บทที่ 340 - แฉพฤติกรรมสุดแสบ กลางวงแบบไม่ไว้หน้า!

บทที่ 340 - แฉพฤติกรรมสุดแสบ กลางวงแบบไม่ไว้หน้า!

ติงหยวนเต๋อหัวเราะหึๆ กำลังจะเริ่มโชว์ลีลาตุกติก แต่ก็ถูกหลี่เทียนหมิงขัดจังหวะไว้เสียก่อน ติงหยวนเต๋อเงยหน้ามองอีกฝ่าย "อะไร กลัวเหรอ" "เรามาเปลี่ยนกฎกันหน่อยไหมล่ะ" ติงหยวนเต๋อส่ายหน้า "ไม่ได้ กฎต้องให้ฉันเป็นคนกำหนดเท่านั้น" หลี่เทียนหมิงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "นายลองฟังดูก่อนก็ไม่เสียหายหรอกนะ ถ้าคิดว่าไม่เข้าท่าก็ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดก็แล้วกัน"

ติงหยวนเต๋อยิ้มเยาะ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ก็ได้ ว่ามาสิ" "ฉันทายก่อน ถ้าทายผิดฉันดื่ม จากนั้นฉันจะไม่แตะตะกร้าทั้งสามใบนี้ แล้วให้นายทายบ้าง ถ้าทายผิดนายดื่ม" ทุกคนได้ยินดังนั้นก็มองหน้ากันด้วยความงุนงง สมองประมวลผลตามไม่ทัน ติงหยวนเต๋อเป็นคนใส่ลูกเต๋าลงไปเอง เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่ามันอยู่ตะกร้าใบไหน แต่พอกลับมาคิดดูอีกที มันก็มีความเป็นไปได้เหมือนกัน

บางคนเวลาสลับตะกร้าไปมาเร็วๆ ก็อาจจะสับสนจนลืมไปเองว่าตะกร้าใบที่มีลูกเต๋าอยู่มันสลับไปอยู่ตรงไหนแล้ว ติงหยวนเต๋อรู้สึกสนุกขึ้นมา "แล้วถ้าฉันทายถูกล่ะ" "ถ้านายทายถูก ฉันก็ดื่มเหมือนเดิม" ติงหยวนเต๋อตบมือสองข้างเข้าหากัน "น่าสนุกดี ตกลง เล่นตามนี้แหละ! แต่ตกลงกันก่อนนะ หลังจากฉันสลับเสร็จ นายห้ามแตะตะกร้าเด็ดขาด" หลี่เทียนหมิงพยักหน้า "ไม่มีปัญหา"

ติงหยวนเต๋อแอบสะใจอยู่ลึกๆ วันนี้ดันมาเจอไอ้โง่เข้าให้แล้ว การแกล้งคนโง่คืองานอดิเรกของเขาเลยล่ะ ตอนแรกติงหยวนเต๋อคิดว่าซ่งเจิ้งหงโง่แล้วนะ ไม่คิดว่าจะมาเจอคนที่โง่กว่าอีก ด้วยเทคนิคของติงหยวนเต๋อ ไม่มีทางที่เขาจะแพ้ได้เลย เขาสามารถเสกให้ลูกเต๋าไปอยู่ใต้ตะกร้าใบไหนก็ได้ตามใจชอบ เพราะฉะนั้น ผู้ชายที่ชื่อหลี่เทียนหมิงคนนี้ ทุกครั้งที่เล่นก็จะต้องดื่มเหล้าสองแก้ว เล่นไปไม่กี่ตาก็คงต้องเมาฟุบไปกองอยู่ใต้โต๊ะแน่นอน ติงหยวนเต๋อจัดตะกร้าให้เข้าที่ แล้วมองหลี่เทียนหมิงด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ "งั้นนายก็จับตาดูให้ดีล่ะ ถึงตอนนั้นอย่ามาทำเป็นไม่ยอมรับล่ะ"

หลี่เทียนหมิงยกแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นเล็กน้อย "เช่นกัน" ติงหยวนเต๋อแค่นเสียงเย็นชา จากนั้นก็เริ่มสลับตะกร้าอย่างรวดเร็ว งัดเอาไม้ตายทั้งหมดที่มีออกมาโชว์ ความเร็วนั้นทำเอาอีกสามคนถึงกับอ้าปากค้าง เหมือนกำลังดูโชว์มายากลอยู่เลย ซ่งเจิ้งหงยิ่งรู้สึกขนลุก ตอนที่เขาเล่นเองยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอมาเป็นคนดู ถึงได้รู้ว่ามันยากมากที่จะจับตาดูตะกร้าใบที่มีลูกเต๋า ในขณะที่หลี่เทียนหมิงกลับดูสบายๆ เขาหรี่ตาลงครึ่งหนึ่งราวกับคนยังไม่ตื่นดี

แน่นอนว่า คนอื่นอาจจะคิดว่าเขากำลัง "เพ่งสมาธิ" อยู่ แต่ในขณะที่ติงหยวนเต๋อกำลัง "สลับตะกร้า" อย่างเมามัน หลี่เทียนหมิงกลับหาวออกมาวอดใหญ่ เย่โหรวเห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ หมอนี่ดูภายนอกก็ดูดีนะ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนซื่อบื้อขนาดนี้ สงสัยเขาคงไม่ได้อยากจะชนะหรอก แค่อยากจะดื่มเหล้าเฉยๆ มากกว่า ติงหยวนเต๋อสลับตะกร้าเสร็จเรียบร้อย

ตอนนี้ ตะกร้าทั้งสามใบบนโต๊ะยังคงวางเรียงกันเป็นเส้นตรง "มาสิ คุณหลี่ ทายสิว่าใบไหน" หลี่เทียนหมิงไม่ได้สนใจคำพูดเยาะเย้ยของติงหยวนเต๋อ เขาชี้ไปที่ตะกร้าใบขวามือของติงหยวนเต๋อแล้วพูดว่า "ใบนั้นแหละ" "นายพูดเองนะ..." "ฉันพูดเอง"

ติงหยวนเต๋อรีบหยิบตะกร้าใบนั้นขึ้นมาทันที ไม่ต้องสงสัยเลยว่าข้างใต้ตะกร้าว่างเปล่า ทุกคนปรบมือเกรียวกราว แล้วส่งเสียงเชียร์ให้หลี่เทียนหมิงดื่มเหล้า หลี่เทียนหมิงไม่มีอิดออด ก็แค่เหล้ารัมแก้วเดียว เขาหยิบขึ้นมาแล้วแบ่งดื่มสามอึกจนหมดแก้ว หลี่เทียนหมิงมีทักษะ "นักชิมระดับปรมาจารย์" ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญการชิมไวน์เท่านั้น แต่คอแข็งไม่แพ้ใคร

อย่าว่าแต่เหล้ารัมแก้วเดียวเลย ต่อให้ดื่มสักขวดสองขวดก็ไม่มีปัญหา "เยี่ยม ดีมาก!" ติงหยวนเต๋อหันไปบอกหลี่เค่อ "รินให้เขาอีกแก้วสิ เดี๋ยวเขาก็ต้องดื่มอีก!" "จัดไป!" หลี่เค่อหยิบขวดเหล้าขึ้นมาแล้วรินให้หลี่เทียนหมิงจนเต็มแก้ว ซ่งเจิ้งหงนึกถึงรสชาติของเหล้าแล้วก็รู้สึกแสบคอแทน

ต่อไปก็เป็นตาของติงหยวนเต๋อที่จะเป็นคนทาย "ลูกเต๋าน่าจะอยู่นี่" ติงหยวนเต๋อพูดพลางทำท่าจะเอื้อมมือไปเปิดตะกร้าใบซ้ายสุด แต่จังหวะนั้นเอง หลี่เทียนหมิงก็คว้ามือของติงหยวนเต๋อเอาไว้ "นายจะทำอะไร กลัวแพ้เหรอ" ติงหยวนเต๋อพูดด้วยรอยยิ้มแฝงความนัย

"นายเข้าใจผิดแล้ว ความหมายของฉันคือ ให้นายชี้ แล้วฉันจะเป็นคนเปิดตะกร้าเอง" สีหน้าของติงหยวนเต๋อเปลี่ยนไปทันที เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจ ถ้าให้หลี่เทียนหมิงเป็นคนเปิดตะกร้า เขาก็ไม่สามารถตุกติกอะไรได้น่ะสิ และเช่นเดียวกับที่หลี่เทียนหมิงทายผิดร้อยเปอร์เซ็นต์ ในฐานะเจ้ามือ เขาก็ไม่มีทางทายถูกร้อยเปอร์เซ็นต์เช่นกัน ในจังหวะที่ติงหยวนเต๋อกำลังอึ้งอยู่นั้น หลี่เทียนหมิงก็ยื่นมือออกไปแล้ว

"เมื่อกี้นายบอกว่าใบนี้ใช่ไหม" พูดจบ หลี่เทียนหมิงก็เปิดตะกร้าใบซ้ายมือของติงหยวนเต๋อขึ้นมา อีกสามคนเห็นดังนั้นก็พากันอึ้งไปเลย "ไม่มีเหรอ" หลี่เค่อถามขึ้น "นี่นายก็จำไม่ได้เหมือนกันเหรอ"

ติงหยวนเต๋ออธิบายอะไรไม่ได้ ทำได้แค่ยกแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นดื่มรวดเดียวหมด ตอนนี้ติงหยวนเต๋อเริ่มเดาทางหลี่เทียนหมิงไม่ออกแล้ว ในใจของเขาเริ่มรู้สึกหวั่นๆ หรือว่าหมอนี่จะดูออกว่าเขาเล่นตุกติก ไม่น่าจะเป็นไปได้นี่นา ทักษะกลลวงของติงหยวนเต๋อคนนี้เขาฝึกมาอย่างดี ถ้าไม่ใช่คนในวงการหรือพวกตาไวระดับเทพจริงๆ ไม่มีทางมองออกหรอก นอกเสียจากจะใช้กล้องวิดีโอถ่ายแล้วนำมาสโลว์โมชั่นถึงจะจับผิดได้ หรือว่า ไอ้หมอนี่ก็เล่นกลเป็นเหมือนกัน ตอนนี้ สายตาของหลี่เทียนหมิงทำให้ติงหยวนเต๋อรู้สึกขนลุกแปลกๆ

"จะเล่นต่อไหม" หลี่เทียนหมิงถาม ติงหยวนเต๋อลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วโบกมือปัด "ไม่เอาแล้ว เล่นแต่เกมเดิมๆ น่าเบื่อจะตาย" พูดจบ ติงหยวนเต๋อก็ทำท่าจะเก็บตะกร้าทั้งสามใบ แต่จังหวะที่ติงหยวนเต๋อกำลังจะเก็บตะกร้าใบกลาง หลี่เทียนหมิงก็เอามือตะปบตะกร้าใบนั้นไว้ "นายต้องการอะไรกันแน่" ติงหยวนเต๋อพูดอย่างหงุดหงิด แต่สีหน้าแฝงไปด้วยความลุกลี้ลุกลน

เรื่องเล่นตุกติกในเกมมันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอก แต่ติงหยวนเต๋อไม่อยากโดนแฉต่อหน้าเย่โหรว ไม่อย่างนั้นภาพลักษณ์อัน "หล่อเหลาเพอร์เฟกต์" ของเขาคงพังทลายไม่เป็นท่าแน่ๆ แต่หลี่เทียนหมิงกลับไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาเปิดตะกร้าใบกลางขึ้นมาทันที อีกสามคนที่เหลือเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง "เป็นไปได้ยังไง แล้วลูกเต๋าล่ะ อยู่ไหน ทางซ้ายก็ไม่มี ทางขวาก็ไม่มี มันก็ควรจะอยู่ตรงกลางสิ" ซ่งเจิ้งหงพูดมาถึงตรงนี้ จู่ๆ ก็ตาสว่าง คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

มันก็แหงอยู่แล้ว ซ่งเจิ้งหงแค่เป็นคนซื่อๆ แต่ไม่ได้โง่หรือสติไม่ดี ในเมื่อหลี่เทียนหมิงใบ้ให้ขนาดนี้แล้ว ทำไมเขาจะคิดไม่ออก "อ๋อ ที่แท้นายก็เล่นตุกติกนี่เอง อาเต๋อ!" ซ่งเจิ้งหงชี้หน้าติงหยวนเต๋อแล้วตะโกนลั่น สีหน้าของซ่งเจิ้งหงดูย่ำแย่มาก เขาถูกติงหยวนเต๋อปั่นหัวเล่นเหมือนลิงมาตั้งนาน ในใจย่อมต้องรู้สึกโกรธเป็นธรรมดา แม้แต่หลี่เค่อเองก็ยังคิดไม่ถึงว่าติงหยวนเต๋อจะเล่นมุกนี้ ขนาดเขาที่เป็นเพื่อนสนิทก็ยังไม่รู้เรื่องเลย

ติงหยวนเต๋อโกรธจนหน้าแดงก่ำ "เออ ฉันเล่นตุกติกแล้วไง แกจะทำไม"

[จบแล้ว]