บทที่ 63 - รู้กฎหมายแต่ทำผิดกฎหมาย

บทที่ 63 - รู้กฎหมายแต่ทำผิดกฎหมาย

ในห้องวีไอพีของซินรุ่ยเคทีวี เสียงเพลงด้านนอกดังกึกก้อง แต่สติของเจี่ยงหลานกลับเริ่มเลือนราง

วันนี้เดิมทีเธอไม่อยากออกมาดื่มเลย แต่เพราะหลี่ตงยกเลิกนัด ทำให้เธออารมณ์ไม่ค่อยดีนัก จึงตอบตกลงไปอย่างไม่ทันยั้งคิด

ไหนๆ ก็เป็นเพื่อนร่วมงานในสำนักงานกรม แถมยังเป็นผู้หญิงเหมือนกันทั้งนั้น ถือซะว่ามาเปิดหูเปิดตาก็แล้วกัน

แต่ใครจะไปคิดว่ากลางทาง จะบังเอิญมาเจอกับกลุ่มของถังหย่งเข้า บอกว่าจะมาฉลองที่เจียงไห่เฉาจดทะเบียนแต่งงาน จางถิงก็อยู่ด้วย

เพราะเรื่องของหลี่ตง เจี่ยงหลานจึงไม่อยากจะข้องแวะกับสองคนนี้

แต่ในงานยังมีเพื่อนร่วมชั้นจากโรงเรียนตำรวจอีกหลายคน จะให้ทำลายบรรยากาศกลางคันก็คงไม่ดีนัก จึงทำได้แค่อยู่รับหน้าต่อไปอีกสักพัก

เมื่อกี้จางถิงเดินมาชนแก้ว เจี่ยงหลานปฏิเสธไม่ได้ ก็เลยกะว่าดื่มแก้วนี้เสร็จก็จะกลับ

แต่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร จู่ๆ ร่างกายก็รู้สึกไม่สบายขึ้นมา แม้แต่ยืนก็ยังยืนไม่อยู่

ไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำ อาการไม่เพียงไม่ดีขึ้น กลับยิ่งอ่อนเปลี้ยเพลียแรงหนักกว่าเดิม

เจี่ยงหลานเองก็เป็นตำรวจ เธอจึงเดาได้ทันทีว่าเหล้าแก้วเมื่อกี้ต้องมีปัญหาแน่ๆ

ไม่ใช่ว่าไม่ระวังตัว แต่แค่ไม่คิดว่าในห้องวีไอพีที่มีคนอยู่เป็นสิบๆ คน แถมกว่าครึ่งยังเป็นตำรวจ

สถานที่แบบนี้ ยังจะมีคนกล้าวางยาเธออีกงั้นเหรอ?

เจี่ยงหลานหยิบโทรศัพท์ออกมา ไม่รู้ทำไมถึงกดโทรหาหลี่ตงไปได้ สถานการณ์มันคับขัน เมื่อกี้เธอก็นึกถึงใครไม่ออกเลย

ทว่ายังไม่ทันจะพูดจบ ประตูด้านหลังก็ถูกเปิดออกกะทันหัน ทำให้เธอตกใจจนทำโทรศัพท์ร่วงลงไปในอ่างล้างมือ

เจี่ยงหลานส่งเสียงอ่อนระโหย "ที่นี่มันห้องน้ำ คุณ...เข้ามา...ทำไม?"

ถังเฉินถามด้วยความห่วงใย "เมื่อกี้เห็นสีหน้าคุณไม่ค่อยดี ผมกลัวว่าคุณจะเป็นอะไรไปน่ะ"

ร่างกายของเจี่ยงหลานโอนเอนไปมา "ออกไป!"

ถังเฉินก้าวเข้าไปประคองคนไว้ก่อน "หลานหลาน คุณไม่เป็นไรนะ?"

ใบหน้าของเจี่ยงหลานเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและอับอาย แต่ก็ไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน "คุณ..."

ถังเฉินขยับเข้ามาใกล้ด้วยท่าทีเร่าร้อน "หลานหลาน ผมชอบคุณ คุณสวยเหลือเกิน!"

เจี่ยงหลานรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายผลักเขาออกไป "คุณ...กล้าดียังไง!"

ถังเฉินปล่อยเจี่ยงหลานไป ก่อนจะปลดเข็มขัดของตัวเองอย่างเอาแต่ใจ แววตาเริ่มเผยความบ้าคลั่ง "คุณจะเรียกใครก็เปล่าประโยชน์ ทั้งเมืองเทียนโจวไม่มีใครกล้ายุ่งเรื่องของผมหรอก!"

"ผมรู้ว่าคุณชอบไอ้หลี่ตงนั่น แต่ไอ้หมาวัดแบบนั้น จะมาคู่ควรกับคุณได้ยังไง?"

"หลานหลาน คุณวางใจเถอะ ผมจะรับผิดชอบคุณเอง!"

ในห้องวีไอพี เจียงไห่เฉาลุกขึ้นยืนและพูดว่า "เอาล่ะ ร้องเพลงมาสักพักก็เริ่มเหนื่อยแล้ว พวกเราเปลี่ยนที่เที่ยวกันเถอะ"

เพื่อนร่วมงานหญิงจากสำนักงานกรมคนหนึ่งเอ่ยถาม "แต่ว่า หลานหลานยังไม่ออกมาเลยนะ..."

เจียงไห่เฉาอธิบาย "เจี่ยงหลานไม่ค่อยสบาย ปล่อยให้คุณชายถังดูแลไปเถอะ พวกเราล่วงหน้าไปก่อน ไปรอพวกเขาที่นู่นแหละ"

ทุกคนในที่นี้ล้วนเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว ถังเฉินคิดจะทำอะไร มีหรือจะปิดบังคนอื่นได้

เพียงแต่ถังเฉินทำแบบนี้ มันจะไม่กล้าหาญชาญชัยเกินไปหน่อยเหรอ?

แม้เจี่ยงหลานจะเป็นแค่เจ้าหน้าที่ในสำนักงานกรม แต่พ่อของเธอเป็นถึงผู้นำในแผนกจัดตั้งคณะกรรมการพรรคประจำเมืองเชียวนะ

ถ้าเรื่องของวันนี้บานปลายใหญ่โตขึ้นมา ทุกคนที่อยู่ที่นี่ มีหวังโดนหางเลขกันหมดแน่!

เจียงไห่เฉาย้อนถาม "ทำไมล่ะ พวกคุณไม่ไว้ใจคุณชายถังงั้นเหรอ?"

พูดมาถึงตรงนี้ เจียงไห่เฉาก็ส่งสายตาให้จางถิง

แม้จางถิงจะไม่อยากยุ่งเกี่ยวเรื่องน้ำเน่านี้เลย แต่เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอไม่มีทางถอยหลังกลับได้อีก ทำได้เพียงลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า "ไห่เฉา งั้นพวกคุณไปกันก่อนเถอะ ฉันจะอยู่ดูแลเจี่ยงหลานเอง"

พอจางถิงพูดแบบนี้ ทุกคนก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก

ในปัจจุบันท่านนายกเทศมนตรีเกากำลังจะเกษียณก่อนกำหนด การขึ้นมารับตำแหน่งต่อของเลขาธิการถังถือเป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว

แม้ถังเฉินจะไม่ได้อยู่ในระบบตำรวจ แต่ตราบใดที่เลขาธิการถังยังดำรงตำแหน่งอยู่ คุณชายท่านนี้ก็คือองค์รัชทายาทแห่งระบบตำรวจ!

ไปขัดขวางเรื่องดีๆ ของคุณชายถัง แล้วต่อไปยังอยากจะปะปนอยู่ในระบบตำรวจอีกไหมล่ะ?

ยังไงพวกเขาก็ทำหน้าที่เตือนแล้ว ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงๆ ก็ยังมีสองสามีภรรยาเจียงไห่เฉาเป็นแพะรับบาปอยู่ดี!

ทว่ายังไม่ทันที่ทุกคนจะลุกขึ้น ประตูห้องวีไอพีก็ถูกคนเตะเปิดออก!

หลี่ตงเดินนำหน้า สวีปิงกับหวังฉวงตามมาติดๆ

โชคดีที่อยู่ไม่ไกล แค่สองช่วงตึก วิ่งมาไม่กี่นาทีก็ถึง

เจียงไห่เฉาเดินอยู่หน้าสุด หลบไม่ทัน จึงถูกชนจนเซถลา!

เมื่อเห็นคนที่เข้ามา บรรยากาศในห้องวีไอพีก็แปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดทันที

หลี่ตง เขามาทำไม?

มาหาเรื่องเจียงไห่เฉา หรือว่าอยากจะแย่งจางถิงกลับไป?

แต่พวกเขาสองคนจดทะเบียนกันแล้วนะ หลี่ตงทำแบบนี้ ไม่ใช่การทำลายอนาคตตัวเองเหรอ?

เจียงไห่เฉาแค่นหัวเราะซ้ำแล้วซ้ำเล่า "หลี่ตง งานเลี้ยงวันนี้ฉันไม่ได้เชิญนาย นายมาทำไม?"

จางถิงก็ผสมโรงทำให้เรื่องยุ่งเหยิงเข้าไปอีก "หลี่ตง ฉันขอร้องล่ะ เลิกตามตื๊อฉันสักทีได้ไหม?"

"ฉันรู้ว่านายตัดใจจากฉันไม่ได้ แต่ฉันไม่ได้ชอบนายเลย คนที่ฉันชอบคือไห่เฉา พวกเราจดทะเบียนกันแล้ว!"

หลี่ตงเดินเข้าไปตรงๆ โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองจางถิง "ไสหัวไป!"

พอเห็นทิศทางที่หลี่ตงกำลังจะไป สีหน้าของเจียงไห่เฉาก็เปลี่ยนไปทันที!

ถ้าวันนี้ยอมให้หลี่ตงมาขัดขวางเรื่องดีๆ ได้ล่ะก็ ด้วยอิทธิพลของครอบครัวเจี่ยงหลาน

ถังเฉินอาจจะไม่เป็นไร แต่เขาในฐานะคนจัดงานและวางแผนล่วงหน้า ย่อมรับผิดชอบไม่ไหวแน่!

เจียงไห่เฉาไม่รอช้า คว้าขวดเบียร์บนโต๊ะฟาดออกไปทันที "หลี่ตง ที่นี่ยังไม่ถึงตาแกมาทำกำแหง!"

"อยากหาเรื่องก็มาลงที่ฉัน กล้ารังแกจางถิง ฉันจะสู้ตายกับแก!"

ในฐานะแชมป์ซานต่าของเมือง หลี่ตงจะไปเห็นลูกคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่างเจียงไห่เฉาอยู่ในสายตาได้อย่างไร?

แค่ลูกเตะด้านข้างเพียงครั้งเดียว ก็เตะคนจนลอยละลิ่ว ลอยไปกระแทกหน้าจอทีวีที่อยู่ไม่ไกลจนแตกกระจาย!

กว่าคนที่เหลือจะตั้งสติได้ สวีปิงกับหวังฉวงก็เข้ามาขวางทางเอาไว้แล้ว

ในพื้นที่แคบๆ การตะลุมบอนจึงปะทุขึ้น!

หลี่ตงไม่สนข้างหลัง เขาเตะประตูห้องน้ำเปิดออกทันที!

ทางฝั่งถังเฉินยังไม่ทันจะถอดกางเกง ก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวด้านนอก ยังไม่ทันได้หันกลับไป ก็ถูกคนคว้าคอเสื้อแล้วเหวี่ยงออกไปข้างนอกอย่างแรง!

เมื่อเห็นเจี่ยงหลานปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน หลี่ตงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ไม่ต้องกลัว ฉันเอง!"

วินาทีที่จำได้ว่าเป็นหลี่ตง เจี่ยงหลานก็ล้มเลิกการขัดขืน สติที่พยายามประคับประคองมาตลอดพังทลายลง จากนั้นเธอก็สลบไสลไปอย่างสิ้นเชิง!

หลี่ตงอุ้มคนออกมา สวีปิงกับหวังฉวงก็รีบถอยกลับมาตั้งหลัก!

เจียงไห่เฉารีบชิงฟ้องก่อนทันที "หลี่ตง แกคิดจะทำอะไร? รังแกเจี่ยงหลานงั้นเหรอ? รีบวางคนลงเดี๋ยวนี้?"

หวังฉวงหยิบขวดเบียร์ขึ้นมา "รนหาที่ตายเหรอ? เข้ามาสิ!"

สวีปิงไม่ได้พูดอะไร เขายืนนิ่งเป็นหอกตรึงอยู่ข้างกายหลี่ตง!

ท่ามกลางการเผชิญหน้า บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นมา!

ถังเฉินก้าวออกมา "แกคือหลี่ตงเหรอ? รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?"

หลี่ตงแค่นหัวเราะ "ไม่รู้ แต่พอจะเดาออก"

"ความแตกแล้ว ยังไม่เห็นความตระหนกบนใบหน้าเลยแม้แต่น้อย ความมั่นใจเต็มเปี่ยม คงจะเป็นเพราะที่บ้านสามารถจัดการเรื่องนี้ได้สินะ"

"ลูกคุณหนูล่ะสิ?"

ถังเฉินสงบเยือกเย็น มีสง่าราศีของผู้มีอำนาจไม่เบา "พ่อฉันคือถังหย่ง ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนพรรคประจำมณฑล ตัวไม่อยู่ที่เทียนโจว"

"ไม่อย่างนั้นล่ะก็ เมื่อเช้านี้คนที่ไปรับแกควรจะเป็นเขาต่างหาก!"

สีหน้าของหลี่ตงเคร่งขรึม เขาคาดไว้แล้วว่าอีกฝ่ายคงมีภูมิหลังไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดว่าจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้!

ที่แท้ก็เป็นถึงลูกชายของรองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำกองบังคับการตำรวจภูธรเมือง และรองผู้บังคับการประจำการ เป็นถึงองค์รัชทายาทแห่งระบบตำรวจ!

ถังเฉินหันหน้าไป ส่งสายตาให้พวกผู้หญิงที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปก่อน จากนั้นก็แนะนำ "เจียงไห่เฉา ฉันคงไม่ต้องแนะนำแล้วมั้ง แกรู้จักอยู่แล้ว"

"หูไห่เผิง ลุงรองของเขาเป็นกรรมการพรรคประจำกองบังคับการเมือง และเป็นผู้ช่วยผู้บังคับการ"

"ปี้เยี่ยนเหวิน พ่อของเขาเป็นผู้บังคับการตำรวจจราจร"

"พวกนี้มาจากเรือนจำประจำเมือง ส่วนพวกนั้นมาจากด่านตรวจคนเข้าเมือง แล้วก็ยังมีหน่วยรักษาความปลอดภัยภายใน หน่วยปราบปรามยาเสพติด สาขาสนามบิน ฉันคงไม่ต้องแนะนำให้แกรู้จักทีละคนหรอกนะ"

หลี่ตงแค่นหัวเราะ พับผ่าสิ ลูกหลานข้าราชการสายตำรวจเต็มห้องไปหมด!

หวังฉวงคงไม่ต้องพูดถึง แม้แต่หน้าผากของสวีปิงยังมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย!

มีเพียงหลี่ตงที่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วถามว่า "แกบอกเรื่องพวกนี้กับฉัน หมายความว่าไงวะ?"

(จบแล้ว)