บทที่ 30 - ลูกสะใภ้มาเยือน

บทที่ 30 - ลูกสะใภ้มาเยือน

ข้างนอกเสียงวิพากษ์วิจารณ์ยังคงดำเนินต่อไป ไม่มีใครเห็นใจ มีแต่คนสมน้ำหน้า

"ฉันบอกแล้วว่าคู่นี้ไปกันไม่รอด เห็นไหมล่ะ จริงอย่างที่พูดเลย!"

"ใช่แล้ว จางถิงคนนั้นฉันเคยเจอสองสามครั้ง ดูปุ๊บก็รู้ว่าเป็นผู้หญิงทะเยอทะยาน ไม่มีทางทนอยู่กับครอบครัวหลี่ได้หรอก!"

"หลี่ตงเด็กคนนี้ก็ถือว่าได้ดีที่สุดในละแวกนี้แล้วนะ หน้าตาก็หล่อ แถมยังเป็นเด็กเรียนเก่งจบจากโรงเรียนตำรวจอีก ตอนแรกฉันยังกะจะแนะนำหลานสาวให้เลย แต่ใครจะไปคิดว่าเรียนจบแล้วจะโดนส่งไปอยู่สถานีตำรวจภูธร?"

"นั่นสิ ไม่เอาถ่านเลย ไปอยู่ซะไกลปืนเที่ยงขนาดนั้น คงอีกหลายปีกว่าหน้าจะได้ย้ายกลับมา ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะยอมรอ?"

"ฉันว่านะ เรื่องนี้จะไปโทษจางถิงก็ไม่ได้ ต้องโทษที่หลี่ตงมันไม่เอาไหนเองต่างหาก!"

"คนนึงเป็นแค่ตำรวจฝึกหัดอยู่สถานีตำรวจภูธร ส่วนอีกคนเป็นถึงลูกชายผู้อำนวยการเจียง คนเราน่ะเปรียบเทียบกันก็เห็นความต่าง ของมันเทียบกันได้ที่ไหน คนโง่ยังรู้เลยว่าต้องเลือกใคร!"

พวกขาเมาท์กำลังจับกลุ่มคุยกันอย่างเมามันส์ จู่ๆ ก็มีรถคันหนึ่งแล่นเข้ามา

ไฟหน้ารถสว่างจ้า สีรถเงาวับ ดูขัดตากับบ้านเรือนเก่าๆ ในละแวกนี้เป็นอย่างมาก

"รถคันนี้สวยจังเลย รถใครกันเนี่ย?"

"นี่มันรถเบนซ์นะ หัวหน้าบริษัทที่ลูกชายฉันทำอยู่เพิ่งซื้อมาคันนึง ราคาตั้งหลายแสน คนแถวนี้ใครจะมีปัญญาซื้อ?"

ระหว่างที่กำลังวิจารณ์กันอยู่นั้น ทุกคนก็ต้องตกตะลึง เมื่อรถคันนั้นมาจอดตรงหน้าบ้านตระกูลหลี่พอดี!

ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ผู้ชายที่ลงมาจากรถคือหลี่ตง!

เพื่อนบ้านมองหน้ากันเลิ่กลั่ก หลี่ตงเปลี่ยนรถตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วเขาเอาเงินที่ไหนไปซื้อเบนซ์?

ล้อเล่นกันหรือเปล่า!

เสียงวิจารณ์ดังขึ้นอีกครั้ง "นี่ต้องถามอีกเหรอ? ก็คงเป็นเงินค่าเลิกที่จางถิงให้มานั่นแหละ ระดับครอบครัวเจียง รถเบนซ์คันเดียว จิ๊บจ๊อยจะตาย!"

"เอารถคันเดียวมาแลกกับการยกแฟนให้คนอื่น หลี่ตงนี่มันไร้น้ำยาจริงๆ ยังกล้าขับรถมาอวดรวยอีกเหรอ?"

"ฉันว่านะ จางถิงนี่ตาถึงจริงๆ คุณชายเจียงใจป้ำขนาดนี้ เธอเลือกคนไม่ผิดหรอก!"

ขณะที่เสียงวิจารณ์กำลังจะดังขึ้นเรื่อยๆ ประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับก็เปิดออก

สิ่งแรกที่ก้าวลงมาคือเท้าคู่สวยในรองเท้าส้นสูง ผิวขาวเนียน หลังเท้าโค้งสวย ทุกรายละเอียดล้วนสะท้อนความเซ็กซี่ออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

เพื่อนบ้านพวกนี้เคยเจอเรื่องแบบนี้ซะที่ไหน สายตาจับจ้อง อ้าปากค้าง มองไล่ขึ้นไป ก็เห็นชุดเดรสสีฟ้าอ่อนที่ตัดเย็บอย่างประณีต ยิ่งขับเน้นให้บุคลิกของเธอดูโดดเด่นขึ้นไปอีก

พอลงจากรถ ซ่งฉือก็หยุดเดินนิดนึง มือข้างหนึ่งถือกระเป๋า อีกข้างหนึ่งก็ควงแขนหลี่ตงอย่างเป็นธรรมชาติ

ไม่ใช่แค่ดูสง่างาม แต่ยังแฝงไปด้วยความทรงพลัง ราวกับกำลังประกาศความเป็นเจ้าของ!

ในสถานการณ์แบบนี้ ความเปล่งประกายของซ่งฉือนั้นช่างเจิดจ้าเหลือเกิน ไม่เพียงแต่ช่วยเสริมให้หลี่ตงดูดีขึ้นได้อย่างง่ายดาย แต่ยังทำให้พวกคนที่เมาท์อยู่ด้านหลังเงียบกริบ ไม่กล้าปริปากวิจารณ์อะไรอีกเลย!

บรรยากาศเงียบสงัดไปพักใหญ่ ก่อนจะมีคนเอ่ยปากถาม "เสี่ยวตง นี่คือ..."

ยังไม่ทันที่หลี่ตงจะตอบ ซ่งฉือก็แนะนำตัวเองขึ้นมาก่อน "คุณลุงคุณป้าคงเป็นเพื่อนบ้านของหลี่ตงใช่ไหมคะ? สวัสดีค่ะ ฉันชื่อซ่ง เป็นภรรยาของหลี่ตงค่ะ"

"จากนี้ไปฉันก็เป็นลูกสะใภ้ตระกูลหลี่แล้ว ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"

พวกเพื่อนบ้านแถวนี้ วันๆ ก็เอาแต่เปรียบเทียบกัน

จางถิง พวกเขาเคยเห็นมาแล้ว หน้าตาสวย วางตัวดี ราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด

ลูกสะใภ้บ้านไหนในละแวกนี้ก็สู้ไม่ได้หรอก ทำให้บ้านหลี่หน้าบานไปไม่น้อย

ตอนนี้จางถิงหนีไปแล้ว พวกคนที่เคยอิจฉาก็พากันสมน้ำหน้า รอดูความหายนะของครอบครัวหลี่

แต่ใครจะไปคิด ว่าหลี่ตงจะหาคนใหม่ได้ แถมยังสวยกว่าจางถิงซะอีก!

ไม่ใช่แค่สวย แต่บุคลิกนี่สิ ราวกับนางฟ้าลงมาจุติ ยืนตรงนี้เหมือนดาราหนังเลยทีเดียว ทำเอาคนไม่กล้ามองตรงๆ!

แถมดูจากการแต่งตัวแล้ว ก็รู้เลยว่าไม่ใช่คนธรรมดา บ้านต้องรวยแน่ๆ

แล้วเธอยังบอกอีกว่าเป็นภรรยาของหลี่ตง ผู้หญิงเพอร์เฟกต์ขนาดนี้ ทำไมถึงมาแต่งงานกับหลี่ตงล่ะ?

ครอบครัวหลี่ฐานะเป็นยังไง ถึงจะไม่ได้ยากจน แต่ก็มีน้องๆ อีกหลายคน จะบอกว่าเป็นรังไก่ก็อาจจะเกินไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ต้นอู๋ถงที่นกฟีนิกซ์จะมาเกาะหรอก!

ครอบครัวแบบนี้ ดึงดูดหงส์ทองมาได้ยังไงกัน?

กลางวันแสกๆ เจอผีเข้าแล้วมั้งเนี่ย!

หลี่ตงไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนบ้าวัตถุ แต่ความรู้สึกที่โดนคนอิจฉานี่มันโคตรจะฟินเลย

โดยเฉพาะผู้หญิงอย่างซ่งฉือ ไม่ต้องแนะนำอะไรเลย แค่พาเดินมาด้วยก็ดึงดูดสายตาคนได้นับไม่ถ้วน ยิ่งเธอมาควงแขนเขา พาเข้าบ้านต่อหน้าคนอื่น ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

พอรับรู้ได้ถึงสายตาของคนรอบข้าง หลี่ตงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมายาวๆ ตอนที่เขาสอบติดโรงเรียนตำรวจเทียนโจวด้วยคะแนนอันดับหนึ่ง ยังไม่รู้สึกภูมิใจเท่าวันนี้เลย

อย่างที่เขาว่ากันจริงๆ จะดูว่าผู้ชายมีน้ำยาแค่ไหน ก็ต้องดูที่ผู้หญิงข้างกาย!

มิน่าล่ะ ผู้ชายหลายคนถึงได้ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุด ต่อให้อีกหนึ่งปีข้างหน้าจะเป็นยังไง อย่างน้อยวันนี้ก็คุ้มแล้ว!

ซ่งฉือทักทายทุกคนอย่างสุภาพ แล้วก็หันมาบอก "ไปกันเถอะ อย่าให้คุณพ่อคุณแม่รอนานเลย!"

หลี่ตงพยักหน้า ยืดอกเดินเข้าบ้านอย่างผ่าเผย

เสียงซ่งฉือกระซิบข้างหู "เป็นไง ฉันทำตัวดีใช่ไหม ไม่ทำให้นายขายหน้าใช่ไหม?"

หลี่ตงกระแอมเบาๆ "ก็พอใช้ได้"

ซ่งฉือแซว "ได้คืบจะเอาศอก คนแบบนายเนี่ยแหละใช่ไหม?"

หลี่ตงเตือน "อย่าเพิ่งดีใจไป นี่เพิ่งด่านแรกเอง มุกนี้ของเธอใช้กับพ่อฉันไม่ได้ผลหรอกนะ!"

ซ่งฉือไม่ตกใจเลยสักนิด แถมยังทำท่าทางตื่นเต้น "งั้นเหรอ? งั้นก็มารอดูกัน"

ในบ้าน พอหลี่เหยาได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา ก็รีบวิ่งออกไปก่อนหน้าตาตื่น "พี่ บอกแล้วไง ว่าทำไมถึง..."

ยังไม่ทันพูดจบ หลี่เหยาก็อ้าปากค้าง

สายตาจ้องเขม็งไปที่ข้างกายหลี่ตง อ้าปากหวอ เหมือนเห็นภาพดาวอังคารพุ่งชนโลก!

ซ่งฉือเป็นฝ่ายทักก่อน น้ำเสียงอ่อนโยน "เธอคือเสี่ยวเหยาสินะ? พี่ชื่อซ่งฉือนะ พี่ชายเธอพูดถึงเธอให้พี่ฟังบ่อยๆ"

หลี่เหยาชี้ไปที่หลี่ตงที ชี้ไปที่ซ่งฉือที พยายามเรียกสติกลับมาจากความตกตะลึง "พี่สองคน..."

ซ่งฉืออธิบายพร้อมรอยยิ้ม "พี่เป็นพี่สะใภ้เธอไง วันนี้เพิ่งเคยมาบ้านครั้งแรก รีบมาเลยไม่ได้เตรียมตัวอะไร นี่ของขวัญต้อนรับจ้ะ"

พูดจบ ซ่งฉือก็หยิบกล่องของขวัญจากมือหลี่ตงส่งให้

หลี่เหยามองดูชัดๆ ก็ต้องตกตะลึงอีกรอบ มันคือชุดเครื่องสำอางแบรนด์ ลาแมร์

ก่อนหน้านี้เพื่อนร่วมห้องจัดวันเกิด แฟนซื้อครีมทาหน้ามาให้กระปุกนึง เพื่อนคนนั้นเอามาอวดตั้งนานสองนาน

คิดไม่ถึงเลยว่า ซ่งฉือจะให้เธอมาเป็นเซ็ตใหญ่แบบสั่งทำพิเศษ ราคาคงไม่ต่ำกว่าหกเจ็ดพันแน่ๆ

เพิ่งมาบ้านครั้งแรกก็เปย์หนักขนาดนี้ พี่ชายฉันไปตกถังข้าวสารมาหรือไงเนี่ย?

เรื่องเงินน่ะเรื่องรอง ที่สำคัญคือหน้าตากับหุ่นของซ่งฉือ ขนาดผู้หญิงด้วยกัน หลี่เหยายังอดอิจฉาไม่ได้เลย!

จางถิงแฟนเก่าของพี่ชาย ถึงจะหน้าตาดี แต่หลี่เหยาก็มั่นใจว่าตัวเองยังพอสู้ได้ ถึงจะไม่ชนะขาด แต่ด้วยความสดใสวัยรุ่น ก็คงไม่แพ้ราบคาบหรอก!

แต่พออยู่ต่อหน้าซ่งฉือ ความได้เปรียบเรื่องอายุมันหายวับไปกับตาเลย ซ่งฉือผิวเนียนกริบ ไร้ที่ติ ขาวออร่าจับสุดๆ!

ถึงหลี่เหยาจะเชื่อมั่นในตัวพี่ชาย แต่ก็ไม่คิดว่าพี่ชายจะเก่งขนาดนี้

นี่มันพาลงมาจากสวรรค์ชัดๆ เลยนะเนี่ย!

(จบแล้ว)