บทที่ 2 การประลองสัตว์ต่อสู้

บทที่ 2 การประลองสัตว์ต่อสู้

"ติ๊ง สัตว์ต่อสู้วิวัฒนาการสายเลือดสำเร็จแล้ว ต่อไปจะแสดงข้อมูลสัตว์ต่อสู้"

สัตว์ต่อสู้: งูเงา

เพศ: เมีย

คุณสมบัติ: พิษ, ลม, ความมืด

ทักษะ: ซ่อนตัว, เขี้ยวพิษ, หมอกแห่งความมืด

เจ้าของ: ซูหยุน

ระดับปัจจุบัน: หายาก

ประเภท: วิวัฒนาการพิเศษขั้นต้น

ระดับปัจจุบันของเจ้าของ: ชั้นยอด

ซูหยุนตกตะลึง มันวิวัฒนาการแล้ว และยังเป็นระดับหายากด้วย!

เป็นที่ทราบกันดีว่า สัตว์ต่อสู้ที่มนุษย์รู้จักแบ่งเป็นระดับธรรมดา, หายาก, เร้นลับ และตำนาน ส่วนนักเลี้ยงสัตว์ต่อสู้แบ่งเป็นระดับวิญญาณ, ชั้นยอด, ปรมาจารย์ และระดับตำนาน!

"ไม่นึกเลยว่า ฉันจะได้ครอบครองสัตว์ต่อสู้ระดับหายาก นี่มันสัตว์ต่อสู้หายากที่แม้แต่สองแสนเหรียญสหพันธรัฐก็ซื้อไม่ได้นะ!"

ซูหยุนนึกขึ้นได้บางอย่าง พึมพำว่า "ดูเหมือนว่า... ฉันก็วิวัฒนาการด้วย!"

ซูหยุนรู้สึกว่าเลือดทั่วร่างกำลังเดือดพล่าน การรับรู้ต่อเสียงและภาพรอบข้างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อสัตว์ต่อสู้วิวัฒนาการ เจ้าของที่ทำพันธสัญญาก็ได้รับผลกระทบด้วย!

"ดีแล้วล่ะ ฉันสามารถไปสมัครเข้าโรงเรียนสัตว์ต่อสู้ได้แล้ว!"

ซูหยุนตื่นเต้นมาก สำหรับเขาแล้ว ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่าการมีโอกาสเข้าเรียนในวิทยาลัยสัตว์ต่อสู้อีกแล้ว

เขายื่นแขนออกพลางยิ้มกว้าง "เสี่ยวชิง เราไปกัน!"

เสี่ยวชิงแลบลิ้น แล้วพันรอบแขนของซูหยุนในพริบตา ต่างจากเมื่อครู่ราวฟ้ากับเหว!

คนและสัตว์รีบมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนสัตว์ต่อสู้ชื่อดังของเมือง วิทยาลัยสัตว์เลี้ยงเทียนหลาน

ระหว่างทาง มักเห็นสัตว์ต่อสู้บินได้อย่างนกอินทรีตัวใหญ่เท่าวัว นกสายลม ฯลฯ บินไปมา บนถนนก็มีสุนัขและแมวหลากหลายสายพันธุ์เดินผ่านไปมา

สัตว์เลี้ยงก็ได้รับผลกระทบและเกิดวิวัฒนาการ บางตัววิวัฒนาการอย่างน่าทึ่ง บางตัวแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลง ส่งผลให้มูลค่าของสัตว์เลี้ยงเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน งานหลายอย่างของมนุษย์ถูกแทนที่ด้วยนักเลี้ยงสัตว์ต่อสู้

"สัตว์ต่อสู้ของเธออยู่ไหน?"

ซูหยุนเข้าชั้นเรียนของตัวเอง ชั้น 7 ได้ทันเวลาเปิดเทอมช่วงบ่ายตามที่หวัง ชั้นเรียนสำหรับชนชั้นธรรมดา ไม่มีพรสวรรค์พิเศษ เป็นชั้นเรียนธรรมดา มีครูคอยตรวจสอบสัตว์ต่อสู้ของทุกคนโดยเฉพาะ

"โอ้ ไก่ไฟ ไม่เลวๆ ถือว่าเป็นสัตว์ต่อสู้ที่มีพลังต่อสู้และประโยชน์ใช้สอยสูงทีเดียว"

"แมวความเร็วลม ก็ไม่เลวเหมือนกัน"

ครูประจำชั้นตรวจสอบทีละคน เมื่อถึงคิวซูหยุน เสี่ยวชิงบนแขนของเขานอนเกียจคร้านอยู่ ไม่ขยับเขยื้อน

ครูประจำชั้นหวังอวี่พิจารณาลักษณะของเสี่ยวชิงอย่างละเอียด แล้วกล่าวอย่างประหลาดใจ "เอ๊ะ นี่มันงูเขียวหรือ? ทำไมดูแปลกๆ นะ หรือว่าจะเป็นสายพันธุ์กลายพันธุ์?"

งูเขียวถือว่ามีศักยภาพอยู่บ้าง มีนักเรียนไม่กี่คนที่ไม่มีพรสวรรค์เลยและมีสัตว์เลี้ยงธรรมดาถูกวิทยาลัยเทียนหลานปฏิเสธการรับเข้า

เมื่อแน่ใจว่าตัวเองเข้าเรียนได้สำเร็จ ความตึงเครียดของซูหยุนก็ผ่อนคลายลง ขอเพียงได้เข้าเรียน เขาก็จะมีวิธีหาเงินสหพันธรัฐ ช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัว

เมื่อทุกคนในชั้นมาพร้อมกันแล้ว หวังอวี่ก็พาพวกเขามายังห้องโลหะแห่งหนึ่ง ภายในมีเวทีโลหะกลมขนาดหลายสิบเมตร นั่นคือเวทีทดสอบพรสวรรค์ของนักเลี้ยงสัตว์ต่อสู้

หวังอวี่กวาดตามองรอบหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างพอใจ "ต่อไปจะเป็นการประลองเข้าเรียน เพื่อทดสอบพลังต่อสู้ของสัตว์ต่อสู้และนักเลี้ยงสัตว์ต่อสู้ ใครจะเป็นคนแรก?"

"ครับอาจารย์ ผมขอเป็นคนแรก!"

เด็กอ้วนคนหนึ่งรีบตะโกนอย่างร้อนรน

เมื่อเขาและหมีดำสูงครึ่งตัวคนก้าวขึ้นสู่เวที เขามองลงมาด้วยสีหน้าหยิ่งยโส พูดอย่างโอหังว่า "ผู้แข็งแกร่งที่สุดของห้อง 7 ต้องเป็นผมแน่นอน ตำแหน่งหัวหน้าห้อง ผมจองไว้แล้ว!"

เสียงหัวเราะเยาะและดูถูกดังขึ้นทันทีจากด้านล่าง

"นายเป็นใครกัน จะเป็นหัวหน้าห้องก็ต้องมีฝีมือสิ!"

"ยังจะอ้างว่าแข็งแกร่งที่สุดอีก เสือดาวเงาสายลมของฉันยังไม่ได้ออกโรงเลย นายจะเก่งกาจอะไร!"

คนที่อยู่ในที่นี้ส่วนใหญ่เป็นลูกคนมีเงิน ใครจะยอมใคร? และใครๆ ก็รู้ว่าโรงเรียนฝึกสัตว์ต่อสู้ไม่เหมือนโรงเรียนทั่วไป ตำแหน่งหัวหน้าห้องหมายถึงโอกาสที่จะได้เข้าถึงทรัพยากรและโอกาสมากมายในอนาคต ดังจะเห็นได้จากปรมาจารย์สัตว์ต่อสู้สองคนที่จบจากเทียนหลานและมีอำนาจในกองทัพ

ที่จริงแล้ว คนที่เข้าเรียนโรงเรียนแบบนี้ได้ส่วนใหญ่เป็นคนรวย มีบางคนที่ใช้วิธีผสานกับสัตว์เลี้ยงธรรมดาระดับต่ำเพื่อเข้าเรียน แต่ 99% ของคนกลุ่มนั้นจะถูกคัดออก ส่วนคนแบบซูหยุนที่ออกไปล่าสัตว์ในป่าด้วยตัวเองนั้นมีน้อยมาก เพราะมันเป็นอาชีพที่เสี่ยงตาย

สัตว์ต่อสู้ที่ดีราคาต่ำสุดก็ต้องหนึ่งหมื่นเหรียญสหพันธรัฐ ครอบครัวทั่วไปมีรายได้ปีละหนึ่งถึงสองหมื่นเท่านั้น นอกจากครอบครัวรวย ใครจะมีปัญญาซื้อ?

ซูหยุนไม่พูดอะไร เขายึดถือแนวคิดที่ว่าถ้าสามารถทำตัวไม่เด่นได้ก็ไม่ควรเด่น แม้จะได้ระบบมาก็เช่นกัน เขาไม่อยากไปเถียงกับพวกลูกคนรวยพวกนี้ หนึ่ง เขาไม่มีทุนรอนพอจะไปเทียบกับคนพวกนี้ สอง เขาแค่อยากใช้สถานะนักเลี้ยงสัตว์ต่อสู้เพื่อให้ได้สถานะนักรบสหพันธรัฐ จะได้รับภารกิจหาเงินสหพันธรัฐได้

ครูประจำชั้นหวังอวี่พูดอย่างเรียบเฉย "เพื่อนๆ ทุกคน เพื่อนลี่เทียนเล่อขึ้นเวทีแล้ว มีใครอยากขึ้นไปประลองบ้าง?"

จริงๆ แล้วในโรงเรียนมีเครื่องวัดความเข้ากันได้ระหว่างนักเรียนกับสัตว์ต่อสู้ แค่วัดก็พอ แต่วิธีนี้สามารถแสดงความสามารถที่แท้จริงของนักเรียนได้ดีกว่า ดังนั้นทุกรุ่นจึงมีการแข่งขันบนเวที ถือเป็นโอกาสในการอวดฝีมือต่อหน้าผู้คน

"ผมเอง!"

นักเรียนร่างกายแข็งแรงราวกับวัวเดินขึ้นไป ใบหน้าคล้ำแต่แข็งแรงมาก ยิ้มแล้วดูซื่อๆ ข้างหลังเขามีสิ่งมีชีวิตคล้ายสุนัขป่าตัวใหญ่ตามมา แต่ขนสีดำและหยิกงอ เขาแนะนำตัวว่า "ผมชื่อหวังลี่ สัตว์ต่อสู้ของผมคือสุนัขป่าใหญ่ ฮ่ะๆ!"