บทที่ 929 - สลับแขกเป็นเจ้าบ้าน

บทที่ 929 - สลับแขกเป็นเจ้าบ้าน

เฮ่อผิงเซิงไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลย!

ไม่เพียงแต่ร่างกายที่ไม่สามารถขยับได้ แต่ดูเหมือนว่าแม้แต่สัมผัสเทวะก็ถูกแช่แข็งไปด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว ระดับการฝึกตนก็ห่างชั้นกันเกินไป

เมื่อเทียบระดับขั้นเหอตี่ของเขากับตี้เซียนแล้ว ก็เปรียบเสมือนความแตกต่างระหว่างมดปลวกในขั้นรวบรวมลมปราณกับปรมาจารย์ขั้นหยวนอิงนั่นแหละ

ต่อให้เจ้าจะมีพรสวรรค์ล้ำเลิศปานใด ก็ไม่มีทางที่จะข้ามผ่านช่องว่างอันมหาศาลนี้ไปได้

"อย่าขัดขืนเลย!"

"ทำเช่นนี้ เจ้าจะได้เจ็บปวดน้อยลงหน่อย!"

ตูม...

วินาทีต่อมา ดวงวิญญาณของชายชราก็ขยายตัวใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เข้าโอบล้อมร่างของเฮ่อผิงเซิงไว้จนมิด

จากนั้น ดวงวิญญาณของเขาก็หดตัวลงกลายเป็นเพียงจุดแสงเล็กๆ ราวกับจะเล็กลงจนไม่มีที่สิ้นสุด แล้วพุ่งทะลวงเข้าสู่ทะเลความรู้ของเฮ่อผิงเซิงในชั่วพริบตา

หลังจากที่ดวงวิญญาณดวงนี้เข้าสู่ร่างกายของเฮ่อผิงเซิง การสะกดข่มที่มีต่อเฮ่อผิงเซิงก็พลันคลายตัวลง

ท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้จะห่างชั้นกันหลายระดับขั้น แต่ในตอนที่ทำการยึดร่าง ก็ยังต้องทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มีอยู่ดี และถึงกระนั้นก็ใช่ว่าจะสำเร็จเสมอไป

เมื่อต้องทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการยึดร่าง จินขู่ก็ไม่มีพลังเหลือพอที่จะใช้แรงกดดันสะกดข่มเฮ่อผิงเซิงได้อีกต่อไป

ร่างกายและสัมผัสเทวะของเฮ่อผิงเซิง จึงมีโอกาสได้พักหายใจชั่วขณะ!

เขาสามารถพูดได้แล้ว

"ท่านผู้อาวุโส... มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันเถิด..."

"ท่านหยุดมือก่อน!"

"ข้ามีวิธีที่จะทำให้ท่านหลุดพ้นจากคำสาปแช่งและพันธนาการแห่งสวรรค์ได้นะ!"

"ท่านผู้อาวุโส... ท่านเชื่อข้าสิ!"

เฮ่อผิงเซิงพยายามใช้คำพูดเพื่อรบกวนสมาธิของอีกฝ่าย

แต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย

"ฮึ..." ดวงวิญญาณของจินขู่แค่นเสียงเย็นชา "ข้ามีชีวิตอยู่มาถึงหนึ่งล้านปีแล้ว ยังคิดหาวิธีไม่ได้เลย แล้วเจ้าจะคิดหาวิธีได้งั้นหรือ?"

"ไม่ต้องพูดแล้ว!"

"พูดไปข้าก็ไม่เชื่อหรอก!"

"เจ้าก็แค่พยายามจะถ่วงเวลาเท่านั้น ข้าบอกเจ้าไว้เลย ว่ามันไม่มีประโยชน์หรอก..."

"ด้วยความห่างชั้นของระดับพลัง เจ้าไม่มีทางหนีพ้นไปได้อย่างแน่นอน!"

"บางที หากเจ้าก้าวหน้าไปอีกสักขั้น บรรลุถึงขั้นมหาจักรพรรดิขั้นต้าเฉิง แล้วมีสัมผัสเทวะเทียบเท่ากับซ่านเซียน ข้าก็คงไม่สามารถยึดร่างเจ้าได้จริงๆ นั่นแหละ!"

"ช่างเป็นโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมาให้เสียจริงๆ... ฮ่าฮ่าฮ่า..."

ลึกลงไปในร่างกาย เฮ่อผิงเซิงรู้สึกได้ว่าสัมผัสเทวะของตนกำลังถูกทำให้ชาด้าน ถูกกลืนกิน และถูกยึดครองไปทีละน้อย

หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป จินขู่จะสามารถยึดร่างสำเร็จหรือไม่ก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คือเขาจะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

"ท่านผู้อาวุโส... ผู้น้อยมีของวิเศษชิ้นหนึ่ง ที่สามารถแก้ปัญหาของท่านได้อย่างแน่นอน..." เมื่อต้องเผชิญกับความเป็นความตาย เฮ่อผิงเซิงก็กะเกณฑ์กรามแน่น ไม่ปิดบังความลับอีกต่อไป "ภายในตัวข้า... ท่านลองดูสิ... ลึกลงไปในตันเถียนของข้า มีอ่างใบหนึ่งอยู่ใช่หรือไม่?"

"นั่นเป็นสิ่งที่ข้าเก็บได้ตอนเด็กๆ... และมันก็เป็นที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่ที่สุดที่ทำให้ข้าเติบโตมาได้จนถึงทุกวันนี้!"

"มันคือของวิเศษระดับเทพ... มันคืออ่างวิเศษ..."

"ท่านผู้อาวุโส... สิ่งใดก็ตามที่ใส่ลงไปในอ่างใบนี้ มันสามารถพัฒนาให้กลายเป็นของวิเศษคุณภาพสุดยอดได้ทั้งหมด..."

"ใส่ของลงไปหนึ่งชิ้น ใช้เวลาเพียงหนึ่งวัน ก็สามารถเพิ่มจำนวนเป็นสองชิ้นได้..."

"หากมีของชิ้นนี้อยู่ ย่อมสามารถทำให้ท่านหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งสวรรค์ได้อย่างแน่นอน!"

เมื่อสัมผัสเทวะถูกกลืนกินไปเกือบครึ่ง เฮ่อผิงเซิงก็จำต้องทิ้งไพ่ตายใบสุดท้ายออกมา

"อะไรนะ?" แม้แต่ปีศาจเฒ่าที่อยู่มานานถึงหนึ่งล้านปี เมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะวิญญาณสั่นสะท้าน "เป็นไปไม่ได้... หากเป็นดั่งที่เจ้าพูดจริง ของชิ้นนี้ก็คงมีระดับที่เหนือกว่าอุปกรณ์เซียนไปแล้วล่ะ!"

"จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?"

ตูม...

วินาทีต่อมา สัมผัสเทวะของจินขู่ก็กวาดผ่านเข้าไปในตันเถียนของเฮ่อผิงเซิง

และก็มองเห็นอ่างใบหนึ่งเข้าจริงๆ

"สวรรค์... มีอ่างอยู่จริงๆ ด้วย..."

"ดี ดี ดี..."

จินขู่ตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น "หากเป็นจริงดั่งที่เจ้าว่า... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."

"นี่ก็คือวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่สุดของข้าแล้วล่ะ!"

"มาๆๆ... ให้ข้าดูหน่อยเถิด ว่าอ่างใบนี้มันจะวิเศษวิโสสมคำร่ำลือหรือไม่!"

ตูม...

จินขู่แบ่งสัมผัสเทวะส่วนน้อยออกไป เพื่อตรวจสอบและสัมผัสอ่างวิเศษในร่างกายของเฮ่อผิงเซิง

เพียงไม่กี่อึดใจ เขาก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึง "สวรรค์... ข้าเห็นอะไรเข้าเนี่ย?"

"อ่างวิเศษงั้นหรือ... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."

"อ่างเซียนวิเศษ!"

"อ่างเซียนวิเศษในตำนาน... ไม่คิดเลยว่าบนโลกใบนี้จะมีของแบบนี้อยู่จริงๆ..."

"รวยแล้ว... รวยแล้ว รวยแล้ว..."

จินขู่ที่กำลังตื่นเต้นดีใจสุดขีด ได้แบ่งสัมผัสเทวะออกไปมากขึ้น เพื่อทำความเข้าใจและสัมผัสกับอ่างวิเศษ

เวลานี้แหละ!

เฮ่อผิงเซิงฉวยโอกาสนี้ รวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดที่มีอยู่ในพริบตา

พลังสัมผัสเทวะเชื่อมต่อกับยันต์ 【สามเจ็ด】 จากนั้นก็ดึงยันต์สามเจ็ดออกมาจากพื้นที่สมบัติวิเศษดังแปะ แล้วนำไปแปะไว้บนวิญญาณของปรมาจารย์จินขู่อย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

ตามปกติแล้ว ด้วยความแตกต่างของระดับพลังระหว่างเฮ่อผิงเซิงและตาเฒ่าผู้นี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสามารถแปะยันต์สามเจ็ดลงบนร่างของนักพรตจินขู่ได้อย่างราบรื่น

แต่จินขู่นั้นตื่นเต้นจนเกินไป

เมื่อเขาได้เห็นอ่างวิเศษ สภาวะจิตใจที่สงบนิ่งมานานนับล้านปีก็พังทลายลง

มันช่วยไม่ได้จริงๆ!

อย่าว่าแต่จินขู่เลย ต่อให้เปลี่ยนเป็นใครก็ตามบนโลกใบนี้ เมื่อได้เห็นอ่างวิเศษของเฮ่อผิงเซิงแล้ว ก็ย่อมไม่มีใครที่จะไม่หวั่นไหว หรือไม่รู้สึกว้าวุ่นใจอย่างแน่นอน

และสาเหตุที่เฮ่อผิงเซิงเปิดเผยข้อมูลเรื่องอ่างวิเศษออกไปก่อนหน้านี้ ก็เพื่อช่วงเวลานี้โดยเฉพาะ

แปะ...

ยันต์สามเจ็ดแปะติดแล้ว!

กลิ่นอายจางๆ สายหนึ่ง เชื่อมต่อวิญญาณของทั้งสองคนเข้าด้วยกัน

"นี่มันของบ้าอะไรกันเนี่ย?" เมื่อจินขู่รู้ตัว มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

เฮ่อผิงเซิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นพลังสัมผัสเทวะก็พวยพุ่งออกมาดุจกระแสน้ำเชี่ยวกราก กดทับลงบนสัมผัสเทวะของจินขู่ทันที

การจะยึดร่างได้นั้น จำเป็นต้องมีความแข็งแกร่งของสัมผัสเทวะมากกว่าอีกฝ่ายอย่างน้อยสิบเท่า

แต่ในตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้แล้ว

ต่อให้ข้า เฮ่อผิงเซิง จะได้ส่วนแบ่งแค่สาม ส่วนเจ้า จินขู่ ได้ไปถึงเจ็ด การยึดร่างในครั้งนี้ก็ต้องยุติลงอยู่ดี

แต่ทว่า สิ่งที่ทำให้เฮ่อผิงเซิงประหลาดใจระคนดีใจก็คือ ในครั้งนี้โชคเข้าข้างเขา ทำให้เขาได้รับส่วนแบ่ง 【เจ็ด】 จากการสุ่มของยันต์สามเจ็ด

ซ้ำยังเป็นแบบสามเจ็ดถาวรเสียด้วย!

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..." เฮ่อผิงเซิงระเบิดเสียงหัวเราะกึกก้อง พลังสัมผัสเทวะอันไร้ขีดจำกัด ถาโถมเข้าใส่จินขู่อย่างดุดัน

"บัดซบเอ๊ย... นี่มันของบ้าอะไรกัน?"

จินขู่แผดเสียงลั่น "เหตุใดพลังสัมผัสเทวะของเจ้าถึงได้เพิ่มขึ้นมากมายก่ายกองเช่นนี้?"

"เจ้า... เจ้า เจ้า เจ้า..."

"เหตุใดพลังเทวะของข้าถึงได้ลดทอนลงล่ะ?"

"ไอ้หัวขโมย เจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่?"

"หัวขโมยงั้นหรือ?" อารมณ์ของเฮ่อผิงเซิงค่อยๆ ผ่อนคลายลง เขาเอ่ยเสียงเรียบ "เมื่อเทียบกับเจ้าแล้ว ข้าจะนับเป็นอะไรได้?"

"เจ้าถึงกับคิดจะขโมยร่างกายของข้าเชียวนะ ข้าก็แค่ลอบโจมตีเจ้าหน่อยเดียวเท่านั้นเอง!"

"เจ้าอย่ามาวิจารณ์ข้าในเรื่องของศีลธรรมเลย!"

"เพราะมันเปล่าประโยชน์!"

ลำแสงสีทองสาดส่องลงมาจากค่ายกลด้านนอก บีบอัดเข้าใส่ร่างของเฮ่อผิงเซิงอย่างต่อเนื่อง

แสงสีเขียว สีทอง สีขาว และสีแดง สาดส่องออกมาจากร่างของเฮ่อผิงเซิงเป็นระยะๆ

บนศีรษะของเขามีไอหมอกสีรุ้งลอยกรุ่น!

หยาดเหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายขึ้นบนหน้าผาก

ในช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่จะถูกนักพรตจินขู่ยึดร่าง ในที่สุดเฮ่อผิงเซิงก็สามารถสลับแขกเป็นเจ้าบ้าน ใช้พลังวิญญาณอันเด็ดขาด สะกดข่มอีกฝ่ายไว้ได้อย่างราบคาบ

ในวินาทีนี้ เฮ่อผิงเซิงลืมตาขึ้นมาอย่างใจเย็น

ประกายแสงแห่งความมั่นใจ สาดส่องออกมาจากดวงตาของเขา

ฟู่...

เฮ่อผิงเซิงระบายลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ จากนั้นก็ลืมตาขึ้น "จินขู่... บอกข้ามาสิ... เจ้าอยากจะตายแบบไหน?"

"ฝันไปเถอะ!" จินขู่ยังคงดิ้นรนขัดขืน "ยันต์ของเจ้าช่างร้ายกาจนัก แต่มันต้องมีระยะเวลาจำกัดแน่ๆ รอให้หมดเวลาเมื่อใด ข้าจะทำให้เจ้าต้องอยู่มิสู้ตายเลยคอยดูสิ!"

"โอ้?" เฮ่อผิงเซิงหัวเราะเยาะ "เจ้าอยากจะอยู่มิสู้ตายงั้นหรือ?"

(จบแล้ว)