บทที่ 17 - เหยียบมังกรดินจนมิดดิน แล้วก็ตู้ม! ตายในพริบตา

บทที่ 17 - เหยียบมังกรดินจนมิดดิน แล้วก็ตู้ม! ตายในพริบตา

"ตึง"

"ตึง"

"ตึง"

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้น

"กอริลลาเกราะเหล็ก แกนี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ แค่ฮีโร่ระดับ B กระจอกๆ ตัวเดียวยังจัดการไม่ได้"

เสียงทุ้มต่ำปนกับเสียงคำรามของสิงโตดังกังวานขึ้นมา

กู้เทียนไม่ได้หันไปมอง เขาจับสัมผัสได้ตั้งนานแล้วว่าคนที่มาคือใคร

มนุษย์ประหลาดรูปร่างสิงโตนั่นเอง

มนุษย์ประหลาดสิงโตตัวนี้สูงกว่าหกเมตร กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ทั่วตัวมีแต่รอยแผลเป็น การแต่งตัวดูป่าเถื่อน เขี้ยวใหญ่สองซี่โผล่ออกมานอกปากดูแหลมคมน่ากลัว ดวงตาสีแดงก่ำแดงดูดุร้ายกระหายเลือด แผ่รังสีอำมหิตจนน่าขนลุก

เห็นชัดๆ เลยว่ามันคือ...

"เจ้านี่คือ 'ราชาสัตว์ร้าย' อันดับสองของบ้านวิวัฒนาการที่แกพูดถึงสินะ"

กู้เทียนยังคงนั่งยองๆ ตบหน้ากอริลลาเกราะเหล็กเบาๆ ท่าทางไม่ได้ยี่หระกับความน่าเกรงขามของราชาสัตว์ร้ายเลยสักนิด น้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความขบขันเสียด้วยซ้ำ

ราชาสัตว์ร้ายงั้นเหรอ ก็แค่ตัวแจกค่าประสบการณ์เท่านั้นแหละ

มนุษย์ประหลาดพวกนี้มีตัวไหนบ้างที่ไม่มาแจกค่าประสบการณ์ให้เขา

บอกตรงๆ เลยนะ เขาถูกใจสิ่งนี้มาก

นอกจากพวกมนุษย์ประหลาดระดับหมาป่ากากๆ สองตัวนั้นแล้ว ที่เหลือไม่ว่าจะเป็นตั๊กแตน กอริลลา หรือแม้แต่ราชาสัตว์ร้ายในตอนนี้ ล้วนเป็นตัวแจกค่าประสบการณ์ชั้นดีทั้งนั้นเลย

พูดไปกู้เทียนก็แคะหูไปพลาง "อ่า มนุษย์ประหลาดอย่างพวกแกนี่มันใจดีจริงๆ เลย"

มนุษย์ประหลาดอย่างพวกแกนี่มันใจดีจริงๆ เลย...

เส้นเลือดบนหน้าผากของราชาสัตว์ร้ายปูดโปนเป็นรูปกากบาท "ไอ้เวรเอ๊ย แกทำท่าอวดดีแบบนี้หมายความว่าไงวะ"

"ฉันจะทำให้แกชดใช้กับสิ่งที่พูดออกมา"

สีหน้าของราชาสัตว์ร้ายเคร่งเครียดลง มันหัวเราะเยาะอย่างเยือกเย็น ดวงตาสีแดงก่ำเปล่งประกายแห่งการเรียนรู้ เสียงคำรามดังกึกก้องราวกับสิงโต ร่างกายที่กำยำอยู่แล้วกลับเบ่งกล้ามปูดโปนขึ้นไปอีกระดับ "ในเมื่อแกปากดีนัก งั้นฉันจะให้แกได้เห็นพลังของราชาสัตว์ร้าย"

ในตอนนั้นเอง

พื้นดินก็สั่นสะเทือน

กรงเล็บแหลมคมคู่หนึ่งโผล่ขึ้นมาจากพื้นซีเมนต์ราวกับกำลังคนเต้าหู้ มันคว้าหมับเข้าที่ขาทั้งสองข้างของกู้เทียนอย่างแรง

มันคือมนุษย์ประหลาดระดับเสือ มังกรดิน

ก็คือตัวตุ่นกลายพันธุ์นั่นแหละ

"กรงเล็บราชสีห์"

ราชาสัตว์ร้ายยืนหยัดอย่างมั่นคงบนพื้นดิน มันคำรามลั่น กรงเล็บที่มือขวายื่นยาวออกมาอีกนิดและคมกริบยิ่งขึ้น

จากนั้นมันก็ตวัดกรงเล็บฟาดฟันลงมา

ฟวับ ฟวับ

ประกายกรงเล็บแหลมคมสี่สายพุ่งทะยานออกไป

พื้นซีเมนต์ถูกตัดเฉือนจนเกิดรอยแยกเรียบกริบสี่รอยในชั่วพริบตา

ทว่า กู้เทียนเพียงแค่กระทืบเท้าเบาๆ มังกรดินก็ไม่สามารถพันธนาการเขาไว้ได้อีกต่อไป ร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที

ตูม

ฝุ่นควันคลุ้งกระจาย

พื้นดินแตกร้าวเป็นรอยแยกขนาดมหึมาราวกับเกิดแผ่นดินไหว

มนุษย์ประหลาดระดับเสือ มังกรดิน ตายสนิท

ตายแบบไม่เหลือแม้แต่ซากเหมือนกับมนุษย์ประหลาดตั๊กแตนไร้นามไม่มีผิด

ในขณะเดียวกัน แรงสั่นสะเทือนจากการกระทืบเท้าของกู้เทียน ก็ปัดเป่ากระบวนท่ากรงเล็บราชสีห์ของราชาสัตว์ร้ายจนสลายไปในอากาศ

[ติ๊ง]

[ท่านพิชิตมนุษย์ประหลาดระดับเสือ มังกรดิน]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 4996]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 4997]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 4998]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 5994]

กอริลลาเกราะเหล็กนั่งจุ้มปุ๊กอยู่กับที่ เบื้องหน้าห่างออกไปไม่ถึง 1 เซนติเมตรคือรอยแยกขนาดยักษ์ที่ลึกจนดูเหมือนเหวลึกสำหรับมันในตอนนี้ กอริลลาทั้งตัวถึงกับช็อกตาตั้ง

มันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอาเถอะ รู้งี้ยอมจำนนแต่แรกก็ดี

ราชาสัตว์ร้ายเองก็นึกไม่ถึงว่ากู้เทียนจะแข็งแกร่งขนาดนี้

ต้องรู้ก่อนนะว่า กรงเล็บราชสีห์ ของมันสามารถฉีกอาคารให้ขาดสะบั้นได้ง่ายดายเหมือนกรรไกรตัดกระดาษเลยนะ

คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกแค่แรงสั่นสะเทือนปัดเป่าจนสลายไปได้

"กรงเล็บราชสีห์ ฝนดาวตก"

เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูที่ร้ายกาจสุดๆ

ราชาสัตว์ร้ายก็ไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป

มันคำรามลั่น กล้ามเนื้อทั่วร่างขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัวจนเสื้อผ้าขาดกระจุย กล้ามเนื้อที่ปูดโปนดูน่าเกรงขามสุดๆ

ดวงตาสาดแสงสีแดงวาบ มันกระโดดพุ่งเข้าใส่กู้เทียนทันที

"โฮก"

ราชาสัตว์ร้ายราวกับเปิดโหมดคลุ้มคลั่ง ความเร็วในการตวัดมือเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล กรงเล็บทั้งสองข้างพุ่งเข้าใส่กู้เทียนราวกับห่าฝนดาวตก

"อ๊ากก"

มันคำรามสุดเสียงด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี

ในฐานะมนุษย์ประหลาดระดับอสูรที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง มันสามารถต่อกรกับฮีโร่ที่ระดับต่ำกว่าระดับ S ได้อย่างสบายๆ

ต่อให้ฮีโร่ระดับ B คนนี้จะเก่งแค่ไหน ในสายตามันก็ไม่ได้คณามืออะไรเลย

แค่ใช้งัดท่าไม้ตายออกมา ทุกอย่างก็จบ

มันก็คิดไว้แค่นี้แหละ

"กรงเล็บราชสีห์ ฝนดาวตกบ้าบออะไรกัน"

ในสายตาของกู้เทียน ตอนนี้ราชาสัตว์ร้ายก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแมวที่กำลังตะปบเหยื่อ

เชื่องช้าแถมไร้พลัง

กู้เทียนกระโดดหลบซ้ายขวากลางอากาศ ทิ้งภาพติดตาไว้เบื้องหลัง หลบหลีกท่าไม้ตายของราชาสัตว์ร้ายได้อย่างง่ายดาย เขาร่นระยะประชิดตัว กำหมัดขวาแน่น แล้วซัดออกไปเต็มแรง

ตูม

หมัดที่เร็วกว่าเสียงมีอานุภาพทำลายล้างแค่ไหนกันนะ

ในเสี้ยววินาทีนี้

เสียงคำรามของสิงโต เสียงกรีดร้อง เสียงแหวกอากาศ ทุกอย่างเงียบสงัดลง

"ติ๋ง ติ๋ง"

เหลือเพียงเสียงหยดเลือดที่ตกลงมาจากฟากฟ้า

เนื้อหัวใจชิ้นสมบูรณ์ชิ้นหนึ่ง แหมะ ลงบนหัวของกอริลลาเกราะเหล็ก

[ติ๊ง]

[ท่านพิชิตมนุษย์ประหลาดระดับอสูร ราชาสัตว์ร้าย]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 5995]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 5996]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 5997]

[เลเวลของท่านเพิ่มขึ้นเป็น เลเวล 6993]

"ทีนี้บอกมาได้แล้วใช่ไหมว่าบ้านวิวัฒนาการอยู่ที่ไหน"

เสียงที่ราวกับเสียงมัจจุราชดังขึ้นข้างหู

คราวนี้กอริลลาเกราะเหล็กไม่กล้าแม้แต่จะพูดจาอวดดี รีบร้องขอความเมตตาทันที

มันตกใจจนสติหลุดไปแล้ว

ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมดร.จีนัสถึงสั่งให้พวกเรามาจับคนน่ากลัวขนาดนี้มาด้วยวะเนี่ย นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ

"ดร.จีนัส อย่าโทษผมเลยนะ"

กอริลลาเกราะเหล็กคราวนี้ขวัญหนีดีฝ่อของจริง

ไม่มีมาดแข็งกร้าวหรือความอวดดีเหมือนตอนที่เพิ่งโผล่มาเลยสักนิด แทบจะเรียกได้ว่าถามอะไรตอบได้หมด

"เรื่องราวของกอริลลาไซบอร์กที่อยากมีชีวิตรอด"

[จบแล้ว]