บทที่ 869 - สองเพลิงหลอมรวมเป็นหนึ่ง

บทที่ 869 - สองเพลิงหลอมรวมเป็นหนึ่ง

"แม่นางลั่วไปไหนเสียแล้วล่ะ?"

หลังจากที่เฮ่อผิงเซิงออกจากด่าน เขาก็ไม่เห็นวี่แววของลั่วปิงเหยาเลย

เฟิ่งอู่จึงรายงานว่า "แม่นางลั่วออกไปเมื่อหลายปีก่อนขอรับ บอกว่าจะออกไปท่องโลกกว้างสักพัก อีกไม่นานคงจะกลับมา!"

การปิดด่านของเฮ่อผิงเซิงในครั้งนี้กินเวลาถึงสิบสี่ปีเต็ม

ลั่วปิงเหยาจะออกไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก!

"เจ้านี่ล่ะ หูเฉิน เขาก็ไปแล้วเหมือนกันหรือ?" เฮ่อผิงเซิงจ้องมองเฟิ่งอู่

เฟิ่งอู่ตอบ "ยังขอรับ... เจ้านั่นได้ข่าวว่าข้างนอกมีงานชุมนุมแลกเปลี่ยน ก็เลยออกไปร่วมงาน!"

หูเฉินบรรลุถึงขั้นเหอตี่ระดับสิบสองแล้ว ขาดเพียงโอสถที่เรียกว่า 【โอสถสร้างวาสนาอันยิ่งใหญ่】 เพื่อทะลวงเข้าสู่ระดับมหาจักรพรรดิขั้นต้าเฉิง

จะให้ไปหาโอสถนั่นก็คงหมดหวัง ทำได้เพียงรวบรวมวัตถุดิบแล้วหลอมขึ้นมาเอง แต่เนื่องจากเขายังมีวัตถุดิบหลักไม่ครบ จึงต้องตระเวนไปร่วมงานแลกเปลี่ยนต่างๆ

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย!

"ตกลง!" เฮ่อผิงเซิงหยิบโอสถที่หลอมและเสริมพลังเสร็จแล้วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ออกมาจากแหวนเก็บของจนเกิดเสียงดังกราว แล้วส่งมอบให้กับเฟิ่งอู่

เนื่องจากขาดแคลนโอสถ ร้านนี้จึงหยุดทำการมาเกือบสองปีแล้ว

เมื่อเห็นโอสถจำนวนมหาศาลอยู่ตรงหน้า เฟิ่งอู่ก็ดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น

"เฟิ่งอู่เอ๋ย ช่วงนี้ข้าจะดูแลร้านเอง!"

"เจ้าไปปิดด่านฝึกฝนเถอะ!"

"หลายปีมานี้ระดับพลังของเจ้าไม่ค่อยก้าวหน้าเลย ถึงเวลาที่เจ้าต้องเร่งทะลวงระดับได้แล้ว!"

เฮ่อผิงเซิงรับหน้าที่ดูแลร้านเพียงลำพัง

เขาดูแลร้านไปด้วย หลอมโอสถและเสริมพลังไปด้วย

เวลาผ่านไปกว่าครึ่งปี เขาจึงได้เห็นหูเฉินกลับมาจากข้างนอก

"รวบรวมวัตถุดิบหลักครบแล้วหรือ?" เฮ่อผิงเซิงเอ่ยถาม

"ยังเลย!" หูเฉินมีสีหน้าผิดหวัง เขายิ้มขื่นพลางกล่าวว่า "ตอนแรกรู้ว่าขาดวัตถุดิบหลักสามอย่าง ตอนนี้ก็ยังขาดอีกสองอย่าง แถมยังเป็นของที่ล้ำค่าที่สุดอีกต่างหาก!"

"เฮ้อ... ในงานแลกเปลี่ยนครั้งนี้ก็มีของพวกนี้ปรากฏนะ เสียดายที่ข้าไม่มีของมีค่าพอจะไปแลกมาได้!"

"น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ..."

เฮ่อผิงเซิงปลอบใจ "เจ้าอย่าเพิ่งเสียดายไปเลย อิทธิฤทธิ์ 【รูหนอนมิติ】 ที่ข้าถ่ายทอดให้เจ้าก่อนหน้านี้ เจ้าได้ฝึกฝนหรือยังล่ะ?"

หูเฉินตอบ "ฝึกแล้วสิ!"

"ดี!" เฮ่อผิงเซิงกล่าวต่อ "ข้ามีร่างจำแลงร่างหนึ่ง ฝึกฝนอยู่ที่มหาทวีปเพลิงสวรรค์ ตอนนี้ระดับพลังของเขาถึงขั้นเลี่ยนซวีระดับสิบเอ็ดแล้ว ข้าเดาว่าคงใกล้จะถึงขั้นสมบูรณ์แล้วล่ะ เจ้าช่วยเปิดช่องว่างมิติไปที่นั่น แล้วพาร่างจำแลงของข้ากลับมาที่นี่ทีนะ!"

เฮ่อผิงเซิงยังไม่บรรลุขั้นเหอตี่ ตอนนี้เขาจึงไม่กล้ากลับไปที่มหาทวีปเพลิงสวรรค์โดยพลการ

แต่การส่งหูเฉินไป กลับเป็นทางเลือกที่ไม่เลวเลย

"ได้เลย สหายนักพรตไท่ซวีจื่อ ท่านวางใจเถอะ เรื่องนี้ข้าจัดการให้ท่านอย่างเรียบร้อยแน่นอน!"

จากนั้น เฮ่อผิงเซิงก็มอบพิกัดที่ตั้งให้หูเฉิน หูเฉินจึงเปิดช่องว่างมิติไปยังมหาทวีปเพลิงสวรรค์

ผ่านไปราวสิบวัน หูเฉินก็นำร่างจำแลงธาตุไม้ของเขากลับมา

"คารวะร่างต้น!" ร่างจำแลงธาตุไม้ประสานมือคารวะเฮ่อผิงเซิง

ร่างจำแลงธาตุไม้นี้ มีรูปลักษณ์เป็นชายชรา

เฮ่อผิงเซิงพยักหน้ารับ

"ฟู่..." อีกด้านหนึ่ง หูเฉินถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก พลางกล่าวว่า "ไม่ผิดตัวก็ดีแล้ว... สหายนักพรตไท่ซวีจื่อ ตอนข้าเห็นร่างจำแลงของท่านครั้งแรก ข้ายังนึกว่าตัวเองจำคนผิดเสียอีก!"

"ทำไมหน้าตาถึงไม่เหมือนท่านเลยล่ะ?"

เฮ่อผิงเซิงยิ้มบางๆ

ตอนที่เขาหลอมร่างจำแลงทั้งห้า เขาได้ดัดแปลงรูปลักษณ์ภายนอกทั้งหมด ร่างจำแลงทั้งห้าไม่มีใครหน้าตาเหมือนเขาสักคน

แถมยังมีร่างจำแลงที่เป็นผู้หญิงอีกด้วย

เพราะการทำเช่นนี้จะช่วยให้ซ่อนตัวได้แนบเนียนยิ่งขึ้น และไม่ถูกศัตรูพบเจอได้ง่าย

"ยอดเยี่ยม!" เฮ่อผิงเซิงตบไหล่ร่างจำแลง

ผ่านไปสิบกว่าปี ระดับพลังของร่างจำแลงนี้ก็ก้าวหน้าไปอีกขั้น บรรลุถึงขั้นเลี่ยนซวีระดับสิบเอ็ดแล้ว

"อีกไม่กี่วัน หอการค้าซานเฉวียนจะจัดงานประมูลประจำปีครั้งใหญ่ ข้าจะลองดูว่าพอจะหาแหล่งกำเนิดมรรคาวิถีธาตุไม้ระดับสูงมาได้หรือไม่ ถึงตอนนั้นเจ้าก็สามารถทะลวงคอขวดได้แล้วล่ะ!"

จู่ๆ เฮ่อผิงเซิงก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมา

หูเฉินเอ่ยขึ้น "งานประมูลของหอการค้าซานเฉวียน ต้องรออีกตั้งครึ่งปีเชียวนะ!"

"แต่ข้าได้ยินมาว่า ผู้อาวุโสต่งแห่งหอการค้าซานเฉวียนเกิดเรื่องเสียแล้ว!"

"ผู้อาวุโสต่งงั้นหรือ?" เฮ่อผิงเซิงประหลาดใจเล็กน้อย "เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ?"

ผู้อาวุโสต่งผู้นี้ เขารู้จักดี และเคยติดต่อค้าขายกันมาหลายครั้ง

ก็นับว่าเป็นคนตรงไปตรงมาคนหนึ่ง

หูเฉินเล่าว่า "ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร จู่ๆ เจ้านี่ก็เกิดความคิดพิเรนทร์ อยากจะใช้แหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์มรรคาวิถีสองธาตุที่แตกต่างกันมาหลอมรวมกัน เพื่อใช้พลังจากการหลอมรวมนี้ทะลวงคอขวด ผลปรากฏว่าไม่สำเร็จ กลับระเบิดตัวเองตายเสียอย่างนั้น!"

"หา?" เฮ่อผิงเซิงทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ "ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ บำเพ็ญเพียรมาตั้งหลายปี เรื่องเบญจธาตุเข้ากันไม่ได้ เขาไม่รู้หรืออย่างไร?"

"เขาจะลืมได้อย่างไรล่ะ?" หูเฉินแย้ง "แต่เขาบอกว่าไม้ก่อเกิดไฟ จึงอยากจะฝืนหลอมรวมธาตุไม้และธาตุไฟเข้าด้วยกัน ก็เลย... ข้าเดาว่า คงเป็นเพราะเขาติดคอขวดมานานเกินไปจนทนไม่ไหวแล้วนั่นแหละ..."

การที่รอไม่ไหว มีอยู่สองสาเหตุด้วยกัน

สาเหตุแรกคือสภาวะจิตใจที่ทนรอไม่ไหว

สาเหตุที่สองคืออายุขัยที่ไม่อาจรอได้อีกต่อไป

ในขณะที่หูเฉินกำลังจะพูดต่อ เขากลับเห็นเฮ่อผิงเซิงยืนเหม่อลอย

เฮ่อผิงเซิงยืนนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ ทอดสายตามองเพดานด้วยท่วงท่าที่ผิดแปลกไป คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น

"สหายนักพรตไท่ซวีจื่อ!"

"สหายนักพรตไท่ซวีจื่อ..."

"ท่านทำอันใดอยู่หรือ?"

หูเฉินเขย่าตัวเฮ่อผิงเซิง

เฮ่อผิงเซิงสะดุ้งตื่นจากภวังค์ พลางกล่าวว่า "หูเฉิน... เจ้าช่วยเฝ้าร้านให้ข้าหน่อย ข้ามีเรื่องต้องปิดด่านสักพัก!"

เฮ่อผิงเซิงเดินตรงเข้าไปในห้องพักด้านหลัง ก่อนจะเตะเฟิ่งอู่ที่กำลังปิดด่านอยู่ในห้องออกมา "ข้ามีธุระ เจ้าไปเฝ้าร้านซะ!"

จากนั้น เขาก็เริ่มปิดด่านทันที

คำพูดของหูเฉินเมื่อครู่นี้ ได้จุดประกายความคิดที่เขาไม่เคยนึกถึงมาก่อน

เบญจธาตุรวมเป็นหนึ่งงั้นหรือ?

ข้าก็มีนี่นา...

ข้าฝึกฝนคัมภีร์เบญจธาตุรวมเป็นหนึ่งอยู่นะเว้ย

ขนาดเบญจธาตุข้ายังหลอมรวมเข้าด้วยกันได้ แล้วนับประสาอะไรกับธาตุแค่สองชนิดล่ะ?

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ!

ประเด็นก็คือ ในเมื่อพลังเบญจธาตุสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้ ต้นกำเนิดต่างธาตุสองชนิด ก็ย่อมสามารถนำมาผสานกันได้เช่นกัน ขึ้นอยู่กับว่าจะหลอมรวมกันด้วยวิธีใด

เช่นนั้น... อสนีแท้ตูเทียนและเพลิงลี้ลับเก้าชั้นฟ้า จะสามารถนำมาหลอมรวมกันเพื่อใช้เป็นอิทธิฤทธิ์อันทรงพลังได้หรือไม่ล่ะ?

ครืน...

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ...

อสนีบาตและเปลวเพลิง พุ่งออกมาจากร่างของเฮ่อผิงเซิง และเต้นระบำอยู่ตรงหน้าเขา

เมื่อมองดูพลังอสนีและเพลิงเหล่านี้ เฮ่อผิงเซิงก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิดอย่างลึกซึ้ง

ในเมื่อพลังเบญจธาตุสามารถหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้ แล้วการใช้วิธีของ 【พลังเบญจธาตุรวมเป็นหนึ่ง】 จะสามารถหลอมรวมของวิเศษแห่งเบญจธาตุทั้งสองนี้เข้าด้วยกันได้หรือไม่นะ?

ลองดูหน่อยก็แล้วกัน!

เฮ่อผิงเซิงหลับตาลง!

หนึ่งวัน!

สองวัน!

สามวัน!

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไปอย่างเงียบเชียบ

พริบตาเดียว ครึ่งปีก็ผ่านไป

เฮ่อผิงเซิงลืมตาขึ้น วินาทีต่อมา เขาก็พุ่งเข้าไปในพื้นที่สมบัติวิเศษของตนเอง

"เบิก..."

เฮ่อผิงเซิงแผดเสียงคำรามก้อง ก่อนจะชกหมัดซ้ายและขวาออกไปพร้อมกัน

อสนีแท้ตูเทียนอยู่ที่มือซ้าย เพลิงลี้ลับเก้าชั้นฟ้าอยู่ที่มือขวา พลังทั้งสองพุ่งออกมาจากมือซ้ายและขวาของเฮ่อผิงเซิง จากนั้นก็ถูกเขาตบเข้าหากันอย่างแรง

พลังอสนีและเพลิงผสานกันอย่างลงตัวในระหว่างที่พุ่งชนกัน ในที่สุดก็ระเบิดออกมาจากระหว่างมือทั้งสองของเฮ่อผิงเซิง กลายร่างเป็นหมัดปราณที่พุ่งทะยานเข้าสู่ห้วงมิติอย่างรุนแรง

"โฮก..."

เงาของมังกรยักษ์สีแดงฉานปรากฏขึ้น บนหัวมังกรอันใหญ่โตนั้นมีพลังอสนีบาตสีเงินแลบแปลบปลาบ

ตู้ม ตู้ม ตู้ม...

ภายใต้การควบคุมของสัมผัสเทวะของเฮ่อผิงเซิง หัวมังกรสีแดงฉานนั้นก็ระเบิดออกอย่างรุนแรงกลางห้วงมิติที่ห่างออกไปนับพันจ้าง

คลื่นพลังงานอันมหาศาล สาดซัดไปทั่วสารทิศ

แม้จะอยู่ห่างออกไปนับพันจ้าง แต่ร่างของเฮ่อผิงเซิงก็ยังถูกพัดปลิวไปราวกับใบไม้ร่วง

(จบแล้ว)