บทที่ 23 คำขอร้องของอาร์เกริช

บทที่ 23 คำขอร้องของอาร์เกริช

เจียงเจ๋อประหลาดใจมาก เขาไม่คิดว่าราชินีเปียโนระดับโลกอย่างอาร์เกริชจะรู้จักเขา ช่างเกินความคาดหมายจริงๆ

"เจียง ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกับคุณที่นี่ เซอร์ไพรส์มากจริงๆ"

อาร์เกริชอารมณ์ดีและกระตือรือร้นมาก ดูออกเลยว่าเธอรู้สึกดีสุดๆ

"คุณอาร์เกริช คุณมาเที่ยวที่เกาะนี้เหรอครับ"

เจียงเจ๋อยิ้มและเอ่ยถามอาร์เกริช

"ใช่แล้ว ฉันมาพักผ่อนที่เกาะนี้น่ะ เจียง ตั้งแต่ตอนที่คุณลงแข่งกีฬาโอลิมปิกที่ปักกิ่ง ฉันก็ติดตามคุณมาตลอด คุณคือสุดยอดไอดอลของฉันเลย คุณยอดเยี่ยมมาก"

อาร์เกริชชื่นชมโดยไม่หวงคำชม จากสีหน้าของเธอก็พอดูออกว่าเธอเอ่ยชมจากใจจริง

คำพูดของอาร์เกริชทำให้จ้าวเวย หวงเสี่ยวหมิง ตี๋ลี่เร่อปา และโจวตงอวี่หันมามองกันเป็นตาเดียว

พวกเขาต่างก็รู้ดีว่า ไม่ว่าจะเป็นในประเทศจีนหรือในต่างประเทศ บุคคลระดับท็อปของวงการมักจะสงวนคำพูดและแทบจะไม่ค่อยชมใคร หากพวกเขาเอ่ยชมใครสักคนจากใจจริง ก็แปลว่าคนคนนั้นยอดเยี่ยมและโดดเด่นจริงๆ

เห็นได้ชัดว่าในสายตาของอาร์เกริช เจียงเจ๋อเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมากๆ

จ้าวเวยและคนอื่นๆ รู้สึกดีใจแทนเจียงเจ๋อ ในขณะเดียวกัน สายตาที่พวกเขามองเจียงเจ๋อก็เต็มไปด้วยความเลื่อมใส ผู้ชายคนนี้มีรัศมีเจิดจ้าเกินกว่าที่ใครจะเทียบได้จริงๆ

หวังเถียนผู้กำกับรายการรีบส่งสัญญาณมือให้ตากล้องรอบๆ เพื่อให้พวกเขาหันกล้องไปจับภาพอาร์เกริช เจียงเจ๋อ และคริสเตน สจวร์ตทั้งสามคน

ตอนที่หวังเถียนส่งรูปของอาร์เกริชกับคริสเตน สจวร์ตไปให้ทางสถานีเพื่อยืนยันตัวตนที่แท้จริงของทั้งสองคน เขาก็ตกใจจนแทบช็อก

อาร์เกริชคือราชินีเปียโนแห่งวงการดนตรี ส่วนคริสเตน สจวร์ตที่รับบทนำใน แวมไพร์ทไวไลท์ ก็กวาดฐานแฟนคลับในจีนไปได้ไม่น้อย ตัวคริสเตนเองก็มีชื่อเสียงในจีนสูงมากอยู่แล้ว บวกกับอิทธิพลส่วนตัวของเจียงเจ๋อเข้าไปอีก การรวมตัวของซูเปอร์สตาร์ระดับนี้ หากรายการตอนนี้ออกอากาศไป จะต้องได้รับความนิยมถล่มทลายอย่างแน่นอน

ดังนั้น หวังเถียนจึงไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปเด็ดขาด เขาจะไม่ยอมพลาดภาพที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้แน่นอน

เกียรติยศที่เจียงเจ๋อได้รับนั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน อาร์เกริชไม่ใช่คนแรก แต่ก็คงไม่ใช่คนสุดท้ายเช่นกัน

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับคุณอาร์เกริช ผมเป็นเกียรติมากที่ได้รับคำชมจากคุณ ขอบคุณมากครับ"

เจียงเจ๋อหันไปมองคริสเตน สจวร์ตที่อยู่ข้างๆ

"เฮ้ เจียง ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญเจอคุณที่นี่ เป็นเซอร์ไพรส์ที่ไม่คาดคิดจริงๆ ฉันคริสเตน สจวร์ต ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ไอดอลในดวงใจของฉัน"

เมื่อคริสเตน สจวร์ตเห็นเจียงเจ๋อหันมามอง เธอจึงเป็นฝ่ายแนะนำตัวก่อน สีหน้าของเธอดูตื่นเต้นมาก

"เป็นเกียรติที่ได้รู้จักครับคริสเตน สจวร์ต ผมชอบอิซาเบลลา สวอน ในเรื่องแวมไพร์ทไวไลท์นะ ฝีมือการแสดงของคุณยอดเยี่ยมมาก คุณก็เป็นไอดอลของผมเหมือนกัน"

"จริงเหรอคะเจียง เดี๋ยวเราขอถ่ายรูปคู่กันหน่อยได้ไหมคะ ฉันชอบความสดใสร่าเริงของคุณ คุณคือผู้ชายในอุดมคติของฉันเลย"

คริสเตน สจวร์ตพูดอย่างตรงไปตรงมา ไม่ปิดบังความรู้สึกในใจเลยสักนิด

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับคริสเตน"

เจียงเจ๋อพาอาร์เกริชกับคริสเตนไปนั่งที่โต๊ะอาหารข้างๆ

"คุณอาร์เกริช คริสเตน ต้องการรับอะไรดีครับ"

แต่ในขณะเดียวกัน ภายนอกร้านไชนีสเรสเตอรองต์กลับมีนักท่องเที่ยวหลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมาก ปิดหน้าประตูร้านไชนีสเรสเตอรองต์จนมิดและเอาแต่ถ่ายรูปและถ่ายวิดีโอเข้ามาข้างใน

"เสี่ยวหมิง ตงอวี่ เร่อปา เร็วเข้า ช่วยกันจัดระเบียบหน่อย"

จ้าวเวยอยู่ในวงการบันเทิงมานาน เมื่อเห็นนักท่องเที่ยวถือกล้องพุ่งเข้ามา เธอก็รู้ทันทีว่าคนพวกนี้มาเพราะอาร์เกริชกับคริสเตน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความวุ่นวาย จ้าวเวยจึงรีบเรียกหวงเสี่ยวหมิงและคนอื่นๆ ให้ไปช่วยจัดระเบียบ

ทางด้านทีมงานรายการก็เข้ามาช่วยจัดระเบียบด้วยเช่นกัน

โชคดีที่มีชายร่างกำยำหลายคนโผล่มาจากข้างนอก หลังจากสื่อสารกันจึงรู้ว่าพวกเขาเป็นบอดี้การ์ดของอาร์เกริชกับคริสเตน เป็นทีมงานที่ติดตามทั้งสองคนมา

เมื่อมีบอดี้การ์ดเหล่านี้ช่วยจัดระเบียบ จึงสามารถหลีกเลี่ยงความวุ่นวายไปได้

ส่วนจ้าวเวยและคนอื่นๆ รวมถึงหวังเถียนกลับรู้สึกทำอะไรไม่ถูก

"ผู้กำกับ เอาไงดีคะ คนมาปิดประตูซะมิดขนาดนี้ คืนนี้ยังจะเปิดร้านอยู่ไหม"

จ้าวเวยมองดูนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลมาทางร้านไชนีสเรสเตอรองต์อย่างไม่ขาดสาย ตัดสินใจไม่ถูกจึงหันไปถามผู้กำกับหวังเถียนที่อยู่ข้างๆ

หวังเถียนเองก็ไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นที่ร้านไชนีสเรสเตอรองต์ มันเกินความคาดหมายของเขาไปมาก เขากำลังใช้ความคิดอย่างหนักเพื่อหาวิธีรับมือ

"เอาอย่างนี้ รอดูว่าทางเสี่ยวเจ๋อจะจัดการยังไง เราคอยดูกันไปก่อน"

หวงเสี่ยวหมิงมองเจียงเจ๋อที่กำลังคุยกับอาร์เกริชและคริสเตนพลางเสนอแนะ

"อืม เอาตามนี้แล้วกัน"

คำแนะนำของหวงเสี่ยวหมิงถือว่าเข้าท่า ทีมงานรายการจึงตัดสินใจทำตาม

นักท่องเที่ยวที่ถูกกันอยู่หน้าร้านไชนีสเรสเตอรองต์หลายคนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรศัพท์ ส่งข้อความ และอัดคลิปวิดีโอ ผู้คนเริ่มแห่กันมาทางร้านไชนีสเรสเตอรองต์มากขึ้นเรื่อยๆ คนยิ่งมามุงกันเยอะขึ้น

"เจียง ทำไมจู่ๆ คุณถึงประกาศแขวนแว่นล่ะ แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้"

อาร์เกริชถามเจียงเจ๋อด้วยความสงสัย

"ผมกำลังถ่ายรายการวาไรตี้อยู่น่ะครับ"

เจียงเจ๋อชี้ไปที่กล้องวงจรปิดรอบๆ และตากล้องที่อยู่ไม่ไกล ส่วนเรื่องทำไมถึงต้องแขวนแว่น เขาเลือกที่จะเมินคำถามนั้นไป

อาร์เกริชกับคริสเตนเข้าใจทันที แต่ทั้งสองคนก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไร เพราะพวกเธอเข้าร่วมรายการวาไรตี้มาเยอะจนชินแล้ว

อาร์เกริชพูดขอโทษอย่างรู้สึกผิด

"เจียง รบกวนเวลาทำงานของคุณ ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ เพลงที่คุณเพิ่งเล่นไปชื่อเพลงอะไรเหรอ บอกฉันหน่อยได้ไหม ฉันชอบเพลงนั้นมาก"

"เพลงเมื่อกี้ชื่อว่า เผิงหูวานของคุณยาย ครับ แต่เพราะทักษะเปียโนของผมมีจำกัด ฝีมือการเล่นยังขาดตกบกพร่องอยู่บ้าง ต้องขอคำชี้แนะจากคุณด้วยนะครับ"

ต่อหน้าอาร์เกริชที่เป็นถึงราชินีเปียโน เจียงเจ๋อจะมาอวดดีไม่ได้เด็ดขาด

"ไม่หรอก คุณเล่นได้ดีมากเลย ฉันขอร้องให้คุณเล่นอีกสักรอบได้ไหม เพลงนี้ทำให้ฉันนึกถึงความทรงจำเก่าๆ ได้หลายเรื่องเลยนะ"

อาร์เกริชเอ่ยขอร้องด้วยแววตาคาดหวัง