บทที่ 24 - แต่งงานกับหัวหน้า

บทที่ 24 - แต่งงานกับหัวหน้า

หลี่ตงเข้าใจผิดไปไกล ไม่ใช่บอกว่าเป็นแค่สามีภรรยาหลอกๆ ไง ทำไมตอนนี้ถึงจะมาเล่นจริงทำจริงล่ะ?

แล้วอีกอย่าง ซ่งฉือเป็นถึงเมียเก็บของเจ้านายใหญ่ลึกลับ ถ้าเขาขืนไปแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ จะยังมีชีวิตรอดไปดูพระอาทิตย์ขึ้นพรุ่งนี้ได้อีกเหรอ?

ซ่งฉือหน้าแดงด้วยความอาย ถลึงตาใส่เขาอย่างแรง "ฉันบอกให้นายไปเปลี่ยนเสื้อผ้า!"

มองดูห่อของที่ถูกโยนมาใส่ หลี่ตงถึงเพิ่งจะนึกออก "ไปไหนอ่ะ?"

ซ่งฉือพูดอย่างหงุดหงิด "สำนักงานเขต ไปถ่ายรูป จดทะเบียนสมรส!"

หลี่ตงอึ้งไปเลย "เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

ซ่งฉือขมวดคิ้ว "แล้วจะให้ทำยังไง นายยังอยากจะจัดโต๊ะจีนฉลองอีกหรือไง?"

หลี่ตงถามต่อ "ความหมายของผมคือ ไม่ต้องไปเจอผู้ใหญ่ก่อนเหรอ?"

ซ่งฉือทำหน้างง "เรื่องแต่งงาน นายตัดสินใจเองไม่ได้เหรอ?"

หลี่ตงไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เขาคบกับจางถิงมาตั้งหลายปี ที่บ้านก็รู้เรื่อง พ่อแม่ก็เห็นด้วย

แต่เรื่องเลิกกัน เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะบอกที่บ้านยังไงดี

ตอนนี้พ่อแม่ไม่รู้ ญาติพี่น้องก็ไม่รู้ จู่ๆ จะให้แต่งงานเลยเหรอ?

ต่อให้จะเป็นแค่การแสดงละครตบตา แต่มันก็ดูรีบร้อนไปหน่อยไหม!

ซ่งฉือเหมือนจะเดาใจหลี่ตงออก เลยลองหยั่งเชิงดู "นายแน่ใจนะว่าจะพาฉันกลับบ้าน?"

หลี่ตงเลิกคิ้ว "คุณมีความลับอะไรปิดบังอยู่เหรอ?"

ซ่งฉืออธิบาย "นายเข้าใจผิดแล้ว กลับบ้านกับนายก็ได้อยู่หรอก แต่นายจะอธิบายกับที่บ้านยังไงล่ะ?"

หลี่ตงเข้าใจความหมายของเธอ เลยพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันตัวเองว่า "ความหมายของคุณคือ คุณสมบัติของคุณดีเกินไป หลี่ตงอย่างผมเอื้อมไม่ถึงงั้นสิ?"

ซ่งฉือตอบตามตรง "ฉันรู้ว่ามันทำร้ายความมั่นใจนายนะ แต่มันคือความจริง"

พูดจบ ซ่งฉือก็หยิบบัตรประจำตัวตำรวจของตัวเองออกมาให้ดู

หลี่ตงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรับมา แต่พอเห็นข้อมูลบนบัตร เขาก็ถึงกับอึ้งไปเลย

ถึงแม้จะรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าซ่งฉือมีฝีมือไม่ธรรมดา ภูมิหลังก็ไม่ธรรมดา แต่เธอยังอายุน้อย ถ้าดูจากประสบการณ์ทำงาน ก็แค่เริ่มทำงานก่อนเขาแค่สองปีเอง

ตามระบบยศตำรวจปัจจุบัน มีตั้งแต่พลตำรวจ, สิบตำรวจ, ร้อยตำรวจ, พันตำรวจ, พลตำรวจตรี และ พลตำรวจเอก

ถ้าไม่มีผลงานชิ้นโบแดง ก็ต้องอาศัยการเลื่อนขั้นตามอายุงาน ปีแรกที่ทำงานจะได้ยศพลตำรวจฝึกหัด ก่อนจะได้ยศร้อยตำรวจต้องรอทุกๆ สามปีถึงจะได้เลื่อนหนึ่งขั้น หลังจากยศร้อยตำรวจต้องรอทุกๆ สี่ปีถึงจะได้เลื่อนหนึ่งขั้น

ตามที่หลี่ตงเดา ซ่งฉือเป็นถึงผู้สื่อข่าวประจำสถานีตำรวจมณฑลฮั่นตง มีความสามารถเฉพาะทาง อย่างเก่งก็น่าจะได้ยศร้อยตำรวจโทก็หรูแล้ว

แต่พอเห็นช่องยศตำรวจ เขาก็ถึงกับอึ้ง ซ่งฉือได้ยศร้อยตำรวจเอกเชียวเหรอ!

ส่วนเขาล่ะ เป็นแค่พลตำรวจฝึกหัดที่มีบั้งแค่สองขีด

นี่มันได้เมียที่ไหนกัน?

ชัดๆ ว่าได้หัวหน้ามาเป็นเมียต่างหาก!

สวยก็สวย ยศก็สูง ฐานะทางบ้านก็ดี แล้วทำไมถึงยอมแต่งงานกับเขาล่ะ?

หลี่ตงคิดหัวแทบแตกก็หาเหตุผลดีๆ ไม่ได้ จะให้บอกว่าเขาเกาะผู้หญิงกินงั้นเหรอ?

เมื่อเห็นหลี่ตงเงียบไป ซ่งฉือก็พูดแหย่ว่า "ไงล่ะ กลัวแล้วเหรอ?"

หลี่ตงหาทางลงให้ตัวเอง "คุณคิดมากไปแล้ว แค่เป็นห่วงคุณเท่านั้นแหละ"

"พ่อแม่ผมเคยเจอจางถิงแล้ว พวกท่านก็ชอบเธอมาก ถึงขั้นวางตัวให้เป็นสะใภ้ตระกูลหลี่ไปแล้ว ขืนพาคุณกลับไปกะทันหันแบบนี้ ผมกลัวว่าคุณจะสอบไม่ผ่านน่ะสิ!"

ซ่งฉือหัวเราะ "หลี่ตง พูดแบบนี้ นายเชื่อตัวเองหรือเปล่าล่ะ?"

"ถ้านายกล้าพาฉันกลับบ้าน ฉันรับรองได้เลยว่า พ่อแม่นายจะต้องพอใจในตัวฉันแบบร้อยเปอร์เซ็นต์เลยล่ะ!"

"แทนที่จะมาห่วงว่าฉันจะสอบผ่านไหม เอาเวลาไปคิดถึงอนาคตดีกว่า อีกหนึ่งปีข้างหน้าพอหย่ากัน นายจะเอาตัวรอดได้ยังไง นั่นแหละคือเรื่องจริง!"

หลี่ตงหมดคำพูด "รู้ว่าเก่ง ช่วยไว้หน้าฉันหน่อยไม่ได้เหรอ?"

ซ่งฉือแบมือ "ขอโทษที เป็นนักข่าวมานาน นิสัยมันแก้ไม่หาย"

"จริงๆ แล้วเรื่องยศมันก็แค่ส่วนหนึ่งนะ อย่าลืมสิว่า เรายังมีลูกด้วยกันอีกคน"

หลี่ตงรู้ดีว่า ด้วยนิสัยของพ่อ ถ้าขืนรู้ว่าเขาแอบไปจดทะเบียนสมรส แถมยังมีลูกติดมาอีกคน โดนตีขาหักแน่นอน!

เขาถอนหายใจแล้วถามว่า "แล้วคุณจะเอายังไง?"

ซ่งฉือคิดแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว "แอบแต่งงานไง รายงานแค่ที่ทำงาน ไม่ต้องป่าวประกาศให้ใครรู้"

"ฉันจะใช้ชื่อนายเพื่อหลบเลี่ยงสายตาผู้คนในช่วงนี้ พอครบหนึ่งปี นายก็กลับไปเป็นโสด จะได้เริ่มใหม่โดยไม่มีอะไรผูกมัด"

ในที่สุดหลี่ตงก็เข้าใจ เจ้านายใหญ่ของซ่งฉือคงกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งสำคัญแน่ๆ

แล้วหนึ่งปีนี้ก็คือช่วงพิจารณาความประพฤติ ในช่วงเวลานี้ สถานะของเด็กห้ามมีปัญหาเด็ดขาด และความสัมพันธ์กับซ่งฉือก็ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด!

แต่ตำแหน่งระดับไหนกันนะ ถึงต้องใช้เวลาพิจารณาถึงหนึ่งปี?

หลี่ตงไม่กล้าคิดต่อ สัญชาตญาณบอกว่าเขาได้ไปแตะต้องกับกลุ่มผู้มีอำนาจระดับสูงเข้าแล้ว!

ซ่งฉือพูดต่อ "แต่ถ้านายไม่กลัวคำครหา จะป่าวประกาศก็ได้นะ"

"ฉันไม่สนหรอก ถือซะว่าเป็นการชดเชยให้นายก็แล้วกัน"

หลี่ตงทำเป็นเก่ง "อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย เราต่างก็ได้ประโยชน์ทั้งคู่นั่นแหละ"

"ขอเตือนไว้ก่อนนะ หนึ่งปีมันยังอีกยาวไกล อย่าเผลอมารักฉันเข้าล่ะ ถึงตอนนั้นอย่ามาหาว่าฉันใจร้ายตัดเยื่อใยก็แล้วกัน!"

ซ่งฉือหัวเราะ "ถ้านายมีปัญญาทำให้ฉันหลงรักนายได้ ก็ถือว่านายกำไรแล้วกัน"

หลี่ตงไม่รับมุก "ขอบคุณมากครับ แต่ผมไม่อยากโดนเจ้านายคุณไล่ฆ่าหรอกนะ!"

เห็นหลี่ตงเข้าใจผิด ซ่งฉือก็ไม่ได้อธิบายอะไร

พอกระจกประตูรถปิดลง สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

ข้ออ้างพวกนั้นก็แค่คำแก้ตัว เหตุผลจริงๆ ที่เธอไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธ์ เป็นเพราะตัวเธอเองมากกว่า

หลี่ตงมีคนตามจีบ เธอก็มีเหมือนกัน

แต่คนที่ตามจีบเธอน่ะ ไม่ใช่ระดับกระจอกๆ แบบเจียงไห่เฉาหรอกนะ แต่เป็นพวกที่ไม่ควรไปแหยมด้วยเด็ดขาด!

แค่สุ่มเลือกมาสักคน หลี่ตงในตอนนี้ก็รับมือไม่ไหวแล้ว!

ถ้าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนเปิดเผยออกไปก่อนที่หลี่ตงจะแกร่งพอ นั่นแหละหายนะของจริง!

ขอแค่พวกนั้นต้องการ แค่กระดิกนิ้วนิดเดียว ก็ทำให้หลี่ตงหายไปจากโลกนี้ได้เลย!

ซ่งฉืออยากช่วยพี่สาวให้ผ่านพ้นวิกฤต แต่เธอไม่ได้อยากทำร้ายหลี่ตง

ความจริงเธอก็เคยคิดนะ ว่าจะหาผู้ชายที่มีฐานะดีๆ มาแทนหลี่ตงดีไหม?

แต่สำหรับตระกูลใหญ่โตระดับนั้น พวกเขาคงไม่ยอมรับการแต่งงานแบบปิดบัง แถมยังรับไม่ได้กับลูกสะใภ้ที่ท้องก่อนแต่ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการมาเป็นแพะรับบาปให้คนอื่น

ด้วยเหตุนี้ ซ่งฉือถึงได้เลือกหลี่ตงในท้ายที่สุด

ประวัติใสสะอาด กระดูกแข็ง ความสามารถก็ไม่เลว!

ที่สำคัญที่สุดคือ หลี่ตงไม่มีเส้นสาย เขาต้องการโอกาสที่จะก้าวหน้าแบบนี้แหละ!

เธอเองไม่มีทางถอย แล้วหลี่ตงมีทางถอยเหรอ?

ก็ไม่มีเหมือนกัน!

ต้องรับความเสี่ยงน่ะจริง แต่โอกาสที่เธอจะมอบให้หลี่ตง สำหรับคนธรรมดาๆ แล้ว ทั้งชีวิตนี้ก็อาจจะไม่มีวันไขว่คว้ามาได้!

ต่อไปนี้ก็คงต้องพึ่งดวงของหลี่ตงแล้วล่ะ

การจะปิดบังความสัมพันธ์นี้ให้มิดชิด มันเป็นไปไม่ได้หรอก และซ่งฉือก็ไม่เคยคาดหวังด้วย

ตอนนี้ได้แต่หวังว่า ก่อนที่พายุลูกใหญ่จะพัดมา หลี่ตงจะสามารถก้าวขึ้นไปอยู่ในจุดที่สูงพอ และสะสมอำนาจในแวดวงราชการได้มากพอ

ไม่อย่างนั้นล่ะก็?

โชคชะตาคงเล่นตลก อนาคตมืดมน เป็นตายร้ายดีไม่อาจคาดเดา!

ขณะที่กำลังคิดเพลินๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง ซ่งฉือเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง

เสื้อเชิ้ตสีขาวของหลี่ตงไม่ได้ติดกระดุมเม็ดบน เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ดูทรงพลังสุดๆ

สันกรามที่คมกริบ แววตาที่ลึกล้ำ และหนวดเคราบางๆ รอบคาง ทำให้เขากลายเป็นผู้ชายสายดาร์กที่ดึงดูดสายตาแบบสุดๆ!

หลี่ตงพอใจกับผลลัพธ์นี้มาก "เป็นไง พอจะทำให้คุณไม่เสียเปรียบได้ไหมล่ะ?"

คำพูดของซ่งฉือยังคงเฉียบขาดเหมือนเคย "ถ้าแม้แต่หน้าตาหล่อๆ แบบนี้ยังไม่มี แล้วนายจะมีดีอะไรให้ฉันสนใจได้อีกล่ะ?"

"ไปเถอะ อย่ามัวชักช้า เดี๋ยวสำนักงานเขตก็ปิดหรอก!"

(จบแล้ว)