บทที่ 843 - คัมภีร์แท้ยันต์สวรรค์

บทที่ 843 - คัมภีร์แท้ยันต์สวรรค์

"ผู้อาวุโส แล้วข้าจะเอามันไปทำไมกันเล่าขอรับ?"

เฮ่อผิงเซิงดีใจจนเนื้อเต้น แต่ใบหน้ากลับแสร้งทำเป็นรังเกียจ

'ศิษย์พี่หญิงชวี' กล่าวว่า "จะไม่มีประโยชน์ได้อย่างไรเล่า... ลองดูสิ ตรงนี้ ความรู้ทางทฤษฎีพื้นฐานของการวาดเขียนยันต์ ยังมีเหลืออยู่ถึงหกส่วนเลยนะ... หากเจ้าศึกษาหกส่วนนี้จบ รับรองได้เลยว่าเจ้าจะสามารถสร้างยันต์ระดับสี่ หรือแม้กระทั่งระดับห้าได้อย่างแน่นอน!"

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ หญิงผู้นั้นก็มองดูระดับการฝึกตนของเฮ่อผิงเซิง ก่อนจะยิ้มอย่างขัดเขิน พลางกล่าวว่า "แน่นอนว่า ยันต์ระดับสี่หรือระดับห้าคงไม่มีประโยชน์ต่อเจ้าแล้ว แถมยังเสียเวลาอีก แต่หากเจ้าอยากเรียนรู้วิชาวาดเขียนยันต์ นี่คือเส้นทางที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!"

"การนำความรู้โบราณเหล่านี้ มาเปรียบเทียบกับวิชาวาดเขียนยันต์ในยุคปัจจุบัน บางทีเจ้าอาจจะได้ความรู้ที่คาดไม่ถึงก็ได้นะ!"

ศิษย์พี่หญิงชวีพยายามบรรยายสรรพคุณของของพังๆ ชิ้นนี้เสียเลิศหรู

แน่นอนว่า นางก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนโง่ หลังจากพูดจบ นางก็หยิบยันต์ระดับเจ็ดออกมาสองแผ่น พลางกล่าวว่า "น้องชาย ข้ามียันต์ 【ฝนทองคำ】 ระดับเจ็ดอยู่สองแผ่น เมื่อใช้งานแล้ว จะสามารถอัญเชิญสายฝนกระบี่สีทองออกมาโจมตีศัตรูได้!"

"แถมยังเป็นของคุณภาพระดับกลางทั้งคู่เลยนะ!"

"ต่อให้เจอกับผู้ฝึกตนขั้นเหอตี่ระดับหก ก็ยังสามารถจู่โจมตีแบบไม่ให้ตั้งตัวได้ หรือถ้ารู้จักใช้ให้ดี ก็อาจจะถึงขั้นสังหารได้เลยล่ะ!"

"ข้าเพิ่มยันต์สองแผ่นนี้ให้ด้วย ดีหรือไม่?"

"เพื่อแลกกับค่ายกลชุดนั้นของเจ้าชุดเดียว!"

ภูเขาไป๋มู่ เป็นถึงสำนักใหญ่!

ในเขตแดนจักรพรรดิอสนีเทพทั้งหมด ภูเขาไป๋มู่ถือเป็นขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่ยักษ์แห่งหนึ่งเลยทีเดียว

ภายในสำนักมีผู้ฝึกตนขั้นเหอตี่นับสิบคน

แต่น่าเสียดาย ที่พวกเขาไม่มีมหาจักรพรรดิขั้นต้าเฉิง

หากได้ค่ายกลนี้ไปติดตั้งที่บ้าน ย่อมต้องกลายเป็นค่ายกลพิทักษ์เขาอันแข็งแกร่งอย่างแน่นอน

สามารถดึงพลังระดับมหาจักรพรรดิครึ่งก้าวออกมาได้เชียวนะ!

สิ่งนี้ย่อมเป็นผลดีต่อการป้องกันและการเติบโตของภูเขาไป๋มู่อย่างแน่นอน

"เอ่อ..." เฮ่อผิงเซิงจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้นว่า "ในตัวท่านพี่ มี 【เห็ดขาวชางหนาน】 ที่ช่วยทะลวงคอขวดขั้นเลี่ยนซวีอยู่หรือไม่?"

"ชิ..." ศิษย์พี่หญิงชวีส่งค้อนให้เฮ่อผิงเซิงวงใหญ่ พลางกล่าวว่า "เมื่อครู่นี้ในงานแลกเปลี่ยน เจ้ายังบอกอยู่เลยว่าไม่ต้องการ จะทะลวงคอขวดด้วยตัวเองไม่ใช่หรือ?"

"ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้เล่า!"

"มีสิ มีๆๆ... ของพรรค์นี้ไม่มีประโยชน์ต่อข้าแล้ว ข้าให้เจ้าดอกหนึ่ง!"

ทั้งสองทำการแลกเปลี่ยนกันอย่างชื่นมื่น

ศิษย์พี่หญิงชวีได้ค่ายกลสิบสองนิพพานอายุวัฒนะไป ส่วนเฮ่อผิงเซิงก็ได้หนังสัตว์ที่บันทึกวิชาวาดเขียนยันต์ที่ชำรุดทรุดโทรม ยันต์ 【ฝนทองคำ】 ระดับเจ็ดสองแผ่น และเห็ดขาวชางหนานอีกหนึ่งดอก!

หลังจากแยกย้ายกับศิษย์พี่หญิงชวีแล้ว เฮ่อผิงเซิงก็ใช้การเคลื่อนย้ายพริบตากลับมาที่ร้านของตนเองทันที

ไม่มีใครสะกดรอยตามมา

เพราะถึงแม้ว่าเขาจะมีอาวุธจักรพรรดิที่มหาจักรพรรดิขั้นต้าเฉิงใช้ แต่ถึงอย่างไรอาวุธจักรพรรดิชิ้นนั้นก็ค่อนข้างไร้ประโยชน์

ประการที่สอง ระดับพลังของเฮ่อผิงเซิงในตอนนี้คือขั้นเลี่ยนซวีระดับสิบเอ็ด ไม่ใช่กุ้งหอยปูปลาที่ไหน ระดับพลังขนาดนี้ไม่ใช่คนที่จะมารังแกกันได้ง่ายๆ หรอกนะ

ดังนั้น การที่ไม่มีผู้ใดสะกดรอยตามมาจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

"คุณชาย!" เฟิ่งอู่รีบออกมาต้อนรับเมื่อเห็นเฮ่อผิงเซิงกลับมา

เฮ่อผิงเซิงกล่าว "ต่อไปไม่ต้องเรียกข้าว่าเจ้านายแล้ว เรียกข้าว่าคุณชายก็พอ!"

"ขอรับ คุณชาย!"

เฮ่อผิงเซิงเอ่ยถาม "วันนี้มีคนมาซื้อโอสถที่ร้านเราบ้างหรือไม่?"

"มีขอรับ!" เฟิ่งอู่ตอบ "แต่ล้วนเป็นศิษย์ระดับล่างทั้งสิ้น และโอสถที่ต้องการก็เป็นระดับล่าง เราไม่มีของให้พวกเขาหรอกขอรับ!"

"ดังนั้น จึงยังขายไม่ได้เลยสักเม็ด!"

เฮ่อผิงเซิงกล่าว "ไม่เป็นไร... ค่อยๆ รอไป!"

"เจ้าเฝ้าร้านไว้ก็พอ ข้าจะไปหลอมโอสถที่หลังร้าน!"

เมื่อกลับมาที่ห้องเล็กของตนเอง เฮ่อผิงเซิงก็ยังไม่รีบร้อนหลอมโอสถ แต่เขาเริ่มติดตั้งค่ายกลระดับห้าขึ้นมาสองสามชุดก่อน

ค่ายกลระดับห้าเหล่านี้ ทำให้เขาต้องเสียเวลาไปหลายเดือนเลยทีเดียว

มีทั้งค่ายกลป้องกัน ค่ายกลเตือนภัย ค่ายกลปิดกั้นสัมผัสเทวะ และอื่นๆ

แต่พอมองดูแล้วก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างไร้ประโยชน์ เพราะของพวกนี้ป้องกันได้แค่ขั้นฮว่าเสินเท่านั้น

แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลยไม่ใช่หรือ?

เมื่อติดตั้งเสร็จ เฮ่อผิงเซิงก็เปิดอ่างวิเศษออกดู

เวลาผ่านไปหลายเดือนแล้ว ของพวกนั้นก็ย่อมถูกเขาเสริมพลังแล้วอย่างแน่นอน

เห็ดขาวชางหนาน ถูกเสริมพลังเป็นสองดอก

ยันต์ฝนทองคำสองแผ่น ก็ถูกเสริมพลังเป็นสี่แผ่น

แถมชื่อก็เปลี่ยนไปด้วย

ชื่อ: ยันต์เซียนกระบี่ทองคำ

คุณภาพ: ระดับเจ็ด, ระดับสุดยอด!

สรรพคุณ: เมื่อกระตุ้นการทำงาน จะอัญเชิญฝนกระบี่ธาตุทองออกมาโจมตี สามารถสังหารผู้ฝึกตนขั้นเหอตี่ระดับสมบูรณ์ได้!

เฮ่อผิงเซิงยิ้มออกแล้ว

เมื่อเจ้านี่ทำงานแล้ว ผู้ที่อยู่ต่ำกว่ามหาจักรพรรดิขั้นต้าเฉิง จะมีใครต้านทานได้บ้างล่ะ?

ต่อไป หากเจอผู้ฝึกตนขั้นเหอตี่ระดับสมบูรณ์ ก็ไม่ต้องกลัวอีกแล้ว

แต่ปัญหาคือ ผู้ฝึกตนขั้นเหอตี่ล้วนมีร่างจำแลง ต่อให้สังหารไปร่างหนึ่ง เขาก็ยังสามารถเกิดใหม่ได้อยู่ดี

นี่แหละคือปัญหาที่น่ารำคาญ!

หลังจากเก็บ 【ยันต์เซียนกระบี่ทองคำ】 ทั้งสี่แผ่นแล้ว สายตาของเฮ่อผิงเซิงก็หันไปสนใจหนังสัตว์ทั้งสองแผ่น

ไม่ผิดแน่ หนังสัตว์ที่ชำรุดทรุดโทรมซึ่งบันทึกวิชาวาดเขียนยันต์เอาไว้ ก็ถูกเสริมพลังออกมาเช่นกัน

เขาหยิบแผ่นแรกขึ้นมาดู

บนนั้นมีตัวอักษรเล็กๆ บันทึกไว้อย่างหนาแน่น และยังมีรูปแบบและวิธีสร้างยันต์ตั้งแต่ระดับหนึ่งถึงระดับเก้าอีกด้วย

มีมากมายจริงๆ เฉพาะลวดลายยันต์ก็มีมากกว่าหนึ่งร้อยสามสิบชนิดแล้ว

เมื่อดูที่ชื่อ: คัมภีร์เทวะยันต์แท้!

ของดีนี่นา!

หยิบแผ่นที่สองขึ้นมาดู ชื่อว่า: คัมภีร์แท้ยันต์สวรรค์

เช่นเดียวกัน บนนั้นไม่ได้มีเพียงความรู้ทางทฤษฎีเกี่ยวกับวิชาวาดเขียนยันต์เท่านั้น แต่ยังมีลวดลายยันต์โจมตี ป้องกัน และสนับสนุนอีกกว่าร้อยชนิด

อันที่จริง จะศึกษาเล่มไหนในสองเล่มนี้ก็ไม่ต่างกัน

เฮ่อผิงเซิงหยิบ 【คัมภีร์แท้ยันต์สวรรค์】 ขึ้นมาอย่างไม่เจาะจง เขาตัดสินใจว่าจะเริ่มศึกษาเล่มนี้ก่อน

แต่ไม่รีบร้อน!

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ คือการหลอมโอสถ

วัตถุดิบสำหรับชาบัวศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีได้รวบรวมครบมาสักพักแล้ว แต่เขายังไม่ได้เริ่มหลอมเลย!

เอาล่ะ!

ต่อไป เฮ่อผิงเซิงก็เริ่มหลอมโอสถ

ไม่สิ... ต้องบอกว่า เป็นการหลอมของเหลววิญญาณต่างหาก!

"ฟู่..." ก่อนเริ่มหลอม เขาพ่นลมหายใจออกมายาวๆ เพื่อปรับสภาพร่างกายและจิตใจให้พร้อม

เพราะในครั้งนี้ เป็นการหลอมของเหลววิญญาณระดับเจ็ดแบบข้ามระดับ

เตาแรก ล้มเหลว

แต่ข้อดีคือ แม้จะล้มเหลว แต่ของเหลววิญญาณก็ยังอยู่

สามารถนำไปเสริมพลังได้!

เตาที่สอง ล้มเหลว!

เตาที่สาม สามสิบหกหยด คุณภาพระดับต่ำ!

เตาที่สี่ สามสิบหกหยด คุณภาพระดับกลาง!

หลังจากนั้นจนถึงเตาที่สิบ ก็เป็นคุณภาพระดับกลางสามสิบหกหยดทั้งหมด

คุณภาพระดับกลางย่อมไม่เพียงพออยู่แล้ว

เฮ่อผิงเซิงจึงเริ่มทำการเสริมพลังต่อไป

ในท้ายที่สุด เขาได้รับ 【ชาบัวศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสี】 ทั้งหมด 720 หยด!

ในจำนวนนี้ 360 หยด ถูกเขาเสริมพลังจนถึงคุณภาพระดับสูง ซึ่งสามารถนำไปขายได้

แน่นอนว่า เขายังสามารถแบ่ง 【ชาบัวศักดิ์สิทธิ์】 คุณภาพสุดยอดออกมาขายได้สองสามหยดเช่นกัน

ในครั้งนี้ เฮ่อผิงเซิงไม่ได้หลอมเพียงแค่ชาบัวศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีเท่านั้น เขายังหลอมโอสถระดับหกอีกจำนวนหนึ่ง และนำไปเสริมพลังทั้งหมด!

หลังจากนั้น ก็ถึงเวลาออกจากด่าน!

"คุณชาย!" เฟิ่งอู่มองดูเฮ่อผิงเซิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ

เฮ่อผิงเซิงเอ่ยถาม "ธุรกิจยังดีอยู่ใช่ไหม?"

"ขอรับ!" เฟิ่งอู่ตอบ "เนื่องจากโอสถของเรามีคุณภาพสูง ในตอนแรกอาจจะไม่มีคนมามากนัก แต่ตอนนี้ เมื่อชื่อเสียงแพร่สะพัดออกไป ก็มีคนมาซื้อโอสถที่ร้านเรามากขึ้นเรื่อยๆ!"

"แถมยังมีบางคน อยากจะขอให้ท่านเป็นผู้หลอมโอสถให้ด้วยนะขอรับ!"

"ได้สิ!" เฮ่อผิงเซิงเดินเข้าไปในร้านด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนจะไปนั่งประจำที่หลังเคาน์เตอร์ "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะเป็นหลงจู๊ ส่วนเจ้าเป็นลูกจ้าง!"

"ข้าจะนั่งเรียกลูกค้าอยู่ตรงเคาน์เตอร์นี่แหละ หึหึ ขอลองสวมบทบาทหลงจู๊ดูสักหน่อย!"

ความคิดของเฮ่อผิงเซิงนั้นเรียบง่ายมาก เขาเพียงแค่ต้องการสัมผัสและพบปะผู้คนหลากหลายรูปแบบให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

นี่ก็ถือเป็นการขัดเกลาตนเองอย่างหนึ่งเช่นกัน

(จบแล้ว)