บทที่ 53 โลกนี้มันโหดร้ายเกินไป ฉันไม่อยากให้เขาต้องเจ็บปวด!

กลับถึงบ้าน

ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับห้องที่ว่างเปล่า ภายในใจของฉินเฟยกลับรู้สึกอุ่นใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เพราะตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉินเฟยผู้นี้จะไม่ได้สู้เพียงลำพังอีกแล้ว

เบื้องหลังของเขา

มีที่พึ่งอันแข็งแกร่งคอยหนุนหลัง

"แย่แล้ว!"

ฉินเฟยนึกขึ้นมาได้กะทันหัน วันนี้เขารับปากท่านปู่เหลยและคนอื่นๆ ไว้ว่าจะรีบกลับมาร้องงิ้วสักเพลง แต่สุดท้ายกลับต้องมาล่าช้าไปเสียได้

เขารีบต่อสายโทรศัพท์ทันที!

"ฮัลโหล ท่านปู่เหลย!"

"โย่ว นายน้อย คนงานยุ่งอย่างท่าน ในที่สุดก็นึกถึงพวกเราขึ้นมาได้แล้วเหรอ?"

"ขอโทษครับๆ !"

ฉินเฟยขอโทษขอโพยซ้ำแล้วซ้ำเล่า การผิดสัญญาในคณะงิ้วนับว่าเป็นเรื่องใหญ่มาก

หากเป็นเมื่อก่อน...

เขาต้องโดนด่าเปิงแน่!

"ไม่เป็นไรหรอก พวกเราเองก็รู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว"

เสียงของลุงกงดังลอยมา

"แฟนคลับของวันนี้ ถึงจะไม่ได้เจอนาย แต่คำพูดของคุณกัวเมื่อตอนบ่าย ก็ทำเอาพวกเขาอึ้งไปตามๆ กันเลยล่ะ"

"เหรอครับ?"

ฉินเฟยเงยหน้ามองฟ้า ท้องฟ้าของเมืองจิงตู มองไม่เห็นดวงดาวเลย

"นายน้อย ดูเหมือนนายจะอารมณ์ดีนะ?"

"ลุงกงครับ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเราเองก็มีคนคอยหนุนหลังแล้ว ต่อไปถ้ามีใครกล้ารังแกเรา เราก็ไม่ต้องทนอีกต่อไปแล้ว! หึๆๆ ..."

พอได้ยินคำพูดนี้ ลุงกงก็รู้สึกปวดใจ

เมื่อก่อนตอนที่ฉินเฟยถูกรังแก มักจะมีหลินเจิ้งหนานคอยอยู่เคียงข้าง คอยขจัดปัดเป่าความทุกข์ยากให้เสมอ

แต่พอหัวหน้าคณะคนเก่าจากไป

ความกดดันทั้งหมดก็ตกมาอยู่บนบ่าของฉินเฟย

เมื่อลองคิดดูให้ดี

เขาก็เพิ่งจะอายุยี่สิบปี

ในวัยนี้ คนอื่นยังคงเรียนหนังสือ สนุกสนานกับช่วงเวลาอันบริสุทธิ์ในรั้วโรงเรียน ทว่าเขา กลับต้องแบกรับความเจริญและตกต่ำของคณะงิ้วเอาไว้

โชคดีที่เขามีความมุมานะและยอดเยี่ยมมาก

"นายน้อย ต่อไปพวกเราจะดียิ่งขึ้นไปอีก!"

"ครับ!"

ฉินเฟยพยักหน้า วางสายโทรศัพท์ แล้วเข้าไปค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต

บนโลกออนไลน์กำลังลุกเป็นไฟ

คำว่า 'ฉินเฟย' ได้กลายเป็นหัวข้อที่ผู้คนต่างพากันพูดถึงอย่างออกรส

บนหน้าค้นหายอดฮิต:

#โรงงิ้วหลีหยวน เต๋ออวิ๋นเก๋อ!#

#พี่ชายข้ามวงการ? ฉินเฟยกับกัวเต๋อกาง!#

#ท่านเหมยผู้ลึกลับ!#

...

"ว้าว! คิดไม่ถึงเลยว่าเทพธิดาจะมีสายสัมพันธ์แบบนี้กับเต๋ออวิ๋นเก๋อด้วย!"

"คำพูดของอาจารย์กัวทำเอาฉันซึ้งจนน้ำตาไหลเลย!"

"ฉินเฟยสู้ๆ นะ นายเก่งมากจริงๆ พวกเราอยากเห็นนายไปยืนอยู่ในจุดที่สูงกว่านี้!!"

"ฉินเฟยช่วยดึงค่าเฉลี่ยหน้าตาของเต๋ออวิ๋นเก๋อให้สูงขึ้นมาเลย!"

"..."

ผู้คนนับไม่ถ้วนเข้ามาคอมเมนต์!

ผู้คนนับไม่ถ้วนพากันแชร์!

กระแสในเว็บบอร์ดพุ่งสูงปรี๊ด ซึ่งมันก็ช่วยเรียกค่าความนิยมให้ฉินเฟยได้อย่างมหาศาลเช่นกัน

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ค่าความนิยมถึงสิบห้าล้านแล้ว!]

[ได้รับน้ำเสียงดุจสวรรค์]

"เสียงสวรรค์?"

ฉินเฟยชะงักไป จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ลำคอ ราวกับกำลังอมลูกอมรสมินต์อยู่

วินาทีต่อมา

เรนจ์เสียงของเขาก็ถูกดึงให้สูงขึ้นถึงหนึ่งอ็อกเทฟครึ่ง!!

นี่เป็นเรื่องที่น่ากลัวมาก

โดยทั่วไปนักร้องมืออาชีพจะสามารถร้องข้ามได้ 2-3 อ็อกเทฟ แม้แต่ 'วีทัส' ที่ขึ้นชื่อเรื่องเสียงปลาโลมา ก็ยังร้องได้มากที่สุดแค่ 4 อ็อกเทฟ

แต่ฉินเฟยกลับร้องได้กว้างกว่าเขาถึงครึ่งอ็อกเทฟ

แน่นอนว่า

สำหรับนักร้องคนหนึ่งแล้ว การที่ร้องได้หลายอ็อกเทฟ ก็ไม่ได้แปลว่าจะดีเสมอไป สิ่งที่พวกเขาให้ความสำคัญคือคุณภาพเสียง!

เหตุผลที่เรียกว่าเสียงสวรรค์ ก็คือเวลาที่คุณร้องเสียงสูง มันจะให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเสียงที่มาจากสรวงสวรรค์

กังวานไกล ไพเราะจับใจ

สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ

"ไม่เลวเลยจริงๆ "

ฉินเฟยลองเทสต์เสียงดูนิดหน่อย ซึ่งมันก็เปลี่ยนแปลงไปมากจริงๆ

ตอนนี้เขาจึงยิ่งมีความมั่นใจในการแข่งขันมะรืนนี้มากขึ้นไปอีก!

"ฮัลโหล!"

"พี่จิ้งครับ ทางผมเตรียมเพลงไว้เรียบร้อยแล้ว แขกรับเชิญช่วยร้องรอบนี้ พี่ช่วยผมได้ไหมครับ?"

ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์

"ถ้าขืนพูดจาแบบนี้กับพี่อีก ระวังพี่จะจับนายโยนลงทะเลไปเป็นอาหารปลา!"

"แหะๆ..."

"นายส่งเพลงมาให้พี่ก่อน พี่จะลองซ้อมดู พรุ่งนี้เช้าพี่จะไปหานาย แล้วเราค่อยมาซ้อมกันสักรอบ"

"ได้ครับ!"

ห้านาทีต่อมา

ฉินเฟยก็ส่งเนื้อร้องและทำนองเพลงไปให้ทั้งหมด

"รักเดียวตลอดชีวิต? นายแต่งเองเหรอ?"

"ครับ!"

ถานจิงมองชื่อเพลงที่ไม่คุ้นเคยแล้วก็ชะงักไป

ไอ้เด็กนี่มีความรักงั้นเหรอ?

น้องชายเอ๋ย นายอย่าชะล่าใจไปหน่อยเลย!

แขกรับเชิญในรอบต่อไปล้วนแต่เป็นระดับราชาและราชินีเพลงทั้งนั้น!

เด็กเมื่อวานซืนอายุยี่สิบอย่างนาย แค่มีความรักนิดๆ หน่อยๆ กล้าดีถึงขนาดเอามาแต่งเป็นเพลง แล้วเอาไป PK แข่งกับพวกเขาบนเวทีเชียวเหรอ?

ทว่า

เมื่อถานจิงได้เห็นเนื้อเพลง เธอก็ถึงกับอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น

"อดีต ปัจจุบัน ผ่านพ้นไปแล้วไม่หวนคืน"

"ใบไม้แดงร่วงหล่นฝังลึกในผืนดิน"

"จุดเริ่มต้นและจุดจบล้วนไม่เคยเปลี่ยนผัน"

"เธอที่อยู่สุดขอบฟ้า ล่องลอยไปแสนไกลพ้นมวลเมฆา"

ดูเหมือนว่า...

มันจะไม่ได้ดูเด็กน้อยเหมือนอย่างที่เธอคิดเอาไว้?

"เพลงนี้ พูดถึงเรื่องอะไรเหรอ? คงไม่ใช่แค่เรื่องความรักหรอกใช่ไหม?"

ฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง "เพื่อรำลึกถึงคนคนหนึ่งครับ"

"ใครล่ะ?"

"รองหัวหน้าครับ"

ถานจิงถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

โลกใบนี้ มีภาพยนตร์เรื่อง 'ไซอิ๋ว เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน' แต่ไม่มีเพลง 'รักเดียวตลอดชีวิต'

แต่ถึงจะมีก็เถอะ

ภาพยนตร์เรื่อง 'ไซอิ๋ว เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน' ในโลกใบนี้ เป็นเพียงแค่หนังห่วยแตกในสายตาของผู้คน ดังนั้นจึงมีหลายคนที่ไม่เคยดู

"รองหัวหน้าคือใคร?"

ถานจิงถามซ้ำอีกครั้ง

ฉินเฟยพึมพำ "ก็แค่... มีคนแบบนั้นอยู่น่ะครับ"