บทที่ 25 - ทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกราวกับอาบสายลมฤดูใบไม้ผลิ
บทที่ 25 - ทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกราวกับอาบสายลมฤดูใบไม้ผลิ
บทที่ 25 - ทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกราวกับอาบสายลมฤดูใบไม้ผลิ
หลายคนที่รู้จักเฉินฝานต่างก็เริ่มตั้งตารอ
เฉินเหยียนเหยียนที่เมื่อครู่ยังสะอื้นอยู่ เมื่อได้ยินเฉินฝานร้องมาถึงตรงนี้ ในใจก็เกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมา
เธอมองดูเฉินฝานที่กำลังร้องเพลง รู้สึกราวกับว่ามีแสงสว่างส่องประกายออกมาจากตัวเฉินฝาน เหมือนกับดวงจันทร์
และความเจ็บปวดบางอย่างในใจเธอก็ราวกับถูกบรรเทาด้วยเสียงเพลงของเฉินฝาน จนค่อยๆ หายดีขึ้นมาอย่างช้าๆ
"ฟู่"
เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ความไม่สบายใจเหล่านั้นกลับจางหายไปเล็กน้อย
ยามนี้นกขมิ้นโบยบินหญ้าเติบโต คนที่รักกำลังเดินทางมา
คนที่เธอรักจริงๆ จะมาจริงๆ หรอ
ใช่แล้ว คบกับเขามาสามปี เธอพลาดโอกาสไปมากมาย เขาคือผู้ชายเฮงซวยตัวจริงเสียงจริง เธอไม่ควรไปดีกับเขาขนาดนั้นเลย
เพียงเพราะทุ่มเทไปมาก เลยรู้สึกไม่ยอมแพ้และตัดใจไม่ลงต่างหาก
เฉินฝานร้องเพลงต่อไป
บรรดาแขกก็ดื่มเหล้าไปพร้อมกับเคาะจังหวะให้เฉินฝานไปด้วย
ทั่วทั้งบาร์เต็มไปด้วยเสียงเคาะจังหวะที่เป็นจังหวะจะโคนนี้
ร้องมาถึงตรงนี้ เพลงนี้ก็เข้าสู่ท่อนฮุกแล้ว ไม่ได้เร่าร้อนอะไรมาก แต่กลับให้ความรู้สึกถึงการเยียวยา
"ฝ่าฟันผู้คนมากมาย เพียงเพื่อมาโอบกอดเธอ"
"ยามนี้จันทร์กระจ่างฟ้า คนที่รักประคองแสงดาวไว้ในมือ"
"ฉันรู้ว่าเขาฝ่าคลื่นลม ไปเยือนความมืดมิดมาหนหนึ่ง"
"ให้แสงดาวแอบเติมสีรุ้งลงไปสักนิด"
"ให้ดอกซากุระแอบจุมพิตหน้าผากเธอ"
"ให้ความงดงามของโลกใบนี้เชื่อมโยงกับเธอ"
เฉินฝานยังคงร้องต่อไป
แล้วก็มาถึงท่อนฮุกของเพลงนี้
เมื่อผู้คนได้ยินเสียงร้องของเฉินฝาน หลายคนก็หยุดการกระทำในมือ พวกเขาเลิกดื่มเหล้า แต่กลับหันมาตั้งใจฟังเพลงของเฉินฝานอย่างจดจ่อที่สุด
เยียวยาจิตใจเหลือเกิน
ในเพลงนี้ มีความรู้สึกที่ทำให้คนฟังสบายใจอย่างยิ่งอยู่จริงๆ
ยิ่งทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนได้แช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน ชวนให้นึกถึงเรื่องราวดีๆ มากมาย
เฉินเหยียนเหยียนมองดูเฉินฝานที่กำลังร้องเพลงอยู่บนเวที เธอก็จมอยู่ในความทรงจำเช่นกัน
เธอนึกถึงเรื่องราวดีๆ นอกเหนือจากแฟนเก่าของเธอ
เพื่อนๆ ในโรงเรียนที่คอยปลอบใจเธอ
พ่อแม่ที่เปิดกว้างคอยสนับสนุนและห่วงใยเธอ
คุณครูที่มักจะเอาใจใส่เธออยู่เสมอ
เฉินเหยียนเหยียนเผลอร้องไห้ออกมาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว
แต่การร้องไห้ในครั้งนี้ กลับเป็นการร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งใจ ความจริงแล้วความงดงามของโลกใบนี้มีมากมาย เธอไม่จำเป็นต้องเศร้าใจเพราะเรื่องที่ไม่คุ้มค่าเลย
ความงดงามของโลกใบนี้ เชื่อมโยงกับเธอจริงๆ
นี่คือพลังแห่งเสียงเพลงของเฉินฝาน
ในเวลานี้ผู้คนนับไม่ถ้วนที่ได้ยินเพลงของเฉินฝาน ต่างก็มีภาพอันอบอุ่นต่างๆ ผุดขึ้นมาตรงหน้า พวกเขารำลึก พวกเขาประหลาดใจ และถูกขับกล่อมด้วยเสียงเพลงของเฉินฝาน
"เพลงนี้จับใจคนจริงๆ"
"พี่ชายเทพบุตร ฉันขออธิษฐาน หวังว่าจะไม่ต้องเจอคนที่ไม่มีบทสรุปอีกต่อไป"
"โลกนี้น่าอยู่จริงๆ เฮ้อ พี่ชายเทพบุตรเป็นผู้ชายที่มีของดีขนาดไหนกันนะ ถึงได้แต่งเพลงแบบนี้ออกมาได้"
"รู้สึกว่าประสบการณ์ชีวิตของเขาน่าจะโชกโชนมาก ทุกเพลงต่างก็มีเรื่องราว"
เฉินฝานร้องไปเรื่อยๆ เสียงเคาะจังหวะในบาร์ก็ดังขึ้นเรื่อยๆ
"ยามนี้นกขมิ้นโบยบินหญ้าเติบโต คนที่รักกำลังเดินทางมา"
"ฉันรู้ว่าเขาฝ่าฟันพายุฝน เดินทางผ่านยามเย็นโดยไม่หยุดพักชม"
"ฝ่าฟันผู้คนมากมาย เพียงเพื่อมาโอบกอดเธอ"
"ยามนี้จันทร์กระจ่างฟ้า คนที่รักประคองแสงดาวไว้ในมือ"
"ให้แสงดาวเติมสีรุ้งลงไปสักนิด"
"เมื่อดอกซากุระบานสะพรั่งร่วงหล่น"
"เมื่อความงดงามของโลกใบนี้เชื่อมโยงกับเธอ"
เฉินฝานร้องท่อนฮุกของเพลงนี้ต่อไป
ในบาร์ก็มีเสียงร้องตามเฉินฝานดังขึ้นเป็นระลอก ผู้คนต่างก็ถูกเสียงเพลงของเฉินฝานดึงดูด ต่างพากันมองไปที่เฉินฝาน
เพราะเกินไปแล้ว
ทำให้พวกเขาทุกคนรู้สึกราวกับอาบสายลมฤดูใบไม้ผลิ
[จบแล้ว]