บทที่ 250 - ในประเทศม่าย (9)

บทที่ 250 - ในประเทศม่าย (9)

ผู้มีพลังพิเศษสามคน

เย่ว์เหิงสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงคลื่นพลังพิเศษอันรุนแรงที่แผ่ซ่านออกมาจากทั้งสามคนในเสี้ยววินาทีที่พวกมันลงมือ

ชายร่างยักษ์ดุดันเกรี้ยวกราด หญิงสาวหน้าตัวตลกเร้นลับพิสดาร เด็กหนุ่มพังก์ปราดเปรียวว่องไว…

คลื่นร่องรอยพลังพิเศษอาจกล่าวได้ว่าเป็นเหมือนป้ายประจำตัวของผู้มีพลังพิเศษ ซึ่งมีคุณสมบัติเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร

ในบรรดาผู้มีพลังพิเศษนับร้อยล้านคนในยุคแห่งทะเลดวงดาว ก็ยังไม่มีผู้ใดที่มีคลื่นพลังพิเศษเหมือนกันทุกประการ

ผู้มีพลังพิเศษที่มากประสบการณ์ สามารถประเมินระดับความแข็งแกร่ง ลักษณะเฉพาะของพลังพิเศษ หรือแม้แต่สายพรสวรรค์ของคู่ต่อสู้ได้ ผ่านการรับรู้ถึงลักษณะคลื่นพลังพิเศษของศัตรู!

ในขณะที่ผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่ง สามารถควบคุมคลื่นพลังพิเศษของตนเองได้อย่างเต็มที่ เพื่อซ่อนเร้นความสามารถหรือหลอกล่อคู่ต่อสู้

ผู้มีพลังพิเศษของอัศวินโครงกระดูกทั้งสามคนนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่มีความสามารถระดับนั้น

แต่ถึงกระนั้น พวกมันก็ยังสร้างภัยคุกคามต่อเย่ว์เหิงได้ในระดับหนึ่ง

นี่เป็นครั้งแรกที่เย่ว์เหิงต้องเผชิญหน้ากับการถูกรุมล้อมจากศัตรูที่เป็นผู้มีพลังพิเศษหลายคนพร้อมกัน!

ผู้ที่ลงมือได้รวดเร็วที่สุดย่อมเป็นเด็กหนุ่มพังก์ เขายกโซ่โลหะในมือขึ้นแล้วสะบัดอย่างแรง โซ่เงินขนาดความหนาสองนิ้วพุ่ง “ฉก” เข้าหาเย่ว์เหิงราวกับอสรพิษร้ายที่กำลังจู่โจมเหยื่อ

ในชั่วพริบตาที่ “ฉก” โซ่โลหะออกไป ร่างของเขาก็พุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง

เพียงชั่วพริบตาเดียว ระยะห่างระหว่างทั้งสองฝ่ายก็หดสั้นลงเหลือไม่ถึงสิบเมตร

โซ่โลหะที่ “ฉก” เข้าหาเย่ว์เหิงเปล่งประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ราวกับอสรพิษสายฟ้าที่กระหายเลือด!

ผู้มีพลังพิเศษสายพลังต้นกำเนิด!

ในขณะที่ยังไม่ได้เสริมพลังด้วยเกราะเทพสงคราม หว่างคิ้วของเย่ว์เหิงก็รู้สึกราวกับถูกเข็มเล่มเล็กทิ่มแทง สัญชาตญาณอันตรายกระตุ้นให้สมองส่งสัญญาณเตือนอย่างรุนแรง

หากถูกโจมตีด้วยการโจมตีนี้ เขาต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

เย่ว์เหิงย่อมไม่มีทางยอมงอมืองอเท้า รอรับความตาย เขารีบยกมือขวาขึ้นทันที

ในมือของเขาปรากฏปืนพกลูกโม่กระบอกหนึ่ง

สมิธแอนด์เวสสัน 625 ขนาดลำกล้อง 11.43 มิลลิเมตร ความยาวปืน 264 มิลลิเมตร น้ำหนัก 1.27 กิโลกรัม ความจุกระสุน 6 นัด!

นี่คือของที่เขายึดมาได้จากอัศวินโครงกระดูก

ปัง!

กระสุนนัดหนึ่งพุ่งเข้าชนหัวโซ่โลหะอย่างแม่นยำไร้ที่ติ แรงกระแทกอันมหาศาลตีกลับจนโซ่ต้องม้วนตัวกลับไป

ตูม!

ยังไม่ทันที่เย่ว์เหิงจะยิงกระสุนนัดที่สอง ชายร่างยักษ์ที่ถือปืนลูกซองเรมิงตันก็เปิดฉากยิงแล้ว

ลูกปรายหลายสิบนัดพุ่งสาดเข้าใส่เขาประหนึ่งห่าฝน!

เย่ว์เหิงยกมือซ้ายขึ้น

เป๊าะ!

เขาดีดนิ้ว เรียกใช้เกราะเทพสงครามมาคุ้มกันร่างกายในพริบตา พร้อมทั้งดึงกลุ่มก้อนพลังงานสองสายออกมาจาก “โจ้วกวง” เนรมิตเป็นม่านพลังงานที่มองไม่เห็นมาขวางกั้นไว้เบื้องหน้า

หากต้องรับมือกับคนธรรมดา เกราะเทพสงครามเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะเป็นเกราะป้องกันที่สมบูรณ์แบบได้แล้ว

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้มีพลังพิเศษ แถมยังเป็นผู้มีพลังพิเศษหลายคน เย่ว์เหิงก็ไม่กล้าประมาท

ในด้านการต่อสู้ ผู้มีพลังพิเศษไม่ได้มีการแบ่งแยกระดับความแข็งแกร่งอย่างตายตัว ผู้มีพลังพิเศษระดับสูงไม่จำเป็นต้องเอาชนะผู้มีพลังพิเศษระดับต่ำกว่าได้เสมอไป ประสบการณ์การต่อสู้ ทักษะการต่อสู้ และไหวพริบในการต่อสู้ มักมีบทบาทสำคัญอย่างมาก

นอกจากนี้ยังต้องพึ่งโชคอีกด้วย

ด้วยความที่มีปัจจัยที่ไม่แน่นอนอยู่มากมาย ตัวอย่างของผู้มีพลังพิเศษระดับแนวหน้าที่ต้องพ่ายแพ้พลิกล็อกจึงมีให้เห็นอยู่ถมไป!

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

พร้อมกับเสียงทึบๆ ที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ลูกปรายหลายสิบนัดที่พุ่งเข้าหาเย่ว์เหิงถูกม่านพลังงานสกัดกั้นเอาไว้

แววตาของเย่ว์เหิงทอประกายประหลาดใจ

เพราะการยิงของอีกฝ่ายในครั้งนี้ ทะลวงความหนาของม่านพลังได้เกินกว่า 50%!

ม่านพลังงานที่เย่ว์เหิงเนรมิตขึ้นมา มีคุณสมบัติทั้งด้านพลังจิตและเครื่องจักรกล ผสมผสานกันด้วยวิธี “ถักทอพลังงาน” ทำให้มีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งและครอบคลุมมากกว่าม่านพลังงานแบบสายเดียวทั่วไป

ปืนลูกซองธรรมดา ไม่มีทางมีอานุภาพร้ายแรงขนาดนี้ได้แน่

คำอธิบายเพียงอย่างเดียวก็คือ พลังพิเศษของอีกฝ่ายสามารถเสริมอานุภาพให้กับอาวุธปืนได้

ชายร่างยักษ์คนนี้คือผู้มีพลังพิเศษสายเครื่องจักรกล!

เย่ว์เหิงรู้สึกเหมือนได้เจอคนสายเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้ลังเลที่จะลงมือ เขาเหนี่ยวไกปืนสวนกลับไปอย่างต่อเนื่อง

ปัง! ปัง! ปัง!

ปืนลูกโม่พ่นเปลวไฟร้อนระอุ กระสุนสามนัดพุ่งเป้าไปที่ศีรษะ หน้าอก และจุดตายบริเวณช่องท้องของชายร่างยักษ์ตามลำดับ

ปฏิกิริยาตอบสนองของชายร่างยักษ์นั้นรวดเร็วมาก เมื่อเห็นว่าเย่ว์เหิงสามารถสกัดกั้นการโจมตีของตนเองได้ เขาก็รีบถอยไปหลบหลังรถมอเตอร์ไซค์เพื่อใช้เป็นที่กำบัง ก่อนจะชักปืนพกออกมาจากเอว

กระสุนทั้งสามนัดของเย่ว์เหิงจึงพลาดเป้าไปทั้งหมด

และในตอนนั้นเอง เด็กหนุ่มพังก์ก็เริ่มจู่โจมอีกครั้ง เขาสะบัดโซ่โลหะเส้นยาว ฟาดเข้าใส่เย่ว์เหิง

โซ่เหล็กแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิวชวนขนลุก ตัวโซ่มีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

พลังพิเศษที่เขาเสริมลงในอาวุธไม่ใช่พลังแม่เหล็กไฟฟ้าที่เย่ว์เหิงใช้เป็นประจำ แต่เป็นพลังงานสายฟ้าบริสุทธิ์

หากโจมตีโดนเป้าหมาย จะสร้างความเสียหายคล้ายกับการถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อต!

ปัง! ปัง!

เย่ว์เหิงหันปากกระบอกปืนไปทางเด็กหนุ่มพังก์ทันที และลั่นไกปืนสองนัดซ้อน

เขาสามารถพึ่งพาเกราะเทพสงครามต้านทานการโจมตีด้วยโซ่ได้ แล้วคู่ต่อสู้จะเอาอะไรมาป้องกันกระสุนปืนล่ะ?

เด็กหนุ่มพังก์เจ้าเล่ห์นัก ในวินาทีที่เย่ว์เหิงลั่นไก เขาก็หงายหลังลงอย่างกะทันหัน ทำท่าทางเลียนแบบ นีโอ ตัวเอกในภาพยนตร์เดอะเมทริกซ์หลบกระสุนปืน

ทำให้เขาสามารถหลบกระสุนทั้งสองนัดที่พุ่งเข้าหาตัวเองได้สำเร็จ

อีกทั้งการโจมตีด้วยโซ่ของเขาก็ไม่ได้หยุดชะงักลง เพียงแต่เปลี่ยนทิศทางหวดลงไปที่ขาทั้งสองข้างของเย่ว์เหิงแทน

ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวหน้าตัวตลกที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อครู่ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของเย่ว์เหิงราวกับภูตผี

มีดสั้นในมือของเธอพุ่งทะลวงเข้าที่หลังคอของเขาด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ!

ด้านหน้ามีเด็กหนุ่มพังก์ ด้านหลังมีหญิงสาวหน้าตัวตลก แถมยังมีชายร่างยักษ์ที่คอยจ้องหาจังหวะอยู่อีกคน

การประสานงานของทั้งสามคนเข้าขากันอย่างยอดเยี่ยม เพียงชั่วพริบตาก็บีบให้เย่ว์เหิงตกอยู่ในสถานการณ์ที่คับขัน

สมิธแอนด์เวสสัน 625 ในมือของเย่ว์เหิง กระสุนหมดรังเพลิงเสียแล้ว!

ทว่าในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ สีหน้าของเย่ว์เหิงกลับไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

เขายกเท้าซ้ายขึ้นอย่างฉับพลัน ก่อนจะกระทืบลงไปอย่างแรง

เหยียบเข้าที่โซ่โลหะของเด็กหนุ่มพังก์พอดิบพอดี เหยียบเอาไว้จนขยับไม่ได้

จากนั้นเย่ว์เหิงก็ใช้เท้าซ้ายเป็นจุดหมุน พลิกตัวตวัดดาบ—ปืนลูกโม่ถูกสับเปลี่ยนเป็นดาบเหิงเตาเซวียนเจี๋ยเรียบร้อยแล้ว

คมดาบมุ่งตรงไปยังลำคอของหญิงสาวหน้าตัวตลก!

อาวุธยาวกว่าย่อมได้เปรียบ เมื่อเทียบกับอาวุธของเย่ว์เหิงแล้ว มีดสั้นที่หญิงสาวเพิ่งแทงออกมาย่อมไร้ความหมาย

แน่นอนว่าเธอสามารถแทงต่อไปได้

แต่ก่อนที่จะแทงโดนตัวเย่ว์เหิง หัวของเธอจะต้องหลุดออกจากบ่าเสียก่อน!

หญิงสาวหน้าตัวตลกเห็นได้ชัดว่าไม่มีความคิดที่จะตายตกตามเย่ว์เหิงไป เธอรีบหยุดชะงักและกระโดดถอยหลัง ทำท่าทางที่มนุษย์ปุถุชนทั่วไปไม่อาจทำได้

ฉัวะ!

แสงดาบวาบผ่าน นำพาดหยดเลือดสีแดงสดกระเซ็นสาด

จริงอยู่ที่ปฏิกิริยาของหญิงสาวหน้าตัวตลกนั้นว่องไวปราดเปรียวอย่างยิ่ง แต่เพลงดาบระดับปรมาจารย์ของเย่ว์เหิงใช่ว่าจะรับมือได้ง่ายๆ?

แม้ดาบที่ตวัดกลับไปจะไม่ได้บั่นคอของเธอขาด แต่ก็ทิ้งรอยแผลยาวไว้บนตัวเธอ

หญิงสาวส่งเสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะเร่งฝีเท้าถอยร่นไปด้านหลัง

พริบตาเดียวก็กลืนหายไปในความมืด!

เย่ว์เหิงไม่ได้ตามไปซ้ำ เขาตวัดดาบฟันโซ่โลหะที่ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้าจนขาดสะบั้น

เด็กหนุ่มพังก์ดึงอาวุธของตัวเองกลับคืนมา เดินโซเซถอยหลังไปหลายก้าว ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งเผยให้เห็นถึงความตื่นตระหนก

ก่อนที่จะออกตามล่าเย่ว์เหิง พวกเขารู้ดีว่าเย่ว์เหิงไม่ใช่คนธรรมดา

แต่เป็น “พวกเดียวกัน” กับพวกเขา

ทว่าไม่มีใครคาดคิดเลยว่า เย่ว์เหิงจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

พวกเขาประสานกำลังทุ่มเทโจมตีอย่างสุดกำลัง แต่กลับตกเป็นรองเสียอย่างนั้น!

[จบแล้ว]