บทที่ 36 รายการเริ่มต้นขึ้น การต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัว!
บทที่ 36 รายการเริ่มต้นขึ้น การต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัว!
"เขากำลังตื่นเต้นอยู่หรือเปล่า?"
หลี่เหวยเจียมองฉินเฟย พลางคิดในใจ
ใช่สิ ยังไงนั่นก็คือโจวฮวาเจี้ยน ไม่ตื่นเต้นก็บ้าแล้ว!
จากนั้น——
หานหง เติ้งจื่อฉี และฮวาเฉินอวี่ก็ขึ้นแสดงตามลำดับ
การแสดงอันยอดเยี่ยมของพวกเขา ทำให้บรรยากาศถูกดันขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุด ผู้ชมแถวหน้าต่างลุกขึ้นยืนกันทั้งหมด!!
พวกเขาแต่ละคนตะโกนด้วยความตื่นเต้น เพลิดเพลินไปกับงานเลี้ยงแห่งภาพและเสียงครั้งนี้
"แม่เจ้าโว้ย ร้องได้เพราะมาก!"
"นี่สิถึงจะเป็น [ฉันคือนักร้อง] ในใจฉัน แปดเซียนข้ามทะเล ต่างงัดกลเม็ดเด็ดพรายออกมาโชว์!"
"มาแล้วๆ ไอดอลของฉันมาแล้ว!"
"..."
ลูกพี่คนหนึ่งกล่าวขึ้น
แขกรับเชิญที่จะขึ้นแสดงเป็นคนต่อไป ก็คือโจวฮวาเจี้ยน
พวกเขารอแทบไม่ไหวแล้ว!
"ดูออกเลยว่าพวกคุณตื่นเต้นกันมาก ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราก็รีบเชิญแขกรับเชิญปริศนาออกมากันเลยเถอะ!!"
เหอจ่งไม่พูดพร่ำทำเพลง เขากล่าวจบในทันที
แปะ แปะ แปะ!
ไฟบนเวทีหรี่ลง ผู้ชมทุกคนจ้องเขม็งไปที่หน้าเวที
"มาแล้ว!"
เหล่านักร้องพากันตื่นเต้น ในการแข่งขันครั้งนี้ หนึ่งในบุคคลที่น่าจับตามองที่สุด ในที่สุดก็ปรากฏตัว!
ทันใดนั้นก็เห็น——
โจวฮวาเจี้ยนใบหน้าเปื้อนยิ้ม ค่อยๆ เดินขึ้นมา ทันทีที่ปรากฏตัว ด้านล่างเวทีก็เดือดพล่าน!!
"ว้าว!!!!"
"อาจารย์ฮวาเจี้ยน!"
"เทพบุตรอมตะ รู้สึกว่าหน้าตาเหมือนเมื่อยี่สิบปีก่อนเลย!"
"อาจารย์ฮวาเจี้ยน พวกเรารักคุณ!"
……
ด้านล่างเวทีคึกคัก
โจวฮวาเจี้ยนพยักหน้าเล็กน้อย เขาจัดอยู่ในประเภทคนจริงพูดน้อยเช่นกัน
หงเทาหัวเราะ "ความนิยมตลอดยี่สิบปี ระเบิดออกมาในคราวเดียว ก็ต้องดูว่าเจ้าหนูฉินเฟยจะรับมือไหวไหม!"
โจวฮวาเจี้ยนเป็นคนขอมาเอง
ได้ยินมาว่า——
เป็นเพราะฉินเฟย ส่วนรายละเอียดที่แน่ชัดนั้นเขาไม่ค่อยรู้
ระหว่างที่พูดคุยกัน
เสียงอินโทรก็ดังขึ้น!
"อาอีหยา——"
"อาอีหยา——"
……
อินโทรนี้คุ้นหูเกินไป แฟนคลับหญิงที่อยู่แถวหน้าคนหนึ่งตะโกนลั่น
"[เพื่อน]!!!"
โจวฮวาเจี้ยนส่งยิ้มให้เธอ แฟนคลับหญิงแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ ถึงกับเกือบจะพุ่งขึ้นไปบนเวที
"หลายปีมานี้ ตัวคนเดียว"
"ผ่านลม ผ่านฝนมา"
"เคยมีน้ำตา เคยทำผิดพลาด"
"ยังจำได้ไหมว่ายืนหยัดเพื่อสิ่งใด!"
……
สมกับเป็นบทเพลงคลาสสิกระดับตำนานที่โด่งดังมากว่ายี่สิบปี
ทันทีที่เปล่งเสียงร้อง ก็ดึงทุกคนกลับไปสู่ยุคทองในปีนั้นทันที
"ราชาสมกับเป็นราชา ทนทานต่อบทพิสูจน์ของกาลเวลาจริงๆ!"
เหอจ่งเอ่ยชม
"ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด อาจารย์โจวฮวาเจี้ยนยังคงแข็งแกร่งขนาดนั้น!"
เหล่าไอดอลหนุ่มหน้าใสในงาน แม้จะไม่เคยฟังเพลงของโจวฮวาเจี้ยน แต่พอได้ฟังเพียงไม่กี่ประโยคแรก ก็ล้วนเคลิบเคลิ้มไปกับมัน
ความคลาสสิก——
ย่อมทนทานต่อบทพิสูจน์ของยุคสมัยเช่นกัน
ท่อนฮุกมาแล้ว!!
โจวฮวาเจี้ยนชูมือขวาขึ้น โบกไปมาซ้ายขวา
"เพื่อนรักร่วมเดินเคียงข้างกันตลอดไป วันคืนเหล่านั้นจะไม่มีอีกแล้ว"
"หนึ่งคำพูด! ตลอดชีวิต!"
"ความผูกพันชั่วชีวิต สุราหนึ่งจอก!"
ราวกับว่าเป็นการร้องประสานเสียงของคนทั้งฮอลล์!!
ผู้ชมแถวหน้าลุกขึ้นยืนแล้ว!
ลูกพี่รุ่นเก๋าหลายคนที่อยู่แถวหลัง ก็ชูมือทั้งสองข้างขึ้นสูง โบกไปมาพร้อมกับโจวฮวาเจี้ยน
นี่คือวัยเยาว์ของพวกเขา!
ยังจำได้ดี
ในยุคนั้น ขอเพียงคุณไปร้านคาราโอเกะ เก้าในสิบห้องจะต้องเลือกเพลงนี้!
"น่ากลัวเกินไปแล้ว!"
เติ้งจื่อฉีส่ายหน้า คู่ต่อสู้แบบนี้จะไปร้องชนะได้อย่างไร?
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจวฮวาเจี้ยน
เหล่านักร้องรุ่นเยาว์ต่างก็รู้สึกไร้เรี่ยวแรง!
ฉินเฟยเอ๋ยฉินเฟย นายเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนแล้วล่ะ!
……
"เพื่อนไม่เคยต้องเดียวดาย!"
"เป็นเพื่อนกันชั่วชีวิต เธอคงเข้าใจ"
โจวฮวาเจี้ยนร้องไปสองท่อน ก็หยุดร้อง จากนั้นก็ยื่นไมโครโฟนไปทางผู้ชมด้านล่างเวที
"ยังมีบาดแผล ยังมีความเจ็บปวด!"
"ยังต้องก้าวเดิน ยังมีฉัน!"
ผู้ชมหลายร้อยคนในฮอลล์ ร้องตามเสียงดังอย่างให้ความร่วมมือ
วินาทีนี้
ราวกับไม่ใช่การแข่งขันอีกต่อไป แต่เป็นคอนเสิร์ต ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นบนเวที [ฉันคือนักร้อง] มาก่อนเลย!
ผู้ชมที่ตาไวบางคน พบปัญหาข้อหนึ่ง
รายการในรอบนี้ เป็นรอบท้าดวล!
ทว่า
จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีนักร้องคนไหนใช้การ์ดท้าดวลเลย!
นั่นก็หมายความว่า——
การ์ดท้าดวล ถูกนักร้องคนสุดท้ายที่ยังไม่ปรากฏตัวเอาไป!
ฉินเฟย!!!
"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ โดยปกติแล้วแขกรับเชิญหน้าใหม่ มักจะได้เป็นคนร้องปิดท้าย แต่พี่ใหญ่ฮวาเจี้ยนกลับไม่ได้เป็น นั่นก็หมายความว่า ฉินเฟยเอาการ์ดท้าดวลไป ท้าดวลกับโจวฮวาเจี้ยน ดังนั้นฉินเฟยก็เลยกลายเป็นคนร้องปิดท้ายงั้นเหรอ!!!"
พอคำพูดนี้หลุดออกไป ก็เกิดเสียงฮือฮาดังระงม
"ไม่จริงน่า? ฉินเฟยท้าดวลโจวฮวาเจี้ยน???"
"นี่——จะไปท้าดวลชนะได้ยังไง!"
"วัยรุ่นเลือดร้อนจริงๆ บางทีการชนะสองรอบแรก คงทำให้เขาหลงผิดคิดว่าตัวเองไร้เทียมทาน แต่ตอนนี้คุณกำลังเผชิญหน้ากับระดับราชานะ! รู้หรือเปล่าว่าระดับราชาคืออะไร?"
……
ผู้ชมต่างก็ไม่เชื่อว่าฉินเฟยจะเอาชนะได้
และในขณะนี้
ฉินเฟยก็เปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ
จริงด้วย
แรงกดดันในรอบนี้ มากกว่ารอบที่แล้วเสียอีก ระดับราชาไม่ใช่ของปลอมจริงๆ!
แต่ตัวเองรับปากกับท่านผู้เฒ่าฉีไว้แล้ว ว่าครั้งนี้จะชนะ ก็ต้องชนะให้ได้!
"อาจารย์ฉินเฟยครับ ลำดับต่อไปถึงคิวคุณขึ้นแสดงแล้วครับ!"
เสียงหนึ่ง ดังขัดจังหวะความคิดของฉินเฟย
"มาแล้ว!"
เขาผลักประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าออก ทันใดนั้น ชุดกี่เพ้าลายชิงฮวาฉือที่สมบูรณ์แบบก็ปรากฏสู่สายตาชาวโลก
ละอองฝนแห่งเจียงหนาน ทิวทัศน์งดงามดุจภาพวาด เลิศล้ำเหนือสิ่งใดในโลกหล้า!!
"พระเจ้า——"
ทุกคนเบิกตากว้าง สูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง
……*