บทที่ 33 - ครั้งนี้ เขาจะต้องสร้างความตื่นตะลึงให้จงได้

บทที่ 33 - ครั้งนี้ เขาจะต้องสร้างความตื่นตะลึงให้จงได้

สิ่งที่เฉินฝานขาดแคลนมากที่สุดในตอนนี้ ไม่ใช่อะไรอื่น

แต่คือความนิยมนั่นเอง

งานเลี้ยงของช่องผลไม้ในครั้งนี้ ถือเป็นโอกาสอันดี

"เยี่ยมมาก งานนี้ต้องดังเปรี้ยงป้างแน่"

เฉินฝานรีบคิดทันทีว่าจะร้องเพลงอะไรดีในงานเลี้ยงนี้

ในเมื่อเป็นงานเลี้ยงวันแม่ เพื่อให้เข้ากับธีมงาน แน่นอนว่าต้องแต่งเพลงที่เกี่ยวกับวันแม่ซึ่งเป็นที่นิยม

แต่เพลงแบบนี้ก็มีไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่

เขารีบเปิดแอปพลิเคชันฟังเพลง เพื่อดูผลงานเพลงในโลกใบนี้

พอเปิดแพลตฟอร์มเพลงขึ้นมา ก็เห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบหลังบ้านทันที

ปรากฏว่าเป็นข้อความติดต่อขอเซ็นสัญญาลิขสิทธิ์เพลงผูกขาด แถมราคาที่เสนอมาให้ก็สูงลิบลิ่ว

แค่เพลง ในฤดูใบไม้ผลิ เพลงเดียว ก็เสนอราคาให้สูงถึงห้าล้านแล้ว

เขาปฏิเสธคำเชิญนั้นไปอย่างรวดเร็ว

และไม่ว่าอีกฝ่ายจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร เขาก็ยังคงยืนกรานปฏิเสธไปโดยตรง

ถ้าเซ็นสัญญาไป ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าอนาคตจะขาดทุนแค่ไหน แค่เป็นการเซ็นสัญญาผูกขาด เขาก็ขาดทุนย่อยยับแล้ว

ชื่อเสียงของเขา ยังไม่โด่งดังพอที่จะข้ามแพลตฟอร์มได้ขนาดนั้น

เฉินฝานเริ่มเตรียมเพลงสำหรับวันแม่ เขาหาอยู่นานมาก ในที่สุดก็เจอเพลงๆ หนึ่งที่ไม่มีในโลกใบนี้ แต่กลับดังเป็นพลุแตกในโลกเดิมของเขา

จากนั้นเขาก็เริ่มฝึกซ้อมอย่างต่อเนื่อง

ความจริงแล้ว ความทรงจำของเฉินฝานก็มีจุดที่คลาดเคลื่อนจากชาติก่อนอยู่บ้าง

แต่เขากลับมีทักษะการเรียบเรียงดนตรีระดับสูงสุดแล้ว

เขาสามารถเรียบเรียงบทเพลงที่ยอดเยี่ยมออกมาได้อย่างง่ายดาย

หลังจากวุ่นวายอยู่หลายวัน เพลงที่เตรียมไว้สำหรับงานเลี้ยงวันแม่ ก็เสร็จสมบูรณ์

"เยี่ยมไปเลย"

เฉินฝานมองดูบทเพลงที่เขาแต่งเสร็จ พร้อมกับเผยรอยยิ้มบางๆ แล้วเริ่มฝึกซ้อม

วันนี้เฉินฝานก็ฝึกซ้อมดนตรีตามปกติ จากนั้นก็เปิดเวยป๋อขึ้นมาดูข้อความตามความเคยชิน

พอสังเกตดูดีๆ ก็เห็นคำค้นหายอดฮิตคำหนึ่งติดอยู่ในอันดับที่สิบกว่า

รายชื่อแขกรับเชิญในงานเลี้ยงวันแม่ของช่องผลไม้

"หืม"

เฉินฝานรู้สึกสงสัยเล็กน้อย เพราะงานเลี้ยงนี้เพิ่งจะเชิญเขาไปเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่เขาไม่รู้เลยว่าจะมีใครมาร่วมงานบ้าง

เขากดเข้าไปดูคำค้นหายอดฮิตนี้ทันที โพสต์ที่ปักหมุดไว้ก็คือรายชื่อแขกรับเชิญที่ช่องผลไม้โพสต์ลง

เฉินฝานรีบกดเข้าไปดู

ปรากฏว่างานเลี้ยงในครั้งนี้จัดใหญ่มาก มีแขกรับเชิญถูกเชิญมาถึงยี่สิบสามสิบคน และงานเลี้ยงนี้ก็มีความยาวถึงสองชั่วโมงครึ่ง

เขากวาดสายตาดูต่อไป ก็เห็นชื่อที่คุ้นเคยมากมาย

ล้วนแต่เป็นนักร้องชื่อดัง ดาราหน้าใหม่ รวมถึงนักแสดงตลกที่โด่งดังในโลกใบนี้ทั้งนั้น

รายชื่อแขกรับเชิญอลังการมาก

ไม่แปลกใจเลยที่คอมเมนต์ด้านล่างจะเดือดพล่าน มีคอมเมนต์ปาเข้าไปตั้งหลายหมื่นแล้ว

"ว้าว ต้ามี่มี่ก็มาด้วยเหรอ"

"ฮ่าๆ ไม่ได้เห็นต้าซานมานานแล้ว"

"ต้าปิง จ้าวเหวยกั๋ว ความทรงจำในวัยเยาว์เลยนะเนี่ย"

"สนับสนุนคุนคุนของฉัน"

"คุนคุนนายยอดเยี่ยมที่สุด"

คอมเมนต์ด้านล่างส่วนใหญ่ก็เป็นไปในทำนองนี้ มีแค่ส่วนน้อยเท่านั้นที่เป็นแฟนคลับของเฉินฝานเข้ามาคอมเมนต์

"ว้าว พี่ชายเทพบุตรก็มาด้วยเหรอ"

"สนับสนุนการปรากฏตัวครั้งแรกบนหน้าจอทีวีของเฉินฝาน"

เมื่อเฉินฝานเห็นคอมเมนต์เหล่านี้ เขาก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ

"งั้นก็โพสต์เวยป๋อสักหน่อยก็แล้วกัน"

ยังไงซะตอนนี้เฉินฝานก็เป็นคนที่มีผู้ติดตามหลักล้านแล้ว

การโพสต์เวยป๋อจะช่วยให้แฟนคลับรู้ความเคลื่อนไหวของเขามากขึ้น

เขากดแชร์รายชื่อแขกรับเชิญของช่องผลไม้ พร้อมกับพิมพ์ข้อความสั้นๆ

"ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่สนับสนุนครับ หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น"

หลังจากโพสต์ข้อความออกไป ก็มีคนเข้ามาคอมเมนต์มากมายอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เฉินฝานถือว่าได้รับความนิยมไม่น้อย แฟนคลับก็กระตือรือร้นมากเช่นกัน

"ว้าว กรี๊ดเลย"

"ได้ออกช่องผลไม้ด้วยเหรอ พี่ชายเทพบุตรกลายเป็นดาราดังแล้วนะเนี่ย"

"นักร้องคนโปรดคือเฉินฝาน"

แฟนคลับต่างพากันอวยยศกันยกใหญ่ ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของวงการแฟนคลับในยุคนี้

แต่เฉินฝานก็เห็นคอมเมนต์จากพวกแอนตี้แฟนหรือแฟนคลับด้อมอื่นเหมือนกัน

"ก็แค่นักร้องเน็ตไอดอลที่กำลังจะตกกระป๋องเท่านั้นแหละ จบงานนี้แล้วจะมีใครจำได้บ้าง"

"ฮ่าๆ เพิ่งจะปล่อยเพลง ก็ทำตัวเป็นดาราดังซะแล้วเหรอ"

"เจ๋งเท่าคุนคุนของฉันหรือเปล่า ถึงได้มาขึ้นเวทีต่อจากคุนคุนของฉัน คุนคุนของฉันบดขยี้นายได้สบายมาก"

"คนนี้เป็นใคร ทำไมฉันไม่เห็นรู้จัก"

มีคอมเมนต์แนวนี้อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ก็ต้องบอกว่าคนสมัยนี้มีเวลาว่างเยอะจริงๆ พอเฉินฝานเห็นคอมเมนต์พวกนี้ เขาก็ไม่ได้รู้สึกอะไร แค่หัวเราะออกมาเบาๆ แล้วก็ปิดเวยป๋อไป

จากนั้นเขาก็ฝึกซ้อมร้องเพลงต่อไป

ช่วงหลายวันหลังจากนั้นก็ผ่านไปอย่างราบรื่น ระหว่างนั้นเขายังได้ออกไปทานข้าวกับเร่อปาด้วย

เร่อปาดีใจมากที่ได้เจอเฉินฝาน เธอเอาแต่คุยเจื้อยแจ้วราวกับเด็กสาวตลอดเวลา

ในที่สุดก็ถึงวันพฤหัสบดี

วันนี้เฉินฝานต้องเดินทางไปซิงเฉิงเพื่อเซ็นสัญญาร่วมงานเลี้ยง

เขาซื้อตั๋วเครื่องบิน แล้วเดินทางไปซิงเฉิงทันที

ซิงเฉิงเป็นเมืองที่เฉินฝานค่อนข้างชอบ แม้ว่าที่นี่จะมีความเป็นท้องถิ่นสูง แต่ก็เพราะแบบนี้แหละ ถึงได้มีเสน่ห์ไม่เหมือนใคร

เมื่อมาถึงซิงเฉิง เฉินฝานก็ตระเวนกินของกินเล่นชื่อดังจนครบ จากนั้นก็เดินทางไปที่ช่องผลไม้

เมื่อมาถึงช่องผลไม้ เฉินฝานก็แจ้งจุดประสงค์ของการมาเยือน จากนั้นก็มีเจ้าหน้าที่พาเขาไปเซ็นสัญญาเรียบร้อย

สัญญาไม่ได้ซับซ้อนอะไร ส่วนค่าตัวที่เฉินฝานได้รับก็คือหนึ่งล้านหยวน

หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ เฉินฝานก็จองโรงแรม และหลับสนิทไป

เผลอแป๊บเดียว ก็มาถึงวันรุ่งขึ้น

ครั้งนี้ เขาจะต้องสร้างความตื่นตะลึงให้จงได้

[จบแล้ว]