้งไหม?"

ซูหยุนพูดอย่างไม่เร่งร้อน: "ฉันเป็นผู้ชาย แต่นายมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องให้ฉันประลอง? การที่ฉันอยากหรือไม่อยากแข่งกับนายก็ขึ้นอยู่กับฉัน นายจะมาบังคับฉันได้ยังไง?"

เมื่อได้ยินคำพูดสุดแสบของซูหยุน ลู่เฟยถูกโต้กลับจนหน้าแดงก่ำราวกับตับหมู อยากจะฉีกซูหยุนเป็นชิ้นๆ ตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้มาก่อน!

สองคนข้างๆ เขาก็ด่าอย่างโกรธเกรี้ยว: "ซูหยุน ไอ้ขี้ขลาด ที่แท้ก็กลัวพวกเรานี่เอง พวกเราเป็นทีมชนะเลิศของสถาบันเทียนหวงนะ พูดตามตรง สถาบันเทียนหลานของพวกนายมันก็แค่ขยะ ถ้านายกลัวโดนพี่ลู่ซัดก็บอกมาตรงๆ สิ!"

สองคนนั้นสบตากัน แล้วพูดอย่างหยิ่งผยอง: "ยังไงสถาบันขยะก็คงได้แต่ผลิตคนขยะ พี่ลู่ อย่าไปสนใจมันเลย ไอ้ขี้ขลาดไม่อยากแข่งก็ช่างมัน รอออกจากประตูสถาบันเทียนหลาน เจอใครจากสถาบันพวกนายทีก็ซัดทีล่ะคนเลย!"

คำพูดที่ทั้งหยิ่งผยองและยั่วยุนี้ทำให้ทุกคนในสถาบันเทียนหลานโกรธสุดขีด ใครจะทนได้เมื่อถูกด่าว่าเป็นสถาบันขยะ นักเรียนขยะ? แต่ทุกคนไม่ได้ด่าตอบ เพราะนั่นจะแสดงให้เห็นถึงคุณภาพที่ต่ำของตัวเอง แต่กลับมองไปที่ซูหยุนด้วยความคาดหวัง หวังว่าซูหยุนจะรับคำท้า เป็นตัวแทนของพวกเขา และตบปากคนพวกนี้ให้หนำใจ!

ซูหยุนถอนหายใจในใจ รู้ว่าวันนี้ไม่สู้ก็ต้องสู้แล้ว ไม่งั้นตัวเองเสียหน้าก็เรื่องเล็ก สำคัญกว่านั้นคือจะทำลายความมั่นใจของคนในสถาบันเทียนหลาน ทำให้พวกเขารู้สึกด้อยเมื่อเจอกับสถาบันอื่น เพราะเทียนหลานอยู่อันดับท้ายๆ ในบรรดาสถาบันสัตว์ต่อสู้มาหลายปีติดต่อกันแล้ว

ซูหยุนพูดอย่างเรียบเฉย: "ในเมื่อนายอยากโดนซัดนัก ฉันก็ต้องทำให้สมใจนายสิ แต่ว่าเรามาเดิมพันกันหน่อยไหม?"

ลู่เฟยแสดงรอยยิ้มอย่างสมใจ เขากลัวแต่ว่าซูหยุนจะไม่ยอมรับคำท้า ซึ่งเขาก็ทำอะไรไม่ได้ การท้าประลองระหว่างนักเรียนต่างสถาบันต้องได้รับความยินยอมจากอีกฝ่าย ถ้าเขากล้าบังคับ อาจารย์ของเทียนหลานคงไม่ปล่อยเขาไว้แน่ แต่ตอนนี้ซูหยุนยอมรับเอง ก็รอโดนซัดให้หนำใจเลย!

"ได้เลย นายอยากเดิมพันอะไร?"

ลู่เฟยมั่นใจเต็มเปี่ยม เขามีชาติกำเนิดที่ดี ไม่ขาดอะไรเลย

ซูหยุนพูดเรียบๆ: "ง่ายๆ ถ้านายชนะฉัน ฉันไม่แค่จะอยู่ห่างจากจี้ว่านเอ้อร์ แต่จะลาออกจากการเป็นหัวหน้าทีมสัตว์ต่อสู้ด้วย!"

ฝูงชนตกตะลึงทันที ไม่คิดว่าซูหยุนจะไม่สนใจตำแหน่งหัวหน้าทีมสัตว์ต่อสู้ขนาดนั้น นั่นเป็นสัญลักษณ์ของนักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดของเทียนหลาน แม้แต่อธิการบดีก็ต้องให้เกียรติสามส่วน เขาบอกจะเดิมพันก็เดิมพันเลย!

"แต่ถ้านายแพ้ ก็ต้องขอโทษทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่อหน้าธารกำนัล แล้วก็ ออกไปจากสถาบันเทียนหลานของเรา!"

คำพูดของซูหยุนทำให้คนทั้งหมดตะโกนอย่างตื่นเต้น: "ใช่ ให้ไอ้เลวนั่นขอโทษพวกเรา!"

"สถาบันเทียนหวงมันเก่งกาจอะไรนักหนา? พี่ซู ซัดมันให้ตาย!"

เห็นสาวๆ มากมายมองซูหยุนอย่างชื่นชมและให้กำลังใจ ลู่เฟยก็หัวเราะเยาะ: "ไปกัน เจอกันที่เวที!"

พูดจบก็เดินนำไปยังลานประลองของสถาบันเทียนหลาน ซูหยุนตามไปอย่างสีหน้าเรียบเฉย ส่วนด้านหลังมีคนมากมายตามมา โดยเฉพาะสาวๆ ที่ตื่นเต้นมาก แทบจะล้อมซูหยุนเป็นวงกลมราวกับดาวล้อมเดือน แต่ละคนมองซูหยุนด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม

ตอนนี้ในสถาบันเทียนหลาน ซูหยุนคงเป็นหนุ่มในดวงใจที่ฮอตที่สุดแล้ว ทั้งหล่อ อ่อนโยน และแข็งแกร่ง!

เหตุการณ์เช่นนี้ย่อมสร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนมากมาย ไม่นานนัก คนจากห้อง 7 ก็ได้ยินข่าวลือและมาถึง ซูหยุนเป็นหัวหน้าชั้นของพวกเขา ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลส่วนตัวหรือหน้าที่ ต่างก็มาให้กำลังใจ

สมาชิกของทีมสัตว์ต่อสู้หลายคนก็ปรากฏตัว นอกจากลี่เทียนโย่วและตงจื่อเจี้ยนแล้ว เหวยเซียงคุณชายผู้หยิ่งผยอง และฉีเมิ่งอวี๋ที่มีฉายาว่า "กุหลาบเย็นชา" ก็มาด้วย

เหวยเซียงเห็นซูหยุนแล้วก็ยังรู้สึกไม่พอใจ "ไม่รู้จริงๆ ว่าเขามีหน้าอะไรมาเป็นตัวแทนสถาบัน ตอนต่อสู้ในป่า ตอนนั้นเขาก็รู้แต่จะวิ่งหนี พอเจอศัตรูก็ต้องพึ่งพวกเราอยู่ดี"

ฉีเมิ่งอวี๋มองเหวยเซียงแวบหนึ่ง มุมปากมีรอยเยาะหยัน ดวงตาคมสวยจ้องมองที่เวทีอย่างเย็นชา พูดว่า: "ช่างไม่รู้อะไรเลย!"

เหวยเซียงมีริ้วรอยโกรธปรากฏบนใบหน้า มองหญิงสาวร่างอรชรคนนี้ พูดอย่างไม่พอใจ: "ฉีเมิ่งอวี๋ ถึงฉันจะไม่รู้ที่มาของเธอ แต่เธออย่าทำตัวเป็นนางพญาน้ำแข็งนักเลย ไม่งั้นฉันจะจัดการเธอซักวัน!"

พูดพลางเลียริมฝีปาก ฉีเมิ่งอวี๋นั้นหน้าตาสวยมาก รูปร่างยั่วยวนราวกับงูน้ำ รสชาติคงจะไม่เลวทีเดียว!

ฉีเมิ่งอวี๋มองด้วยสายตาคมกริบ มองสองคนที่กำลังเผชิญหน้ากันบนเวที แล้วหัวเราะเยาะ: "ไอ้หมูโง่ นายคิดว่าซูหยุนธรรมดานักหรือ? เขาไม่มีประโยชน์อะไรเลยตอนอยู่ในป่าจริงๆ หรือ?"

"หมายความว่ายังไง?"

มาถึงตอนนี้ เหวยเซียงก็ยังไม่เข้าใจ ในสายตาเขา ซูหยุนก็แค่คนจนคนหนึ่ง ที่โชคดีมีงูเขียวกลายพันธุ์จึงเหนือกว่าสัตว์ต่อสู้ของพวกเขา รักเงิน ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่เชื่อว่าซูหยุนจะมีไม้ตายอะไร

ลู่เฟยแตะถุงใส่สัตว์ต่อสู้เบาๆ ทันใดนั้นก็ปรากฏเสือยักษ์ลายขาวดำตัวหนึ่ง พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วเวทีในทันที!

มีคนตะโกนด้วยความตกใจ: "เสือเงา! นี่เป็นสายพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสัตว์กลายพันธุ์ระดับหายาก ว่ากันว่าพลังสายเลือดใกล้เคียงกับระดับเร้นลับแล้ว!"

"ระดับเร้นลับคือระดับอะไร?"

"ระดับเร้นลับเป็นการแบ่งตามความแข็งแกร่งของสายเลือด เทียบเท่ากับระดับหายากในบรรดาสัตว์ต่อสู้ เสือเงานี้ว่ากันว่าเป็นเสือกลายพันธุ์ในหมู่สัตว์กลายพันธุ์ มีพรสวรรค์สูงมาก การต่อสู้ครั้งนี้ราชางูคงจะซวยแล้ว!"

หลายคนเริ่มเป็นห่วงซูหยุน เพียงเพราะความแตกต่างของสายเลือดสัตว์ต่อสู้ เสี่ยวชิงของซูหยุนเป็นเพียงงูเขียวกลายพันธุ์ เป็นสายพันธุ์ระดับต่ำสุด แม้จะกลายพันธุ์ แต่สายเลือดก็คงไม่สามารถเทียบกับเสือเงาได้!

ซูหยุนขมวดคิ้ว

"ระบบกำลังวิเคราะห์..."

ชื่อ: เสือเงา

เจ้าของ: ลู่เฟย

คุณสมบัติ: เงา

ระดับ: หายาก

ทักษะ: พลังเงา, แยกร่างเงา

ประเภท: วิวัฒนาการกลายพันธุ์ ไม่สามารถวิวัฒนาการต่อได้

ลู่เฟยพูดอย่างภาคภูมิใจ: "ซูหยุน รับมือให้ดี!"

"เสือเงา ใช้พลังเงา!"